Μεταξύ της Χίου και της Μικρασιατικής Χερσονήσου Ερυθραίας βρίσκονται οι Οινούσσες. Το σύμπλεγμα των νησιών αυτών αποτελείται από την Οινούσσα -ένα πετράδι ομορφιάς στο ξεχωριστό κόσμο του Αιγαιοπελάγους-, την Παναγία ή Βάτο, το Γαδαρόνησο, το Ποντικόνησο, το Αυλώνι, το Αρχοντόνησο, έναν ύφαλο που οι καϊκτσήδες τον Βάφτισαν Μονάφτη και τα τρία μικρά νησάκια στο λιμάνι της Οινούσσας που δεν τους έχουν δώσει όνομα. Στο ένα από αυτά υπάρχει η εκκλησία του Σωτήρα, στο άλλο οι εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Μάρκου, ενώ το τρίτο είναι έρημο.

Είχα την τύχη και επισκέφτηκα πριν μερικά χρόνια την Οινούσσα -απέχει από τη Χίο μία ώρα με το καραβάκι- το μόνο νησί που κατοικείται από όλο το σύμπλεγμα.

Στο λιμάνι, επάνω σ' ένα βράχο, υποδέχεται τον κόσμο που φτάνει στο νησί μία χάλκινη γοργόνα κρατώντας στο χέρι της ένα ιστιοφόρο.

Κατά την παραμονή μου στον όμορφο αυτό τόπο συνάντησα αξιόλογα πρόσωπα τα οποία μου διηγήθηκαν ήθη και έθιμα του τόπου τους. Οι οικογένειες τους κατάγονταν από την Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκαν στην Οινούσσα το '22 με την καταστροφή.

Και οι τρεις τους είναι γέννημα θρέμμα του νησιού και μ' αγάπη μου μίλησαν για τις συνήθειες και για τα παλιά χρόνια. Τον κάθε λόγο τους τον κατέγραψα και έτσι βγήκε αυτή η εργασία. Τους ευχαριστώ από την καρδιά μου.

(από τον πρόλογο του βιβλίου)