...Μετά τους πολέμους. Τους όποιους πολέμους. Και σε όλες τις εποχές. Ακολουθεί πάντα μια αναγεννητική επανόρθωση. Των ζημιών και των καταστροφών. Και μια προσπάθεια για καλλίτερες μέρες. Και να ξεχαστούν οι πικρές στιγμές της πολεμικής αναμέτρησης.
Ο χρυσούς αιών του Περικλέους ήρθε μετά τις Ελληνοπερσικές αναμετρήσεις. Και ακολούθησε ανάπτυξη γραμμάτων και τεχνών. Και επειδή είναι «πατήρ πάντων», όπως έλεγε και ο Ηρόδοτος, στη διάρκειά του αναπτύσσονται καινούργιες τεχνολογίες, τεχνικές και επιστημονική ανάπτυξη. Στη διάρκειά του, στην υπηρεσία των πολεμικών επιχειρήσεων. Αλλά μετά απ’ αυτόν βρίσκουν εφαρμογές στην βελτίωση των καθημερινών συνθηκών διαβίωσης. Αναπτύχθηκε λοιπόν η αεροπορική τεχνολογία. Και οι αεροπορικές πτήσεις που προπολεμικά ήταν αδιανόητες και από τις δεκαετίες του πενήντα-εξήντα έγιναν ταξίδια ρουτίνας. Και μπήκε στη ζωή μας και μια μεγάλη εφεύρεση. Χωρίς επιστημονικό κόπο. Τα οργανωμένα τουριστικά ταξίδια και η αντίληψη και η φιλοσοφία τους που έφερε και τη δημιουργία και των μεγάλων αλλά και πολυτελέστατων ξενοδοχειακών μονάδων. Αμερικανική ανακάλυψη. Που την ακολούθησε και η χώρα μας. Στα πλαίσια της μεταπολεμικής προσαρμογής προς τον Εξευρωπαϊσμό της. Ένθερμος θιασώτης των οργανωμένων ταξιδιών με group, ο γράφων. Οικονομικότερα, πληρέστερα, ασφαλέστερα, με ορθολογιστική αξιολόγηση του ταξιδιωτικού χρόνου. Που μέσα σ’ αυτόν είναι και ο ελεύθερος. Χωρίς τα ομαδικά οργανωμένα ταξίδια, δεν θα μπορούσε να επισκεφτεί κανείς π.χ.: Το Αρχιπέλαγος Μπιτζάκος στη Γουινέα Μπισάου. Το απομονωμένο και κλειστό θεοκρατικό Μπουτάν. Το Μάουντ Χάγκεν στη Νέα Γουινέα-Παπούα. Την κοιλάδα του Όμο στη Νότια Αιθιοπία με τις σπάνιες φυλές. Και διαμονή σε ξενοδοχειακές αλυσίδες σχεδόν απίστευτης πολυτέλειας. Που μεμονωμένα θα ήταν τελείως απρόσιτα.
Το μόνο αρνητικό σημείο είναι η υποχρεωτική συμβίωση και συγχρωτισμός με άγνωστους ανθρώπους. Που δεν τους γνωρίζεις από πριν. Προσωπικά το έβλεπα και το βλέπω σαν διεύρυνση των προσωπικών κοινωνικών συναναστροφών. Και προσθήκη στον κοινωνικό κύκλο αξιόλογων νέων φίλων κοινών ενδιαφερόντων. Ακόμη το οργανωμένο ταξίδι είναι και μια άσκηση αυτοπειθαρχίας και κοινωνικής προσαρμογής στο σύνολο.
Δεν το βλέπουν βέβαια έτσι όλοι. Αλλά οι επιλογές είναι προσωπικό δεδομένο του καθενός.

Το "Marriachi" περιγράφει ένα φανταστικό ταξίδι στο Μεξικό. Όλα είναι φανταστικά. Πρακτορείο, μέλη του group, αρχηγός. Τα περισσότερα πρόσωπα είναι παραπλήσια πραγματικών. Συλλεκτικά στοιχεία από άλλα ταξίδια.
Και περιγραφές λίγες μέρες σε κάποιο παραλιακό θέρετρο κοντά στον Καρβασαρά. Στον Αμβρακικό κόλπο. Και μια αδιόρατη σύγκριση.
Παλιότερα, λίγο πριν την αναχώρηση κάποιου ταξιδιού γινόταν μια συγκέντρωση στους ταξιδιώτες για κάποια ενημερωτικά στοιχεία. Ιδιαίτερα στα δύσκολα ταξίδια. Τώρα γίνεται σπάνια. Στη συγκέντρωση αυτή το πρακτορείο έδινε και τον κατάλογο των συνταξιδιωτών. Τα ονόματα του καταλόγου της επόμενης σελίδας είναι φανταστικά. Όπως επίσης και τα ιδιαίτερα προσωπικά στοιχεία.
Τα επίθετα είναι λίγο εξεζητημένα αλλά υποδηλώνουν τις εν γένει προσωπικότητες και ιδιότητες των ταξιδιωτών.