Αυτές οι ιστοριούλες αγάπης, που ακολουθούν, μερικές είναι αληθινές και οι άλλες μπορούσαν να είναι αληθινές. Γιατί η αγάπη, όπως και να την κοιτάξεις, όπως και να τη περιγράψεις, έχει την αυτήν φωτεινή εικόνα του φτερωτού και του χαμογελαστού γιου της θεάς Αφροδίτης και του θεού Άρη. Είναι το θεμελιώδες συναίσθημα του ανθρώπου, το οποίο τον συνοδεύει μέχρι τέλους της ζωής του. Είναι το θείον δώρο.
Να σημειώσω ότι εγώ δεν είμαι ούτε λογοτέχνης, ούτε συγγραφέας και οι τυχόν σολοικισμοί μου στο γράψιμο, όπως και το μπέρδεμα της δημοτικής με την καθαρεύουσα γλώσσα, ελπίζω να τύχουν επιεικούς κρίσης σας.
Θεσσαλονίκη Μάρτιος 2000
Αλέξανδρος Χ. Φλωρίδης