[{"id":244491,"title":"Προμηθέας Δεσμώτης","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b246396.jpg","isbn":"978-618-5127-22-0","isbn13":"978-618-5127-22-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":174,"publication_year":2019,"publication_place":"Πάτρα","price":"12.0","price_updated_at":"2020-04-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2359,"extra":null,"biblionet_id":246396,"url":"https://bibliography.gr/books/promhtheas-desmwths-80da23dd-79fa-45ef-b3a9-c737ef12fb50.json"},{"id":244490,"title":"Κυπριακοί λόγοι","subtitle":"Ρητορική, πολιτική και φιλοσοφία στον Ισοκράτη","description":"Το όνομα του Ισοκράτη, ενός από τους επιφανέστερους ρήτορες της κλασικής περιόδου, συνδέθηκε με το ιδανικό του για τη ρητορική παιδεία και την Πανελλήνια ιδέα, την ιδέα της συνένωσης των Ελλήνων. Μέσα από την αντιπαράθεσή του με τον Πλάτωνα αναδείχθηκε η ιδιαίτερη συμβολή του τόσο στη ρητορική όσο και στη φιλοσοφία. Για την ακρίβεια, στον Ισοκράτη η φιλοσοφία είναι το όχημα για την επίτευξη της ορθής κρίσης και ο ίδιος -αν και ρήτορας- προτείνει μια εκπαιδευτική φιλοσοφία που θα γεννήσει τον φωτισμένο ηγέτη, ο οποίος θα υπηρετήσει την Πανελλήνια ιδέα. Αυτή η φιλοσοφία της πράξης που συνεργάζεται με τον ρητορικό λόγο προβάλλει την κοινωνικο-πολιτική της διάσταση μέσα στους εξεταζόμενους Κυπριακούς λόγους, δηλαδή τους λόγους Ευαγόρας, Προς Νικοκλέα, Νικοκλής ή Κύπριοι και Προς Δημόνικον. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b246395.jpg","isbn":"978-618-84282-2-5","isbn13":"978-618-84282-2-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":432,"name":"Αρχαίοι Συγγραφείς","books_count":171,"tsearch_vector":"'archaioi' 'arhaioi' 'arxaioi' 'siggrafeis' 'suggrafeis' 'syggrafeis'","created_at":"2017-04-13T00:55:34.667+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:34.667+03:00"},"pages":520,"publication_year":2019,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"25.0","price_updated_at":"2020-04-07","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":393,"extra":null,"biblionet_id":246395,"url":"https://bibliography.gr/books/kypriakoi-logoi.json"},{"id":234815,"title":"Ιστορία","subtitle":null,"description":"Μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, την απόπειρα δολοφονίας του και την ήττα του στις εκλογές, αυτοεξόριστος στο Παρίσι, ο Ελευθέριος Βενιζέλος αποφάσισε να ασχοληθεί με τη μετάφραση του Θουκυδίδη. [...] Η μετάφρασή του έγινε χωρίς το σύμπλεγμα του ειδικού φιλολόγου ο οποίος, από τον φόβο μην του διαφύγει κάποιος ρηματικός τύπος του πρωτοτύπου, αδιαφορεί για το αν θα στριμώξει τον αναγνώστη σε κάποια άκομψη διατύπωση που θα διακόψει τη ροή της σκέψης του, άρα για το δικαίωμα στην απόλαυση που σου προσφέρει ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του πολιτισμού μας. Απέδωσε τα ελληνικά του Θουκυδίδη στα δικά του ελληνικά. Στη γλώσσα που μιλούσε και με την οποία σκεφτόταν. Σήμερα αυτήν τη γλώσσα εμείς την αποκαλούμε \"απλή καθαρεύουσα\". Ο Θουκυδίδης του Βενιζέλου είναι η απόδειξη, μία από τις αποδείξεις, που αναιρούν τα επιχειρήματα του γλωσσικού μανιχαϊσμού μας. Αυτός καταδίκασε την καθαρεύουσα ως γλώσσα τεχνητή. Η εκπαίδευσή μας την έχει εξορίσει παραγνωρίζοντας ότι σημαντικά έργα της λογοτεχνίας μας, άρα ένα σημαντικό κεφάλαιο του δικού μας πολιτισμού, έχουν γραφτεί στην καθαρεύουσα. Κι όταν μια γλώσσα μπορεί να δημιουργήσει λογοτεχνία, μόνο τεχνητή δεν είναι. Η απόδοση του Θουκυδίδη από τον Ελευθέριο Βενιζέλο είναι ένα από τα λογοτεχνικά μνημεία της σύγχρονης Ελλάδας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το εισαγωγικό σημείωμα του Τάκη Θεοδωρόπουλου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πολιτική ιστορία του Θουκυδίδη είναι σίγουρα ελληνική εφεύρεση. Πρόκειται για την αναζήτηση της ισχύος στις σχέσεις των κοινωνιών, αλλά ειδικότερα στην πόλη-κράτος, μια ιδεώδη κοιτίδα για την ανάπτυξη του πολιτισμού. Η αφοσίωση στο πνεύμα της πόλης προϋποθέτει μια πίστη του πολίτη, πίστη σχετική με τη χριστιανική πίστη στην αθανασία της ψυχής. Χωρίς την αφοσίωση αυτή, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης δεν θα μπορούσαν να αφιερώσουν κάποια από τα σημαντικότερα έργα τους στο καλό της πολιτείας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το εισαγωγικό σημείωμα του Θάνου Μ. Βερέμη)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b236825.jpg","isbn":"978-618-03-1980-4","isbn13":"978-618-03-1980-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":533,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2019-05-28","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":323,"extra":null,"biblionet_id":236825,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-ce48eeb3-9e1e-4007-a909-8261ade1ad3c.json"},{"id":235126,"title":"Η δίκη του Σωκράτη","subtitle":"Ευθύφρων-Απολογία-Κρίτων","description":"Η δίκη και η καταδίκη του Σωκράτη είναι ένα από τα μεγάλα ερωτηματικά που μας κληροδότησε η Αθήνα του 5ου αιώνα. Ήταν η δίκη του πολιτική; Γιατί ο ίδιος ειρωνεύθηκε τους δικαστές του; Γιατί η Αθήνα -καταπονημένη από τον μακροχρόνιο πόλεμο με τη Σπάρτη, ταπεινωμένη από την ήττα της- πήρε την απόφαση να θανατώσει έναν εβδομηντάχρονο φιλόσοφο; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα τρία κείμενα του Πλάτωνα που καταγράφουν τα περιστατικά της δίκης του Σωκράτη συγκαταλέγονται ανάμεσα στα ωραιότερα κείμενα που ζουν στις βιβλιοθήκες μας. Επιπλέον, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Δίκη του Σωκράτη ίσως ήταν η πρώτη δίκη πολιτικής ορθότητας στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού. Ο Σωκράτης δεν ήταν πολιτικώς ορθός και η στάση που κράτησε στο δικαστήριο εξακολουθεί να ενοχλεί την πολιτική ορθότητα του νομικού πολιτισμού μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤη χρονική στιγμή που ολόκληρος ο πολιτισμός μας κινδυνεύει να βυθιστεί σ' έναν αέναο κύκλο βίας και ακραίων φανατισμών, η στάση του Σωκράτη μοιάζει με αναγκαία συνθήκη της όποιας ελευθερίας μάς έχει απομείνει. Και γι' αυτό είναι σύγχρονός μας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b237139.jpg","isbn":"978-618-02-1245-7","isbn13":"978-618-02-1245-7","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":11817,"name":"Φάροι Ιδεών","books_count":8,"tsearch_vector":"'fari' 'faroi' 'ideon' 'idevn' 'idewn' 'pharoi'","created_at":"2017-04-13T02:42:29.841+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:42:29.841+03:00"},"pages":136,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2019-05-13","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":97,"extra":null,"biblionet_id":237139,"url":"https://bibliography.gr/books/h-dikh-tou-swkrath-e40faa75-8194-4f8e-8d66-7be895ddce52.json"},{"id":236382,"title":"Συλεύς Σατυρικός","subtitle":null,"description":"Την πώληση του Ηρακλή ως δούλου στον ανελέητο μεγαλογαιοκτήμονα Συλέα και τη δίκαιη τιμωρία του τελευταίου από τον ήρωα πραγματευόταν το ευριπίδειο σατυρικό δράμα \"Συλεύς Σατυρικός\". Η νίκη του Ηρακλή επί του Συλέα σήμαινε την απελευθέρωση των αιχμαλώτων Σατύρων από καθεστώς σκληρής δουλείας. Για την ανασύνθεση του σατυρικού Συλέα έλαβα υπ’ όψιν την Υπόθεση, σωζόμενους στίχους και μεταγενέστερες μαρτυρίες. Επιπλέον συμβουλεύθηκα ό,τι σώζεται από τ’ ακόλουθα σατυρικά δράματα των τριών τραγικών: Δικτυουλκοί, Θεωροί, Κήρυκες του Αισχύλου· Αχιλλέως Ερασταί, Διονυσίσκος, Ιχνευταί, Οινεύς(;), Σύνδειπνοι του Σοφοκλή· Αυτόλυκος, Βούσιρις, Ερεχθεύς, Ερυσθεύς, Κύκλωψ, Σίσυφος και Σκίρων του Ευριπίδη. Για τη μορφή του Ηρακλή, τον Διόνυσο και τον διονυσιακό θίασο έχω αντλήσει επιπρόσθετο υλικό από έργα του Ευριπίδη (Άλκηστις, Βάκχαι), κωμωδίες του Αριστοφάνη (Αχαρνής, Νεφέλαι, Σφήκες, Όρνιθες), τους ομηρικούς ύμνους Εις Διόνυσον και τους Ορφικούς Ύμνους 12, 30, 45, 50, 54.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b238402.jpg","isbn":"978-960-9542-62-3","isbn13":"978-960-9542-62-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":70,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2019-06-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":779,"extra":null,"biblionet_id":238402,"url":"https://bibliography.gr/books/syleus-satyrikos.json"},{"id":236567,"title":"Αντιγόνη","subtitle":null,"description":"Δεν γεννήθηκα να μοιράζομαι μίσος \u003cbr\u003eαλλά αγάπη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b238587.jpg","isbn":"978-960-504-260-8","isbn13":"978-960-504-260-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":72,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2019-06-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":36,"extra":null,"biblionet_id":238587,"url":"https://bibliography.gr/books/antigonh-f234bd7a-ea4c-4cc4-88e7-05bf5d9b84b4.json"},{"id":236916,"title":"Κεφάλαια χριστιανισμού","subtitle":"Μια προτεσταντική κατήχηση σε ομηρικό εξάμετρο","description":"Tα \"Κεφάλαια Χριστιανισμού\", η πρώτη προτεσταντική Κατήχηση σε ελληνική γλώσσα, είναι έργο του Ιωακείμ Καμεράριου του Πρεσβύτερου (Joachim Camerarius, 1500-1574), πρωταγωνιστή του κινήματος της λουθηρανής Μεταρρύθμισης και ενός από τους σημαντικότερους ελληνιστές της Γερμανίας στην εποχή του. Το έργο αυτό κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1525, σημείωσε πολλές επανεκδόσεις και επηρέασε αρκετούς σύγχρονους και μεταγενέστερους συγγραφείς. Πρόκειται για μία έμμετρη κατήχηση σε ομηρική γλώσσα και δακτυλικό εξάμετρο που εκτείνεται σε 223 στίχους. Στην έκδοσή μας, το πρωτότυπο κείμενο συνοδεύεται από νεοελληνική απόδοση, αναλυτική εισαγωγή, πληροφορίες σχετικά με τις εκδόσεις αρχαίων ελλήνων συγγραφέων από τον Καμεράριο, την εκδοτική ιστορία των Κεφαλαίων, αλλά και τη μορφή και το περιεχόμενο του κειμένου. Έτσι, με την έκδοση αυτή παρουσιάζεται στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό το μάλλον παράδοξο φαινόμενο οι βασικές θέσεις του γερμανικού προτεσταντισμού, ήδη εν τη γενέσει τους, να βρίσκουν έκφραση στη γλώσσα των ομηρικών επών.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b238938.jpg","isbn":"978-618-5337-07-0","isbn13":"978-618-5337-07-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":12971,"name":"Ανθρωπιστική Βιβλιοθήκη","books_count":5,"tsearch_vector":"'anthropistikh' 'anthrvpistikh' 'anthrwpistikh' 'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'vibliothhkh'","created_at":"2018-01-31T06:00:17.729+02:00","updated_at":"2018-01-31T06:00:17.729+02:00"},"pages":160,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2019-07-08","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2303,"extra":null,"biblionet_id":238938,"url":"https://bibliography.gr/books/kefalaia-xristianismou.json"},{"id":236955,"title":"Οιδίπους τύραννος","subtitle":null,"description":"Η συγκλονιστική πορεία προς την αυτογνωσία του βασιλιά Οιδίποδα, γιου του Λαΐου και της Ιοκάστης, που αναζητώντας εναγωνίως την αλήθεια για την καταγωγή του μαθαίνει πως, εν αγνοία του, υπήρξε πατροκτόνος και αιμομίκτης. Το τελειότερο ίσως έργο του Σοφοκλή, με την υποδειγματική δομή και με την εξαιρετική χρήση του μυθολογικού υλικού του θηβαϊκού κύκλου. Η τραγωδία που, με έντονα τα στοιχεία \"αστυνομικού\" και \"ψυχολογικού θρίλερ\", αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και στοχασμού για φιλοσόφους, καλλιτέχνες του θεάτρου και ψυχαναλυτές τους τελευταίους αιώνες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Κάπα Εκδοτική προσφέρει στο αναγνωστικό και θεατρόφιλο κοινό την κορυφαία τραγωδία του Σοφοκλή \"Οιδίπους Τύραννος\" σε νέα μετάφραση του Γιάννη Λιγνάδη. Τον τόμο εμπλουτίζουν με κείμενά τους, γραμμένα ειδικά για την έκδοση, η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, Καίτη Διαμαντάκου, και η καθηγήτρια του Brown University, Adele C. Scafuro.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b238977.jpg","isbn":"978-960-628-048-1","isbn13":"978-960-628-048-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":128,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2019-07-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":3678,"extra":null,"biblionet_id":238977,"url":"https://bibliography.gr/books/oidipous-tyrannos-4e9fe1c2-814a-4f5f-9547-ec1b9674f650.json"},{"id":237263,"title":"Ιστορία","subtitle":null,"description":"Μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, την απόπειρα δολοφονίας του και την ήττα του στις εκλογές, αυτοεξόριστος στο Παρίσι, ο Ελευθέριος Βενιζέλος αποφάσισε να ασχοληθεί με τη μετάφραση του Θουκυδίδη. [...] Η μετάφρασή του έγινε χωρίς το σύμπλεγμα του ειδικού φιλολόγου ο οποίος, από τον φόβο μην του διαφύγει κάποιος ρηματικός τύπος του πρωτοτύπου, αδιαφορεί για το αν θα στριμώξει τον αναγνώστη σε κάποια άκομψη διατύπωση που θα διακόψει τη ροή της σκέψης του, άρα για το δικαίωμα στην απόλαυση που σου προσφέρει ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του πολιτισμού μας. Απέδωσε τα ελληνικά του Θουκυδίδη στα δικά του ελληνικά. Στη γλώσσα που μιλούσε και με την οποία σκεφτόταν. Σήμερα αυτήν τη γλώσσα εμείς την αποκαλούμε \"απλή καθαρεύουσα\". Ο Θουκυδίδης του Βενιζέλου είναι η απόδειξη, μία από τις αποδείξεις, που αναιρούν τα επιχειρήματα του γλωσσικού μανιχαϊσμού μας. Αυτός καταδίκασε την καθαρεύουσα ως γλώσσα τεχνητή. Η εκπαίδευσή μας την έχει εξορίσει παραγνωρίζοντας ότι σημαντικά έργα της λογοτεχνίας μας, άρα ένα σημαντικό κεφάλαιο του δικού μας πολιτισμού, έχουν γραφτεί στην καθαρεύουσα. Κι όταν μια γλώσσα μπορεί να δημιουργήσει λογοτεχνία, μόνο τεχνητή δεν είναι. Η απόδοση του Θουκυδίδη από τον Ελευθέριο Βενιζέλο είναι ένα από τα λογοτεχνικά μνημεία της σύγχρονης Ελλάδας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το εισαγωγικό σημείωμα του Τάκη Θεοδωρόπουλου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πολιτική ιστορία του Θουκυδίδη είναι σίγουρα ελληνική εφεύρεση. Πρόκειται για την αναζήτηση της ισχύος στις σχέσεις των κοινωνιών, αλλά ειδικότερα στην πόλη-κράτος, μια ιδεώδη κοιτίδα για την ανάπτυξη του πολιτισμού. Η αφοσίωση στο πνεύμα της πόλης προϋποθέτει μια πίστη του πολίτη, πίστη σχετική με τη χριστιανική πίστη στην αθανασία της ψυχής. Χωρίς την αφοσίωση αυτή, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης δεν θα μπορούσαν να αφιερώσουν κάποια από τα σημαντικότερα έργα τους στο καλό της πολιτείας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το εισαγωγικό σημείωμα του Θάνου Μ. Βερέμη)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b239285.jpg","isbn":"978-618-03-1915-6","isbn13":"978-618-03-1915-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":536,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2019-07-22","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":323,"extra":null,"biblionet_id":239285,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-b1958fa9-93a6-4307-981f-92ee3fa4901f.json"},{"id":237541,"title":"Ιππόλυτος","subtitle":null,"description":"Πιστός ακόλουθος της Άρτεμης, ο Ιππόλυτος αποστρέφεται τον έρωτα και περιφρονεί την Αφροδίτη. Η θεά του έρωτα, για να τον τιμωρήσει, εμπνέει στη μητριά του, τη Φαίδρα, σφοδρό έρωτα για τον πρόγονό της. Η Φαίδρα εξομολογείται, μέσω της παραμάνας της, το πάθος της στον Ιππόλυτο, αλλά εκείνος την αποκρούει. Η Φαίδρα, προτού αυτοκτονήσει, αφήνει ένα γράμμα για τον Θησέα, στο οποίο κατηγορεί τον Ιππόλυτο πως την πρόσβαλε. Ο Θησέας βρίσκει τη γυναίκα του νεκρή και διαβάζοντας το γράμμα θεωρεί πως αιτία του θανάτου της είναι ο γιος του. Ο Ιππόλυτος, δεμένος με όρκο, δεν θα φανερώσει τα κίνητρα της Φαίδρας και θα υπομείνει την οργή του Θησέα, ο οποίος ζητά από τον Ποσειδώνα την τιμωρία του γιου του. Ο Ιππόλυτος, θανάσιμα τραυματισμένος, πεθαίνει στα χέρια του απαρηγόρητου πια Θησέα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Κάπα Εκδοτική προσφέρει στο αναγνωστικό και θεατρόφιλο κοινό το αριστούργημα του Ευριπίδη \"Ιππόλυτος\", στην εξαιρετική μετάφραση που είχε συνθέσει ο ποιητής Στρατής Πασχάλης για την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου το 2004, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 50 χρόνια από την \"ανεπίσημη πρώτη\" των Επιδαυρίων. Ο τόμος εμπλουτίζεται με επίμετρο, γραμμένο ειδικά για την έκδοση, από την Ιωάννα Ρεμεδιάκη, λέκτορα του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b239559.jpg","isbn":"978-960-628-050-4","isbn13":"978-960-628-050-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":96,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2019-08-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":3678,"extra":null,"biblionet_id":239559,"url":"https://bibliography.gr/books/ippolytos-6df0d804-2bbc-48b5-85a2-e0e7b3d9a93b.json"},{"id":239841,"title":"Βάκχες","subtitle":null,"description":"Οι \"Βάκχες\" δεν είναι σπουδή διονυσιακής τελετουργίας ούτε μελέτη επί της θρησκευτικής υστερίας. Αυτό που πραγματεύεται ο δραματουργός είναι η αιώνια σύγκρουση θεού και ανθρώπου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Διόνυσος καταφθάνει στη Θήβα ως μύστης και συνάμα εκδικητής για να εισαγάγει τον ιερό θεσμό του βακχικού οργίου και να τιμωρήσει την οικογένεια της μητέρας του Σεμέλης. Ο γερο-Κάδμος και η Αγαύη πρέπει να δυστυχήσουν, διότι δυσπίστησαν σχετικά με τη θεϊκή καταγωγή του. Όσο για τον βασιλιά Πενθέα, πρέπει να πληρώσει για την ασέβειά του προς τον θεό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ βασιλιάς διαμελίζεται από την οιστρηλατημένη μητέρα του. Όταν ο πέπλος της παραίσθησης και της έκστασης σκίζεται, η Αγαύη περιέρχεται στην έσχατη υπαρξιακή ένδεια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈγινε παιδοκτόνος υπηρετώντας τον καινούριο θεό, η εισβολή του οποίου φέρνει μια πνευματική επανάσταση που δεν συντελείται αναίμακτα. Θεός και άνθρωπος συγκρούονται με μισαλλόδοξη βιαιότητα. Η τυραννία της λαϊκής θρησκευτικής δοξασίας ενάντια στην αυθάδη ξιπασιά του ανήλεου σοφισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην έρημο της καταστροφής τους, η Αγαύη και ο Κάδμος βρίσκουν στήριγμα στη συμπόνια. Στο ακρότατο του ανθρώπινου πόνου, που προδικάζεται από τον παντοδύναμο Δία (\"πάλαι τάδε Ζευς ουμός ε' πένευσεν πατήρ\"), στέκεται η ηθική αξιοπρέπεια - η αποδοχή του μοιραίου. Η περηφάνια του νικημένου σε άνισο αγώνα.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b241730.jpg","isbn":"978-960-410-859-6","isbn13":"978-960-410-859-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":20,"name":"Θέατρο","books_count":476,"tsearch_vector":"'theatro'","created_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00"},"pages":174,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2019-11-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":33,"extra":null,"biblionet_id":241730,"url":"https://bibliography.gr/books/bakxes-adb6bcb9-e0d2-4b2c-8dbe-eeb692bb962b.json"},{"id":232883,"title":"Περί οργής","subtitle":null,"description":"Αγαπητέ αναγνώστη! Βρήκα στο διαδίκτυο τα σπαράγματα του παπύρου του έργου του Φιλόδημου \"Περί οργής\". Αυτό το έργο είχε γραφτεί για τον αρχαίο Κήπο της Νάπολης ή για τον αρχαίο Κήπο του Χερκουλάνουμ από τον ίδιο τον Φιλόδημο. Ήταν δε για εσωτερική χρήση των επικουρείων αυτής της εποχής. Και ήταν για εσωτερική χρήση, λόγω διαφωνιών ως προς την οργή του σοφού. Η συνιστώσα του Φιλόδημου αντιπαρατίθεται με τη συνιστώσα του Νικασικράτη. Ο Νικασικράτης είχε την άποψη πως ή δεν θα πρέπει να οργίζεται ο σοφός ή, όταν οργιστεί, θα πρέπει να εκδικηθεί. Ο δε Φιλόδημος μας αναφέρει ότι και ο σοφός θα οργιστεί. Αλλά θα οργιστεί με δηκτική (δαγκανιάρικη) οργή. Δηλαδή, απλά, θα δαγκωθεί από τον θυμό, θα πειραχθεί. Πράγματι, και ο σοφός έχει αισθήματα. Έτσι θα εχθρεύεται, από ό,τι μας λέει ο Φιλόδημος, σε ακραίο βαθμό αυτόν που του έκανε κακό και θα τον μισεί. Επειδή θα τον έχει βλάψει σε μεγάλο βαθμό. Όμως δεν θα ταραχθεί. Διότι θα θεωρήσει την οργή ως στιγμιαία. Και φυσικά δεν θα επιδιώξει εκδίκηση. Διότι η εκδίκηση κατά τον σοφό είναι γνώρισμα κατώτερου ανθρώπου. Και επιπλέον, ότι η εκδίκηση στρέφεται ενάντια στον εκδικητή. \u003cbr\u003e(Μπάμπης Πατζόγλου, από τον Πρόλογο)","image":null,"isbn":"978-960-485-283-3","isbn13":"978-960-485-283-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":180,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2019-02-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":799,"extra":null,"biblionet_id":234878,"url":"https://bibliography.gr/books/peri-orghs.json"}]