Η παγκόσμια επιχείρηση, για πολλούς, είναι πλέον κινητήριος τροχός για παραγόμενο έργο, ποιότητα ζωής, κοινωνική πρόοδο, έρευνα, εκπαίδευση, ακόμη και για την "ευτυχία" των εργαζομένων. Υπό αυτή την έννοια ο άνθρωπος που την κατευθύνει, ο παγκόσμιος μάνατζερ, έχει καθοριστική ευθύνη για το μέλλον του πλανήτη.

Ο παγκόσμιος μάνατζερ, γιατί όχι και κάθε επιστήμων και κάθε άνθρωπος, δεν πρέπει να είναι μόνο σπουδαίος "τεχνοκράτης", με σαφή γνώση του αντικειμένου του. Οφείλει να είναι και άνθρωπος με ουσιαστική παιδεία, με καλή αντίληψη τοπικών ιδιαιτεροτήτων, των παλαιότερων φιλοσοφικών δοξασιών, με αυτογνωστικότητα. Με αυτό το σκεπτικό 185 στο μάθημα Διοίκησης Διεθνών Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιώς, και ο δάσκαλος τους, έκαναν ένα σχετικό συνέδριο στις 15 Δεκεμβρίου 2009, του οποίου τα περιεχόμενα εδώ παρουσιάζονται.