Μια φιλόδοξη προσπάθεια πλήρους ανασύστασης της Ηρακλείτειου φιλοσοφία, σε λόγο αφηγηματικό και βάση τα διασωθέντα αποσπάσματα.

Είναι η αέναη ροή του Ηράκλειτου ένας ισοπεδωτικός οδοστρωτήρας που θέτει την ύπαρξη μας σε κινούμενη άμμο, τα σταθερά σημεία του μυαλού μας σε διαρκή αμφισβήτηση, που αναγκάζει την γνώση να αναιρέσει τον εαυτό της, εξανεμίζοντας κάθε έννοια βεβαιότητας και σιγουριάς και κάθε ελπίδα;
Ή μήπως μας γεμίζει με την λυτρωτική ενατένιση ενός ελπιδοφόρου μέλλοντος, μας οδηγεί στην περιπετειώδη σύμπλευση με έναν κόσμο που συνεχώς μεταβάλλεται, έναν κόσμο όπου το αδύνατο γίνεται δυνατό και τα πιο παράτολμα όνειρα πραγματικότητα;