Ξενιτεμένοι για χρόνια, συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες, σπουδάζουν και διαπρέπουν στον επιστημονικό και οικονομικό τομέα, κι όταν κάποια ημέρα, αφουγκραζόμενοι το πατριωτικό κάλεσμα της καρδιάς τους, επιστρέφουν στην Ελλάδα γεμάτοι όνειρα, επιθυμώντας διακαώς να συμβάλουν με τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους στην ανάπτυξή της, βρίσκονται ξαφνικά μπλεγμένοι στα θανάσιμα γρανάζια γραφειοκρατικών αντιλήψεων, ανευθυνότητας και "Ωχαδερφισμού", που μόνο δυστυχία και μαρασμό έχουν προσφέρει στον τόπο μας.

Ο "Αθέατος πόλεμος" είναι μια αληθινή ιστορία της εποχής μας, η οποία -τη στιγμή που άρχισαν να γράφονται οι γραμμές αυτές- σερνόταν από αναβολή σε αναβολή, προς εκδίκαση στους πνιγερούς χώρους του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, και γράφτηκε όχι μόνο για να στηλιτεύσει τα "κακώς κείμενα" της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης, αλλά προπάντων για να υπερασπιστεί τη θέση των πράων εκείνων ανθρώπων, που καθημερινώς δοκιμάζονται και για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν έχουν το θάρρος ή δε βρίσκουν τον κατάλληλο πειστικό τρόπο να το καταγγείλουν...