Σε αυτό ο μυθιστόρημα "οι συγγραφείς ... παίρνουν θέση ξεκάθαρη και αναμφισβήτητη. Δεν κάνουν σε κάθε σελίδα διακηρύξεις για την αγάπη τους προς το σοβιετικό σύστημα και το σοβιετικό τρόπο ζωής, αλλά η αίσθηση αυτής της αγάπης διαποτίζει κάθε σελίδα του βιβλίου τους. Ως καλοί νοικοκυραίοι ειρωνεύονται καθετί το αστείο, τις αδυναμίες, τα ανάρμοστα, τις ατέλειες της ανάπτυξής μας, αλλά και με όλη τους τη σατιρική οργή κεραυνώνουν τις κρεατοελιές της παλιάς κοινωνίας και εδώ, κατά κανόνα, δεν αφήνουν τόπο για συμβιβασμούς, εδώ είναι ανελέητοι."
