Το "ζωντανό" τούτο βιβλίο αποτελεί μία λειτουργική πρόσθεση πέντε μελετών που έχουν (οι τέσσερις από αυτές) σχεδόν ίδια έκταση. Εξαίρεση αποτελεί η ενδιάμεση περί "ομοιοπαθητικής θεραπείας" μελέτη, που είναι μεγαλύτερη από τις άλλες και συνιστά τον κεντρικό πυρήνα του βιβλίου. Οι μελέτες πραγματεύονται θέματα που απασχολούν τον σύγχρονο θεολογικό προβληματισμό και διαπνέονται από το ερώτημα της σωτηρίας στην οικουμένη του Θεού και του κόσμου. Έτσι ήδη με την πρώτη μελέτη τίθεται το πρόβλημα της οικουμενικής σημασίας που αντανακλά ως σήμερα το δόγμα της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (451). [...]
Στη δεύτερη μελέτη, επίσης, παραμένω σε ένα σύγχρονο εκκλησιαστικό ερώτημα, επιστρέφοντας με κριτική διάθεση στη σκέψη ορθόδοξων θεολόγων της εποχής μας. Ταυτίζεται η ευχαριστία με την εκκλησία και τη βασιλεία του Θεού; [...]
Στην τρίτη μελέτη καταπιάνομαι εντονότερα με το σωτηριολογικό ερώτημα, με τρόπο που προσπαθεί να πει ότι η εκκλησιαστική ζωή του κόσμου δεν είναι μία ουτοπία, αλλά είναι ένσαρκη παρουσία και έχει πράγματι δημιουργική έκφραση και αντικαταθλιπτική προοπτική. [...]
Το ότι στην τέταρτη μελέτη στρέφομαι σε μία κριτική παρουσίαση απόψεων γύρω από τον ιουδαϊσμό και τον χριστιανισμό είναι διότι και εδώ αναζητάται η οικουμενική διέξοδος σε έναν κόσμο που πάσχει μέσα στις διαιρέσεις και στον θρησκευτικό σπαραγμό. [...]

(από τον πρόλογο του βιβλίου)