Ο θρύλος του Faust - του σοφού που πούλησε την ψυχή του στον διάβολο για να αποκτήσει γνώση, δόξα κι εξουσία- ενέπνευσε μέγιστους λογοτέχνες όπως ο Marlowe και ο Goethe, μουσουργούς όπως ο Berlioz, ζωγράφους όπως ο Delacroix, κινηματογραφιστές όπως ο Murnau.
Υπάρχει κάτι πάντα σύγχρονο κι επίκαιρο στη φιγούρα αυτού του τραγικού ήρωα που επαναστατεί ενάντια στα όρια του κόσμου, που επιδιώκει να ανέβει στην κορυφή και τελικά συντρίβεται από την ίδια του την ύβρη.
Ο Φάουστ του Klinger, ένα ανελέητο κατηγορώ της αστικής κοινωνίας, περίμενε περισσότερο από δύο αιώνες για να μεταφραστεί στα Ελληνικά, αλλά φαντάζει -δυστυχώς- πολύ πιο σύγχρονος απ΄ ό,τι ίσως περίμενε κανείς.
Ο θρύλος του Φάουστ είναι ένα συνονθύλευμα ανώνυμων, στην πλειοψηφία τους μεσαιωνικών λαϊκών αφηγήσεων, οι οποίες τον 16ο αιώνα συνδέθηκαν με ένα υπαρκτό πρόσωπο, τον Johann Faust, που λέγεται πως πούλησε την ψυχή του στον διάβολο για ν΄ αποκτήσει επίγεια αγαθά και εξουσία.
Ο Φάουστ του Κλίνγκερ είναι ένας πρωτοπόρος, που προσκρούει στην άγνοια των ανθρώπων και οδηγείται έτσι στα χέρια του διαβόλου, προσπαθώντας να του αποδείξει, παραδόξως, ότι το γένος των ανθρώπων έχει πυρήνα ηθικό. Το ταξίδι τους περνά από μονές, αυλές και πόλεις, απ΄ την κατακερματισμένη Γερμανία των ηγεμονίσκων, από τη Γαλλία του Λουδοβίκου του Τέταρτου, από την Αγγλία του σφετεριστή Γκλόουστερ, από την Ισπανία της Ιερής Εξέτασης κι από την δυναστεία των Βοργιών στην Ιταλία, από τη γη στην κόλαση. Ο ορθολογισμός του Φάουστ τον οδηγεί στην αμφιβολία και τελικά στην απόρριψη τόσο του Θεού όσο και των ανθρώπων.