Ένα βιβλίο γραμμένο στην πρωτεύουσα της κρίσης, με πυρήνα και ορμητήριο τις πλατείες του κέντρου. Εκεί, όπου έρχονται μονάχα για να φύγουν.

Μια νεαρή κοπέλα θυμάται και στοχάζεται, σπαράζει και αφηγείται: την ιστορία εκείνου, του Σπόρου, που πολύ αγαπήθηκε, μα δεν κατάφερε να αγαπήσει κανέναν, ούτε καν τον εαυτό του. Μαζί, η ιστορία της ίδιας και τόσων ακόμη άστεγων ανθρώπων που, με δικό του τρόπο ο καθένας, βρίσκονται στην "άλλη" πλευρά. Έτσι κρίνουμε σκόπιμο να πιστεύουμε, τουλάχιστον.
Ιστορίες στις οποίες τα ονόματα των πρωταγωνιστών, είναι τα μόνα που δεν έχουν καμία απολύτως σημασία. Ιστορίες τις οποίες επιλέγουμε να προστατεύουμε από το βλέμμα μας.