Οι εφιάλτες του Ιζνογκούντ, είναι ακριβώς οι ίδιοι εφιάλτες που τυρρανούν τους υπουργούς. Τους υπουργούς εργασίας, εσωτερικών, παιδείας, βιομηχανίας και τους άλλους. Αλλά οι καλοί υπουργοί δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα στην ρίζα τους εφόσον δεν είναι Ιζ-νο-γκούντ. Για παράδειγμα στην περίπτωση των απεργιών, ο Ιζνογκούντ θα καταργούσε τις συντεχνίες δηλαδή θα καταργούσε τους απεργούς. Μα, καλά θα πεί κάποιος καλωσυνάτος υπουργός εργασίας, έτσι θα δημιουργηθούν όμως άνεργοι... Να το πρώτο λάθος. Που ο Ιζνογκούντ δεν "μασάει" εφόσον ξέρει ότι το πρόβλημα της ανεργείας είναι απλώς ζήτημα ανακύκλωσης της εργασίας. Και όταν οι παντουφλοποιοί γίνουν καμηλιέρηδες, οι καμηλιέρηδες φακίρηδες και οι φακίρηδες παντουφλοποιοί, τότε δεν θα μπορούν να διεκδικούν τίποτα ! Πως μπορεί κάποιος να είναι σίγουρος γι' αυτό ; "Όταν είσαι μαθητευόμενος δεν διεκδικείς τίποτα, Κύριος!" Τόσο απλά...