Ηχολόγια είναι όλα όσα φτάνουν στ' αυτιά μας με όχημα τη νόηση, την καρδιά κι όχι το στόμα. Είναι οι μέσα μας φωνές που κυοφορούν τον λόγο. Αν θα ειπωθούν, αν θα γραφτούν, τελικά, κανείς δεν το γνωρίζει ακόμα.
Μένει να το μάθουμε στη συνάντησή μας με ένα φίλο ή ένα φύλλο χαρτί που περιμένει τη γραφή να έρθει και να δώσει μορφή στο άκουσμά τους.
Έντεκα μικρές ιστορίες και μία λίγο μεγαλύτερη, ασύνδετες μεταξύ τους, μακρινά ξαδέλφια που βρέθηκαν όλα μαζί σε αυτό το βιβλίο.
Οι ήρωές τους κοιτούν από ένα ξεχασμένο παράθυρο τον έξω κόσμο και αναζητούν έναν τόπο, ένα αγαπημένο πρόσωπο, τη χαμένη τους νιότη ή απλά ένα μέρος να κατουρήσουν, γιατί κάπου στη διαδρομή μέθυσαν και δεν βρίσκουν τον δρόμο να γυρίσουν στο σπίτι τους.


Εδώ, δεν πρόκειται για διαδρομές σε ανεξερεύνητα δάση, ούτε για φαντα-στικές ιστορίες σε εξωτικά νησιά. Η ψυχή του καθημερινού ανθρώπου έχει τις δικές της λέξεις, τα δικά της κλειδιά, που δεν υπακούουν σε κώδικες, σε γραφικές περιγραφές και βαθυστόχαστα συμπεράσματα. Η ανεπιτήδευτη διήγηση, μια προσωπική αυτό-εξομολόγηση στη ουσία, δεν έχει να κάνει με όλα αυτά. Εδώ πρόκειται για μια κουβέντα που άφησαν δυο φίλοι στη μέση. Πρόκειται για την κατάκτηση του απλού.
Γ. Δάγλας- ποιητής