Ο "Ζητιάνος", του Καρκαβίτσα, σκιαγραφεί την κατάσταση ενός χωριού του Θεσσαλικού κάμπου και των κατοίκων του, οι οποίοι κυριαρχημένοι από ταπεινά ένστικτα, από παγανιστικές δοξασίες, από φτώχεια και αμάθεια, γίνονται υποχείρια ενός δαιμόνιου επαγγελματία επαίτη που τους οδηγεί στην καταστροφή.

Θα προκαλέσει το ενδιαφέρον των γυναικών του χωριού, με τα "θαυματουργά βοτάνια" του, και θα κατορθώσει να πουλήσει το "αγαπόχορτο", το "σερνικοβότανο", καθώς και υλικά για ξόρκια και για μαγικά, παίρνοντας σε αντάλλαγμα ό,τι πιο πολύτιμο έβλεπε ότι είχε το κάθε σπίτι, για να το μεταπουλήσει και να γεμίσει χρυσές λίρες. Αδιάφορος και ασυγκίνητος για τη μοίρα και την τύχη αυτών των γυναικών, θα δώσει βοτάνια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμα και στον θάνατο, παίζοντας με την αμάθεια και τη δεισιδαιμονία τους.

Ένα από τα σπουδαιότερα μυθιστορήματα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, διασκευάζεται πρώτη φορά για το θέατρο από την Κική Κουβαρά.