α. Η κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της αποτέλεσε ένα από τα κεντρικά ζητήματα της ευρωπαϊκής ενοποίησης ήδη από τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση1. Κλειδί για την αντιμετώπιση του αναδείχθηκε η αρχή της επικουρικότητας2, την οποία προσδιορίζει το άρθρο 3Β της Συνθήκης και το ομώνυμο Πρωτόκολλο της3. Σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη, η Ένωση αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, εφόσον, και στο βαθμό που, οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δεν μπορεί να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης. [...].
