"Ο δρόμος και πάλι" αποτελείται από έντεκα νέα ποιήματα που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Στοχαστικά, με έντονη αποφθεγματικότητα και έναν τόνο απολογισμού, με τη γνώριμη προτίμηση του Τίτου Πατρίκιου στον διαλεκτικό τρόπο σκέψης και έναν ρυθμό που αξιοποιεί τη φυσικότητα της καθημερινής ομιλίας, τα ποιήματα της συλλογής αφήνουν ισχυρό αποτύπωμα στον αναγνώστη. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ Ό,τι κι αν λέμε, ό,τι κι αν κάνουμε ό,τι κι αν σιωπηλά ή φωναχτά αναψηλαφούμε κάποιοι άλλοι, μικρά παιδιά ακόμα θα ζήσουν τα ίδια χιλιοειπωμένα βάσανα τις ίδιες απρόσμενες χαρές, θα προσπαθήσουν ν’ ανοίξουν καινούργιους δρόμους, ξεκινώντας όμως από έναν που δεν διαφέρει και πολύ απ’ τον δικό μας κάποτε αλλάζοντας, κάποτε ταλαιπωρώντας κάποτε ομορφαίνοντας τη ζωή ζωή με χίλια πρόσωπα, ζωή μοναδική ζωή δική μας και των άλλων.