Η Μαγδαληνή προθυμοποιήθηκε να της βρει δωρεάν δικηγόρο, την κόρη ενός πολύ καλού της φίλου και συμπατριώτη, τη Φανούλα Παπασαραφιανού που ερχόταν συχνά στο σπίτι της. Η Ευγενία δεν δέχτηκε. "Μπα α α! Ντρέπομαι, Μαγδαληνή! Τι θα ειπεί ο κόσμος για μένα! Ότι ήμουνα αφελής, θα ειπεί. Προτιμώ να δυστυχήσω, παρά να βγει προς τα έξω η φήμη, πως η κόρη του Μπαλουκτσόγλου με τ' όνομα ίπεσε θύμα απάτης. Όχι, Μαγδαληνή, σ' ευχαριστώ που προσεφέρθης, αλλά όχι. Ήρθα να σου τα ειπώ μονάχα, ν' αλαφρώσω λίγο την πίκρα μου. Δεν έχω άλλον από σένα να εμπιστεύομαι. Ξεύρω ότι εσύ δε θα τα βγάλεις παραέξω. Αάχ, καλά έλεγε η συχωρεμένη η Δέσπω, πως η Μαγδαληνή μπορεί να είναι κομουνίστρια, αλλά είναι μια αγία κομουνίστρια".
