Το βιβλίο εξετάζει τον θεσμικά προβλεπόμενο ρόλο της κοινωνίας των πολιτών στη Διαδικασία της Βαρκελώνης σε σχέση με την πραγματική συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στην Ευρωμεσογειακή Εταιρική Σχέση. Η συμμετοχή αυτή αξιολογείται με βάση τον ρόλο του Ευρωμεσογειακού Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών, τα προγράμματα του κοινωνικού, πολιτισμικού και ανθρωπιστικού άξονα της Εταιρικής Σχέσης και τέλος τη συμμετοχή των περιβαλλοντικών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Από την ανάλυση προκύπτει, ότι η Διαδικασία της Βαρκελώνης είναι χαρακτηριστική περίπτωση της απόστασης που παρατηρείται πολλές φορές ανάμεσα στον κοινοτικό λόγο για την αναγκαιότητα στήριξης των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και τις υλοποιούμενες κοινοτικές πολιτικές. Η απόσταση αυτή είναι συνέπεια αφενός των προτεραιοτήτων των κοινοτικών πολιτικών και αφετέρου των δυσκολιών μεταφοράς σε τρίτες χώρες όρων και προτύπων που συνδέονται με την ιστορική εμπειρία των δυτικών κοινωνιών. Τέλος, η απόσταση αυτή ενισχύεται από την εσφαλμένη πρόσληψη της κοινωνίας των πολιτών στην Εταιρική Σχέση ως μίας πολιτικά ουδέτερης και "αυτόνομης" σφαίρας, η οποία μπορεί από μόνη της να επιφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα.