[{"id":160466,"title":"1.001 βιβλία","subtitle":null,"description":"Περιέχονται:\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- Σχόλια φίλων και συνεργατών. Γράφουν οι:\u003cbr\u003eΣτέργιος Δελιάλης\u003cbr\u003eΓιάννης Ζέρβας\u003cbr\u003eΔιονύσης Καψάλης\u003cbr\u003eΔημήτρης Ι. Κυρτάτας\u003cbr\u003eΑλέκος Βλ. Λεβίδης\u003cbr\u003eΣάββας Μιχαήλ\u003cbr\u003eΠαντελής Μπουκάλας\u003cbr\u003eΚύριλλος Σαρρής\u003cbr\u003eΓιώργος Χατζημιχάλης\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- Τα εξώφυλλα των εκδόσεων\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- Επίμετρο με συνεντεύξεις και κείμενα του Σταύρου Πετσόπουλου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b163480.jpg","isbn":"978-960-325-943-5","isbn13":"978-960-325-943-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":443,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2011-03-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":163480,"url":"https://bibliography.gr/books/1001-biblia.json"},{"id":149570,"title":"Χρονικά των αλώσεων της Θεσσαλονίκης","subtitle":null,"description":"Ποιος, ξέροντας να συνθέτει θρήνους για οδυνηρά γεγονότα, θα μπορούσε να θρηνήσει, όπως της αξίζει, την πόλη της Θεσσαλονίκης; Αυτή η πόλη, όσο ξεπερνούσε παλιά κατά πολύ όλες τις άλλες σε ευημερία και φαινόταν παντού υπέροχη και ζηλευτή, τόσο τώρα γνώρισε τη δυστυχία και αποτελεί το θέμα πολλών θρήνων. Όσοι, έστω και για λίγο χρόνο, συνέβη να απολαύσουν τα αγαθά της, δεν μπορούν να πουν τίποτε άλλο για αυτήν παρά πράγματα στενάχωρα στην ψυχή και που προκαλούν ροή δακρύων. Αυτή ξεπερνούσε πολλές πόλεις σε ομορφιά και σε γεωγραφική θέση και άλλες τόσες σε μέγεθος και σε αφθονία αγαθών. Ήταν απερίγραπτη σε όλα. Αλλά, ενώ πριν υπερηφανευόταν για τα αγαθά της και τον θρυλικό της πλούτο, τώρα όλα χάθηκαν, αλίμονο, και πήραν άσχημη τροπή.\u003cbr\u003e(Ιωάννης Αναγνώστης)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια να μιλήσω ειλικρινά, σε ποιο είδος αμαρτίας δεν επιδοθήκαμε; Πορνείες, μοιχείες, αναισχυντίες, μίση, ψέματα, κλοπές, έριδες, φιλονικίες, ύβρεις, θυμοί, πλεονεξίες, αδικίες και πάνω απ' όλα ο φθόνος, ήταν οι καθημερινές μας ασχολίες και μάλιστα στο φως της μέρας. Κανείς από μας δεν προσπαθούσε να συμπεριφερθεί σωστά στον πλησίον του, αντίθετα, παρασυρμένος από τρέλα, προσπαθούσε να του κάνει όσα ο ίδιος δεν θα επιθυμούσε να υποστεί. Κανείς δεν σκεφτόταν να παραχωρήσει κάποιο από τα αγαθά του σε όσους είχαν ανάγκη υπακούοντας στην αρχή της αλληλεγγύης. \"Ολοι συναγωνίζονταν να πλουτίσουν εις βάρος των άλλων, χλευάζοντας, εξαπατώντας και συκοφαντώντας ο ένας τον άλλον. Όλα τα είδη των κακών πράξεων ανακαλύπτονταν μέσα τους: πίεζαν τα ορφανά, δεν σέβονταν τα δικαιώματα των χηρών, ξέσπαγαν σε καβγάδες και εξύφαιναν δολοπλοκίες. Ποια ήταν ή συνέπεια όλων αυτών;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Ιωάννης Καμινιάτης)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ ήλιος ανέτειλε πάνω από τους αγρούς χωρίς να μπορέσει να διαλύσει τη φονική νύχτα, αφού ο ζόφος του θανάτου περιφρονούσε τις ηλιαχτίδες. Μόλις άνοιγε κανείς τα μάτια του μετά από γλυκό ύπνο, συναντούσε τον πικρό και παντοτινό ύπνο. Ένας αληθινός εφιάλτης κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια όσων κοιμόντουσαν. Όποιος τον έβλεπε, έκλεινε τα μάτια για τελευταία φορά. Αυτός πού ξυπνούσε και άφηνε το κρεβάτι βρισκόταν εκ νέου ξαπλωμένος από εχθρικό σίδερο που τον κοίμιζε με τον τρόπο που αυτό αγαπά. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Ευστάθιος Θεσσαλονίκης)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 904 οι Σαρακηνοί πειρατές της Κρήτης εμφανίστηκαν ξαφνικά μπροστά στη Θεσσαλονίκη, λεηλάτησαν την πόλη και αιχμαλώτισαν τους κατοίκους της. Το 1185 είναι ή σειρά των Νορμανδών της Σικελίας να σπείρουν την καταστροφή και τον όλεθρο. To 1430, τέλος, οι Τούρκοι κατέστρεψαν την πόλη και έγιναν κύριοι της για μεγάλο χρονικό διάστημα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤρεις συγγραφείς που γνώρισαν την προετοιμασία της επίθεσης, την πολιορκία, τη λυσσαλέα άμυνα των κατοίκων, την έλλειψη οργάνωσης των αμυνομένων, τη βίαιη επίθεση των εχθρών, το θάνατο, την πυρκαγιά και, τέλος, την αιχμαλωσία, καταγράφουν την εμπειρία των καταστροφικών εκείνων γεγονότων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι συγκινητικές αφηγήσεις που άφησαν για τον παραλογισμό της σφαγής και των ταπεινώσεων είναι ή εξιστόρηση ενός και του αυτού σεναρίου πού μοιράζονται παντού και πάντα οι πόλεις οι οποίες πολιορκούνται και καταλαμβάνονται με τη βία. Εντούτοις, από τη στιγμή πού ή διαδικασία της γραφής αρχίζει να μετριάζει την τραυματική εμπειρία, τα λογοτεχνικά τεχνάσματα κερδίζουν την πρωτοκαθεδρία στην εξιστόρηση των γεγονότων. Η αφήγηση γίνεται μέσο για να εκλιπαρήσουν οι συγγραφείς για βοήθεια ή για να αποσείσουν ευθύνες, σαν να όφειλαν να αναδείξουν την ύβρη των βιαιοτήτων που υπέστησαν από τους βαρβάρους μέσα από τις επιθέσεις εναντίον του χειρότερου εχθρού, του εσωτερικού, ώστε να μπορέσει να εκφραστεί ο πόνος των ηττημένων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επίκληση των συλλογικών δεινών εισάγεται με τον τρόπο αυτό στον Ιστό των προσωπικών δεινών και η βυζαντινή ιστορική αφήγηση, η τόσο συντηρητική στις εκφράσεις της, απελευθερώνεται και γίνεται το πλαίσιο της ανάδυσης μιας λογοτεχνίας που εδράζεται στο συναίσθημα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152504.jpg","isbn":"978-960-325-857-5","isbn13":"978-960-325-857-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":9345,"name":"Βυζαντινά Κείμενα","books_count":1,"tsearch_vector":"'buzantina' 'byzantina' 'keimena' 'kimena' 'vyzantina'","created_at":"2017-04-13T02:16:38.177+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:16:38.177+03:00"},"pages":357,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2010-03-18","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":152504,"url":"https://bibliography.gr/books/xronika-twn-alwsewn-ths-thessalonikhs.json"},{"id":149721,"title":"Ερωτικές επιστολές Πορτογαλίδας μοναχής","subtitle":null,"description":"Μια Πορτογαλίδα μοναχή, η Μαριάνα Αλκοφοράδο, απευθύνει στον Γάλλο αξιωματικό που την έχει εγκαταλείψει πέντε γεμάτες πάθος και λυρισμό επιστολές: \"Άραγε, αυτή η απουσία, που ο πόνος μου, όσο επινοητικός κι αν είναι, δεν βρίσκει λέξεις αρκετά φρικτές να τη χαρακτηρίσει, θα μου στερήσει μια για πάντα αυτά τα μάτια που μέσα τους καθρεφτιζόταν τόσος έρωτας;\" Στον πόνο της, όμως, και στο παράπονό της, μοναδική απάντηση είναι η επίμονη σιωπή του εραστή της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤρεισήμισι περίπου αιώνες έχουν περάσει από τότε πού εκδόθηκαν οι \"'Ερωτικές επιστολές Πορτογαλίδας μοναχής\". Διάφορες επιστημονικές έρευνες προσπάθησαν να εξιχνιάσουν το μυστήριο τους. Ποιά ήταν αυτή η γυναίκα -αν όντως επρόκειτο για γυναίκα- που έγραψε από το μακρινό μοναστήρι της στη Λουζιτανία πέντε ειλικρινείς και φλεγόμενες επιστολές, γεμάτες αγωνία και ελπίδα, προτού η αναχώρηση του εραστή της τη βυθίσει στην απόγνωση; Ποιό ήταν αυτό το βουβό πρόσωπο, ο άκαρδος εραστής, ο νεαρός Γάλλος αξιωματικός που έμεινε μαζί της όσο χρειαζόταν για να την αποπλανήσει και επιστρέφοντας στη χώρα του στέλνει απλώς μερικές ψυχρές επιστολές τις όποιες γνωρίζουμε μόνο απ' την ψυχική ερήμωση που προκάλεσαν στη μοναχή; Αλλά οι ταυτότητες τελικά δεν έχουν και τόση σημασία. Αυτό που μας αγγίζει είναι η φωνή της εγκαταλελειμμένης ψυχής, ιστορία διαχρονική, όταν το πάθος προσκρούει στον Άλλον, χώρα άγνωστη που απομακρύνεται. Για μιαν ακόμη φορά, η φωτιά που συναντάει τον πάγο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌταν το 1669 ο βιβλιοπώλης Barbin εξέδωσε αυτές τις \"Πορτογαλικές επιστολές μεταφρασμένες στα γαλλικά\", τις παρουσίασε ως αυθεντικές, η δε επιτυχία που συνάντησαν οφείλει πολλά στην αφοπλιστική ειλικρίνεια αυτής της φωνής, για την οποία ούτε ο Σταντάλ, για παράδειγμα, δεν αμφέβαλλε ότι ανήκε πραγματικά σε κάποια μοναχή. Μπορεί τώρα πια σχεδόν όλοι να συμφωνούμε ότι οι επιστολές αυτές γράφτηκαν από τον υποκόμη Γκιγιεράγκ, οι καταστροφικές ωστόσο συνέπειες του πάθους θα αποκαλύπτονται πάντα απ' τη φωνή της Μαριάνας, σ' αυτές τις σελίδες που έρχονται να εγκαινιάσουν ένα νέο μυθιστορηματικό είδος στο οποίο έκτοτε γράφτηκαν πάμπολλα αριστουργήματα: το επιστολικό μυθιστόρημα. Οι \"Επιστολές\" εκτιμήθηκαν, σχολιάστηκαν και επηρέασαν συγγραφείς όπως η Madame de Sevigne, ο Laclos, ο Rousseau, οι Grimm, ο Saint-Simon, ο Alfred de Musset, ο Stendhal, ο Sainte-Beuve, ο Rilke (ο οποίος και τις μετέφρασε στα γερμανικά).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152655.jpg","isbn":"978-960-325-871-1","isbn13":"978-960-325-871-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":69,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2010-03-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Lettres de la religieuse portugaise","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":152655,"url":"https://bibliography.gr/books/erwtikes-epistoles-portogalidas-monaxhs-91c08159-9466-4092-8178-36cd5fe40ef6.json"},{"id":149724,"title":"Ο Λένιν χωρίς λογοκρισία και εκτός μαυσωλείου","subtitle":null,"description":"Tο 1990 βρήκε την ηγεσία του Περισσού σε γενική αμηχανία στις καταιγιστικές διεθνείς εξελίξεις, πολύ περισσότερο που για εκείνη, πλην του καθαρά υλικού μέρους, σήμαινε και την απώλεια των βασικών ιδεολογικοπολιτικών σημείων αναφοράς. Είχε όμως να αντιμετωπίσει και ένα ακόμη πρόβλημα, εντός συνόρων αυτό: Με τη δημιουργία του ενιαίου Συνασπισμού το 1988, ο Περισσός έβλεπε τα μέλη και τα στελέχη του να συναγελάζονται με αναθεωρητές, με αποτέλεσμα να εκφράζουν συνεχώς απορίες, αντιρρήσεις και διαφωνίες. Μπροστά σ' αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, η ηγεσία αποφάσισε να αποκόψει το τμήμα το μολυσμένο από το μικρόβιο του αναθεωρητισμού, προκειμένου να διασώσει τους υγιώς σκεπτόμενους, συγκαλώντας ένα συνέδριο ιδεολογικοπολιτικής περιχαράκωσης του κόμματος ενάντια σε κάθε οπορτουνισμό, ρεβιζιονισμό κλπ., κλπ. 'Ετσι προέκυψε το 13ο συνέδριο τον Φλεβάρη του 1991.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέσα σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό, η Έλλη Παππά είχε την ψευδαίσθηση ότι υπήρχε περίπτωση να γίνει διάλογος. Έτσι αποφάσισε να συμβάλει με ένα ολόκληρο βιβλίο πολεμικής, σε \" αυτοέκδοση \" (\"σαμιζντάτ\", σύμφωνα με την ορολογία της Επανάστασης του 1917), κάνοντας την εκτύπωση και τη βιβλιοδεσία σε ένα κατάστημα κομπιούτερ στου Ζωγράφου.\u003cbr\u003e(Ν. ΜΠ.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Πιστεύω ότι οι σύντροφοι που επικαλούνται τον \"μαρξισμό-λενινισμό \", κι οι περισσότεροι ανήκουν στη γενιά της Αντίστασης, φέρουν το \"στίγμα \" της γενιάς τους: Τον Λένιν τον γνώρισαν κυρίως μέσω του Στάλιν. Δηλαδή, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, γνώρισαν τον Λένιν λογοκριμένον από τον Στάλιν [...] που απομόνωσε ορισμένες θέσεις από την Ιστορική στιγμή κατά την όποια τις διατύπωσε ο Λένιν, αποσιώπησε κάθε αλλαγή που ο ίδιος ο Λένιν επέφερε αργότερα σε προηγούμενες θέσεις του, και τις μετέβαλε σε ιερό και απαραβίαστο δόγμα. [...] Δεν ξέρω αν θα πείσω τους συντρόφους του ΚΚΕ για το πώς σκεφτόταν και δρούσε ο πραγματικός Λένιν, απαλλαγμένος από τη λογοκρισία που του επιβλήθηκε λίγο πριν και αμέσως μετά το θάνατό του, ο Λένιν έξω από την πλαστή εικόνα του από τα \"Ζητήματα Λενινισμού \". Πάντως είμαι βέβαιη πώς ο πραγματικός Λένιν, χωρίς λογοκρισία και εξω από το μαυσωλείο, κερδίζει πολύ μεγαλύτερη και ποιοτικά διαφορετική εκτίμηση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η \"τριμερής διαίρεση \" που εισήγαγε ο Πλάτωνας στη φιλοσοφική και στην πολιτική σκέψη θριάμβευσε, ο πλατωνισμός εκτόπισε το μαρξισμό, οι παγιωμένες \"ιδέες \" υποκαταστήσανε την επιστημονική αναζήτηση, η μεταφυσική βρήκε τα όπλα για να πάρει τη θέση της διαλεκτικής - και πίσω από το μαυσωλείο του Λένιν μπήκαν τα θεμέλια της πλατωνικής Πολιτείας.\"\u003cbr\u003e(Έλλη Παππά)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152658.jpg","isbn":"978-960-325-888-9","isbn13":"978-960-325-888-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":232,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2010-03-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":152658,"url":"https://bibliography.gr/books/o-lenin-xwris-logokrisia-kai-ektos-mauswleiou.json"},{"id":167379,"title":"Τα κτίσματα","subtitle":null,"description":"Δυο αδέλφια έχουν στην κατοχή τους εξήντα απομονωμένα κτίσματα έξω από την πόλη. Η περιουσία τους φαίνεται να μην έχει αξία, αφού κανένας δεν ενδιαφέρεται για αυτά. Κάποιος ιδιόρρυθμος ξένος ανακοινώνει την επιθυμία του να ενοικιάσει μερικά κι ωστόσο ζητά επίσης άδεια να τα διαχειριστεί με ανορθόδοξο τρόπο. Κάποιο υποθετικό πολύτιμο μυστικό των κτισμάτων κινεί το ενδιαφέρον των δύο αδελφών για την περιουσία τους και για την ενδεχόμενη αξία της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Πώς τα υποκείμενα, οι φορείς του [... ] λόγου, διαχειρίζονται την εξάρθρωση, τη χρεωκοπία, του νοηματικού τους συστήματος; [...] Κάτι πέρα από τα κτίσματα [...] μπορεί να εμπνεύσει ακόμα, άλλα όχι όσους παραμένουν εγκλωβισμένοι στον φετιχισμό της αξίας των κτισμάτων, ενεργητικά αγνοώντας το άκτιστο που τα περιβάλλει - ένα άκτιστο πού μπορεί να είναι [... ] πολύτιμο και λαμπερό. Ο Αντονάς θέτει [... ] ένα κεντρικό πρόβλημα, το πρόβλημα της αξίας, ως πρόβλημα όχι στενά οικονομι(στι)κό, άλλα ως πρόβλημα αξιών, νοήματος. [...] \" Αλήθεια, πόσο εύκολα μπορούμε να απαγκιστρωθούμε από την κυρίαρχη λογική της αξιοποίησης και της κερδοθηρίας. ακόμα και όταν αυτή -το ξέρουμε, το γνωρίζουμε- μας οδηγεί από το ένα αδιέξοδο στο άλλο;\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιάννης Σταυρακάκης\u003cbr\u003e(από το Επίμετρο του βιβλίου) ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170446.jpg","isbn":"978-960-325-938-1","isbn13":"978-960-325-938-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":120,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2011-09-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":170446,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-ktismata.json"}]