Ο Βασίλης Γιαννόγκωνας, παππούς του ΚΚΕ, που πέρασε όλη του τη ζωή στις εξορίες και στις φυλακές, έχει γράψει βιβλία-μαρτυρίες με τις αναμνήσεις του, που τα διακρίνει ο σεβασμός προς την ιστορική αλήθεια, η ρέουσα και με λογοτεχνικά χαρίσματα αφήγηση, η αντικειμενικότητα και η σωστή περιγραφή των γεγονότων.

Στο βιβλίο του "Ακροναυπλία", ιδιαίτερη ιστορική αξία έχει η περιγραφή των συμβάντων, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, όταν την άνοιξη του 1941, μετά την κατάρρευση του κράτους της 4ης Αυγούστου, η κομματική διοίκηση του στρατοπέδου ("που δεν την είχε εκλέξει κανείς", Γεράσιμος Ποδαράς), με επικεφαλής τον Γιάννη Ιωαννίδη, παρεμπόδισαν και ματαίωσαν την απόδραση των κρατουμένων, με συνέπεια εκατόμβες θυμάτων Ακροναυπλιωτών, που οδηγήθηκαν από τους κατακτητές στα εκτελεστικά τους αποσπάσματα.

"... και για να κλείσω τούτη την πικρή σελίδα", γράφει ο Β. Γιαννόγκωνας, "πρέπει να αναφέρω πως ο Παντελής Πουλιόπουλος είχε αναφανδόν υποστηρίξει την άποψη της δραπέτευσης, αλλά μάταια...".