[{"id":198055,"title":"E. Husserl: Η φαινομενολογία και το πέρας της μεταφυσικής","subtitle":null,"description":"Στο κείμενο του Jacques Derrida, διαπιστώνεται μια θετικότερη αντιμετώπιση ολόκληρου του έργου του Husserl. Εδώ, συνοψίζονται οι μέχρι τότε αποτιμήσεις του Derrida της χουσερλιανής φαινομενολογίας, αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Husserl οι οποίες ανάγονται στην υπερβατολογική υποκειμενικότητα. Το κείμενο διαρθρώνεται γύρω από την προϊστορία της φαινομενολογίας, την εποχή και τη στατική συγκρότηση και τη γενετική φαινομενολογία. Ο Derrida ξετυλίγει τη διαδρομή της χουσερλιανής φαινομενολογίας στο πλαίσιο των θεωριών που αντιμετώπισε ο Husserl, από τον θετικισμό του τέλους του 19ου αιώνα που αρχίζει να χάνει το κύρος του έως τον γενετικό ψυχολογισμό, τον ιστορισμό του Dilthey και τον ανθρωπολογισμό, τις οποίες σταδιακά απορρίπτει καταλήγοντας στον σκεπτικισμό. Μελετώντας τη συνάφεια φαινομενολογίας και παραδοσιακής μεταφυσικής, ο Derrida τονίζει το αίτημα του Husserl για μία γνωσιοθεωρητική θεμελίωση της μεταφυσικής, με το πέρασμα από τη δογματική μεταφυσική στην εμμενή φιλοσοφία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b201244.jpg","isbn":"978-618-80363-9-0","isbn13":"978-618-80363-9-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":64,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2015-04-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La phenomenologie et la cloture de la metaphysique","publisher_id":2701,"extra":null,"biblionet_id":201244,"url":"https://bibliography.gr/books/e-husserl-h-fainomenologia-kai-to-peras-ths-metafysikhs.json"},{"id":199039,"title":"Ισχύς νόμου","subtitle":"Το \"μυστικιστικό θεμέλιο της αυθεντίας\"","description":"Η \"Ισχύς νόµου\" έχει την ισχύ µιας επιτοµής της ντερριντιανής φιλοσοφίας του δικαίου. Πραγµατεύεται τη σχέση της αποδόµησης µε τη δικαιοσύνη, προβαίνοντας στη θεµελιακή διάκριση αλλά και διασύνδεση της δικαιοσύνης και του δικαίου, θεωρώντας την πρώτη ως µη αποδοµήσιµη και το δεύτερο ως αποδοµήσιµο. O Derrida αποδοµεί το κείµενο του Walter Benjamin \"Προς την κριτική της βίας\", αναδεικνύοντας την εγγενή σχέση της βίας µε το δίκαιο, και εποµένως µε την αυθεντία, την εξουσία, την κυριαρχία και δη την κρατικο-εθνική. Συνδετικός κρίκος των δύο κειµένων είναι η διάκριση µεταξύ δικαιοσύνης και δικαίου, η οποία συνδέει αλλά και διαχωρίζει ριζικά τις θέσεις των δύο φιλοσόφων. Ο Derrida καταγγέλλει τον Benjamin επειδή επαγγέλλεται την πλήρη κατάλυση του δικαίου εν ονόµατι της δικαιοσύνης. Η κριτική του αφορά την κρίση του κοινοβουλευτισµού, την αστυνόµευση, τον πόλεµο και την ειρήνη, την επανάσταση, τη µεσσιανικότητα, το Άουσβιτς.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b202230.jpg","isbn":"978-960-16-2982-7","isbn13":"978-960-16-2982-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":294,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2015-05-26","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Force de loi","publisher_id":39,"extra":null,"biblionet_id":202230,"url":"https://bibliography.gr/books/isxys-nomou.json"},{"id":233345,"title":"Πρέπει κάλλιστα να τρώμε ή Ο υπολογισμός του υποκειμένου","subtitle":"Μια συζήτηση με τον Jean-Luc Nancy","description":"O γάλλος φιλόσοφος Jacques Derrida έγινε διάσημος κατά την περίοδο της ακμής του \"δομισμού\", όταν μέσω της μεθόδου της αποδόμησης εγκαινίασε ό,τι θα έμενε γνωστό ως \"μεταδομισμός\". Η αποδομητική ανάγνωση του Derrida και η κριτική του σκέψη μέσα από τη χρήση εννοιών, όπως \"διαφωρά\", \"ίχνος\", \"φαλλογοκεντρισμός\" κ.λπ. κατόρθωσε να προκαλέσει ρήγματα στην κυρίαρχη αναπαράσταση της δυτικής φιλοσοφικής σκέψης και γλώσσας για τον ίδιο τον εαυτό της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην συζήτησή του με τον γάλλο φιλόσοφο Jean-Luc Nancy, ο Derrida προσπαθεί να αποδομήσει μία κοινή δοξασία που επιμένει να κάνει λόγο για την επικινδυνότητα της \"εξάλειψης\" του υποκειμένου και άρα για την ανάγκη \"επιστροφής στο υποκείμενο\", και η οποία δεν μπαίνει στον κόπο να ιχνογραφήσει τις φιλοσοφικές προϋποθέσεις και συνέπειες του διαβήματος της κριτικής στη μεταφυσική του υποκειμένου και της μετατόπισης της κεντρικότητάς του εντός του φιλοσοφικού λόγου, όπως αυτή αρθρώθηκε, μεταξύ άλλων, στον στοχασμό των Nietzsche, Heidegger, Lacan, Althusser και Foucault.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b235342.jpg","isbn":"978-960-348-316-8","isbn13":"978-960-348-316-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":628,"name":"Μικρόκοσμος","books_count":32,"tsearch_vector":"'mikrokosmos'","created_at":"2017-04-13T00:56:13.555+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:13.555+03:00"},"pages":65,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2019-03-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"\"Il faut bien manger\" ou le calcul du sujet","publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":235342,"url":"https://bibliography.gr/books/prepei-kallista-na-trwme-h-o-ypologismos-tou-ypokeimenou.json"},{"id":234817,"title":"Ιστορία του ψεύδους","subtitle":"Προλεγόμενα","description":"Στο βιβλίο δημοσιεύεται η διάλεξη του Ζακ Ντερριντά στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1η Ιουλίου 1996), η οποία προβαίνει σε μια αποδομητική ανάγνωση των περί ψεύδους θεωριών του Πλάτωνος, του Αριστοτέλη, του Αυγουστίνου, του Μονταίνιου, του Ρουσσώ, του Καντ, του Νίτσε, του Φρόυντ, του Χάιντεγγερ, του Ώστιν, του Κοϋρέ και της Άρεντ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Ντερριντά τονίζει τα δύο παραδοσιακά αντιθετικά ζεύγη: αφ’ ενός την αλήθεια προς την πλάνη, την ανακρίβεια, αφ’ ετέρου την αληθολογία προς το ψεύδος ως ψευδολογία. Το πρώτο ζεύγος έχει γνωσιακό, επιστημολογικό, τουτέστιν εξωηθικό χαρακτήρα, ενώ το δεύτερο εγγράφεται στην ηθική. Το κλασικό ψεύδος για τον Ντερριντά είναι προθεσιακό ενέργημα: λέω ψέματα όταν έχω την πρόθεση να ψευδολογήσω, ακόμη και αν λέω την αλήθεια. Η ντερριντιανή αποδόμηση της έννοιας του ψεύδους, διακρίνοντας σταθερά το ψεύδος-ψευδολογία από την πλάνη, εστιάζει ακριβώς στη σχέση της ψευδοέπειας με την ηθική, το δίκαιο και την πολιτική, αλλά πρωτίστως εμμένει στο ότι δεν μπορούμε να αποδείξουμε πως ο ψευδόμενος λέει όντως ψέματα τη στιγμή που ψεύδεται, γιατί μπορεί να ισχυριστεί τουλάχιστον ότι έκανε λάθος, ότι δεν είχε την πρόθεση να ψευδολογήσει. \u003cbr\u003eΗ ηθική διάσταση του ψεύδους δηλώνεται μέσω του καθήκοντος να μην προσβάλουμε την αγία αλήθεια· εδώ η ψευδολογία συμπαρατάσσεται με την ψευδή υπόσχεση. Η δικαιική διάσταση του ψεύδους είναι εμφανής στη δικαστική τάξη υπό τη μορφή της ψευδομαρτυρίας και της επιορκίας, όπου η μαρτυρία δεν είναι απόδειξη. Τέλος, την πολιτική διάσταση του σύγχρονου ψεύδους ο Ντερριντά την εξετάζει αποδομώντας τις θέσεις αφ’ ενός του Αλεξάντρ Κοϋρέ (ψεύδος και ολοκληρωτισμός), αφ’ ετέρου της Χάννα Άρεντ (ψεύδος και πολιτική).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b236827.jpg","isbn":"978-618-5366-09-4","isbn13":"978-618-5366-09-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":320,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2019-05-03","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":3887,"extra":null,"biblionet_id":236827,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-tou-pseudous.json"}]