Η κοινωνία στην οποία έχουμε γεννηθεί και μεγαλώσει, διέρχεται σε πολλούς τομείς κρίση. Τα στοιχεία που τη συγκροτούν, τίθενται καθημερινά υπό ερώτηση. Πρότυπα συμπεριφοράς, αξίες, κανόνες, θεσμοί κ.ά. δεν έχουν κανένα νόημα στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου. Ο σημερινός άνθρωπος αναζητά απεγνωσμένα το νόημα της ζωής σε ιδεολογικές - πολιτικές, φιλοσοφικές -ουτοπικές, παραθρησκευτικές - ανορθόδοξες Ομάδες κ.λπ. που διαμηνύουν υποσχέσεις λύτρωσης ή σωτηρίας στην πολυκοσμία της ανωνυμίας, αδιαφορίας και απομόνωσης.

Ο κάθε ένας από εμάς διατυπώνει αβίαστα τις απόψεις του και υιοθετεί την προσωπική του αντίληψη, χωρίς να ενδιαφέρεται για το αν ασπάζεται και κάποιος άλλος το «πιστεύω» του. Ο Χριστιανισμός γεννήθηκε, για να προσφέρει πολύτιμη βοήθεια στον προβληματισμένο άνθρωπο και να τον βγάλει από το δραματικό αδιέξοδο των πολύμορφων ενεργειών του. Από τη Χριστιανική Διδασκαλία πηγάζουν κατευθυντήριες γραμμές που ευαισθητοποιούν και προσανατολίζουν σε παράγοντες (θεσμούς) οι οποίοι για χρόνια διατηρούν τον πολιτισμό, στηρίζουν τις σχέσεις των ανθρώπων και τροφοδοτούν τόσο τα ήθη τους όσο και τα έθιμά τους. Όταν όμως οι προσανατολισμοί και οι επιλογές ποικίλλουν, τότε οι ανθρώπινες σχέσεις κλονίζονται, γιατί δεν έχουν μόνιμα στηρίγματα. Μερικοί ελπίζουν να τα βρουν σε έναν παγκόσμιο Θεό που θα τον σέβονται και θα τον τιμούν όλοι: όσοι νιώθουν δικαιωμένοι και υψώνουν το τρόπαιο της ισότητας.