Η Άννα και ο Αποστόλης ζούν στην Άμφισσα του 1950. Δυο άνθρωποι απο δυο διαφορετικούς κόσμους. Το τέλος του Εμφυλίου στην ελληνική επαρχία τους βρίσκει εγκλωβισμένους, άλλοτε στα σκληρά ήθη της μετεμφυλιακής υπαίθρου, άλλοτε στο φόβο του διαφορετικού, και άλλοτε στις νωπές ακόμη εικόνες ενός πολέμου που σάρωσε τη χώρα και που εν τέλει σημάδεψε τις ζωές τους. Ο αναπάντεχος έρωτας είναι η αφορμή για ζωή και η αναμενόμενη φυγή τους, η διεκδίκηση της δικής τους ελευθερίας: μιας ελευθερίας που περιορίζεται ή απλώς αναβάλλεται, εδώ και καιρό. Είναι η αναζήτηση του, ξεχωριστού για τον καθέναν, θάρρους για την ίδια τη ζωή, για την ανάγκη να κυνηγήσουν ένα όνειρο, έστω κι αν αυτό είναι μόνον η αφορμή.