Ετήσια, δίτομη, πολιτιστική έκδοση που αποτιμά τα πολιτιστικά δρώμενα της χρονιάς που πέρασε. Στον τόμο του 2005 υπάρχουν αφιερώματα στον Άρθουρ Μίλερ, στον Αϊνστάιν, στον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, στον Κ. Καρθαίο, στον Μιγκέλ Θερβάντες κ.α. Για τον 1ο τόμο συνεργάστηκαν μεταξύ άλλων οι: Κώστας Γεωργουσόπουλος, Μαίρη Αδαμοπούλου, Κώστας Στεργιόπουλος, Γιώργος Φαράκλας, Κάτια Σαβράμη, Δημήτρης Καμάρας, Αλίκη Μπακοπούλου-Χωλς κ.α. Ο δεύτερος τόμος αποτελεί ένα λεπτομερές θεατρικό και εικαστικό χρονολόγιο.

Ο φετινός 14oς Επίλογος απέχει από τον 13o αισιόδοξο Επίλογος όσο διάστημα χρειάζεται η Γη για μια περιστροφή γύρω από τον 'Ηλιο.
Πέρυσι έκλεινε μια λαμπρή χρονιά και ο Επίλογος είχε κόκκινο εξώφυλλο, ο φετινός είναι σχεδόν μαύρος. Τ ην υπερδραστηριοποίηση διαδέχτηκε η κόπωση σε όλους τους τομείς. Τ ην υπερπαραγωγή, η αδυναμία και η έλλειψη πόρων. Οι προσδοκίες από τη συμβολικά ηγεμονική θέση του πρωθυπουργού στον πολιτισμό μάς άφησαν την πικρή γεύση της απογοήτευσης. Ολόκληρη η πολιτική ηγεσία συμφωνεί. Οτιδήποτε δεν διακρίνεται σε διεθνή ανταγωνιστική διοργάνωση δεν ενδιαφέρει, γιατί δεν τονώνει την πληγωμένη μας εθνική υπερηφάνεια. Αποφάσισαν ότι η κουλτούρα που μας εκπροσωπεί είναι μόνο μία, η ποπ.
Με ευθύνη τους έχουν αρθεί τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και την παραγωγή προϊόντων εύπεπτης κατανάλωσης. Ο πολιτισμός για την πολιτική ηγεσία πάντα σήμαινε το συνοδευτικό, διακοσμημένο περιτύλιγμα άλλων γεγονότων, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες ή ο τουρισμός. Η τέχνη, όμως, δεν είναι θέμα γούστου, ούτε πολιτικής για να την περιορίσει σ' ένα τηλεοπτικό αισθητικό πλαίσιο. Είναι κάτι περισσότερο, ακόμα και σήμερα που δεν υπάρχει η δυναμική του νέου και το ξάφνιασμα που προκαλεί με την αποκάλυψή του, όπως στο παρελθόν. 'Ενας ολόκληρος κόσμος δημιουργεί, εκφράζεται, πειραματίζεται και εκτίθεται. Αυτός είναι ο κόσμος του Επιλόγου.
Ο Επίλογος 2005 δεν είναι νέος, είναι όμως ανανεωμένος, αλλάζει στα δομικά του χαρακτηριστικά. Στην προσπάθειά μας να αποτιμήσουμε και να εκτιμήσουμε το σύνολο πνευματικών προϊόντων και δράσεων σε ετήσια διαστήματα, τον ελευθερώνουμε.
Στη νέα του μορφή ο Επίλογος έχει την ελευθερία να φιλοξενεί θεωρητικά κείμενα και απόψεις από σημαντικούς ανθρώπους με διαμορφωμένη γνώμη. Να φωτίζει γεγονότα που με τον πραγματικό και αναπότρεπτο χαρακτήρα τους συνθέτουν την πολιτιστική πραγματικότητα. Με την ανασκόπηση μάς δίνεται η δυνατότητα να επανεκτιμήσουμε το ίδιο έργο στην ιστορική του διάσταση, με απόσταση, υπό το πρίσμα των δικών μας κριτηρίων.
Η καταγραφή και παρουσίαση κατά χρονολογική σειρά των θεατρικών, κινηματογραφικών και εικαστικών γεγονότων, χωρίς αξιολόγηση, γίνεται σημείο αναφοράς για μελέτες και προτείνεται στη βιβλιογραφία πανεπιστημιακών σχολών.
Τ α αφιερώματα σε πρόσωπα της σκέψης και της τέχνης είναι η ελάχιστη τιμητική εκδήλωση. Με τη συγκέντρωση στοιχείων και απόψεων γύρω από αυτά, μάς δίνεται η ευκαιρία για μία εκ νέου επαφή με το πρόσωπο και το έργο του, δοκιμάζοντας την ικανότητά μας να το ξαναδούμε και να αντιληφθούμε την πρόσληψή του.
Τέλος, εγκαινιάζουμε μια ενότητα με τον τίτλο επικοινωνία πιστεύοντας πως θα φιλοξενήσει απόψεις με ένα σύγχρονο προβληματισμό, αφού ο πολιτισμός περνάει μέσα από πομπούς και δέκτες, σημειώνοντας πως το πρώτο μέσο επικοινωνίας είναι η γλώσσα.
Η προσπάθειά μας είναι το ελάχιστο έναντι της ευγένειας των χορηγών μας και τα αποτελέσματά της το έμπρακτο "ευχαριστώ".