ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΠΟ ΒΗΘΑΝΙΑΣ

Έλα να βυθίσεις το χέρι σου
στο στέρνο
Τον λίθο βάλε στη θέση της καρδιάς
κι άσε τους σκύλους γύρω
να λυσσάνε
Μη την πετάξεις
Κυρίως μη τη σφραγίσεις σε σκεύος ιερό

Χριστός δεν είμαι
να πλένουνε τα πόδια μου μ' αρώματα
Δεν κρέμομαι επί ξύλου
Ποτέ δεν διπλασίασα ψωμιά
Ενώπιον ξένων τα ποιήματά μου στιχουργώ
Εις ώτα ξένων τραγουδώ
τραγούδι φώκιας

Υποπτεύομαι όσους πατάνε τα νερά
συνδιαλέγονται με τους νεκρούς
καλώντας τους νεκρούς να εγερθούν
ενώ μυρίζουν

Δεν είμαι εγώ η ανάσταση και η ζωή
Απ' την πλευρά του Λαζάρου
για ησυχία εκλιπαρώ
Κοιμάμαι
Πέντε οργιές βαθύτερα απ' τον ύπνο
Πέντε φορές ψηλότερα απ' τον αφρό