Σπάνια, αδημοσίευτα ντοκουμέντα από την καθημερινότητα της ζωής στη Σμύρνη 100 χρόνια πριν.

Προλογίζει ο Τάσος Σακελλαρόπουλος, υπεύθυνος Ιστορικών Αρχείων Μουσείου Μπενάκη.

"Ονομάζομαι Γιώργος, γεννηθείς στην Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας, από γονείς Χριστιανούς Ορθόδοξους, που ονομάζονταν ο μεν πατέρας μου Ασλάν ως καταγόμενος από την οικογένεια των Κακάρογλου, η δε μητέρα μου Άννα ως καταγομένη από την οικογένεια των Καντάρογλου, παλιών κατοίκων της Φιλαδέλφειας, το σωτήριον έτος... την...".

Ο Γιώργος Κακάρογλου, σπουδαστής στην φημισμένη Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης το 1918-1919, σημειώνει στο ατομικό του ημερολόγιο την ώρα που γραφόταν η Ιστορία. Έναν αιώνα μετά, τα γραφτά του βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Ο Λεωνίδας Κακάρογλου επιστρέφει για ένα ταξίδι με τον πατέρα στη Σμύρνη και στο Σαλιχλί, στα πατρογονικά εδάφη, το 1990...

Ο Ευάγγελος Κακάρογλου αφηγείται τη ζωή του, τα παιδικά χρόνια στο Σαλιχλί, την περιπέτεια του ξεριζωμού, το νέο ξεκίνημα στα Χανιά και επιμένει, "Είμαι Ίων, να το γράψεις αυτό...", (από μια συνομιλία του Ευάγγελου Κακάρογλου με τον δάσκαλο-λογοτέχνη Βαγγέλη Κακατσάκη, ειδική έκδοση "Μικρά Ασία Χαίρε!", Χανιώτικα νέα - Κοινωφελές Ίδρυμα Αγία Σοφία, 13/7/1999)

Ένας παράλληλος λόγος της οικογένειας Κακάρογλου για την χαμένη γη. Ένα βιβλίο για την Μικρά Ασία, αλλά πιο πολύ για την συλλογική Μνήμη που αρνείται να δεχτεί την απώλεια της ευλογημένης γης.