Οι μονοζυγωτικές δίδυμες Δάφνη και Όλια, αν και μεγάλωσαν στο ίδιο περιβάλλον, πορεύονται στη ζωή τους δρόμους διαφορετικούς. Χαρισματική και ταλαντούχα η μία, απολαμβάνει την αγάπη και το θαυμασμό των γύρω της. Η άλλη, αποτραβηγμένη στη σκιά, με τις όποιες δεξιότητές της καταχωνιασμένες, κουβαλά την πικρία τής μη αναγνώρισης αλλά και τη γαλήνη μιας ήρεμης ζωής. Τόσο όμοιες, σαν δυο σταγόνες νερό, αλλά και τόσο διαφορετικές. Και μια μέρα συμβαίνει το αναπάντεχο. Η Δάφνη εντελώς ξαφνικά φεύγει από τη ζωή, καταστρέφοντας συνάμα και τη ζωή των δικών της. Για την Όλια, το ένα μισό χάνεται. Το άλλο, μέσα από τον πόνο και τη θλίψη, αισθάνεται την ακατανίκητη επιθυμία να μάθει, να καταλάβει το «γιατί». Από κείνη τη στιγμή και μετά, χωρίς καλά καλά να το αντιληφθεί, αρχίζει να ζει τη ζωή της αδελφής της, του φυσικού της κλώνου. Λίγο λίγο, σαν ένα κουβάρι που αργά ξετυλίγεται, αλλά προς τα πίσω, μπαίνει στην προσωπική ζωή της και την ακολουθεί βήμα βήμα. Η μοίρα στήνει ένα πανομοιότυπο παιχνίδι για να παιχτεί από την αρχή. Ανάμεσα στην προσταγή της μοίρας και την πραγμάτωση της υπάρχει η άβυσσος... και το τυχαίο... Μπορεί άραγε η Όλια να ξεφύγει και να βρει τον εαυτό της;