Να μιλήσει κανείς και πάλι για την αξία της συλλογής παλιών καρτποστάλ είναι κοινοτυπία. Αυτά τα "μαγικά χαρτάκια" κλείνουν μέσα τους τόσα ενδιαφέροντα στοιχεία (ιστορικά, κοινωνιολογικά, καλλιτεχνικά, τεχνικά, φιλοτελικά) που και μόνον το ενδιαφέρον του κόσμου και των συλλεκτών γι' αυτά πείθει για την αξία τους.
Δυο λόγια όμως για την συλλογή καρτποστάλ με θέμα τις "δουλειές του ποδαριού", στον ελληνικό χώρο των αρχών του 20ού αι., έχουν κάποιο νόημα.
Πρόκειται πρώτα απ' όλα για μια προσεγμένη δουλειά πάνω σ' ένα πρωτότυπο θέμα συλλογής καρτποστάλ, γεμάτο ζωντάνια και αυθορμητισμό. Είναι το προϊόν μιας συλλογικής, ως ένα βαθμό, συλλεκτικής προσπάθειας, εφόσον το σύνολο του υλικού προέρχεται από καρτποστάλ που έχει το περιοδικό "συλλογές" στο φωτογραφικό αρχείο του ή από συμβολές φίλων συλλεκτών.
Επιπλέον, και σαν συνέπεια του πρώτου, η συλλογή αυτή έχει μια συγκινητική γραφικότητα που σ' αγκαλιάζει απ' την πρώτη στιγμή. Σου μιλά για το χθες, φορτωμένη αναμνήσεις, αλλά ξεπερνά το πλαίσιο της θύμησης και σ' αγγίζει συναισθηματικά γιατί αναφέρεται σε μια τόσο σημαντική ανθρώπινη δραστηριότητα, την εργασία, δηλαδή στην ίδια τη ζωή, εικονίζοντας καταστάσεις που λίγο πολύ όλοι ζήσαμε κάποτε και θυμόμαστε και που τώρα έσβησαν ή σπανίζουν. Σου δίνει την εικόνα ενός κύκλου ζωής.
Αυτά είναι τα στοιχεία που την κάνουν να ξεχωρίζει. Πετυχαίνει ώστε τα θέματα της να μένουν ζωντανά, σχεδόν να κινούνται μπροστά μας καθώς όλοι κάποτε τα νιώσαμε.
Είναι, θάλεγε κανείς, ο αναγκαίος κρίκος για την αποκατάσταση της συνέχειας στις ιστορικές αναμνήσεις μας.
2/9/2005
Λευτέρης Κουβαριτάκης