"Κείμενα για τη γλώσσα, για τις στάσεις απέναντι στη σημερινή γλώσσα, και ιδιαίτερα στις παλαιότερες μορφές της· κείμενα για την εξελικτική πορεία της γλώσσας, για την εξέλιξη μέσα από τα λάθη..." Έτσι άρχιζε ο πρόλογος του πρώτου τόμου, που ισχύει ως ένα βαθμό και για τον δεύτερο αυτόν τόμο.

Αν υπάρχει κάποια διαφορά είναι ότι ο πρώτος τόμος επικεντρώθηκε στην "εξέλιξη μέσα από τα λάθη...", με κείμενα, όπως συνέχιζε η ίδια εκείνη εισαγωγική παράγραφος, "για τα λάθη και τη συχνά ακαταμάχητη λογική τους, κείμενα που παρακολουθούν την εξελικτική πορεία του λάθους, τις αλλαγές στη γλώσσα γενικότερα, κείμενα που θα επιχειρήσουν να βαδίσουν μέσα από λάθη και περίπλοκα συντακτικά, κυρίως, φαινόμενα".

Αντίθετα, αλλά στην ουσία συνοδευτικά ή συμπληρωματικά, ο δεύτερος τόμος καθυστερεί περισσότερο σε θεωρητικά ζητήματα, όπως η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, ιδίως σε συνάρτηση με τα νέα ελληνικά, το ζήτημα των τόνων και η ιστορία του από τους αρχαίους χρόνους, η εξέλιξη της ιστορικής ορθογραφίας κτλ. [...]

(από τον πρόλογο του βιβλίου)