[{"id":109340,"title":"Κωνσταντίνος Βολανάκης","subtitle":null,"description":"Ο Κωνσταντίνος Βολανάκης (1837-1907), ο πατέρας της ελληνικής θαλασσογραφίας, απέκτησε την πρώτη του εγκύκλιο παιδεία, όσον αφορά το χρώμα και το σχέδιο, στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου και συγκεκριμένα στο εργαστήριο του Karl von Piloty, όπως και οι σπουδαίοι συνάδελφοι του, Γύζης και Λύτρας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Βολανάκης ξεκίνησε με την τοπιογραφία, όπου οι γερμανικές επιδράσεις με το λυρικό, ατμοσφαιρικό ύφος, είναι φανερές. Κατάφερε ωστόσο να αποσπαστεί πολύ νωρίς από τη γερμανική αφετηρία των σπουδών του και να αποκτήσει γόνιμη επαφή με άλλα ευρωπαϊκά κέντρα. Ο πίνακάς του \"Το τσίρκο\" θεωρείται ο πρώτος ιμπρεσιονιστικός πίνακας από Έλληνα ζωγράφο. Η κριτική έχει επισημάνει την επίδραση στο τοπιογραφικό του έργο, της Σχολής της Μπαρμπιζόν, του έργου του Κλόντ Λορέν, του Κορό, του Κόνσταμπλ, και σε -μικρότερο βαθμό- του γαλλικού ιμπρεσιονισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επιστροφή του στην Ελλάδα (1883), με την ιδιότητα του καθηγητή στο \"Σχολείον των Τεχνών\", σηματοδοτεί την απόπειρα να συνδυάσει με επιτυχία τα δάνεια από το εξωτερικό με την ελληνική πραγματικότητα της εποχή τους, δηλαδή με το ελληνικό φως και το ελληνικό δράμα. Κυρίαρχη συμβολή του Βολανάκη στην ελληνική ζωγραφική θεωρείται αναμφισβήτητα η θαλασσογραφία. Γεννήθηκε στην Κρήτη, μεγάλωσε στη Σύρο, εργάστηκε στην Τεργέστη. Ήταν επόμενο. Ζωγράφισε καράβια και καΐκια όλων των τύπων -πραγματικά \"πορτρέτα\" των καραβιών- και αφοσιώθηκε στην πληθωρική απεικόνιση σκηνών με θέμα τη θάλασσα όσο κανείς άλλος ζωγράφος. Ανέλυσε τον κόσμο του καραβιού και της θάλασσας με έκδηλη αγάπη, εξαιρετική ακρίβεια και διαπιστωμένη δεξιοτεχνία.\u003cbr\u003eΟι πίνακές του άλλοτε δίνουν έμφαση στο σκάφος, άλλοτε στο λιμάνι, άλλοτε στη ναυτική σύγκρουση -συνήθως μια ιστορική ναυμαχία. Το ενδιαφέρον σ' αυτές τις γλαφυρές απεικονίσεις, των οποίων η έμπνευση -αλλά κυρίως η τεχνική τους- ανάγεται στην ολλανδική τοπιογραφία του 17ου αιώνα, δεν έγκειται στη ρομαντική απεικόνιση των θεμάτων ούτε στην εντυπωσιακή παράθεση λεπτομερειών από τον κόσμο της θάλασσας. Έγκειται κυρίως στην ανάδειξη ενός δυναμικού διαλόγου ανάμεσα στα διαφορετικά πλαστικά στοιχεία της εικόνας, ενός διαλόγου τον οποίο ανασυνθέτει ο οιονεί ρεμβάζων στο πέλαγος παρατηρητής, της εποχής του αλλά και της δικής μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111920.jpg","isbn":"960-442-543-9","isbn13":"978-960-442-543-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":133,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-09-28","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":111920,"url":"https://bibliography.gr/books/kwnstantinos-bolanakhs-e072e419-862c-47d1-9314-d1f20b8f25d9.json"},{"id":109410,"title":"Θεόφιλος","subtitle":null,"description":"Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ (1870;-1934) γεννημένος στη Βαρειά της Λέσβου και μεγαλωμένος στη Σμύρνη, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του ζωγραφίζοντας για ένα κομμάτι ψωμί στο Βόλο και στα χωριά του Πηλίου κι αργότερα (από το 1927 και εξής) ξανά στην πατρίδα του. Ζωγράφισε τοίχους σε σπίτια και αρχοντικά της εποχής, σε καφενεία, μπακάλικα και μύλους, πάνω σε τενεκέδες, σε ξύλα και πανιά, σε δίσκους, σε κάρα, ακόμα και πάνω σε ναυτικούς σάκους. Απεικόνισε σκηνές από την ελληνική ιστορία, τον Ερωτόκριτο, από το βίο των λαϊκών ηρώων, εξωτικά κυνήγια και τόπους, καθημερινές σκηνές, πορτρέτα, κ.λπ.\u003cbr\u003eΗ μυθολογία γύρω από το βίο του είναι μεγάλη, ωστόσο η ίδια η ζωγραφική του μας επιτρέπει να καταλάβουμε ότι είχε άριστη γνώση της βυζαντινής τέχνης (ο παππούς του από τη μεριά της μητέρας του ήταν αγιογράφος), καθώς και της λαϊκής παράδοσης που είχε αναπτυχθεί στη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Ως φαίνεται όμως ο Θεόφιλος είχε και τη συνείδηση του τρόπου που έβλεπε τα πράγματα η ακαδημαϊκή ζωγραφική της εποχής του. Δεν είναι τυχαίο ότι στο περίφημο κασελάκι με τα σύνεργά του διέθετε αναπαραγωγές έργων (σε φωτογραφίες και χρωματιστές κάρτες) που του επέτρεπαν να δουλεύει πάνω σε ιστορικά ή άλλα θέματα.\u003cbr\u003eΤο σημαντικό μ' αυτόν τον σπάνιο ζωγράφο είναι ότι δεν αρκέστηκε στη βυζαντινή και τη λαϊκή παράδοση και οπωσδήποτε δεν ενθουσιάστηκε με τη δυτική ζωγραφική. Από αυτή την παιδεία -η οποία εν πολλοίς υπήρξε συστατική του έμφυτου ταλέντου του να βλέπει ως γνήσιος καλλιτέχνης τα πράγματα, που σημαίνει: να τα αντικρύζει κάθε φορά με φρέσκια ματιά- κράτησε τις τεχνικές: την αίσθηση του χώρου, την απόδοση του χρώματος, το ρυθμό, τη συμμετρία, την εναλλαγή της ατμόσφαιρας στο ίδιο έργο κ.λπ.\u003cbr\u003eΩστόσο επέλεξε νέα θέματα, που αντανακλούσαν τις νέες, υπαρκτές ανάγκες του καθημερινού βίου της μεταιχμιακής εποχής του, και πέτυχε να τα αποδώσει με ελευθερία ισάξια με εκείνη που έπαιρναν στην εποχή του οι πιο προχωρημένοι δημιουργοί του μοντερνισμού.\u003cbr\u003eΔικαίως σήμερα ο Θεόφιλος αναγνωρίζεται όχι απλώς ως λαϊκός ζωγράφος αλλά ως ένας από τους σημαντικότερους έλληνες ζωγράφους που αναδείχθηκαν στην εποχή του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111990.jpg","isbn":"960-442-545-5","isbn13":"978-960-442-545-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-09-29","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":111990,"url":"https://bibliography.gr/books/theofilos-efadf8fc-faee-4a12-86f7-6a11f493fea2.json"},{"id":110111,"title":"Κωνσταντίνος Παρθένης","subtitle":null,"description":"Ο Κωνσταντίνος Παρθένης (1878-1967) υπήρξε η δεσπόζουσα μορφή στην ελληνική τέχνη σε όλο το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Η επίδρασή του είναι αναμφισβήτητη σε ομοτέχνους αλλά και σε γλύπτες και χαράκτες -ιδίως μετά το 1929 όταν αρχίζει να διδάσκει στη Σχολή Καλών Τεχνών.\u003cbr\u003eΕίναι στην ουσία ο πρώτος \"μοντέρνος\" στην Ελλάδα της εποχής. Ένας ζωγράφος που ανδρώνεται μέσα στην ατμόσφαιρα της βιεννέζικης πρωτοπορίας και που, στη συνέχεια, εμπνέεται από τον γαλλικό Συμβολισμό καθώς και από την σεζανική μεταϊμπρεσιονιστική οπτική. Ο μοντερνισμός του διαπιστώνεται, πέρα από τα εμφανή αποτελέσματα στο έργο του, από την ευκολία με την οποία πειραματίζεται στις διαφορετικές τεχνοτροπίες της εποχής του: πουαντιγισμός, φωβισμός, εξπρεσιονισμός, κυβισμός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ δικός του μοντερνισμός είναι πολύ κοντά στον ελληνοκεντρικό εκείνον της Γενιάς του Τριάντα, σ' αυτόν δηλαδή του Σεφέρη, του Ελύτη, του Εγγονόπουλου και των άλλων ποιητών και διανοούμενων της εποχής. Με την έννοια ότι συνδυάζει ή, πιο σωστά, αγωνιά στην προσπάθεια να συνδυάσει τα στοιχεία της ελληνικής παράδοσης με τις νέες εικαστικές φόρμες που δοκιμάζονται στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη. Έτσι, στα συμβολικά του έργα διακρίνουμε μοτίβα της αττικής αγγειογραφίας, στα θρησκευτικά του, τον επίπεδο χαρακτήρα της βυζαντινής αγιογραφίας (αλλά και τον τρόμο του κενού που χαρακτηρίζει τη λαϊκή τέχνη), στις μεγάλες αλληγορικές ή ιστορικές συνθέσεις του μια διάταξη σε μορφή αρχαίας ζωοφόρου που αναπτύσσεται πάνω σε μια υπερκόσμια \"οθόνη\" κ.λπ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑκόμα κι όταν το έργο του τείνει προς τις κυβιστικές φόρμες, μέσα από την επίμονη ιδεαλιστική, αντιρεαλιστική του ενατένιση του κόσμου, απογυμνώνεται από την ουσία της λογικής του κυβισμού: διατηρεί απλώς μια αυστηρή γεωμετρικότητα ως αισθητικό μοτίβο που αποδίδει αποκλειστικά σχεδόν την αρχαϊκότητα του κόσμου και όχι τον κατακερματισμό του σε νέες ριζοσπαστικές μορφές σύνθεσης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κωνσταντίνος Παρθένης, από τους πρωτοπόρους του ελληνοκεντρικού μοντερνισμού, παρουσιάζεται σ' αυτόν τον τόμο μέσα από την ματιά ενός από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς τεχνοκριτικούς, του Αλέξανδρου Γ. Ξύδη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112692.jpg","isbn":"960-442-559-5","isbn13":"978-960-442-559-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-10-20","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":112692,"url":"https://bibliography.gr/books/kwnstantinos-parthenhs.json"},{"id":111399,"title":"Φώτης Κόντογλου","subtitle":null,"description":"Ο Φώτης Κόντογλου (κατά κόσμον Φώτης Αποστολέλης -1896-1965) υπήρξε μια σύνθετη προσωπικότητα της νεοελληνικής τέχνης και των γραμμάτων μας. Ορθόδοξος χριστιανός, με την πρωτοχριστιανική έννοια του όρου, αγιογράφος με ιδιόμορφο λαϊκό ιδίωμα (που επηρέασε μεγέθη του είδους του Τσαρούχη και του Εγγονόπουλου), συναξαριστής μιας ελληνικότητας που στα περίτεχνα γραπτά του περιλαμβάνει ως ενιαίο όλον την αρχαιότητα, το Βυζάντιο και την \"καθ' ημάς Ανατολή\", ο Κόντογλου αποτελεί εξαιρετική περίπτωση στοχαστικού καλλιτέχνη που παλεύει σε όλο το μάκρος του βίου για την Πίστη του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ ζωγράφος διάλεγε τα θέματά του από την ελληνική μυθολογία, την ελληνορθόδοξη παράδοση, την ελληνική φύση. Δεν τον ενδιέφερε η κοσμική στάση στη ζωγραφική, δηλαδή η δυτική τέχνη από την Αναγέννηση και μετά, παρόλο που την ήξερε και την είχε δουλέψει στα νεανικά του χρόνια. Σπούδασε την ακαδημαϊκή τεχνοτροπία στη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στους δασκάλους της Σχολής του Μονάχου, και τα σύγχρονα ρεύματα της τέχνης τα έζησε στη διαμονή του στο Παρίσι. Η επίσκεψή του στο Άγιο Όρος, η γνωριμία του με την Κρητική Σχολή στην αγιογραφία και γενικότερα τη μεταβυζαντινή ζωγραφική επέδρασε καταλυτικά στο έργο του. Στην πορεία ενδιαφέρεται για το έργο των λαϊκών εικονογράφων της τουρκοκρατίας που μελετά στις εκκλησίες και στα μοναστήρια.\u003cbr\u003eΌπως επανειλημμένα τόνιζε ο ίδιος, τον ενδιέφερε περισσότερο να είναι \"μάστορας\": αποζητούσε μια χειροτεχνική γνησιότητα που θα περιόριζε την επιτήδευση της σύγχρονή του τέχνης. Από τη βυζαντινή τέχνη δανείστηκε τη μορφολογία και την πνευματικότητά της. Από τους λαϊκούς ζωγράφους, όπως τον Θεόφιλο και τους ανώνυμους, διδάχθηκε τον δροσερό, φρέσκο τρόπο με τον οποίο απεικόνιζαν την πραγματικότητα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κόντογλου είναι ένας πολύ ιδιόμορφος ζωγράφος. Δεν κατατάσσεται στις κατηγορίες της δυτικής ιστορίας της τέχνης. Δεν είναι ούτε ρεαλιστής ούτε μοντέρνος. Είναι παραστατικός δίχως να είναι λαϊκιστής. Είναι λαϊκός δίχως να είναι αφελής. Είναι ο αγιογράφος του πνευματικού βίου δίχως να είναι στερεότυπος. Τέλος, υπήρξε πρωτοποριακός το βαθμό που απογύμνωσε την ανθρώπινη μορφή και τον περίγυρό της στα απολύτως απαραίτητα στοιχεία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113980.jpg","isbn":"960-442-707-5","isbn13":"978-960-442-707-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-11-22","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113980,"url":"https://bibliography.gr/books/fwths-kontoglou-56b12d67-bf76-48f4-b882-26c477a8836a.json"},{"id":111828,"title":"Γιώργος Γουναρόπουλος","subtitle":null,"description":"Ο Γιώργος Γουναρόπουλος (1890-1977), γεννημένος στη Σωζόπολη, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, τελειώνει τη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, το 1912. Μεταξύ των ετών 1919-1931 διαμένει στο Παρίσι όπου και παίρνει ενεργό μέρος στην καλλιτεχνική κίνηση της εποχής. Πολύ νωρίς απελευθερώνεται από την παράδοση των δασκάλων του και αποκρυσταλλώνει ένα πολύ προσωπικό εικαστικό ύφος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γουναρόπουλος είναι από τους ζωγράφους εκείνους που παρέμειναν αταλάντευτοι, καθ' όλη τη διάρκεια του βίου τους, σε ένα πολύ συγκεκριμένο, πολύ προσωπικό όραμα, καταφέρνοντας, ωστόσο, να το αναδείξουν σε συστατική ψηφίδα της εποχής τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο όραμά του εκφέρεται με μια, εκ πρώτης όψεως, \"θολή\" εικόνα που αυτομάτως δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση ενός ρέοντος, υγρού κόσμου. Σ' αυτό το ρέον σύμπαν που εμφανώς κινείται ανάμεσα στο εξωπραγματικό και το ονειρικό, τα σώματα και οι ελάχιστες άλλες μορφές, κάποια σπίτια, λουλούδια και οι σκιές ενός ασαφούς περιβάλλοντος, αποκτούν την υποτυπώδη υπόστασή τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ προσεκτική ανάγνωση αυτού του κόσμου μεταδίδει πειστικά στον θεατή τον υπαρξιακό/ερωτικό συμβολισμό του: αυτά τα γυναικεία σώματα κι αυτή η διαρκής περιδίνηση περιέχουν κάτι από την υγρή κατάσταση της ερωτικής πάλης. Οι μορφές εισχωρούν ανεμπόδιστα η μία στην άλλη: είναι διαφανείς όγκοι σε έναν διαφανή κόσμο δίχως όρια. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο εικαστικό ενδιαφέρον από αυτή την αέναη διάχυση των μορφών είναι ότι δεν ακυρώνουν η μία την άλλη, αλλά αντιθέτως, όλες μαζί, δημιουργούν συνολικά μια δυναμική εντύπωση.\u003cbr\u003eΟπότε το τελικό αποτέλεσμα καταλήγει ως εξής: όποτε ο θεατής αφήνεται στη θυελλώδη κίνηση της γραμμής του Γουναρόπουλου και στον ανεμοστρόβιλο του σχεδίου του παρακολουθεί μία γοητευτική μελωδία που δημιουργεί την αίσθηση της διαρκούς ταραχής. Όποτε, πάλι, επιλέγει να σταθεροποιήσει το βλέμμα του σε κάποιο σημείο του πίνακα, τη θύελλα διαδέχεται, όπως σ' ένα καρέ φιξ στον κινηματογράφο, μια παράξενη γαλήνη που πάλλεται με προκλητική αταραξία στο μεταίχμιο της προηγηθείσης και της επερχόμενης ταραχής...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114410.jpg","isbn":"960-442-716-4","isbn13":"978-960-442-716-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":141,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-06","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114410,"url":"https://bibliography.gr/books/giwrgos-gounaropoulos.json"},{"id":112314,"title":"Nonda","subtitle":"Έξι δεκαετίες τέχνης","description":"Ο κατάλογος εκδόθηκε με αφορμή την έκθεση \"Nonda. Έξι δεκαετίες τέχνης, 1940-2000\", Μουσείο Μπενάκη, Κτήριο οδού Πειραιώς, 14 Δεκεμβρίου 2006 - 8 Φεβρουαρίου 2007.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Ξεκινώ το κείμενό μου με την εξής παρατήρηση: η περίπτωση του ζωγράφου Επαμεινώνδα Παπαδόπουλου (Nonda) δεν καταγράφεται σε καμία από τις κυκλοφορούσες ιστορίες της νεοελληνικής τέχνης. Μόνη εξαίρεση η εντελώς πρόσφατη \"Ιστορία των Ελλήνων\" των εκδόσεων Τεγόπουλου - Μανιατέα (τομ. 14, 580). Άρα η πρωτοβουλία του Μουσείου Μπενάκη να οργανώσει αναδρομική παρουσίαση του έργου του λειτουργεί συγχρόνως και ως συμπλήρωση-αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, αλλά και ως ουσιαστική γνωριμία του ευρύτερου κοινού με το ιδιότυπο έργο αυτού του ιδιότυπου ζωγράφου. [...]\u003cbr\u003eΓνώρισα προσωπικά τον ζωγράφο, βαριά όμως ασθενούντα, και το έργο του πριν από δύο περίπου χρόνια, και ομολογώ πως η διττή αυτή συνάντηση δεν ήταν εύκολη. Όπως συνήθως συμβαίνει με τις εξαιρετικές περιπτώσεις, εν αρχή υπήρξε ένα ξάφνιασμα, μια αντίδραση, μια ασυνείδητη άπωση εμπρός σε ό,τι μου φαινόταν, εκ πρώτης όψεως, ανοίκειο και δυσερμήνευτο. Από πού ερχόταν αυτό ο ζωγράφος και ποιες ήσαν οι αναφορές του; Πόση σχέση είχαν τα \"σκάνδαλα\" ή τα happenings που συνοδεύουν τόσο πανηγυρικά τη βιογραφία του, με το βαθύτερο περιεχόμενο του έργου του; Ποιο είναι το έργο του τελικά, και πώς αποτιμάται τόσο με τα εγχώρια όσο και με τα διεθνή μέτρα; Η απάντηση δεν είναι, και δεν θα έπρεπε να είναι, εύκολη. [...]\u003cbr\u003eΟ Επαμεινώνδας Παπαδόπουλος, μαθητής του Σπύρου Βικάτου, φύσει και θέσει ατίθασος εξπρεσιονιστής και παθιασμένος εξερευνητής αυτής της terra incognita, που λέγεται σώμα και λειτουργία του σώματος (με τη διττή σημασία της λέξης \"λειτουργία\"), έρχεται στο Παρίσι το 1947 με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης. Ακολουθεί, δηλαδή, δρόμο παράλληλο με τον Ιάνη Ξενάκη, τον Κώστα Παπαϊωάννου, τον Γιάννη Σπυρόπουλο, τον Κορνήλιο Καστοριάδη, τον Κωνσταντίνο Ανδρέου, την Εύα Περσάκη, τον Κώστα Κουλεντιανό, τον Ιάσονα Μολφέση, τον Θάνο Τσίγκο, τον Γιάννη Γαΐτη, την Άννα Κινδύνη, τον Άλκη Πιερρράκο κ.λπ., αλλά και τόσο διαφορετικό, τόσο μοναχικό. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Μάνος Στεφανίδης, απόσπασμα από το κείμενο του βιβλίου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Κάτω από την επίδραση του Βικάτου, άρχισε να ζωγραφίζει θαλασσογραφίες και τοπία, έργα εμπνευσμένα από εκδρομές του στην παραλία και την εξοχή. Αργότερα, βέβαια, έγινε φανερό ότι οι ποιμενικές σκηνές δεν ταίριαζαν πραγματικά στο ταμπεραμέντο του, καθώς ο Nonda είχε φυσική κλίση προς το δράμα και την ερωτική βία της ανθρώπινης και της ζωικής μορφής. [...] \u003cbr\u003eΟ Nonda πέθανε στα ογδόντα τρία του χρόνια τον Οκτώβριο του 2005, στο σπίτι του στην Αθήνα. Πενήντα τρία χρόνια μετά την πρώτη έκθεση στην Αθήνα, η παρουσίαση στο Νέο Κτήριο του Μουσείου Μπενάκη θα είναι η πρώτη ολοκληρωμένη αναδρομική έκθεση της δουλειάς του στην Ελλάδα, και συμβολικά θα σηματοδοτεί την επιστροφή του στον γενέθλιο τόπο. Θεωρούμενος ως ένας από τους πιο παλλόμενους Παρισινούς καλλιτέχνες των δεκαετιών του '50 και του '60, ο Nonda είχε μια διαδρομή εξήντα ετών, που υπερκαλύπτει το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, μια σταδιοδρομία που προκαλεί το θαυμασμό και γεννά την έμπνευση. Ένας δημιουργός που πράγματι έχτισε τις πόλεις του \"στις πλαγιές του Βεζούβιου\" και του οποίου η κληρονομιά επιβιώνει μέσα από το ανάπτυγμα και την εμβέλεια του έργου του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Στέφανος Παπαδόπουλος, απόσπασμα από το κείμενο του βιβλίου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114897.jpg","isbn":"960-8347-54-8","isbn13":"978-960-8347-54-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":255,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"45.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":114897,"url":"https://bibliography.gr/books/nonda.json"},{"id":112474,"title":"Γιάννης Σπυρόπουλος","subtitle":null,"description":"Ο Γιάννης Σπυρόπουλος (1912-1990) υπήρξε ένας μοναχικός καλλιτέχνης. Με την έννοια ότι δια των επί μία πεντηκονταετία εικαστικών του αναζητήσεων διαμόρφωσε στην Ελλάδα ένα προσωπικό σύμπαν αφαιρετικής τέχνης που ήταν εκ των πραγμάτων αδύνατον να δημιουργήσει άμεσους μιμητές στη χώρα. Αδύνατον, διότι ο ίδιος με το έργο του εγκαθίδρυσε εν Ελλάδι τα αγεωγράφητα όρια της αφαιρετικότητας ή, πιο σωστά: τα όρια της όποιας μετάβασης από το αληθοφανές στο αφαιρετικό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γιάννης Σπυρόπουλος σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1930-1936), με δασκάλους τους: Αργυρό Βικάτο και Θωμόπουλο. Συνέχισε σπουδές στο Παρίσι (στην Ecole de Beaux-Arts και σε ελεύθερα εργαστήρια). Το 1939 επιστρέφει στην Ελλάδα. Η αφετηρία του υπήρξε νατουραλιστική. Στα πορτρέτα, τις νεκρές φύσεις και τα τοπία που φιλοτέχνησε στη δεκαετία μετά τις σπουδές του (περίοδος της \"γκρίζας πινελιάς\", περίοδος της \"κάθετης πινελιάς\", κ.λπ.), η αφομοιωμένη επίδραση του Σεζάν είναι εμφανής. Γύρω στα 1950 και μέχρι το 1955 επιμένει στο ελληνικό τοπίο, το οποίο, όμως ως προς την αληθοφανή του αναπαράσταση, \"διαβάζει\" με μια συνειδητώς \"απλουστευτική\" ματιά. Από εδώ και μετά ο Σπυρόπουλος εξελίσσεται προς την αφαίρεση. Καταργεί τη συμβατική προοπτική, ελαχιστοποιεί τον ορίζοντα, \"βλέπει\" τα πράγματα από απόσταση που δικαιολογεί την κάποια αφαιρετικότητα στην απόδοση των θεμάτων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠρος το τέλος της δεκαετίας του πενήντα, ο καλλιτέχνης βαθμιαία αδιαφορεί για τις σαφείς αναφορές στο πραγματικό και αντιθέτως, προσδίδει όλο και μεγαλύτερη αυτονομία στις χρωματικές του επιφάνειες. Στο στάδιο αυτό, η χειρονομία της πινελιάς του αποκτά εμφανή ένταση και γίνεται καθοριστικό πλαστικό στοιχείο του πίνακα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1960 βραβεύεται στην Μπιενάλε της Βενετίας, γεγονός που τον καταξιώνει διεθνώς και του επιτρέπει να ερευνήσει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση τις προοπτικές της ανεικονικής αναπαράστασης. Από την εποχή αυτή και μετά, ο Σπυρόπουλος με πραγματικό πάθος δημιουργεί τη ζωγραφική με την οποία κατοχυρώνεται δια παντός στη συνείδηση της εικαστικής κοινότητας ως ο κατεξοχήν αφαιρετικός Έλληνας ζωγράφος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔημιουργεί έργα που διαβάζονται όχι ως άμεσες αναπαραστάσεις του πραγματικού, αλλά ως αναπαραστάσεις της εικαστικής δημιουργίας, ως μνήμες ή συνειδήσεις μιας ιδέας, μιας ενόρασης, μιας ανάφλεξης του νου...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115059.jpg","isbn":"960-442-719-9","isbn13":"978-960-442-719-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":140,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-01-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115059,"url":"https://bibliography.gr/books/giannhs-spyropoulos.json"},{"id":112742,"title":"Γιάννης Μόραλης","subtitle":null,"description":"Βασικός εκπρόσωπος της Γενιάς του '30 ο Γιάννης Μόραλης, διατρέχει με την τέχνη του, μέσα από μια συνεχώς εξελισσόμενη πορεία, περισσότερο από μισόν αιώνα. Η ζωγραφική του, διατηρώντας πάντα τον ανθρωποκεντρικό της χαρακτήρα, αναπτύσσεται με συνέπεια και συνοχή, προβάλλει την \"κλασική\" της ταυτότητα, προσεγγίζει το κρίσιμο θέμα της ελληνικότητας με ένα απόλυτα αναγνωρίσιμο και προσωπικό ύφος. Από τις πρώτες προσπάθειές του τη δεκαετία του 1930 έως τις μετά το 1970 γεωμετρικές του συνθέσεις, το γυναικείο σώμα, η σχέση άνδρα-γυναίκας, το δίπολο Έρωτας-Θάνατος, αποτελούν τη σταθερή θεματική επιλογή του.\u003cbr\u003eΗ διδασκαλία του στην ΑΣΚΤ, η ενασχόλησή του με τη χαρακτική, την εικονογράφηση, τη σκηνογραφία, τις αρχιτεκτονικές εφαρμογές, αλλά και τη γλυπτική, ολοκληρώνουν την εικόνα ενός πολύπλευρου δημιουργού, ο οποίος αντιμετωπίζει την τέχνη ως στάση και φιλοσοφία ζωής. Οι εικόνες του επηρεάζουν τη μεταπολεμική αισθητική, άμεσα και καθοριστικά, διεκδικούν μια ξεχωριστή θέση στο σώμα της ελληνικής ζωγραφικής, ενώ η προσφορά του εκτείνεται και ξεπερνά κατά πολύ τα όρια των εικαστικών του καταθέσεων. Ο Μόραλης αποτελεί ίσως μια από τις μοναδικές εκείνες περιπτώσεις Ελλήνων καλλιτεχνών, των οποίων το έργο έχει κατορθώσει να κερδίσει την καθολική αποδοχή και να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς. Η τέχνη του συνθέτει μια από τις πιο ολοκληρωμένες και γόνιμες εκφράσεις της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115327.jpg","isbn":"978-960-8380-85-1","isbn13":"978-960-8380-85-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-01-17","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115327,"url":"https://bibliography.gr/books/giannhs-moralhs-2c999ade-2643-44ca-8db5-9a45b3768dd8.json"},{"id":113240,"title":"Όπυ Ζούνη","subtitle":null,"description":"Μια από τις πιο πρωτότυπες και ενδιαφέρουσες προτάσεις στην ελληνική τέχνη των τελευταίων σαράντα χρόνων αποτελεί το έργο της Όπυς Ζούνη. Έργο, που διεκδικεί με αξιώσεις τη δική του ξεχωριστή θέση και στις διεθνείς τάσεις της μεταπολεμικής αφαίρεσης. Η συνεχής διάθεση υπέρβασης και πειραματισμού καθορίζουν την προσωπική διαδρομή της δημιουργού στο χώρο των εικαστικών τεχνών, διαδρομή που τη διέπει η εσωτερική συνοχή και η δυναμική των αναζητήσεων. Η τέχνη της δεν χαρακτηρίζεται από αιφνίδιες ρήξεις και αλλαγές, αλλά ακολουθεί μια συνεπή εξελικτική πορεία. Υπακούει, μέσω της επίμονης, συστηματικής και εξαντλητικής έρευνας σε μία ενοποιητική συνέχεια που ορίζεται από τη μελέτη του φωτός και του χρώματος, του χώρου και της επιφάνειας, της τεχνικής και της κατασκευής, της ψευδαίσθησης και της οφθαλμαπάτης, της φύσης και του σύγχρονου, χαοτικού αστικού τοπίου. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Γιάννης Μπόλης, από το κείμενο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115825.jpg","isbn":"978-960-8380-87-5","isbn13":"978-960-8380-87-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-02-05","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115825,"url":"https://bibliography.gr/books/opy-zounh-f8812bd9-8c35-4bc3-9156-9d10f931ab21.json"},{"id":128994,"title":"Ο Σαράντης Καραβούζης και η μεταφυσική","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b131617.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":73,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2008-05-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1789,"extra":null,"biblionet_id":131617,"url":"https://bibliography.gr/books/o-saranths-karabouzhs-kai-h-metafysikh.json"},{"id":130747,"title":"Δομένικος Βαρδακώστας: 1905-1981","subtitle":null,"description":"\"Όταν φέρνω στο νου μου τον πατέρα μου, μια συγκεκριμένη εικόνα έρχεται στο μυαλό μου. Τον βλέπω στο εργαστήρι του να ανακατεύει τα χρώματά του και συγχρόνως αισθάνομαι έντονα -σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα από τότε- τη μυρωδιά της λαδομπογιάς, μυρωδιά που πάντα με συνάρπαζε. \u003cbr\u003eΆλλες φορές πάλι, τον βλέπω σκυμμένο πάνω στο γραφείο του να δουλεύει ακούραστα και με τεράστια υπομονή τα πενάκια του, με τα σπιρτόξυλα που τα έκανε τόσο λεπτά, ώστε να βγαίνει το αποτέλεσμα που ήθελε.\u003cbr\u003eΔεν είναι πάντα εύκολο για την οικογένεια να ζει με έναν καλλιτέχνη.\u003cbr\u003eΘυμάμαι πολλές φορές τη μητέρα μου -πάντα πρακτική και υπομονετική- όταν είμαστε μικρές η αδερφή μου κι εγώ, να μας παρακαλάει για ησυχία γιατί ο μπαμπάς ζωγραφίζει.\u003cbr\u003eΚαι πραγματικά όταν ζωγράφιζε δεν υπήρχε τίποτα άλλο παρά μόνο η μέθεξη του καλλιτέχνη, είτε βρισκόταν στο ύπαιθρο, είτε στο γραφείο του, είτε στο κατώι του σπιτιού στην Άνδρο, που είχε μετατρέψει σε atelier του.\u003cbr\u003eΔεν μπορώ να μην αναφέρω ότι υπήρξε πάντα στοργικός πατέρας που νουθετούσε κάποιες φορές με συντηρητισμό, τις περισσότερες όμως φορές με ανοικτό μυαλό, δίνοντας πάντα χώρο σε όλους μας.\u003cbr\u003eΟι συμβουλές του πολύτιμες. Συμβουλές που έβγαιναν αβίαστα, μέσα από συζητήσεις για τη φιλοσοφία και την τέχνη, και που αποτελούσαν manual ανθρώπινης ζωής.\u003cbr\u003eΔεν θα μιλήσω εγώ για το έργο που έκανε στην Άνδρο. Το έκαναν άλλοι! Ελπίζω το βιβλίο αυτό, φόρος τιμής στον πατέρα μου, να ζωντανέψει τις μνήμες στους ανθρώπους που τον έζησαν και τον αγάπησαν, και να τον γνωρίσει στις ακόλουθες γενιές\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΦλωρίτα Σιγάλα","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b133372.jpg","isbn":"978-960-402-339-4","isbn13":"978-960-402-339-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":205,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"45.0","price_updated_at":"2011-07-13","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":344,"extra":null,"biblionet_id":133372,"url":"https://bibliography.gr/books/domenikos-bardakwstas-19051981.json"},{"id":148599,"title":"Ο ζωγράφος Κώστας Γλιάτας","subtitle":null,"description":"Στη μελέτη αυτή επιχειρείται μια συστηματική προσπάθεια εξέτασης και ανάλυσης θεμάτων που αφορούν στη σύγχρονη τέχνη μέσα από την εικαστική δραστηριότητα ενός σύγχρονου δημιουργού του Κώστα Γλιάτα. Πρόκειται για ένα δημιουργό με σημαντική καλλιτεχνική ποιότητα και σπουδαίο ζωγραφικό έργο που η εικονογραφική του πρόταση καλύπτει πολλές θεματικές ενότητες. Το έργο του Μεσσήνιου δημιουργού αποτελεί πολύτιμη φωτεινή μαρτυρία για την καλαισθησία, την πνευματική κατάρτιση και το καλλιτεχνικό του φρόνημα σε σχέση πάντα με άλλους σημαντικούς δημιουργούς στο χώρο της παγκόσμιας ιστορίας της τέχνης. Μέσα από ένα πλούσιο εικονογραφικό σύνολο, το οποίο κληροδότησε στην έδρα του δήμου Νέστορος, τη Χώρα Μεσσηνίας, που αποτελεί και χώρο καταγωγής του, ο Γλιάτας μας αποκαλύπτει μια καλειδοσκοπική εικαστική πρόταση καταγράφοντας εντυπωσιακές \"θαλασσογραφίες\", ειδυλλιακά \"τοπία\", και ζωντανές \"ηθογραφικές σκηνές\". Οι νεκρές του \"φύσεις\" αποτελούν ένα πραγματικό κομμάτι της ίδιας της φύσης χωρίς επιτηδεύσεις και άμετρους εντυπωσιασμούς, ενώ οι \"προσωπογραφίες\" και τα \"ιστορικά\" του θέματα αντιπαρέρχονται του άκρατου μιμητισμού υπονομεύοντας την αληθοφάνεια και προσφέροντας πρόσωπα ζωντανά που διατηρούν το μυστήριό τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πλούσια αγιογραφική του δραστηριότητα αποτελεί πολύτιμο υλικό που αποκαλύπτει την εικόνα ενός δημιουργού που δεν παρεκκλίνει από ένα συγκεκριμένο αισθητικό μονοπάτι, δημιουργώντας θέματα που διακρίνονται για την καθαρότητα και την απλότητα στη γραμμή, στοιχεία που απομακρύνουν από τη φλυαρία και την πολυπλοκότητα, που σίγουρα λειτουργούν ως τροχοπέδη στην πνευματική αποστολή της εικόνας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτόχος της έρευνας είναι η προσέγγιση της σύγχρονης ελληνικής τέχνης μέσα από μια περιπέτεια του πνεύματος που μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μέσα από καινούργιες εικαστικές εμπειρίες δημιουργών, που δεν είχαν θέσει ως πρωταρχικό σκοπό τους την επίτευξη της αναγνωρισιμότητάς τους. Προσηλωμένοι στον καλλιτεχνικό τους προορισμό, αφιέρωσαν ολόκληρη τη ζωή τους χωρίς ιδιοτέλεια στην εκπλήρωση με λιτό και περιεκτικό τρόπο των εικαστικών τους προτάσεων. Μετά από βαθιά μελέτη σε όλες τις πτυχές του ζωγραφικού έργου του Κώστα Γλιάτα, είμαι πεπεισμένη ότι η τέχνη του αποτελεί μια ανεπιτήδευτη και ειλικρινής έκφραση την σύνθεσης και ανήσυχης προσωπικότητάς του. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔρ. Στέλλα Μουζακιώτου, ιστορικός τέχνης, επιστημονική συνεργάτης Τ.Ε.Ι. Αθήνας, επιμελήτρια εκθέσεων \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151528.jpg","isbn":"978-960-87473-7-1","isbn13":"978-960-87473-7-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":124,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"101.0","price_updated_at":"2010-02-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1748,"extra":null,"biblionet_id":151528,"url":"https://bibliography.gr/books/o-zwgrafos-kwstas-gliatas.json"},{"id":164866,"title":"Jean Altamouras","subtitle":"His Life and Works","description":"Ο συνοδευτικός κατάλογος της ομώνυμης έκθεσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη (31 Μαρτίου - 22 Μαϊου 2011). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκδοση περιλαμβάνει κείμενα της Ρέας Γαλανάκη, της Elizabeth Fabritius, του Gianfranco Piemontese και της επιμελήτριας της έκθεσης, Ελένης Κυπραίου, και φιλοδοξεί να αποτελέσει μια όσο το δυνατόν πληρέστερη καταγραφή των έργων του Ιωάννη Αλταμούρα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b167905.jpg","isbn":"978-960-476-092-3","isbn13":"978-960-476-092-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":263,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"50.0","price_updated_at":"2011-07-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Γιάννης Αλταμούρας: Η ζωή και το έργο του","publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":167905,"url":"https://bibliography.gr/books/jean-altamouras.json"},{"id":175142,"title":"Περί ρεαλισμού","subtitle":"Με αφορμή τη ζωγραφική του Γιάννη Βαλαβανίδη","description":"Οι \"Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές\" (1971-1973), -μέλος της ομάδας αυτής υπήρξε ο Γιάννης Βαλαβανίδης- ανανεώνουν το εικαστικό τοπίο της δεκαετίας του εξήντα. Επιδιώκουν να αποδεσμευθούν από το αξίωμα της ελληνικότητας που χαρακτήριζε, για δεκαετίες, την ελληνική τέχνη. Ανανεώνουν τη μορφή, χωρίς, όμως, να οδηγηθούν στην αφαίρεση. Δημιουργούν κάποιους άλλους όρους για να γίνει κατανοητό το εικαστικό έργο. Οι \"νέοι ρεαλιστές\" δημιουργούνται το 1971 και αποτελούν μια παρέα' συζητούν, δημοσιεύουν κείμενα, όπως τα τρία μανιφέστα για τον κοινωνικό ρόλο της τέχνης, στο Χρονικό του Μπαχαριάν το 1972. Τον ίδιο χρόνο ο Γιοχάνες Βάισερτ, πολιτιστικός ακόλουθος της Γερμανικής πρεσβείας, προσκαλεί την ομάδα να εκθέσει στο Ινστιτούτο Γκαίτε στην Αθήνα. Αυτός είναι, άλλωστε, που τους δίνει το όνομα \"νέοι ρεαλιστές\". Η ομάδα αυτή (Βαλαβανίδης-Δίγκα-Κατζουράκης-Μπότσογλου-Ψυχοπαίδης) τον επόμενο χρόνο, στα 1973, παρουσιάζεται στην γκαλερί Κοχλίας, στη Θεσσαλονίκη και το 1974 διαλύεται.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ νέος ρεαλισμός της δεκαετίας του εξήντα -όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη- απαντά σε συγκεκριμένα κοινωνικά φαινόμενα. Στη χώρα μας, η κριτική του επικεντρώνεται στο \"αμερικάνικο όνειρο\" που κάνει την εμφάνισή του στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα, καθώς και τον καταναλωτισμό, τις επιφανειακές και επιπόλαιες \"ιλουστρασιόν\" συμπεριφορές ή τον ατομικισμό που τον συνόδευαν. Οι \"Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές\" υιοθετούν μία ενεργή κριτική στάση -από την πλευρά της αριστεράςαπέναντι στα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα αυτής της εποχής. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b178246.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":21,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3228,"extra":null,"biblionet_id":178246,"url":"https://bibliography.gr/books/peri-realismou.json"},{"id":175189,"title":"Πέντε κείμενα","subtitle":null,"description":"Τα πέντε κείμενα του Διονύση Παπακώστα αποτέλεσαν αφορμή εικαστικού σχολιασμού για τον Νικόλα Κληρονόμο. Τα έργα του ζωγράφου, που περιέχονται στο βιβλίο, εκτέθηκαν από 5 έως 14 Δεκεμβρίου στην \"Γκαλερί 7\", Ζαλοκώστα 7.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b178293.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":69,"publication_year":1991,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1098,"extra":null,"biblionet_id":178293,"url":"https://bibliography.gr/books/pente-keimena.json"}]