Στην αυγή του 18ου αιώνα η Αμερική ήταν περήφανη για τη νίκη της επανάστασής της και τη γένεση του νέου της δημοκρατικού πολιτεύματος. Δεν διέθετε όμως εθνική κουλτούρα. "Ο Ίρβινγκ ήξερε ότι, όταν δεν διατηρείς την παράδοσή σου, εκείνη χάνεται", γράφει ο δρ. Μέιερς. "Η δική μας αμερικανική μυθολογία γεννιόταν και ο Ίρβινγκ μεγιστοποίησε τη σημασία της. Στην ίδια του την πατρίδα λοιπόν ο Ίρβινγκ έγινε ένας σύγχρονος ήρωας - σε μια χώρα που χρειαζόταν άμεσα ήρωες". Ο Ίρβινγκ στα χρυσά όνειρα διηγείται για πρώτη φορά το αμερικανικό όνειρο εν τη γενέσει του, στο κέντρο των ονείρων, το πολύχρυσο Μανχάταν. Έτσι, αυτή η μικρή ιστορία με στοιχεία παραβολής αποτελεί την πρώτη περιγραφή της Αμερικής ως τη χώρα των μεγάλων ευκαιριών.
