Η φύση της πνευματικής ιδιοκτησίας συνεπάγεται για να υφανθεί το δίχτυ προστασίας, τη δημιουργία de iure μονοπωλίου. Είναι λοιπόν εγγενής η αντίφαση μεταξύ των αποκλειστικών δικαιωμάτων που καθιερώνει και της ελεύθερης αγοράς ή της ελεύθερης πρόσβασης που κυριαρχεί στις συναλλαγές.
Απαραίτητη κατά συνέπεια η τελεολογική οριοθέτηση ανάμεσα στην προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και στην ελεύθερη αγορά.
Τρεις μελέτες σε τρεις διαφορετικούς χώρους με κοινό παρανομαστή την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η δράση των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που συχνά καταχρώνται τη δεσπόζουσα θέση στην οποία βρίσκονται εκμεταλλευόμενοι τα αποκλειστικά δικαιώματα και το νομικό μονοπώλιο που κατέχουν άρθρο 82 της Συνθήκης του Άμστερνταμ αποτελεί αντικείμενο της πρώτης μελέτης.
Η εξαίρεση στην αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας αγαθών και υπηρεσιών που το άρθρο 36 ΣυνθΕΕ θεσπίζει ενόψει της προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας είναι το θέμα της δεύτερης μελέτης. Και τέλος η κάμψη του δικαιώματος στην ελεύθερη πρόσβαση πληροφοριών σε σχέση με το περιβάλλον, Οδηγία 90/313, όταν θίγεται η πνευματική ιδιοκτησία είναι το θέμα που πραγματεύεται στην τρίτη μελέτη.
Τρεις εργασίες για την ελευθερία στον ανταγωνισμό, κυκλοφορία αγαθών και ελεύθερη πρόσβαση σε σχέση με την αποκλειστικότητα που τα δικαιώματα της πνευματικής ιδιοκτησίας εισάγουν. Κάμψη της ελεύθερης πρόσβασης λόγω της αποκλειστικότητας ή κάμψη της αποκλειστικότητας λόγω των θεσμοθετημένων ελευθεριών. Η αναζήτηση του μέτρου είναι το αντικείμενο της παρούσης.