"Σαν μαχαιριά δέχτηκε το πρόσταγμα η Ρίτα-Μαρία, βουτηγμένη στη λύπη για την απροσδόκητη θανή της αδελφής της και για την απουσία του άνδρα της στον πόλεμο με τους Βουλγάρους. Θέλησε να εναντιωθεί, να μην δώσει το παιδί, μα της το άρπαξαν βάναυσα απ' την αγκαλιά και την εξαπέστειλαν με συνοδεία στην Αδριανούπολη. Έτσι ο μικρός Ανδρόνικος βρέθηκε στις Βλαχέρνες, μακριά από πατέρα, μάνα κι αδελφή. Ήταν μόλις έξι χρονών, όμορφο, εύρωστο, έξυπνο, ζωηρό παιδί σ' ένα παλάτι, σκιά του εαυτού του".

Η Ελένη Τσιμπονάκη με το καινούριο της βιβλίο δείχνει να έχει εντρυφήσει στο ιστορικό πλαίσιο των γεγονότων που σχετίζονται με την "αρχή του τέλους" της βυζαντινής αυτοκρατορίας και επιχειρεί
ένα τολμηρό ψυχογράφημα των πρωταγωνιστών απ’ την οπτική ενός μελετητή που γνωρίζει σε βάθος την ανθρώπινη ψυχολογία. Βρισκόμαστε στις αρχές του 14ου αι. μ.Χ. Ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος έχει ανακτήσει την Κωνσταντινούπολη και η εξουσία έχει περάσει στον γιο του Ανδρόνικο Β΄. Οι άκαιροι όμως χειρισμοί του και η κόντρα του με τον ασύδοτο στα μάτια του εγγονό Ανδρόνικο Γ΄, οδηγούν σε αιματηρούς εμφύλιους και μεταβάλουν την αυτοκρατορία σε αδύναμο κρατίδιο. Ο νεαρός Ανδρόνικος επικρατεί, αλλά οι εχθροί που εποφθαλμιούν την αποδυναμωμένη αυτοκρατορία είναι πολλοί. Καθοριστικές για την τύχη του Βυζαντίου μάχες δίνονται στο Ρωσόκαστρο, στη Φιλοκρήνη, στο Διδυμότειχο. Πολλά τα πρόσωπα που εμπλέκονται στις εξελίξεις της σκοτεινής αυτή περιόδου με προεξέχουσα την καταλυτική φυσιογνωμία του Καντακουζηνού. Μέσα από διαδοχικές αφηγήσεις η συγγραφέας ανασύρει από την ομίχλη του θρύλου τα στερνά βυζαντινά χρόνια και ζωντανεύει φιλοδοξίες και πάθη σε μια αυτοκρατορία που οδηγείται στην πτώση.