Καλοκαίρι 1994. Τότε άρχισαν όλα. Δεν τον γνώριζε τον ετεροθαλή αδελφό του γαμπρού της η Μυρτώ. Όταν τον πρωτοείδε, τα χέρια τους σφίχτηκαν λίγο περισσότερο, τα βλέμματα διασταυρώθηκαν πολλές φορές. Κανείς δεν κατάλαβε τίποτα. Μόνο εγώ. Εγώ έπιασα στον αέρα να φεύγει από κοντά μας η Μυρτώ... να χάνεται στα μάτια του άλλου. Αυτός ο έρωτας, που γεννιόταν έτσι ξαφνικά κι απροσδόκητα μπροστά μου, με τρόμαζε. Που θα οδηγούσε αυτή η σχέση; Κανείς δεν μπορούσε να υποψιαστεί τότε το αδιέξοδο που θα βρεθούνε.