Μισοσκόταδο. Ακουμπισμένος σε μια βρώμικη μάντρα, ένας άνδρας κοιτάζει ψηλά, διψασμένος για φως. Από την κάμαρά της, η γυμνή λάμπα στέλνει το κίτρινο φως της επάνω του σαν απαλό χρυσαφένιο χάδι. Η θελκτική φιγούρα πίσω από την τραβηγμένη κουρτίνα έγινε σκιά που τον ακολουθούσε παντού, έγινε χίμαιρα που στοίχειωσε το λογισμό του, έγινε όνειρο μαζί και εφιάλτης. Μια ονείρωξη επαγγελούμενου παραδείσου που έσβησε με την τελευταία κουρασμένη αναπνοή πριν το ξημέρωμα. Πριν την επόμενη ονείρωξη, σε μια επόμενη απόκρημνη νύχτα.