Με βάση την εμπειρία που έχουν περιγράψει διάφοροι οι οποίοι έφτασαν στον "Άλλο κόσμο" και ξαναγύρισαν, η συγγραφέας επιχειρεί να κάνει αυτό το ταξίδι για λογαριασμό του ήρωα της.

Μετωπική σύγκρουση -Ι.Χ. με νταλίκα- και ο Άγγελος μένει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε κώμα. Τότε, κάπου εκεί ανάμεσα, στο μεταίχμιο ζωής και θανάτου, αρχίζει ένα ταξίδι αυτογνωσίας και συνειδητοποίησης.

Μετωπική σύγκρουση. Κώμα. Συνάντηση με νεκρούς φίλους και συγγενείς. Συνάντηση που καταφέρνει να τον κάνει να συναισθανθεί ότι εκείνο που αξίζει στη ζωή είναι η ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων, ο σεβασμός, το ενδιαφέρον για τον άλλο, η αγάπη ότι ετούτη η απώλεια είναι πιο οδυνηρή και από τη φυσική.
Μετωπική σύγκρουση. Κώμα. Κι' αυτό το περίεργο ταξίδι του δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσει την καταστροφική συμπεριφορά του: την απώλεια δηλαδή της αγνότητας της ψυχής του, την αδιαφορία του για τους άλλους μπροστά στους στόχους και στα "ιδανικά" που θέτει πλέον ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας.
- Για όσους δεν έχουν χάσει τις ελπίδες τους και πιστεύουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο έστω και την τελευταία στιγμή.
- Για όσους δεν πιστεύουν ότι η ψυχή ζυγίζει 21 γραμμάρια.
- Για όσους πιστεύουν ότι μπορείς να πας και να... γυρίσεις πάλι πίσω.

Περίληψη: Ο πρωταγωνιστής μας βγαίνει σοβαρά τραυματισμένος από μια μετωπική σύγκρουση -Ι.Χ. με νταλίκα- και μένει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε κώμα. Τότε, στο μεταίχμιο ζωής και θανάτου, αρχίζει ένα ταξίδι αυτογνωσίας και συνειδητοποίησης. Χάρη στα πρόσωπα που συναντά στη διάρκεια του ταξιδιού του καταφέρνει να καταλάβει τα λάθη του και προς την οικογένειά του και προς τα άτομα που έρχεται σε επαφή μέσω της εργασίας του (συζυγικές απιστίες και αδιαφορία για το τι θα συμβεί στον άλλο, αρκεί ο ίδιος να επιτύχει το μεγαλύτερο οικονομικό κέρδος, να θεωρηθεί "φτασμένος") και αγωνιά να επανορθώσει. Γεγονός που τον βοηθάει να υπερνικήσει τα προβλήματα της υγείας του, να συνέλθει και να ξαναβρεί τα αγαπημένα του πρόσωπα.

Απόσπασμα του μυθιστορήματος:

Καθώς γινόμουν ένα με τ' αστέρια και το φεγγάρι, η ψυχή μου ξεγυμνωνόταν και όδευε προς την ελευθερία. Περίεργες σκέψεις, πάθη που με οδήγησαν σε λάθη και ενοχές που με βάραιναν στη ζωή μου έσβηναν. Κι όσο άφηνα πίσω μου τα πάθη και τα λάθη μου, τόσο πλησίαζα την ευτυχία, χωρίς να ξέρω πώς. ' Ισως όμως και να γνώριζα. Αν έψαχνα γύρω μου να βρω την αγάπη, εκείνη δεν θα μου
έκανε συντροφιά έστω και λίγο; Μπορεί αν την αφουγκραστώ, ν' ακούσω τα βήματά της να πλησιάζουν. Πιθανόν, αν τη φωνάξω, να καθίσει πλάι μου και να μην είμαι πια μονάχος.