Στην κατάσταση που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή οι κοινωνικές επιστήμες, τις περισσότερες φορές δεν μπορεί κανείς να ερμηνεύσει με κατανοητές διατυπώσεις παρά μόνο τις πιο γενικές πλευρές της ομαδικής ζωής. Σίγουρα, με τον τρόπο αυτό καταλήγει σε προσεγγίσεις ενίοτε «χονδροειδείς», που παρ΄ όλα αυτά δεν παύουν να έχουν τη χρησιμότητά τους, δεδομένου ότι αποτελούν μία πρώτη πνευματική επαφή με τα γεγονότα και οσοδήποτε σχηματικές κι αν είναι, αποτελούν την προκαταρκτική και απαραίτητη προϋπόθεση μεταγενέστερων διευκρινίσεων. Με την ανωτέρω επιφύλαξη, το παρόν έργο επιχειρεί να αποδείξει και να επεξηγήσει δύο νόμους από τους οποίους φαίνεται να κυριαρχείται η εξέλιξη του κατασταλτικού συστήματος: τον νόμο των ποσοτικών μεταβολών και τον νόμο των ποιοτικών μεταβολών, δεδομένου ότι οι μεταβολές που υπέστη η ποινή κατά τη διάρκεια της ιστορίας είναι αντίστοιχα ποσοτικές και ποιοτικές
