Κριτής και δικαστής μαζί ο ιστορικός κυνηγά όσα οι άνθρωποι έπραξαν είτε ως ηγέτες, περήφανοι και ταπεινοί είτε ως λαοί νικητές ή ηττημένοι. Αλλά και όσα δεν έπραξαν οι πρώτοι πρώτα και οι δεύτεροι μετά.
Απαλλαγμένος από τη συναισθηματική φόρτιση, από το πνεύμα του καιρού του, από τις έξωθεν μαρτυρίες, ατόμων και μηχανισμών, από τα εγκώμια και τους ύμνους, από τα θριαμβευτικά άσματα ή από τα θρηνητικά μοιρολόγια, αναζητά στα δρώμενα της παλιάς, της νεότερης και της σύγχρονης τραγωδίας κάποια τρίμματα ξεχασμένα, κάποια ψήγματα διαβρωμένα, κάποια ψίχουλα αλλοιωμένα.