"Με λένε Μάρθα!" συνήθιζε να λέει στα παράθυρα των αυτοκινήτων... Δεν της φέρονταν καλά όλοι οι εφήμεροι εραστές της. Κάποιοι την χτύπαγαν κιόλας ή την έβριζαν την ώρα της πράξης, ξεφωνίζοντας το δικό τους πρόβλημα. Όλοι ήξεραν ότι ήταν μεταμφιεσμένη γυναίκα... μια δυστυχισμένη γυναίκα εγκλωβισμένη σε ένα λάθος σώμα. Εκείνη κάθε φορά ένιωθε και πιο άδεια... Κάποιοι φτιάχνονταν από αυτό που ήταν και άλλοι ήθελαν να τη τιμωρήσουν... Φορές-φορές ένιωθε ένα κτήνος της φύσης, ένα λάθος. Μετά ξύπναγε μέσα της το δικαίωμα για επιβίωση και απαιτούσε το μερίδιό του.