[{"id":19261,"title":"Θέατρο: Χριστός, Ιουλιανός ο Παραβάτης, Νικηφόρος Φωκάς, Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος","subtitle":"Τραγωδίες με βυζαντινά θέματα","description":"Χριστός:\u003cbr\u003e«Έμμετρη τραγωδία γραμμένη το 1921. Ξαναγράφτηκε το 1924, και σε τρίτη τελική μορφή το 1928, οπότε και κυκλοφόρησε απ' τις εκδόσεις \"Στοχαστής\". Το πρόσωπο του Χριστού παρουσιάζεται με την ανθρώπινη και κοινωνική του όψη, όπως άλλωστε συμβαίνει και στα άλλα έργα του (\"Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται\", \"Ο Τελευταίος Πειρασμός\").»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο του Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Το 1921 [ο Νίκος Καζαντζάκης] ξαναδουλεύει την έμμετρη τραγωδία \"Χριστός\", που είναι μια ανανεωμένη μορφή μεσαιωνικού μυστηρίου. Κυκλοφόρησε το 1928 από τις εκδόσεις \"Στοχαστής\" και αφιερώνεται στην Elsa (Elisabeth) Alexander Lange, που γνώρισε το 1923 στο Goetheschloss. Ο Καζαντζάκης προσπαθεί να ερμηνεύσει το θαύμα που λέγεται Χριστός και το θαύμα που λέγεται ανθρώπινη ζωή. Βασικά θεματικά μοτίβα είναι δανεισμένα από τη Μάνα του Χριστού και τη Μαγδαληνή τού Κώστα Βάρναλη, ο συγγραφέας όμως τα μετασχηματίζει με το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο. Το πρόσωπο του Χριστού παρουσιάζεται με την ανθρώπινη μορφή του, όπως και στα μυθιστορήματά του αργότερα \"Ο Χριστός ξανασταυρώνεται\" και \"Ο Τελευταίος Πειρασμός\".\u003cbr\u003e»\"Ο Καζαντζάκης\", γράφει ο Γιάννης Κορδάτος (Γιάννη Κορδάτου: \"Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας\", Βιβλιοεκδοτική, σελ. 464), \"επηρεασμένος από το Ρενάν, το Στράους και τους άλλους κριτικούς της ευαγγελικής παράδοσης, παρουσιάζει το Χριστό νεοϊδεάτη και κοινωνικό μεταρρυθμιστή. [...]\u003cbr\u003e»Σε όλη του τη ζωή, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ίδιος ο Καζαντζάκης, ήταν κυριευμένος από τη μεγάλη ηρωική ψυχή του Χριστού.\u003cbr\u003e»\"Οι τρεις πρώτες τραγωδίες που σάρκωνα μέσα μου με πονούσαν· οι μελλούμενοι στίχοι ήταν ακόμα μουσική και μεγάλες μορφές μοχτούσαν μέσα μου να πάρουν πρόσωπο, ο Οδυσσέας, ο Νικηφόρος Φωκάς, ο Χριστός· να ξεκορμίσουν από το σπλάχνο μου, να λευτερωθούν, να λευτερωθώ κ' εγώ. Σε όλη μου τη ζωή ήμουν κυριεμένος από τις μεγάλες ηρωικές ψυχές\". (Νίκου Καζαντζάκη: \"Αναφορά στον Γκρέκο\", σελ. 190). [...]»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το βιβλίο της Θεοδώρας Παπαχατζάκη-Κατσαράκη \"Το Θεατρικό Έργο του Νίκου Καζαντζάκη\", \u003cbr\u003eΕκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα 0- Γιάννινα 1985, σελ. 62-65.) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΙουλιανός ο Παραβάτης:\u003cbr\u003e«Γράφτηκε στο Λονδίνο απ' τις 19 Σεπτέμβρη μέχρι τις 5 Οκτώβρη 1939, στο σπίτι της εκδότριας [ενν. χορηγού] της \"Οδύσειας\", Joe Macleod, στο Stratford-on-Avon, κάτω από το βόμβο των πολεμικών αεροπλάνων. Σε πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε το Νοέμβρη 1945 απ' τον οίκο \"Πιγκουΐνος\". Για πρώτη φορά ανεβάστηκε στη σκηνή στο Παρίσι το 1949, σε διαγωνισμό για θιάσους νέων με σκηνοθεσία Georges Carmier. Στην Ελλάδα πρωτοπαίχτηκε το Φλεβάρη 1959 απ' το Εθνικό Θέατρο.\u003cbr\u003e»Αναφέρεται στις δυο-τρεις τελευταίες μέρες τής ζωής του βυζαντινού αυτοκράτορα. Η δράση του δε στηρίζεται σε αντικειμενικά γεγονότα αλλά στις μεταβολές των αντιδράσεων και των συναισθημάτων τού ήρωα. Πρόκειται δηλαδή για μια τραγωδία που κινείται αποκλειστικά σ' ένα ψυχολογικό επίπεδο, γεμάτη από πάθη, νοήματα και ψυχικές καταστάσεις.\u003cbr\u003e»Ο Ιουλιανός ξέρει πως ο αγώνας του είναι μάταιος και σχεδόν ουτοπικός· όμως στρατεύεται σ' αυτόν συνειδητά, γιατί μόνο μ' αυτόν του τον αγώνα μπορεί να περισώσει την ελευθερία, το μόνο ιδανικό του. Η Μαρίνα τον αγαπά και τον θαυμάζει, απ' την άλλη όμως είναι σφιχτά δεμένη με την πίστη της. Έτσι στο αποκορύφωμα του έργου τον σκοτώνει η ίδια με το δηλητήριο που του δίνει, αλλά πεθαίνει ταυτόχρονα κι αυτή μαζί του. Το χρέος κι η αγάπη συγκρούονται γι’ άλλη μια φορά και η μοναδική διαφυγή απ' το αδιέξοδο είναι η αυτοκτονία.[...]» \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο τού Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Ο Κλαύδιος Φλάβιος Ιουλιανός, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων από το 361 έως το 363 μ.Χ., γνωστότερος ως Ιουλιανός ο Αποστάτης ή Παραβάτης, αποτελεί μια αμφιλεγόμενη και συναρπαστική μορφή τής Ρωμαϊκής και Ελληνικής Ιστορίας. Υπήρξε, επίσης, δεινός συγγραφέας της Αττικής διαλέκτου.\u003cbr\u003e»Τα χαρακτηριστικά τής προσωπικότητας του Ιουλιανού δεν είναι εύκολο να ξετυλιχτούν, γιατί ήδη από την εποχή του επικρίθηκε με σφοδρό πάθος από τους Χριστιανούς. Οι προσπάθειές του για την αναβίωση της ειδωλολατρίας όχι μόνον αποκρούσθηκαν, αλλά, επί πλέον, παρεξηγήθηκαν και διαστρεβλώθηκαν από εθνικούς και Χριστιανούς.\u003cbr\u003e»Υπάρχει ένα σημάδι τραγικού μεγαλείου στη σύντομη ζωή αυτού του ανθρώπου, πολιτικού, στρατιωτικού, στοχαστή και συγγραφέα. Γεννημένος το 333, έχασε τη μητέρα του όταν ήταν ενός έτους. Ο πατέρας του, ο Φλάβιος Ιούλιος Κωνστάντιος, αδερφός από μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, δολοφονήθηκε μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του Ιουλιανού και άλλους συγγενείς, σε μια αιματηρή σφαγή. Μόνο δύο αδέρφια, ο Γάλλος και ο -πεντάχρονος τότε- Ιουλιανός, γλύτωσαν από το μακελειό, το 337. Το ορφανό μεταφέρεται στη Νικομήδεια, όπου δάσκαλός του γίνεται ο Επίσκοπος Ευσέβιος. Από τότε αρχίζει να ξυπνά μέσα του μια φλογερή αγάπη για τα Ελληνικά Γράμματα και για τη φιλοσοφική σκέψη των αρχαίων Ελλήνων. \u003cbr\u003e»Αυτή η ανησυχία θα μεγαλώσει κατά την αιχμαλωσία που του επιβάλλει, μαζί με τον αδερφό του, ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος, από το 342 έως το 348. Πρόκειται για σκληρά χρόνια εγκλεισμού σε ένα φρούριο στη μακρινή Καππαδοκία, μετά από τα οποία ο Ιουλιανός επιστρέφει στη Νικομήδεια.\u003cbr\u003e»Κατά τη δεύτερη διαμονή του σ' αυτή την πόλη, ο νεαρός άνδρας ενδιαφέρεται για τη νεοπλατωνική φιλοσοφία που εκθέτει ο Μάξιμος ο Εφέσιος, στον οποίον ανέβλεπε ως σε αγαπημένο διδάσκαλο. Αυτή την εποχή προσκολλάται στη λατρεία τού Ήλιου, παρ' ότι εξακολουθεί να εμφανίζεται επιδιδόμενος στον Χριστιανισμό.\u003cbr\u003e»Η δολοφονία τού Γάλλου με διαταγή τού Κωνστάντιου επιφέρει τη δυσμένεια του Ιουλιανού έναντι του Αυτοκράτορα. Φυλακίζεται, και η ζωή του διατρέχει σοβαρό κίνδυνο. Σώζεται για άλλη μια φορά και, μετά από διάφορες περιπέτειες, κατευθύνεται στην Αθήνα, κέντρο των φιλοσοφικών, θρησκευτικών και λογοτεχνικών ανησυχιών του. Σε μια στροφή τής πολιτικής του, ο Κωνστάντιος τον ανεβάζει στο αξίωμα του συν-αυτοκράτορα και του δίνει για σύζυγο την αδερφή του Ελένη. Έπειτα τον στέλνει να πολεμήσει τους βαρβάρους στη Γαλατία. Ακολουθούν τέσσερα χρόνια έντονης και λαμπρής στρατιωτικής δραστηριότητας, συνοδευόμενης από σταθερή λογοτεχνική παραγωγή. Οι επιτυχίες του οδήγησαν τον Κωνστάντιο να επιχειρήσει να δράσει εναντίον του, αλλά οι στρατιώτες ανακήρυξαν Αύγουστο τον συν-αυτοκράτορα το έτος 360. Ο εμφύλιος πόλεμος φαινόταν να πλησιάζει. Ο Ιουλιανός επιθυμεί τον συμβιβασμό, αλλά τον επόμενο χρόνο, καθώς ο Κωνστάντιος προχωρεί εναντίον του, η αναμέτρηση είναι πια βέβαιη. Ο θάνατος του Αυτοκράτορα άλλαξε τον ρου των γεγονότων.\u003cbr\u003e»Τα τρία έτη της εξουσίας τού Ιουλιανού είναι ταραγμένα, γεμάτα ανησυχίες και πρωτοβουλίες. Ο Αυτοκράτορας εισήγαγε μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση· προσπάθησε να επιβάλει δικαιοσύνη και τάξη· έφτιαξε φιλανθρωπικά ιδρύματα που θα προστάτευαν εθνικούς και χριστιανούς αδιακρίτως· αφιερώθηκε στην αποστολή τήη οργάνωσης της ειδωλολατρικής θρησκείας, παίρνοντας πολλά στοιχεία από τη χριστιανική λειτουργία· δραστηριοποιήθηκε για την ανύψωση του ηθικού και πνευματικού επιπέδου του ειδωλολατρικού κλήρου, ιδρύοντας σχολές για ιερείς. Αλλά η διαταγή να ξανανοίξουν οι αρχαίοι ναοί [...] ερμηνεύτηκε από τους Χριστιανούς ως κήρυξη πολέμου. [...] Η αντίδραση μεγαλώνει, ενώ ο Αυτοκράτορας πολλαπλασιάζει τις πρωτοβουλίες του και συγγράφει ασταμάτητα. Η εκστρατεία εναντίον των Περσών, που αρχίζει να ετοιμάζεται στην Αντιόχεια το 362, θα σημάνει το τέλος του. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, που επικρίθηκε από Χριστιανούς και εθνικούς, ο Ιουλιανός πεθαίνει, στις 26 Ιουνίου 363. Μαζί του γκρεμίζονται τα σχέδιά του και τα όνειρά του.\u003cbr\u003e»Η μορφή του Ιουλιανού έχει τραβήξει την προσοχή περισσότερων Νεοελλήνων συγγραφέων. Κατά τον 19ο αιώνα, ο αρχαϊστής συγγραφέας Ραγκαβής τον ανέβασε στο θέατρο. (Μεταξύ των μη Ελλήνων συγγραφέων που επίσης είδαν στον Ιουλιανό ένα λογοτεχνικό θέμα ήταν ο Μερεκόβσκι και ο Ίψεν). Ο μεγάλος ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης πραγματεύτηκε από ασυνήθιστες οπτικές γωνίες την προσωπικότητα του Αυτοκράτορα, σε πέντε ή έξι ποιήματα. \u003cbr\u003e»Για τον Καζαντζάκη, ο Ιουλιανός είναι ένα πρόσωπο κατ' ουσίαν τραγικό, σημαδεμένο από τη σφραγίδα τής αντίφασης, ερωτευμένο με έναν κόσμο νεκρό, ο οποίος ιστορικώς είναι αδύνατο να αναστηθεί. Ο αγώνας του, τυλιγμένος σε λάμψεις μυστικές, παρουσιάζεται με πολλούς τύπους εκείνης της ανέλπιδης πάλης για μια \"μεγάλη ιδέα\", που αποτελεί, όπως ξέρουμε, ένα από τα μεγάλα και σταθερά μοτίβα της καζαντζακικής δημιουργίας. Ο Καζαντζάκης θαυμάζει την προσπάθεια του Ιουλιανού, πέρα από το καθ’ εαυτό περιεχόμενο της σκέψης τού πρίγκιπα εκείνου. Το κείμενο μάς το παρουσιάζει με μια παθιασμένη ενέργεια. Η επιστροφή των αρχαίων θεών ανατείνει την ψυχή του Ιουλιανού, καθώς επιστρέφει θριαμβευτής από μια από τις μεγάλες του εκστρατείες ενάντια στους βαρβάρους:\u003cbr\u003e\"Ξανάρχουνται οι θεοί, γεννιέται πάλι ο κόσμος· \u003cbr\u003e[...] \u003cbr\u003eΣαν άνεμος σφοδρός ο Διόνυσος εχύθη,\u003cbr\u003eχιμούν τ' ασκέρια μας κι ασκώθηκε ο παιάνας\u003cbr\u003eο μέγας πάλι ορθός: ‘Ομπρός, παιδιά μου, εγώ \u003cbr\u003e'μαι η αθάνατη κι όλο πληγές και φως Ελλάδα!\"\u003cbr\u003e»Η λατρεία προς τον δάσκαλο που του άνοιξε τα μάτια στο φως τού Ελληνισμού ενώνεται με τη θέρμη του για τον Διόνυσο. Με συγκίνηση αναπολεί τον ένα και επικαλείται τον άλλο, όταν του ανακοινώνεται ο θάνατος του Μάξιμου.\u003cbr\u003e»Η θέρμη τού Ιουλιανού για την αρχαία Ελλάδα και για τις αξίες της δεν περιορίζεται στην πράξη σε μια αναστήλωση της παγανιστικής λατρείας. Στις ιδέες του, ένα σημαντικό χώρο καταλαμβάνει η επιθυμία μιας ηθικής κάθαρσης του κόσμου. [...]\u003cbr\u003e»Καθώς οι δυσκολίες μεγαλώνουν, καθώς η παθιασμένη αντίδραση στα σχέδιά του ήδη κάνει την ήττα να διαφαίνεται, η απογοήτευση του Αυτοκράτορα αυξάνεται. [...]\u003cbr\u003e»Τα χτυπήματα που δέχεται ο νεαρός μεταρρυθμιστής διαδέχονται το ένα το άλλο. Ο πόνος τον πλημμυρίζει όταν οι Χριστιανοί ξερριζώνουν τα σμαραγδένια μάτια του αγάλματος του αγαπημένου του θεού, του Διονύσου, για να τα τοποθετήσουν στη μορφή της Παρθένου. [...]\u003cbr\u003e»Από την αρχή, ο Ιουλιανός διατηρεί τη συνείδηση του δύσκολου πεπρωμένου του. [...] Και η περηφάνια μπρος στην αντίξοη μοίρα είναι η αρετή που θαυμάζει περισσότερο. Είναι η στάση που θαυμάζει στην ίδια του τη γυναίκα, η οποία κρεμιέται, λαβωμένη από θανάσιμες αμφιβολίες. [...]\u003cbr\u003e»Όλα συγκλίνουν στην εισαγωγή τής τελικής τραγωδίας. Οι Χριστιανοί συνωμοτούν για να ξεγελάσουν τον Αυτοκράτορα σχετικά με τη στρατιωτική κατάσταση, ώστε να φανεί χαμένος [...]. Ο Επίσκοπος, μετά από μακρά προσπάθεια, καταφέρνει να πείσει τη Μαρίνα, κόρη τού Μάξιμου, δασκάλου του Ιουλιανού, να φαρμακώσει τον αγαπημένο της, όταν αυτός πληγώνεται στη μάχη. Ο φανατισμός τού ιεράρχη έρχεται σε αντίθεση με την πνευματική μεγαλοσύνη τού Αυτοκράτορα. Η ελευθερία για τις λατρείες, η οποία δεν σήμαινε την απαγόρευση της χριστιανικής θρησκείας, ήταν γι' αυτόν μια πράξη ασυγχώρητη:\u003cbr\u003e\"Να, τούτος είναι ο βασιλιάς ο Παραβάτης,\u003cbr\u003eτο μέγα ανάθεμα στην κεφαλή του απάνω! \u003cbr\u003e[...]\u003cbr\u003eΓιούδα,\u003cbr\u003eεμείς, εμείς οι σκλάβοι, οι αγράμματοι, οι χωριάτες,\u003cbr\u003eεμείς, εμείς οι πεινασμένοι, οι κουρελήδες,\u003cbr\u003eεμείς οι χριστιανοί, Αποστάτη, θα σε φάμε!\" \u003cbr\u003e»Ο αναβρασμός τής επανάστασης απλώνεται στο ρωμαϊκό στρατόπεδο. Οι στρατιώτες αρνούνται να πολεμήσουν και απαιτούν οπισθοχώρηση· θέλουν να τρέξουν στα καράβια για να σωθούν και να εγκαταλείψουν τον σκληρό πόλεμο εναντίον των Περσών. Όμως, ο Ιουλιανός παραμένει ανένδοτος. Δεν θα υποχωρήσει. Η Μαρίνα τού αναφέρει τον θάνατο, αλλά δεν τον εντυπωσιάζει. [...]\u003cbr\u003e»Επίσης αγέρωχα αποκρούει τη συμπόνια στις στιγμές που δεν μπορεί παρά να συνεχίσει να αγωνίζεται χωρίς ελπίδα: \u003cbr\u003e\"Στην τρίκορφη γυμνή χαρά τού ανθρώπου στέκω:\u003cbr\u003eαπελπισιά, ερημιά, παλικαριά· πιο πάνω,\u003cbr\u003eαχ, δεν μπορεί του ανθρώπου ο νους να σκαρφαλώσει.\"\u003cbr\u003e»Το πεπρωμένο σφραγίστηκε. Το όνειρο να αναστηθεί η Ελλάδα και το φως της κατέρρευσε. Ο Ιουλιανός θα αντιμετωπίσει τον θάνατο δίχως καμιάν ελπίδα.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Βλ. το σημείωμα του Miguel Castillo Didier για τον Ιουλιανό στην έκδοση \"Teatro Vol. I: Odiseo, Juliano, Niceforo, Kapodistria\", Universidad de Chile, Sede Santiago Oriente, Facultad de Filosofia y Letras, \u003cbr\u003ePublicaciones del Centro des Estudios Bizantinos y Neohelenicos, Santiago de Chile 1978.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝικηφόρος Φωκάς:\u003cbr\u003e«Άλλο ένα ιστορικό πρόσωπο και γεγονός που εμπνέει τη θεατρική δημιουργία του Νίκου Καζαντζάκη. Πρωτοδημοσιεύτηκε απ' τις εκδόσεις \"Στοχαστής\" το τελευταίο δεκαήμερο του Δεκέμβρη 1927 κι αναφέρεται στο ιστορικό περιστατικό της δολοφονίας του Νικηφόρου Φωκά από τον Τσιμισκή.\u003cbr\u003e»Ολόκληρο το έργο διακατέχεται από ένα έντονο θρησκευτικό και μεταφυσικό κλίμα. Η δράση κινείται έντονα σ’ ένα εσωσυνειδησιακό επίπεδο [...].»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο τού Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«[...] Στο Νικηφόρο Φωκά ακούμε κάτι γνήσιο από τον ηρωισμό, τον άγριο μυστικισμό και τη σκοτεινή ατμόσφαιρα του ένατου αιώνα στο Βυζάντιο. Ζούμε τα παράφορα πάθη, τις συνωμοσίες, τις ραδιουργίες.\u003cbr\u003e»\"Ο Νικηφόρος Φωκάς\", γράφει ο Βρεττάκος, \"ανήκει στη σειρά των ανήσυχων ηρώων που δε βολεύονται σε κανένα χώρο, παλεύουν, ξεπερνούν την ελπίδα και δίνουν την ηρωική τους μάχη με το θάνατο. Ο Καζαντζάκης δεν περιορίζεται στο ιστορικό γεγονός, στα περιστατικά και στις συγκρούσεις που συνιστούν το δράμα. Πίσω από τη συγκεκριμένη περίπτωση θέλει να δώσει ένα άλλου είδους δράμα, προσωπικό, βαθύτερο. Έτσι ο ανυποψίαστος Νικηφόρος πλουτίζεται με ιδέες, θεωρήσεις και ταραχές μεταχριστιανικές, υπερανθρώπινες.\u003cbr\u003e»Παλεύει μπερδεμένος ανάμεσα στη γυναίκα (τη Θεοφανώ), το Θεό και το θρόνο. Έξω φοράει τη βασιλική πορφύρα, κι από μέσα, κατάσαρκα, το ράσο τού μοναχού. Το κελί του είναι έτοιμο και τον περιμένει στο Άγιον Όρος. Έχει περάσει \"όλες τις στράτες της σφαγής και της λαχτάρας\", σκέφτεται να πάψει πια τους πολέμους, να κλείσει ειρήνη, να φιλιώσει τα ρηγάτα του κόσμου, ν' ανοίξει τις στέρνες του σταριού στη φτώχεια. Ωστόσο όλα τον αντιμάχονται. Ο Θεός, η Θεοφανώ, ο λαός του, ματωμένος από τους πολέμους και πεινασμένος. Ταλαντεύεται μέσα σε μιαν ατμόσφαιρα επαναστατημένη, κινδυνεύει σε κάθε βήμα.\u003cbr\u003e»\"Νίκησε τον άνθρωπο ύστερα από τις απανωτές του νίκες, αλλά οι λογαριασμοί του είναι ανοιχτοί με τον Θεό. Μπρος όμως από το Θεό βρίσκεται η Θεοφανώ που τον πείθει πως το μόνο σίγουρο αγαθό της γης είναι η σάρκα. Ο ίδιος όταν βρίσκεται μπρος της, νομίζει πως χαρά άλλη έξω από τη Θεοφανώ δεν υπάρχει γι' αυτόν ούτε στη γης ούτε στον ουρανό\". (Νικηφόρου Βρεττάκου: \"Νίκος Καζαντζάκης: η αγωνία και το έργο του\". Στέντωρ, Αθήνα 1960, σελ. 589-590).\u003cbr\u003e»Ο Νικηφόρος γυρίζει νικητής από κάποιο πόλεμο. Θα ’πρεπε να νιώθει ευχαριστημένος, κι όμως κρυφό σαράκι τρώει την ψυχή του. Οι θριαμβευτικοί ύμνοι κι οι κολακείες δεν τον ξεγελούν. Ξέρει, ο λαός κουράστηκε από τους πολέμους κι αποζητά την ηρεμία, την ειρήνη. Διαισθάνεται ότι ο Τσιμισκής [...] κερδίζει ολοένα και περισσότερο την αγάπη και την προτίμηση της Θεοφανώς. [...] Ο πόθος του τον βασανίζει νύχτα μέρα ακατάπαυστα. Ζητάει να ξεχάσει τις ευθύνες του, να χαρεί σαν κοινός άνθρωπος [...].\u003cbr\u003e»Προαισθάνεται το τέλος του να πλησιάζει. Δεν τον χωράει ο τόπος, πνίγεται. Θέλει να παραχωρήσει το θρόνο στον αδελφό του Λέοντα και να ασκητέψει στο Άγιο Όρος. Η σάρκα του όμως είναι ανίσχυρη, μένει δέσμιος του πάθους του για τη Θεοφανώ. [...]\u003cbr\u003e»Διαρκώς αναβάλλει τη φυγή του, ενώ η συνωμοσία εξυφαίνεται γύρω του. Η καταστροφή πλησιάζει. Η Θεοφανώ ανοίγει την πόρτα στον Τσιμισκή. Οι συνωμότες ψύχραιμοι προχωρούν στη δολοφονία. Ο Νικηφόρος καταλαβαίνει πως απόμεινε μόνος, αβοήθητος. Νικά το φόβο, αντικρίζει ατάραχος, περήφανος τη μοίρα.\u003cbr\u003e\"Λυτρώθηκα, γελώ! Τραγούδησε, ψυχή μου,\u003cbr\u003eστο πιο αψηλό κλαρί τής ’πελπισιάς του ανθρώπου!\"\u003cbr\u003e»Μια γυναίκα του χορού, Σαρακηνή, που εξιστορεί το θάνατό του, αφηγείται ότι ένας από τους συνωμότες, ο Βούρτσης, του χαράκωσε με το σπαθί το πρόσωπο \"απ' το μεσόφρυδο, ως κάτω το σαγόνι\". Η ψυχή του όμως δε βγαίνει παρά μόνο όταν η Θεοφανώ τού μπήγει στην καρδιά το βυζομάχαιρό της. Ο Νικηφόρος λυτρωμένος από τα δεσμά τής ύλης, τινάχτηκε ορθός, μούγκρισε τρεις φορές \"Δόξα σοι ο Θεός\" και ξεψύχησε. [...]»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το βιβλίο τής Θεοδώρας Παπαχατζάκη-Κατσαράκη \"Το Θεατρικό Έργο του Νίκου Καζαντζάκη, \u003cbr\u003eΕκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα - Γιάννινα 1985, σελ. 62-65.) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚωνσταντίνος Παλαιολόγος:\u003cbr\u003e«Γράφτηκε για πρώτη φορά το 1944 και σε δεύτερη γραφή το 1949. Η τελική, τρίτη, γραφή του έγινε σε δεκατρισύλλαβο στίχο το Μάρτη 1951. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό \"Νέα Εστία\" το 1953 με υπότιτλο \"ο εθνικός θρύλος της Αλώσεως\" κι έγινε όπερα απ' το Μανόλη Καλομοίρη. Παίχτηκε απ' την Εθνική Λυρική Σκηνή στο Ωδείο Ηρώδου τού Αττικού στις 16 Αυγούστου 1962.\u003cbr\u003e»Με πλαίσιο την πολιορκημένη Κωνσταντινούπολη δίνονται σε αδρές γραμμές οι κοινωνικοϊστορικές συνθήκες που οδήγησαν στην πτώση. Η ιστορική διάσταση επικρατεί σε βάρος της μεταφυσικής, που αρχικά φαινόταν σαν η μόνη διαφυγή. Κάθε ελπίδα βοήθειας απ' την Παναγία εγκαταλείπεται και ο λαός, οι άρχοντες και το ιερατείο μένουν χωρίς στήριγμα να παλέψουν με τις λίγες δυνάμεις που τους απόμειναν ενάντια στον πανίσχυρο εχθρό που τους πολιορκεί.\u003cbr\u003e»Μέσα στο θρησκευτικό φανατισμό, τη δεισιδαιμονία και τη θρησκοληψία του λαού και την απελπισμένη προσπάθεια της άρχουσας τάξης να περισώσει τα προνόμιά της, προβάλλει η ηρωϊκή μορφή του τελευταίου αυτοκράτορα που, ξέροντας το μάταιο της αντίστασης κι ενώ του ήταν δυνατό να σωθεί, αποδέχεται συνειδητά τη θυσία και το χρέος του. Ο μονόλογός του στο τέλος της δεύτερης πράξης είναι μεγαλειώδης από θεατρικής και νοηματικής άποψης κι εκφράζει όλο το δυναμισμό και την ψυχική του ανάταση πάνω από κάθε ελπίδα, πίστη ή φόβο.\u003cbr\u003e»Στο σημείο αυτό κορυφώνεται το δραματικό στοιχείο τού έργου [...].»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο του Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982.) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Σ' εκείνη την τραγική νύχτα της 28 προς 29, τοποθετεί το έργο του ο Καζαντζάκης. Είναι οι τελευταίες ώρες της μακράς αγωνίας τού Βυζαντίου. Η σύγχυση και ο φόβος κυριαρχούν στους δρόμους της Βασιλεύουσας. Τα θεμέλια που στήριζαν τη φεουδαρχική τάξη και την αυτοκρατορική εξουσία έχουν καταρρεύσει οριστικά. Στις τάξεις και τα στρώματα του άλλοτε στέρεου Κράτους -τους ευγενείς, τον κλήρο, τον λαό και τους σκλάβους- απλώνεται η διχόνοια και ο τρόμος. Φήμες για βοήθεια από τη Δύση και για θεϊκή βοήθεια αναμιγνύονται με άσχημους οιωνούς και κατηγορίες για παράδοση της ορθόδοξης πίστης στον Πάπα και πρόκληση της οργής τού Θεού. Ένας έξαλλος πυροβάτης διακρίνει στον αέρα τους τρεις αρχαγγέλους τής Αποκάλυψης και προφητεύει ξανά και ξανά την καταστροφή. Οι ξέφρενες κραυγές του και το άτακτο πηγαινέλα τού λαού είναι τα στοιχεία που δίνουν, στην Πρώτη Πράξη, τον πίνακα της φρίκης της τελευταίας νύχτας της Κωνσταντινούπολης. Στο βάθος, η μεγαλοπρέπεια της Αγια-Σοφιάς, ο πένθιμος ήχος από τις καμπάνες και ο απόηχος των μυστικών βυζαντινών ψαλμών συμπληρώνουν το πλάνο.\u003cbr\u003e»Αυτή η εικόνα προετοιμάζει την εμφάνιση της μορφής του Κωνσταντίνου, του οποίου η ευγενική ψυχή υψώνεται αγνή και θλιβερή πάνω από μια θάλασσα παθών και μικροπρεπών συμφερόντων. Η Δεύτερη Πράξη μας παρουσιάζει διάφορες ιστορικές προσωπικότητες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο κατά τις τελευταίες ημέρες του Βυζαντίου. Ο Αυτοκράτορας προσπαθεί να φέρει την ειρήνη μεταξύ τους και να συνεχίσει την αντίσταση ενάντια στους οθωμανούς. Έπειτα, πρέπει να προσπαθήσει να κατευνάσει τους ευγενείς, που περισσότερο αγχώνονται να φροντίσουν τα σπίτια τους και τα φεουδαρχικά τους προνόμια παρά την άμυνα, και τον λαό που, πεινασμένος και λεηλατημένος, θέλει πρώτ' απ' όλα ψωμί και ανακωχή.\u003cbr\u003e»Στη μέση τής γενικής τυφλότητας, ο Κωνσταντίνος, που ήρθε στην Πόλη για να λάβει ένα στέμμα από αγκάθια και όχι αυτοκρατορικό, αρνείται να σκεφτεί την προσφορά σωτηρίας που έκανε ο Μουχαμέτης. Θα μπορούσε να απαλλάξει την πόλη από την καταστροφή· να επιστρέψει στον γλυκύ και καλλιεργημένο Μυστρά, στην Πελοπόννησο· να κρατήσει τη ζωή του και ένα θρόνο και να δημιουργήσει το κέντρο μιας νέας Ελλάδας. Όμως, θα συνεχίσει τον δρόμο της θυσίας, παρ' ότι μπορεί να είναι μάταιος. Έχει επιλέξει το πιο δύσκολο μονοπάτι. Θα υπερασπιστεί μέχρι τέλους την Πόλη που εμπιστεύτηκαν στα χέρια του, \"τη χαρά κι ελπίδα όλων των Ελλήνων\". Του έχουν ορίσει να παραδώσει το αυτοκρατορικό στέμμα στον αρχηγό του Μοναστηριού της Παρθένου, τον φοβερό και φανατικό Ηγούμενο, που πιστεύει πως είναι το όργανο της θείας σωτηρίας. Όταν η διένεξη με τον άγριο μοναχό λύνεται, είναι ήδη αργά. Ο Κωνσταντίνος πηγαίνει στο πόστο του στην Πύλη του Ρωμανού, όπου θα πεθάνει ηρωϊκά.\u003cbr\u003e»Η τελευταία Πράξη περιορίζεται στο να δώσει δραματική μορφή στον δημοφιλή θρύλο για τον \"μαρμαρωμένο Βασιλιά\", ο οποίος θα ξαναζωντανέψει την ημέρα που οι χριστιανοί θα ξαναμπούν στην Κωνσταντινούπολη.\u003cbr\u003e»Παρόμοιας τραγικής πνοής με τον Χριστόφορο Κολόμβο και τον Καποδίστρια, ο Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος αποδεικνύεται επίσης απαραίτητος για να γνωρίσουμε το ιδεώδες του καζαντζακικού ήρωα και ανθρώπου, εκείνου που ακολουθεί την ανώτατη εντολή τής Ασκητικής: να αγωνίζεσαι χωρίς ελπίδα, να πολεμάς παρ' όλο που δεν υπάρχει τέλος ή ανταμοιβή. Όπως ο Ιουλιανός ο Αποστάτης και ο Νικηφόρος [Φωκάς], τα πρόσωπα των υπόλοιπων βυζαντινών τραγωδιών του Καζαντζάκη, έτσι και ο Κωνσταντίνος κατατρώγεται από την υπέρκοσμη φλόγα που οδηγεί τον άνθρωπο να αντιμετωπίσει όλες τις αβύσσους και να θυσιαστεί για χάρη μιας ιδέας.\u003cbr\u003e»Στα πλαίσια του θεατρικού έργου του Καζαντζάκη, ο \"Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος\" έχει άμεση σχέση με το πρόβλημα του εθνικού πεπρωμένου των σύγχρονων Ελλήνων. Και, παρ' ότι η προσέγγιση του συγγραφέα επικεντρώνεται στην προσωπικότητα του Αυτοκράτορα, η εικόνα τού συλλογικού χάους και το μήνυμα της ελπίδας τής τελευταίας Πράξης, έχουν καταστήσει αυτή την τραγωδία αληθινό \"εθνικό δραματικό μεγαλούργημα\" των Ελλήνων. Έτσι τη χαρακτήρισε ο Μανώλης Καλομοίρης, ο μεγαλύτερος ίσως Νεοέλληνας συνθέτης, ο οποίος μεταχειρίστηκε το κείμενό της με πραγματική ευλάβεια στον \"Μουσικό Θρύλο\" του. Οι στιγμές που ο ελληνικός λαός βυθίζεται σε ένα σκοτάδι τεσσάρων αιώνων παρέμειναν, έκτοτε, \"αιχμαλωτισμένες\" στον Θρύλο και στην Τραγωδία.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το σημείωμα του Miguel Castillo Didier στην έκδοση Nikos Kazantzakis, \"Constantino Paleologo\", Editora Santiago, Santiago - Chile 1967.) \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19882.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":581,"publication_year":1998,"publication_place":"Αθήνα","price":"29.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19882,"url":"https://bibliography.gr/books/theatro-xristos-ioulianos-o-parabaths-nikhforos-fwkas-kwnstantinos-palaiologos.json"},{"id":19256,"title":"Στα παλάτια της Κνωσού","subtitle":"Ιστορικό μυθιστόρημα για παιδιά","description":"Ένα υπέροχο μυθιστόρημα για παιδιά, και όχι μόνο. Μύθος, ιστορία και αρχαιολογία, αισθήματα και ιδανικά μπλέκονται συναρπαστικά με την πλοκή και τους ολοζώντανους χαρακτήρες του έργου. Ο Νίκος Καζαντζάκης, που τόσο αγάπησε τα παιδιά, τους προσφέρει ένα βιβλίο γραμμένο με έμπνευση, φροντίδα και πολύ μεράκι, ένα βιβλίο που απορροφά όποιον το ανοίξει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Ο Καζαντζάκης, ο μεγαλύτερος από τους Έλληνες συγγραφείς, αφηγείται εδώ έναν πολύ αρχαίο μύθο, αυτόν του Μινώταυρου. Ο Κρητικός πολιτισμός αναπτύσσεται γύρω από το ανάκτορο της Κνωσού. Έξω γίνονται οι γιορτές, οι ταυρομαχίες, οι χοροί με τα φίδια, και μέσα στον μυστηριώδη Λαβύρινθο ζει ο τρομερός Μινώταυρος. Η Αθήνα δεν είναι παρά μια μικρή πολιτεία, καταπιεσμένη από την Κρητική εξουσία και εξαντλημένη από τον φόρο που πρέπει να πληρώνει στο τέρας. Θα κατορθώσει ο πρίγκιπας Θησέας, ο ήρωας του οποίου την αγάπη διεκδικούν οι κόρες τού βασιλιά Μίνωα, η Αριάδνη και η Φαίδρα, να νικήσει τον Μινώταυρο, να κατακτήσει την καρδιά τής αγαπημένης του και να ελευθερώσει την Αθήνα; Θα φανερώσει ο σιδεράς το μυστικό του νέου όπλου; Θα κάνει ο Δαίδαλος τους ανθρώπους να πετούν; Θα καταφέρουν ο Ίκαρος και οι φίλοι του να δραπετεύσουν από το παλάτι;\u003cbr\u003e»Κάτω από τη φόρμα ενός παθιασμένου περιπετειώδους μυθιστορήματος, στο οποίο συμβαίνουν τα πιο συναρπαστικά περιστατικά, ο Καζαντζάκης εκφράζει όλη την αντίληψή του για την Ιστορία: ένας κόσμος υπερβολικά γερασμένος, υπερβολικά πλούσιος, και ακριβώς γι' αυτό σάπιος, καταρρέει· ένας άλλος, νεότερος, φλογερότερος, ευγενέστερος, παίρνει τη θέση του. Οι αξίες τής ελπίδας, της ανδρείας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας, που του είναι τόσο αγαπητές, προβάλλουν συνυφασμένες με την πλοκή.\u003cbr\u003e»Ένα πανέμορφο βιβλίο, όπου το κοινό τού Καζαντζάκη θα βρει αυτό που του αρέσει στο έργο του: τη χειροπιαστή παρουσία των πραγμάτων και των ανθρώπων στα οποία ο συγγραφέας δανείζει την απέραντη και επιτακτική αγάπη του για τη ζωή.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την ισπανική έκδοση Nikos Kazantzakis, \"En el palacio de Cnosos\", Editorial Planeta, S.A., Coleccion Narrativa, Barcelona 1987) \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19877.jpg","isbn":"978-960-7948-16-8","isbn13":"978-960-7948-16-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":451,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19877,"url":"https://bibliography.gr/books/sta-palatia-ths-knwsou.json"},{"id":19263,"title":"Θέατρο: Καποδίστριας, Χριστόφορος Κολόμβος, Σόδομα και Γόμορρα, Βούδας","subtitle":"Τραγωδίες με διάφορα θέματα","description":"Καποδίστριας:\u003cbr\u003e«Γράφτηκε στο διάστημα Μάη-Ιούλη 1944 στην Αίγινα και πρωτοπαίχτηκε απ' το Εθνικό Θέατρο το Μάρτη 1946. Τον ίδιο χρόνο δημοσιεύτηκε απ’ τις εκδόσεις Ν. Αλικιώτη.\u003cbr\u003e»Είναι μια απ' τις πιο ολοκληρωμένες τραγωδίες τού Νίκου Καζαντζάκη κι απ' τα πιο ενδιαφέροντα έργα του νεοελληνικού δραματολογίου. Χωρίζεται σε τρία μέρη με διαφορετικό σκηνικό χώρο κι είναι γραμμένη σε δεκατρισύλλαβο στίχο στο μεγαλύτερο μέρος της, ενώ τα χορικά τού χορού των γυναικών σε ενδεκασύλλαβο με μικρές εναλλαγές.\u003cbr\u003e»Η ψυχολογία του ήρωα είναι κι εδώ όπως και στα άλλα έργα: Ξέρει απ' τα πριν το τέλος του, αλλά δεν προσπαθεί να το αποφύγει. Αντίθετα βαδίζει με πλήρη συνείδηση σ' αυτό, καταξιώνοντας έτσι την ελευθερία του.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο τού Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΧριστόφορος Κολόμβος:\u003cbr\u003e«Γράφτηκε στο διάστημα Μάη-Ιούνη 1949 με πρωτότυπο τίτλο \"Το χρυσό μήλο\"· παίχτηκε απ’ το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το 1976.\u003cbr\u003e»Ο Κολόμβος ενσαρκώνει τον αρχηγό, το δυνατό και προικισμένο άτομο που με τον εσωτερικό του πλούτο καταφέρνει ν' αντισταθεί σε κάθε αντικειμενική δυσκολία και να ξεφύγει από κάθε εσωτερική κρίση, πετυχαίνοντας να φτάσει στο τέλος τής αποστολής του. Μπορούμε λοιπόν να θεωρήσουμε το καλογραμμένο αυτό έργο σαν ένα δοκίμιο για την αγωνιστικότητα του ανθρώπου και την αναζήτηση της ελευθερίας.»\u003cbr\u003e(Από το άρθρο τού Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο τού Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣόδομα και Γόμορρα:\u003cbr\u003e«Γράφτηκε τον Ιούνη 1948 στην Αντίμπ τής Γαλλίας, όπου ήταν εγκατεστημένος ο συγγραφέας, μέσα σε δεκατρείς μέρες (άρχισε 6 Ιούνη και τέλειωσε 16 του ίδιου μήνα). Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό \"Νέα Εστία\" το καλοκαίρι 1949 και κυκλοφόρησε σε ανάτυπο· το 1954 παίχτηκε στο Μανχάιμ [...].\u003cbr\u003e»Και πάλι το γνωστό θέμα της εβραϊκής ιστορίας μετασχηματισμένο μάς παρουσιάζει μια απ’ τις τελευταίες θέσεις του αναφορικά με το πρόβλημα της ύπαρξης του Θεού. Ο Λωτ απελευθερωμένος απ' την καταπίεση της έννοιας του Θεού συνειδητοποιεί πως \"ο Θεός είναι γιος του φόβου κι όχι πατέρας του\". Έτσι το πνεύμα του αποδεσμεύεται και κατακτά την ελευθερία στη διάσταση του χώρου και του χρόνου μέσα στην οποία ζει.» \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο τού Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒούδας:\u003cbr\u003e«Ένα απ' τα καθοριστικά στάδια απ' τα οποία πέρασε ο σχηματισμός της προσωπικότητας του Νίκου Καζαντζάκη ήταν αυτό του βουδισμού. Σ' αυτό βρίσκεται γύρω στο 1922, όταν απογοητευμένος από την ελληνική πραγματικότητα και πικραμένος [...] ζει στη Βιέννη και το Βερολίνο. Εκεί πρωτογράφτηκε το έργο το 1922, με πρωτότυπο τίτλο \"Γιαγκ-Τσε\", όταν ήταν βυθισμένος στο μηδενισμό. Η αρχικά έμμετρη γραφή του σε 3.000 στίχους γίνεται πρόζα το 1932, διορθώνεται για άλλη μια φορά το 1940 στην Αίγινα και παίρνει την οριστική μορφή του στο τέλος της ζωής του.\u003cbr\u003e»Ο κόσμος μέσ' απ' αυτό προβάλλεται σαν προϊόν των αισθήσεων, χωρίς αντικειμενική υπόσταση. Έτσι ο απόλυτος υποκειμενισμός που δίνεται απ' αυτό γίνεται το αντίβαρο στην εξωτερική δυστυχία, προσφέροντας στο άτομο την απόλυτη συνειδησιακή του ελευθερία. Όλο λοιπόν το έργο δεν είναι παρά μια διερεύνηση πάνω στο γνωστό μοτίβο: η ελευθερία υπάρχει πέρα από το φόβο και την ελπίδα.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο του Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982)\u003cbr\u003e ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19884.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":765,"publication_year":1998,"publication_place":"Αθήνα","price":"29.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19884,"url":"https://bibliography.gr/books/theatro-kapodistrias-xristoforos-kolombos-sodoma-kai-gomorra-boudas.json"},{"id":30866,"title":"Αναφορά στον Γκρέκο","subtitle":null,"description":"Πρόκειται για τη μυθιστορηματική αυτοβιογραφία του Νίκου Καζαντζάκη, την οποίαν ο θάνατος δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει. Γεγονότα και θρύλοι, βιώματα και ελπίδες, όνειρα και απογοητεύσεις, οράματα και χίμαιρες, ιδέες, εμπνεύσεις και έργα, ταξίδια φυσικά και πνευματικά, η πατρίδα και ο κόσμος, πρόγονοι και σύγχρονοι, το πρότυπο του «μελλούμενου ανθρώπου», αναδύονται από τις σελίδες αυτής της πνευματικής αναφοράς που ο Νίκος Καζαντζάκης ένιωσε την ανάγκη να απευθύνει στον μεγάλο Κρητικό «παππού» του: τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, τον Ελ Γκρέκο.\u003cbr\u003eΣτη νέα έκδοση της \"Αναφοράς στον Γκρέκο\" (Απρίλιος 2009), με ανατύπωση του μυθιστορήματος όπως στοιχειοθετήθηκε με μονοτυπία το 1982 στη Λευκωσία, για πρώτη φορά το κείμενο του Καζαντζάκη συνοδεύεται από Επίμετρο, με Ενημερωτικό Σημείωμα του Εκδότη-Επιμελητή και με εικόνες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«...Θα βρεις, λοιπόν, αναγνώστη, στις σελίδες ετούτες την κόκκινη γραμμή, καμωμένη από στάλες αίμα μου, που σημαδεύει την πορεία μου ανάμεσα στους ανθρώπους, στα πάθη και στις ιδέες. ... Τέσσερα στάθηκαν τ' αποφασιστικά σκαλοπάτια στο ανηφόρισμά μου, και το καθένα φέρνει ένα ιερό όνομα: Χριστός, Βούδας, Λένιν, Οδυσσέας. Αυτή την αιματερή πορεία μου, από τη μια από τις μεγάλες αυτές ψυχές στην άλλη, τώρα που ο ήλιος βασιλεύει, μάχουμαι στο Οδοιπορικό μου ετούτο να σημαδέψω...\"\u003cbr\u003e»Κάτι περισσότερο και καλύτερο από αυτοβιογραφία, η Αναφορά στον Γκρέκο είναι λοιπόν η ιστορία ενός εσωτερικού οδοιπορικού, κάτω από το σημάδι τού Γκρέκο, γιατί αυτός ο ζωγράφος, Κρητικής καταγωγής, μας άφησε πλάσματα που διατρέχονται από φλόγα, που δεν είναι άλλο παρά φλόγα. Είναι, επίσης, η διαθήκη τού Καζαντζάκη, το ύστατο έργο του, όπου εξηγεί τη γένεση των μεγάλων έργων του -μυθιστορημάτων, θεατρικών, και πάνω απ' όλα της \"Οδύσειας\"- και, με ακρίβεια, τη φιλοσοφική, ηθική ή θρησκευτική σημασία τους. Ακόμη, μας καθίσταται κατανοητός ο τρόπος με τον οποίον ο Καζαντζάκης χρησιμοποίησε κάποιες περιπέτειες των οποίων υπήρξε ο δράστης ή ο μάρτυρας, όπως επίσης και κάποια διαβάσματά του. Όλα ετούτα δίδουν το μέτρο αυτού τού σπουδαίου έργου, που είναι ταυτόχρονα λογοτεχνικό ντοκουμέντο και πνευματική εξομολόγηση ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς που γέννησε ποτέ η Ελλάδα.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από τη γαλλική έκδοση Nikos Kazantzaki, \"Lettre Au Greco\", Bilan d'une Vie, Plon, Paris 1961.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Στο ίδιο επίπεδο με τον κόσμο των φυσικών στοιχείων και, πάνω απ' όλα, ξέροντας σε κάθε πράγμα, σε κάθε τι που υπάρχει, να αναγνωρίζει το ιερό, όταν το συναντά, είχε, για ό,τι είναι ζωντανό, \u003cbr\u003eαυτή την ευλάβεια που υπήρξε ένα από τα ουσιώδη χαρακτηριστικά -τα πολύ συχνά ξεχασμένα, για τα οποία ο Πεγκύ έγραψε εξαίσιες σελίδες- του αρχαίου παγανισμού... \u003cbr\u003eΟ Τόμας Μανν παραλλήλισε τον Καζαντζάκη με τους μεγάλους Έλληνες ποιητές τής αρχαιότητας, τους προγόνους του· είπε ότι το πνεύμα τού Ομήρου αναβίωσε σ' αυτά τα βιβλία, που κοχλάζουν από εξαιρετική ζωτικότητα, που εγείρονται από ένα πανθεϊστικό συναίσθημα όπου όλη η φύση, μέχρι το ταπεινότερο φυτό τού λόφου, είναι καθαγιασμένη.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Marcel Brion, της Γαλλικής Ακαδημίας) \"Le Monde\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b31736.jpg","isbn":"978-960-7948-26-7","isbn13":"978-960-7948-26-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":507,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":31736,"url":"https://bibliography.gr/books/anafora-ston-gkreko.json"},{"id":30864,"title":"Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος","subtitle":"Τραγωδία","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b31734.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":581,"publication_year":1979,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":31734,"url":"https://bibliography.gr/books/kwnstantinos-o-palaiologos.json"},{"id":30873,"title":"Τετρακόσια γράμματα του Καζαντζάκη στον Πρεβελάκη","subtitle":null,"description":"\"1926. Νοεμβρίου 12. Ο συγγραφέας τής Χρονογραφίας τούτης ανταμώνει πρώτη φορά τον Κ. στην Αθήνα\", σημειώνει (σελ. 19) ο συμπατριώτης, φίλος και βιογράφος τού Νίκου Καζαντζάκη, λογοτέχνης και ο ίδιος, Παντελής Πρεβελάκης (1909-1986). Με αγάπη, σεβασμό και φροντίδα, με μέθοδο και σχολαστικότητα, μας δίνει στο πολύτιμο αυτό βιβλίο μιαν από τις πληρέστερες και εγκυρότερες βιογραφικές πηγές για τον Νίκο Καζαντζάκη. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι δεν μπορεί κάποιος να ασχοληθεί επιτυχώς με τον βίο και το έργο τού Νίκου Καζαντζάκη, χωρίς να καταφύγει στο βιβλίο αυτό, καθώς και στο βιβλίο τής Ελένης Ν. Καζαντζάκη, Νίκος Καζαντζάκης \"Ο Ασυμβίβαστος\" (Βιογραφία βασισμένη σε ανέκδοτα γράμματα και κείμενά του).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b31744.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":794,"publication_year":1984,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":31744,"url":"https://bibliography.gr/books/tetrakosia-grammata-tou-kazantzakh-ston-prebelakh.json"},{"id":30862,"title":"Ο Φρειδερίκος Νίτσε εν τη φιλοσοφία του δικαίου και της πολιτείας","subtitle":"Εναίσιμος επί υφηγεσίαι διατριβή","description":"Η πνευματική γνωριμία τού Νίκου Καζαντζάκη (1883-1957) με το έργο τού Γερμανού φιλοσόφου και ποιητή Φρειδερίκου Νίτσε (1844-1900) έγινε στο Παρίσι, όπου την 1η.10.1907 έφθασε ο 24χρονος Κρητικός, αριστούχος διπλωματούχος τής Νομικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών από τις 9.12.1906. Εκεί έγραψε το πρώτο σχέδιο της εναισίμου επί υφηγεσία διατριβής του. Στο Παρίσι ξαναγύρισε το 1909 και παρέμεινε τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, οπότε συμπλήρωσε τη διατριβή του. Τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου την τύπωσε σε βιβλίο 93 σελίδων: «Εκ των καταστημάτων Στ. Μ. Αλεξίου, εν Ηρακλείω Κρήτης, 1909» αναγράφεται στο εξώφυλλο του βιβλίου και φωτοαναπαράγεται μαζί με τον κύριο τίτλο του στην πρώτη (επαν)έκδοσή μας, τον Φεβρουάριο του 1998, σε επιμέλεια του Εκδότη μας Δρος Πατρόκλου Σταύρου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό την έρευνα του Δρος Σταύρου στο Ιστορικό Αρχείο τού Πανεπιστημίου Αθηνών για στοιχεία σχετικά με τη διατριβή και την τύχη της, δεν βρέθηκε τίποτε άλλο σχετικό. Μόνο στο λήμμα τού Ν. Β. Τωμαδάκη για τον Νικόλαο Καζαντζάκη στη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαιδεία του «Πυρσού» αναγράφεται: «Διετέλεσε ανώτερος υπάλληλος και υφηγητής της νομικής σχολής». Η έρευνα στο Αρχείο του Πανεπιστημίου συνεχίσθηκε. Δεν προέκυψε κάτι νέο, αλλά βρέθηκε το δίπλωμα για τον τίτλο του διδάκτορος της Νομικής, που επήρε με άριστα ο Καζαντζάκης, και αναπαράγεται στην Γ΄ έκδοση (2006).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ «γνωριμία» του Καζαντζάκη με τον Νίτσε υπήρξε ορόσημο για τη ζωή του. Δεν υιοθέτησε απόλυτα το σύστημα των ιδεών και θεωριών του, που υπερβαίνει τη λογική και φθάνει σε άκρα. Άλλωστε, και βιολογικά δοκιμάσθηκε φοβερά ο Νίτσε, και βλέπουμε τον Καζαντζάκη να εύχεται να είναι άμοιρος από τη μοίρα του «αντίθεου προφήτη». Νιτσεϊκές ιδέες εμφανίζονται στα έργα του Καζαντζάκη (λ.χ. στην Ασκητική, στην Οδύσεια), και στη μυθιστορηματική αυτοβιογραφία του \"Αναφορά στον Γκρέκο\" το ΚΓ΄ Κεφάλαιο επιγράφεται «Παρίσι - Νίτσε ο Μεγαλομάρτυρας». Μπορεί να συνοψισθούν στο παράγγελμα το άτομο να υπερβεί τον εαυτό του και να φτάσει εκεί που δεν μπορεί.\u003cbr\u003eΠολύ νεαρός ο Καζαντζάκης έγραψε μια διατριβή ολκής για μια τιτανική προσωπικότητα, λειτουργώντας μέσα σε πλαίσια αντικειμενικά και επιστημονικά, τόσο κατά την ανάλυση των ιδεών τής μεγάλης πνευματικής φυσιογνωμίας τού Νίτσε όσο και κατά τη θεώρησή του υπό το πρίσμα των δεδομένων τής εποχής και διαχρονικά. Ακόμη, από τα πολλά έργα που μας κατέλιπε ο \"βαθύς γνώστης του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού\" Φρειδερίκος Νίτσε, ο Νίκος Καζαντζάκης μετέφρασε δύο: \"Η Γέννησις της Τραγωδίας\" και \"Τάδε έφη Ζαρατούστρα\" (και τα δύο για τον αθηναϊκό Εκδοτικό Οίκο Γεωργίου Δ. Φέξη, 1912 και 1913 αντιστοίχως).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε μεγάλη χαρά συνεργαστήκαμε με τον Οδυσσέα Μακρίδη, Καθηγητή Φιλοσοφίας και Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Fairleigh Dickinson, στη Νέα Υερσέη των Η.Π.Α., ώστε να μεταφραστεί, για πρώτη φορά, στην αγγλική γλώσσα η διδακτορική διατριβή τού Νίκου Καζαντζάκη. Αποδίδουμε εδώ στα ελληνικά μερικές κατατοπιστικές σημειώσεις από το οπισθόφυλλο αυτής της ωραίας και αξιέπαινης έκδοσης (\"Friedrich Nietzsche on the Philosophy of Right and the State\", Nikos Kazantzakis. Translated with an Introduction and Notes by Odysseus Makridis. State University of New York Press, U.S.A. 2006):\u003cbr\u003e«Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει την πρώτη αγγλική μετάφραση της διατριβής τού Νίκου Καζαντζάκη, το 1909, πάνω στην πολιτική και νομική φιλοσοφία τού Νίτσε. Προτού ο Καζαντζάκης γίνει ένας από τους πιο διάσημους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς, υπήρξε μανιώδης μελετητής της σκέψης του Νίτσε. Τον ανακάλυψε ενώ έκανε νομικές σπουδές στο Παρίσι, από το 1907 έως το 1909. Αυτή η ρωμαλέα αποτίμηση της ριζοσπαστικής πολιτικής σκέψης τού Νίτσε μεταφράζεται εδώ από μιαν αποκατεστημένη και αυθεντική πρόσφατη έκδοση της πρωτότυπης. Οι βαθειές ενοράσεις της δεν παρεμποδίζονται από τις επιστρώσεις που ολόκληρες γενεές θαυμαστών και επικριτών τού Νίτσε απέθεσαν πάνω στο αυθεντικό νιτσεϊκό corpus. Το βιβλίο προσφέρει, επίσης, μιαν αποκαλυπτική ματιά στο στάδιο διάπλασης της σκέψης τού Καζαντζάκη. \u003cbr\u003e»...Χάρη στις προσπάθειες του μεταφραστή, η τολμηρή, ευγνώμων ερμηνεία του Νίτσε από τον Καζαντζάκη είναι πλέον προσιτή στους αγγλόφωνους αναγνώστες. Ενώ και άλλες μορφές εκείνης της περιόδου έδωσαν τις σκέψεις τους για τον Νίτσε, κανείς δεν πλησιάζει το ανάστημα και τη διάνοια του Καζαντζάκη. Αυτό το βιβλίο ανοίγει ένα μοναδικό παράθυρο στο προσκήνιο της Ευρωπαϊκής διανόησης των αρχών τού εικοστού αιώνα.\" \u003cbr\u003e(Daniel Conway, συγγραφέας τού βιβλίου \"Nietzsche and the Political\")\u003cbr\u003e πνευματική γνωριμία τού Νίκου Καζαντζάκη (1883-1957) με το έργο τού Γερμανού φιλοσόφου και ποιητή Φρειδερίκου Νίτσε (1844-1900) έγινε στο Παρίσι, όπου την 1η.10.1907 έφθασε ο 24χρονος Κρητικός, αριστούχος διπλωματούχος τής Νομικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών από τις 9.12.1906. Εκεί έγραψε το πρώτο σχέδιο της εναισίμου επί υφηγεσία διατριβής του. Στο Παρίσι ξαναγύρισε το 1909 και παρέμεινε τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, οπότε συμπλήρωσε τη διατριβή του. Τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου την τύπωσε σε βιβλίο 93 σελίδων: «Εκ των καταστημάτων Στ. Μ. Αλεξίου, εν Ηρακλείω Κρήτης, 1909» αναγράφεται στο εξώφυλλο του βιβλίου και φωτοαναπαράγεται μαζί με τον κύριο τίτλο του στην πρώτη (επαν)έκδοσή μας, τον Φεβρουάριο του 1998, σε επιμέλεια του Εκδότη μας Δρος Πατρόκλου Σταύρου.\u003cbr\u003eΑπό την έρευνα του Δρος Σταύρου στο Ιστορικό Αρχείο τού Πανεπιστημίου Αθηνών για στοιχεία σχετικά με τη διατριβή και την τύχη της, δεν βρέθηκε τίποτε άλλο σχετικό. Μόνο στο λήμμα τού Ν. Β. Τωμαδάκη για τον Νικόλαο Καζαντζάκη στη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαιδεία του «Πυρσού» αναγράφεται: «Διετέλεσε ανώτερος υπάλληλος και υφηγητής της νομικής σχολής». Η έρευνα στο Αρχείο τού Πανεπιστημίου συνεχίσθηκε. Δεν προέκυψε κάτι νέο, αλλά βρέθηκε το δίπλωμα για τον τίτλο του διδάκτορος της Νομικής, που επήρε με άριστα ο Καζαντζάκης, και αναπαράγεται στην Γ΄ έκδοση (2006).\u003cbr\u003eΗ «γνωριμία» τού Καζαντζάκη με τον Νίτσε υπήρξε ορόσημο για τη ζωή του. Δεν υιοθέτησε απόλυτα το σύστημα των ιδεών και θεωριών του, που υπερβαίνει τη λογική και φθάνει σε άκρα. Άλλωστε, και βιολογικά δοκιμάσθηκε φοβερά ο Νίτσε, και βλέπουμε τον Καζαντζάκη να εύχεται να είναι άμοιρος από τη μοίρα τού «αντίθεου προφήτη». Νιτσεϊκές ιδέες εμφανίζονται στα έργα τού Καζαντζάκη (λ.χ. στην Ασκητική, στην Οδύσεια), και στη μυθιστορηματική αυτοβιογραφία του Αναφορά στον Γκρέκο το ΚΓ΄ Κεφάλαιο επιγράφεται «Παρίσι – Νίτσε ο Μεγαλομάρτυρας». Μπορεί να συνοψισθούν στο παράγγελμα το άτομο να υπερβεί τον εαυτό του και να φτάσει εκεί που δεν μπορεί.\u003cbr\u003eΠολύ νεαρός ο Καζαντζάκης έγραψε μια διατριβή ολκής για μια τιτανική προσωπικότητα, λειτουργώντας μέσα σε πλαίσια αντικειμενικά και επιστημονικά, τόσο κατά την ανάλυση των ιδεών τής μεγάλης πνευματικής φυσιογνωμίας τού Νίτσε όσο και κατά τη θεώρησή του υπό το πρίσμα των δεδομένων τής εποχής και διαχρονικά. Ακόμη, από τα πολλά έργα που μας κατέλιπε ο –βαθύς γνώστης τού αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού– Φρειδερίκος Νίτσε, ο Νίκος Καζαντζάκης μετέφρασε δύο: Η Γέννησις της Τραγωδίας και Τάδε έφη Ζαρατούστρα (και τα δύο για τον αθηναϊκό Εκδοτικό Οίκο Γεωργίου Δ. Φέξη, 1912 και 1913 αντιστοίχως).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε μεγάλη χαρά συνεργαστήκαμε με τον Οδυσσέα Μακρίδη, Καθηγητή Φιλοσοφίας και Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Fairleigh Dickinson, στη Νέα Υερσέη των Η.Π.Α., ώστε να μεταφραστεί, για πρώτη φορά, στην αγγλική γλώσσα η διδακτορική διατριβή τού Νίκου Καζαντζάκη. Αποδίδουμε εδώ στα ελληνικά μερικές κατατοπιστικές σημειώσεις από το οπισθόφυλλο αυτής της ωραίας και αξιέπαινης έκδοσης (Friedrich Nietzsche on the Philosophy of Right and the State, Nikos Kazantzakis. Translated with an Introduction and Notes by Odysseus Makridis. State University of New York Press, U.S.A. 2006):\u003cbr\u003e«Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει την πρώτη αγγλική μετάφραση της διατριβής τού Νίκου Καζαντζάκη, το 1909, πάνω στην πολιτική και νομική φιλοσοφία τού Νίτσε. Προτού ο Καζαντζάκης γίνει ένας από τους πιο διάσημους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς, υπήρξε μανιώδης μελετητής τής σκέψης τού Νίτσε. Τον ανακάλυψε ενώ έκανε νομικές σπουδές στο Παρίσι, από το 1907 έως το 1909. Αυτή η ρωμαλέα αποτίμηση της ριζοσπαστικής πολιτικής σκέψης τού Νίτσε μεταφράζεται εδώ από μιαν αποκατεστημένη και αυθεντική πρόσφατη έκδοση της πρωτότυπης. Οι βαθειές ενοράσεις της δεν παρεμποδίζονται από τις επιστρώσεις που ολόκληρες γενεές θαυμαστών και επικριτών τού Νίτσε απέθεσαν πάνω στο αυθεντικό νιτσεϊκό corpus. Το βιβλίο προσφέρει, επίσης, μιαν αποκαλυπτική ματιά στο στάδιο διάπλασης της σκέψης τού Καζαντζάκη. \u003cbr\u003e»“Χάρη στις προσπάθειες του μεταφραστή, η τολμηρή, ευγνώμων ερμηνεία τού Νίτσε από τον Καζαντζάκη είναι πλέον προσιτή στους αγγλόφωνους αναγνώστες. Ενώ και άλλες μορφές εκείνης της περιόδου έδωσαν τις σκέψεις τους για τον Νίτσε, κανείς δεν πλησιάζει το ανάστημα και τη διάνοια του Καζαντζάκη. Αυτό το βιβλίο ανοίγει ένα μοναδικό παράθυρο στο προσκήνιο της Ευρωπαϊκής διανόησης των αρχών τού εικοστού αιώνα.” (Daniel Conway, συγγραφέας τού βιβλίου Nietzsche and the Political)»\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b31732.jpg","isbn":"960-7948-06-8","isbn13":"978-960-7948-06-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":123,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":31732,"url":"https://bibliography.gr/books/o-freiderikos-nitse-en-th-filosofia-tou-dikaiou-kai-ths-politeias.json"},{"id":61013,"title":"Επιστολές προς Γαλάτεια","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b62686.jpg","isbn":"960-314-013-9","isbn13":"978-960-314-013-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":301,"publication_year":1993,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2011-05-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":666,"extra":null,"biblionet_id":62686,"url":"https://bibliography.gr/books/epistoles-pros-galateia.json"},{"id":96643,"title":"Όφις και κρίνο","subtitle":null,"description":"Το πρώτο βιβλίο τού Νίκου Καζαντζάκη, σε σχολιασμένη έκδοση με: το αυθεντικό κείμενο της πρώτης έκδοσης (1906), την αλήθεια για την Ιρλανδέζα μούσα που το ενέπνευσε, σημειώματά της προς τον Καζαντζάκη και φωτογραφία της, καθώς και βιβλιοκρισίες τής εποχής (λ.χ. του Κωστή Παλαμά) και μία μεταγενέστερη (του νεοελληνιστή Κίμωνα Φράιαρ).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b99164.jpg","isbn":"960-7948-01-7","isbn13":"978-960-7948-01-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":222,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":99164,"url":"https://bibliography.gr/books/ofis-kai-krino-4dfa1f43-3017-4849-a201-af3d01c6ea48.json"},{"id":102039,"title":"Οδύσεια","subtitle":null,"description":"Η πρώτη ομοιότυπη έκδοση της \"Οδύσειας\" του 1938, σε 3.000 αντίτυπα, σφραγισμένα, αριθμημένα και υπογεγραμμένα από τον Εκδότη. 33.333 στίχοι, με τις περιπέτειες, φυσικές και πνευματικές, και τα ταξίδια τού Οδυσσέα αφ’ ότου επέστρεψε στην Ιθάκη και έφυγε ξανά, μέχρι τον θάνατό του στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό. Περιλαμβάνεται Επίμετρο με χειρόγραφα του ποιητή (Ιστορικό γραφής τού Έπους, Περίληψή του και στίχοι από την τρίτη -από τις επτά συνολικά- γραφή), καθώς και ένθετο Λεξιλόγιο, καταρτισμένο από τον ίδιο τον δημιουργό. Μια μνημειώδης συλλεκτική έκδοση, φόρος τιμής στον οικουμενικό μας συγγραφέα και στο Έργο ζωής του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Πρέπει να φροντίσω το κορμί μου, αλλιώς αυτό το έργο θα με ρίξει καταγής», έγραψε για την \"Οδύσεια\" του των 33.333 στίχων ο Νίκος Καζαντζάκης. Αυτό το έργο ζωής τού οικουμενικού μας συγγραφέα (15.000 ώρες, τουλάχιστον, αφιέρωσε στις επτά γραφές της) «ανασταίνεται» τώρα ακριβώς όπως πρωτοεξεδόθη το 1938, χάρη στην πρώτη ομοιότυπη τού 1938 έκδοσή του από τον Εκδότη μας και θετό γιο τής Ελένης Ν. Καζαντζάκη Δρα Πάτροκλο Σταύρου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκδοση του 1938 έγινε σε 301 αντίτυπα, 24 με ένα γράμμα τού αλφαβήτου στο καθένα (Α-Ω) και άλλα 277 με αρίθμηση (1-277). Όλα τα αντίτυπα υπεγράφησαν τότε από τον ποιητή. Η συλλεκτική ομοιότυπη έκδοσή μας, την οποία παρουσιάσαμε επισήμως στο Μουσείο Μπενάκη στις 22.2.2006, κυκλοφορεί σε 3.000 -σφραγισμένα, αριθμημένα και υπογεγραμμένα από τον Εκδότη-Επιμελητή- αντίτυπα. Μαζί της, κυκλοφορεί ως ένθετο, επίσης ομοιότυπο, το δεκασέλιδο Λεξιλόγιο της Οδύσειας\", που κατάρτισε ο ίδιος ο Νίκος Καζαντζάκης. Στο τέλος τού Έργου προσθέσαμε Επίμετρο, με σχετικά χειρόγραφα (Ιστορικό γραφής της \"Οδύσειας\", Περίληψή της και 12 στίχοι του Προλόγου της, από την γ΄ γραφή) του ποιητή, ο οποίος έκανε επτά γραφές της \"Οδύσειας\" μέχρι να καταλήξει στην τελική μορφή της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο έχει μεγάλες διαστάσεις (περίπου 35,5 cm ? 25,5 cm, ζυγίζει 4,6 kg) και σκληρό πανόδετο εξώφυλλο και είναι τοποθετημένο σε, επίσης πανόδετο (ιδίου με το εξώφυλλο χρώματος και υλικού) κουτί-θήκη. Πρόκειται για πολυτελή έκδοση, που χαρακτηρίστηκε ως «συλλεκτικό αριστούργημα τυπογραφικής τέχνης», όπως αρμόζει σ' αυτό που ονομάστηκε «το μεγαλύτερο έπος τής λευκής φυλής» (ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο, 23-24.9.2008, σελ. 16: «Ποιος φοβάται τις λέξεις», του Κώστα Γεωργουσόπουλου).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπειδή ο Νίκος Καζαντζάκης -σε συνεργασία με τον Ι. Κακριδή- μετέφρασε την Οδύσσεια και την Ιλιάδα τού Ομήρου, μερικοί συγχέουν τη μετάφραση του ομηρικού έπους με την \"Οδύσεια\" του Νίκου Καζαντζάκη, η οποία είναι εντελώς πρωτότυπο έργο, διαφορετικό και ανεξάρτητο από τη μετάφραση της Οδύσσειας τού Ομήρου. Η ΟΔΥΣΕΙΑ του Νίκου Καζαντζάκη αφηγείται τις περιπέτειες και τα ταξίδια του Οδυσσέα αφ' ότου επέστρεψε στην Ιθάκη, και μετά έφυγε ξανά, μέχρι τον θάνατό του στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Οι ήρωες είναι γιοι του Ολύμπου. Και οι άνθρωποι, κατά τη διάρκεια της ζωής τους ως ανθρώπων, προσπαθούν να ζήσουν μοιάζοντας στους ήρωες. Έτσι γεννήθηκε αυτή η ηρωική Ελλάδα, στην ιστορία που υφαίνεται από ομηρικούς αγώνες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤριάντα αιώνες μετά τον Όμηρο, ο Καζαντζάκης, ένας Έλληνας, σύγχρονός μας, ξαναπιάνει το αρχαίο θέμα του Οδυσσέα και μας δίνει ένα από τα έργα-κλειδιά της λογοτεχνίας τού αιώνα μας. »\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Οδύσεια\" του Καζαντζάκη είναι ένας ύμνος στο μεγαλείο τού ανθρώπου. Στο εύθραυστο μεγαλείο τού ανθρώπου. Δεν υπάρχει σημείο στην ανθρώπινη ευτυχία, που να μην κρύβει κάποια λύπη. Ο πολιτισμός αυξάνει τις απειλές που \"πλακώνουν\" τα απόλυτα συναισθήματα. Ο κατά Καζαντζάκην Οδυσσέας τοποθετείται στην εποχή τού Ομήρου. Υποφέρει, υπομένει, ενεργεί στην εποχή τού Καζαντζάκη. Αυτή η εποχή, το ξέραμε, είναι η εποχή τής κριτικής που ανάγεται σε δόγμα, της ανάλυσης που θεωρείται ως τέχνη, της παγερής λογικής που την επιθυμούμε σαν προαπαιτούμενο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Ο Καζαντζάκης ήρθε. Ξέρουμε τώρα ότι η εποχή μας μπορεί να είναι επίσης η εποχή τού λυρισμού. Και τι λυρισμού!»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Alain Decaux, στη γαλλική έκδοση Nikos Kazantzaki, \"L'Odysee\", Plon, Paris 1971.)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b104578.jpg","isbn":"960-7948-05-X","isbn13":"978-960-7948-05-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":853,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"204.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":104578,"url":"https://bibliography.gr/books/odyseia.json"},{"id":122944,"title":"Σπασμένες ψυχές","subtitle":null,"description":"Οι \"Σπασμένες ψυχές\" είναι το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε ο Νίκος Καζαντζάκης, και το έγραψε στο Παρίσι το πρώτο εξάμηνο τον 1908. Κατά το διάστημα από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο βρίσκεται στην Κρήτη και από τα τέλη Νοεμβρίου ξανά στο Παρίσι. Το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε σε είκοσι τέσσερεις συνέχειες στο περιοδικό \"Νουμάς\" στην Αθήνα, το 1909-1910, και ο Καζαντζάκης το εμφάνισε με ψευδώνυμο: Πέτρος Ψηλορείτης. Δεν υπήρξε έκτοτε άλλη δημοσίευση του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠριν από τις \"Σπασμένες ψυχές\" ο Καζαντζάκης έγραψε και άλλο πεζογράφημα, το \"Όφις και κρίνο\". Εξεδόθη το 1906, δεν είναι, όμως, καθαρά μυθιστόρημα. Μπορεί να χαρακτηρισθεί ως νουβέλλα και πρόκειται για τη λυρική λογοτεχνική μετάπλαση του πρώτου του έρωτα, με τη δασκάλα του των αγγλικών στο Ηράκλειο, την Ιρλανδέζα Kathleen Forde. \"Εγραψε, επίσης, θεατρικά έργα πριν από τις \"Σπασμένες ψυχές\" και ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία. Είκοσι πέντε χρόνων, και παρουσιάζει πλούσιο λογοτεχνικό έργο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤις \"Σπασμένες ψυχές\" αφιέρωσε ο συγγραφέας στην Πετρούλα Ψηλορείτη, και η θερμή αφιέρωση προτάσσεται στο μυθιστόρημα. Πετρούλα Ψηλορείτη ήταν η Γαλάτεια Αλεξίου, αγαπημένη του τότε, μετέπειτα σύζυγός του, με την οποία δεν ταίριαξε και κατέληξαν σε διάσταση και σε διαζύγιο, το οποίον εξεδόθη το 1926.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚατά την πορεία της δημοσίευσης τον μυθιστορήματος στον \"Νουμά\" ο Καζαντζάκης εθεώρησε αναγκαίο να δώσει πληροφορίες και εξηγήσεις για τις \"Σπασμένες ψυχές\": \"να πω με λίγα λόγια ποια η αιτία και ποιος ο σκοπός που έγραψα το ρομάντζο αυτό και ποια θέση κατέχει σε κάποιο μου σύμπλεγμα ιδεών\", ακόμη \"γιατί να γράψω τις \"Σπασμένες ψυχές\" τόσο άρρωστα, απαισιόδοξα κι αρνητικά\". Και έγινε τούτο κατά τη δημοσίευση της πέμπτης συνέχειας του μυθιστορήματος. Τούτο σημαίνει ότι το μυθιστόρημα δεν πέρασε απαρατήρητο. Ετάραξε τα φιλολογικά νερά της πρωτεύουσας, εδημιούργησε αίσθηση και σάλο, που ανάγκασαν τον Καζαντζάκη να παρέμβει και να δώσει εξηγήσεις. Αυτό το κείμενο του, που δημοσιεύθηκε στον \"Νουμά\" στις 27 Σεπτεμβρίου 1909, δηλαδή ένα περίπου μήνα αφ' ότου άρχισε η δημοσίευση του έργου, στην έκδοση μας έπεται του μυθιστορήματος. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του Πάτροκλου Σταύρου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125552.jpg","isbn":"978-960-7948-21-2","isbn13":"978-960-7948-21-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":379,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":125552,"url":"https://bibliography.gr/books/spasmenes-psyxes.json"},{"id":161682,"title":"Ταξιδεύοντας","subtitle":"Σημειώσεις","description":"Εικονογραφημένο σημειωματάριο με εισαγωγικό κείμενο (σε ελληνικά και αγγλικά) της συγγραφέως\u003cbr\u003eΝίκης Τρουλλινού, ένα οδοιπορικό στα ταξιδιωτικά κείμενα του Νίκου Καζαντζάκη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b164703.jpg","isbn":"978-960-99690-0-0","isbn13":"978-960-99690-0-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":160,"publication_year":2010,"publication_place":"Ηράκλειο Κρήτης","price":"12.0","price_updated_at":"2011-03-28","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2876,"extra":null,"biblionet_id":164703,"url":"https://bibliography.gr/books/taksideuontas-5e79c628-1a84-4745-81ab-1bc144c4cdec.json"},{"id":189289,"title":"Ταξιδεύοντας: Αγγλία","subtitle":null,"description":"Ένα υπέροχο ταξιδιωτικό βιβλίο, όπου τη συναρπαστική ιστορική αναδρομή τού απώτερου παρελθόντος διαδέχονται οι ολοζώντανες καταγραφές και περιγραφές τού παρόντος. Ιστορία, μνημεία, τέχνη, κοινωνία, οικονομία, βιομηχανία, λαός, πόλεις, πανεπιστήμια, προσωπικότητες, πρότυπα, νεολαία - είναι όλα εκεί, λάμποντας με φωτεινά και σκοτεινά χρώματα μπροστά στα μάτια τού αναγνώστη. Με δυο επιπρόσθετα κείμενα του συγγραφέα, για την Αγγλία και την Κύπρο και για \"το γαλάζο πουλί τής ελευτερίας\" που, σαν ξεμυτίσει από τα σύνορα της Αγγλίας, μεταμορφώνεται σε αιματόβρεκτο ιμπεριαλιστικό όρνεο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Γραμμένο στις αρχές τού Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το \"Ταξιδεύοντας: Αγγλία\" είναι ίσως το πιο συγκινητικό απ' όλα τα ταξιδιωτικά βιβλία τού Καζαντζάκη. Στην Ισπανία, στην Ελλάδα, στην Κίνα και στην Ιαπωνία αναζητούσε κάτι που ήδη γνώριζε: μιαν αντανάκλαση του εαυτού του σε διαφορετικά τοπία. Στην Αγγλία εξετάζει κάτι που αισθάνεται πως είναι ξένο, μια κοινωνία που τον συναρπάζει με την αυστηρή της ταξική δομή και αίσθηση της ιστορίας, αλλά και που ταυτόχρονα τον απωθεί με την έλλειψη αυθορμητισμού της και τον φόβο της για τις συγκινήσεις.\u003cbr\u003e»Ακριβώς επειδή βρήκε την Αγγλία τόσο εξοργιστική, επειδή σάστισε τόσο από το γεγονός ότι η χώρα που γέννησε τη διάνοια του Σαίξπηρ, και κρατούσε την εξουσία μιας τεράστιας αυτοκρατορίας, ήταν ταυτόχρονα αυτή η μικρή, γαλήνια, τακτική νησιωτική κοινωνία, ο Καζαντζάκης έγραψε για την Αγγλία μερικές από τις καλύτερές του ταξιδιωτικές σημειώσεις - τις λαμπρές και πάντα βαθυστόχαστες παρατηρήσεις ενός μεγάλου συγγραφέα και ενός μοναδικά οξυδερκούς ταξιδευτή.»","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192445.jpg","isbn":"978-618-5029-58-6","isbn13":"978-618-5029-58-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10437,"name":"130 Χρόνια Καζαντζάκης","books_count":11,"tsearch_vector":"'130' 'chronia' 'hronia' 'kazadzakhs' 'kazantzakhs' 'kazantzakis' 'xronia'","created_at":"2017-04-13T02:28:29.701+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:28:29.701+03:00"},"pages":269,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1857,"extra":null,"biblionet_id":192445,"url":"https://bibliography.gr/books/taksideuontas-agglia-8697f846-508a-4d3e-be4c-22d0d4ad9a15.json"},{"id":189780,"title":"Επιστολές του Νίκου Καζαντζάκη προς την οικογένεια Αγγελάκη","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο περιλαμβάνει τις επιστολές του Νίκου Καζαντζάκη προς τον Γιάννη Αγγελάκη (1881-1969), ο οποίος υπήρξε όχι μόνον ο έμπιστος δικηγόρος, αλλά και ένας από τους πλέον αφοσιωμένους φίλους του Κρητικού δημιουργού ως το τέλος της ζωής του. Ο -γεννημένος στα Δαρδανέλια- Αγγελάκης εργάστηκε επί σειρά ετών στην Ιονική Τράπεζα προτού στραφεί στη δικηγορία, ενώ συμμετείχε στην αποστολή επαναπατρισμού των Ελλήνων του Καυκάσου το 1919, ως στενός συνεργάτης του Καζαντζάκη· επιπρόσθετα, διετέλεσε νομικός σύμβουλος του Υπουγείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Παντρεύτηκε την Ελένη Σταμάτη το 1930 και το 1939 απέκτησαν μια κόρη, την Κατερίνα, η οποία δεν είναι άλλη από τη σημαντική ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο σύνολο του υλικού, που εκδίδεται τώρα από το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη, με την ευγενική συγκατάθεση των εκδόσεων Καζαντζάκη, αποτελείται από 74 τεκμήρια (επιστολές και επιστολικά δελτάρια) και καλύπτει ένα διάστημα σαράντα ετών, από το 1917 ως το 1957, φέρνοντας στην επιφάνεια πολλές ανθρώπινες στιγμές του δημιουργού του Ζορμπά: τις περιπλανήσεις του στην Ευρώπη, την οικονομική ανασφάλεια, τις διενέξεις του με εκδότες όπως ο Δημητράκος και ο Ελευθερουδάκης, την πολιτική του δράση, τις σχέσεις με τις δύο συζύγους του, τη Γαλάτεια και την Ελένη, την επιθυμία του να αναζητήσει αραξοβόλι στην Αίγινα, την οριστική εγκατάστασή του στη Γαλλία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τη σχέση του με τη βαφτισιμιά του και κατοπινή σπουδαία ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192938.jpg","isbn":"978-960-99690-1-7","isbn13":"978-960-99690-1-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":164,"publication_year":2013,"publication_place":"Ηράκλειο Κρήτης","price":"15.0","price_updated_at":"2013-12-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2876,"extra":null,"biblionet_id":192938,"url":"https://bibliography.gr/books/epistoles-tou-nikou-kazantzakh-pros-thn-oikogeneia-aggelakh.json"},{"id":189882,"title":"Ξημερώνει","subtitle":"Δράμα εις πράξεις τρεις","description":"Το \"Ξημερώνει\" αποτελεί ένα ανέκδοτο έργο του Νίκου Καζαντζάκη το οποίο είναι το πρώτο ερωτικό δράμα του που γράφτηκε για θέατρο το 1906 και υποβλήθηκε το 1907 στον Παντελίδειο Δραματικό Αγώνα του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών.\u003cbr\u003eΤο θεατρικό έργο περιγράφει το ηθικό δίλλημμα και το συναισθηματικό μαρτύριο της κεντρικής ηρωίδας, Λαλώς, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη από τη μία, με την οικογενειακή ισορροπία και τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό και από την άλλη, με την προσωπική επιθυμία της. Ο Καζαντζάκης συγγράφει το κείμενο σαφέστατα επηρεασμένος από την εποχή του, ενώ το θέμα του είναι παρόμοιο με την πλοκή του μυθιστορήματος Άννα Καρένινα του Τολστόι.\u003cbr\u003eΗ παρούσα έκδοση αποτελεί την πρώτη σχολιασμένη απόδοση του ερωτικού θεατρικού έργου του Νίκου Καζαντζάκη, η επιμέλεια του οποίου βασίστηκε απευθείας στο χειρόγραφο του δράματος, όπως υποβλήθηκε στον Παντελίδειο Δραματικό Αγώνα και τώρα φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος.\u003cbr\u003eΤο βιβλίο κυκλοφορεί με επιστημονική εισαγωγή του Γεράσιμου Ζώρα και με εκτενές σημείωμα των επιμελητών της έκδοσης, Νίκου Μαθιουδάκη και Αθανάσιου Καρασίμου. Στο Επίμετρο παρατίθενται ολόκληρα τα δύο σωζόμενα χειρόγραφα του θεατρικού έργου σε έγχρωμη φωτογραφική ανατύπωση, καθώς και πλούσιο πληροφοριακό υλικό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Και χθες είδα μιαν εικόνα σ' ένα περιοδικό που με τάραξε φοβερά και μ' έκαμε πολύ, πολύ να σκεφθώ... Ξέρετε τι; [...] Παρίστανε, φαίνεται, το βάθος ενός Θεάτρου. Η αυλαία ήταν κατεβασμένη κι εδιακρινόταν μόνο το κάτω μέρος - βελούδο βαρύ, με βαθειές δίπλες... Μπροστά μερικά σκαλοπάτια σκεπασμένα από ταπί ανοιχτό χρώμα, ανέβαιναν στη σκηνή. Και μέσα από τη σκηνή που δε φαινόντανε έβλεπες κι έτρεχε κι εχύνετο κάτω από την αυλαία κι έβαφε το ταπί, κι ελίμναζεν απάνω στα σκαλοπάτια και χάμαι στο πάτωμα, αίμα, μαμμά, σαν να πηδούσε φουντάνα από καμιά πληγή αόρατη, πίσω από την αυλαία... Και κάτω από την εικόνα ήταν γραμμένο: \"Τι να συνέβη άρα γε;\"\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b193040.jpg","isbn":"978-960-7948-45-8","isbn13":"978-960-7948-45-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":384,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"24.0","price_updated_at":"2014-01-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":193040,"url":"https://bibliography.gr/books/kshmerwnei-0d0c432a-8c6d-4a7b-b039-b07390f0e226.json"}]