[{"id":70867,"title":"Περί μορφής","subtitle":"Σκιαγραφία μιας μεθοδολογίας των τεχνών","description":"Τι λόγο έχουν οι καλλιτέχνες, οι πιο ελεύθεροι και ανεξάρτητοι άνθρωποι της κοινωνίας, άνθρωποι που ζουν «σαν τα κρίνα του αγρού» να συναθροίζονται, να οργανώνονται και να καταπιάνονται με θεωρητικές συζητήσεις;\u003cbr\u003e«Καλλιτέχνη, μη μιλάς· δημιούργησε!». Τα λόγια αυτά τα έχουμε ακούσει συχνά από ανθρώπους που δήλωναν αρμόδιοι να μιλούν, να σκέφτονται και να ενεργούν για λογαριασμό μας: πολιτικούς, διανοούμενους, βιομήχανους, καθηγητές, τεχνοκρίτες και άλλους. Και πάντα μας πρόδιδαν.\u003cbr\u003eΔημιουργώ, σκέφτομαι και μιλώ. Αλλά οι σκέψεις δεν βγαίνουν από το στόμα. Ολόκληρο το κορμί του ανθρώπου σκέφτεται, ολόκληρο το σώμα του μιλάει. Μιλάμε με τις χειρονομίες και με τη γλώσσα και, όπως ακριβώς ο χορευτής ή ο μουσικός, έτσι και ο ζωγράφος μιλάει με χειρονομίες που αποτυπώνει σε ένα υλικό ανεξάρτητο από τον εαυτό του. Αυτήν ακριβώς τη μετάδοση της χειρονομίας ονομάζουμε εικαστική δημιουργία. Ο καλλιτέχνης της δικής μας γλώσσας μπορεί να εκφραστεί ως εξής: «Δεν ψάχνω, δεν βρίσκω· δημιουργώ».\u003cbr\u003eΗ εξήγηση αυτή υποδηλώνει ότι ο καλλιτέχνης δεν έχει ανάγκη να εκφραστεί σε γλώσσα άλλη από τη γλώσσα της τέχνης του. Δείχνει, ακόμα, ότι κάθε θεωρητική απόπειρα την θεωρεί χάσιμο χρόνου και ενέργειας. Ο λόγος για τον οποίο ο καλλιτέχνης υποχρεώνεται σήμερα να πάρει τον λόγο, δεν είναι ότι το κοινό απαιτεί μία λογοτεχνική ερμηνεία της καλλιτεχνικής δημιουργίας, αλλά ότι το κοινό εισπράττει πάντα εσφαλμένες ερμηνείες της.\u003cbr\u003eΟι τεχνοκρίτες, που ισχυρίζονται πως η ζωγραφική δεν μπορεί να ερμηνευτεί με μουσικούς όρους, δεν δείχνουν να έχουν πρόβλημα που ερμηνεύουν τη μουσική και τη ζωγραφική με φιλολογικούς όρους. Η κριτική δικαιολογεί την ύπαρξή της με το ότι υπάρχει. Καταγγέλλουμε τον παραλογισμό αυτό, όχι για να σταματήσουμε την κριτική της τέχνης, ούτε για να πάρουμε τη θέση της, αλλά για να προφυλαχτούμε από ορισμένες πρακτικές που προκαλούν σύγχυση και για να χαράξουμε τον δρόμο μας πάνω σε μία πιο ακριβή και χρήσιμη βάση.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b72784.jpg","isbn":"960-8480-91-4","isbn13":"978-960-8480-91-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":224,"publication_year":2002,"publication_place":"Σκόπελος","price":"15.0","price_updated_at":"2005-10-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Pour la forme. Ébauche d'une méthodologie des arts","publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":72784,"url":"https://bibliography.gr/books/peri-morfhs.json"},{"id":84892,"title":"Τα οικογενειακά μας μυστικά","subtitle":"Ιστορίες και οδηγίες χρήσεως","description":"Τι είναι οικογενειακό μυστικό; Πώς αποκαλύπτεται; Πώς οργανώνεται; Τι προβλήματα μπορεί να προκαλέσει; Πώς \"εξοστρακίζεται\" σε πολλές γενιές; Πώς να προστατευτούμε από αυτό; \u003cbr\u003eΟ συγγραφέας δείχνει ότι τα οικογενειακά μυστικά μπορούν να ενεργούν σε πολλές γενιές και ότι αρκούν για να μαυρίσουν την ψυχή μας! \u003cbr\u003eΟ Σερζ Τισερόν στηρίζεται σε πολλά παραδείγματα και εκθέτει με σαφήνεια πώς να αποκαλύπτουμε τα οικογενειακά μυστικά, πώς να συμφιλιωνόμαστε μ' αυτά και πώς, έτσι, να τα εμποδίζουμε να βαρύνουν στη ζωή των παιδιών μας. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86935.jpg","isbn":"960-8263-13-1","isbn13":"978-960-8263-13-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":135,"publication_year":2004,"publication_place":"Σκόπελος","price":"10.0","price_updated_at":"2005-10-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Nos secrets de famille: Histoires et mode d' emploi","publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":86935,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-oikogeneiaka-mas-mystika.json"},{"id":85790,"title":"Το σκοτεινό πρόσωπο των σύγχρονων δημοκρατιών","subtitle":null,"description":"Ο Φρόυντ εξέφρασε την ανησυχία του για την εξέλιξη των δυτικών κοινωνιών στο έργο του \"Η δυσφορία στον πολιτισμό\", και τον μιμήθηκαν πολλοί συγγραφείς, όπως ο Ράιχ, ο Φρομ, ο Μαρκούζε, ο Μίτσερλιχ. Το ζήτημα της δυσφορίας στις σύγχρονες δημοκρατίες το συναντούμε σταθερά στις εργασίες με θέμα την εξουσία, την κυριαρχία, την ενόρμηση του θανάτου, τους αγώνες για την αναγνώριση, και μας παρουσιάζει ορισμένες φορές τις πιο απειλητικές πτυχές της ψυχολογίας των ατόμων και των συλλογικών υποκειμένων.\u003cbr\u003eΟ Ευγένιος Ενρίκεζ και η Κλωντίν Χαρός αναζητούν εδώ τις ρίζες του κακού, της βίας, της καταστροφικότητας, που ενεργούν σε βάθος και συχνά δεν μπορούμε να τις διακρίνουμε στις κοινωνίες που, χωρίς πολλή σκέψη, θεωρούνται σχετικά συναινετικές και ειρηνευμένες. Σε έναν διάλογο με αναφορές στην κοινωνιολογία, την πολιτική, την ψυχολογία, την ψυχανάλυση, αναρωτιούνται αν οι δημοκρατικές κοινωνίες μας είναι ή όχι άρρωστες και αν είναι θεμιτό να μιλούμε, πιο γενικά, για μία παθολογική κατάσταση των πολιτισμένων κοινωνιών.\u003cbr\u003eΕπισημαίνοντας τη μερικές φορές ανησυχητική εξέλιξη του κόσμου, θυμίζουν ότι η διατήρηση μίας απαιτητικής και κριτικής σκέψης παραμένει, για τα άτομα, η καλύτερη άμυνα απέναντι στην αυθόρμητη τάση των ανθρώπινων ομάδων να υιοθετήσουν καταστροφικές συμπεριφορές.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b87833.jpg","isbn":"960-8263-26-3","isbn13":"978-960-8263-26-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":119,"publication_year":2004,"publication_place":"Σκόπελος","price":"10.0","price_updated_at":"2005-10-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La face obscure des démocraties modernes","publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":87833,"url":"https://bibliography.gr/books/to-skoteino-proswpo-twn-sygxronwn-dhmokratiwn.json"},{"id":130725,"title":"Το πανεπιστήμιο της καταστροφής","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b133350.jpg","isbn":"978-960-8263-77-2","isbn13":"978-960-8263-77-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":160,"publication_year":2008,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"12.0","price_updated_at":"2008-07-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":133350,"url":"https://bibliography.gr/books/to-panepisthmio-ths-katastrofhs.json"},{"id":182848,"title":"Παγκοσμιοποίηση και υπερ-νεωτερικότητα: Κοσμοπολιτισμός και δυτική κουλτούρα","subtitle":null,"description":"Το έργο του καθηγητή φιλοσοφίας Ζιλ Λιποβετσκύ (γενν, 1944) έχει βαθιά σημαδέψει την ερμηνεία της νεωτερικότητας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο έργο του \"Η εποχή του κενού\" ανέδειξε τις βάσεις του σύγχρονου ατομικισμού. Έκτοτε, ερευνά τις πολλές πτυχές του ατομικισμού της εποχής μας, που χαρακτηρίζεται από την απορρύθμιση της οικονομίας, την καθιέρωση της επισφάλειας στην εργασία, την ελεύθερη παγκόσμια κίνηση των κεφαλαίων: τονίζει τη βασιλεία της μόδας, τους μετασχηματισμούς της ηθικής, τη νέα οικονομία των σχέσεων των φύλων, την εκρηκτική αύξηση της κατανάλωσης ειδών πολυτελείας, τις μεταλλάξεις της καταναλωτικής κοινωνίας, τη θέση της τέχνης στην εποχή μας. Αναλύει τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, συμπεραίνει πως έχουμε φύγει από τη μετα-νεωτερικότητα [μετα-μοντερνισμό] και έχουμε μεταβεί στην υπερ - νεωτερικότητα [υπερ-μοντερνισμό], και περιγράφει τα χαρακτηριστικά αυτής της νέας κατάστασης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185978.jpg","isbn":"978-960-9488-33-4","isbn13":"978-960-9488-33-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":156,"publication_year":2013,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"10.0","price_updated_at":"2013-02-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":185978,"url":"https://bibliography.gr/books/pagkosmiopoihsh-kai-ypernewterikothta-kosmopolitismos-dytikh-koultoura.json"}]