[{"id":162814,"title":"Περικλής Σφυρίδης","subtitle":"Ο πεζογράφος και η κριτική για το έργο του","description":"Ο Περικλής Σφυρίδης είναι μια πολύπλευρη πνευματική προσωπικότητα με πολλές ιδιότητες: πεζογράφος, ποιητής, κριτικός της λογοτεχνίας, τεχνοκριτικός, ανθολόγος. Απ' όλες αυτές θεωρώ σημαντικότερη την ιδιότητα του πεζογράφου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτα τριάντα πέντε χρόνια της λογοτεχνικής του πορείας εξέδωσε έντεκα συλλογές διηγημάτων, δύο μυθιστορήματα και ένα αυτοσχόλιο πνευματικής πορείας. Υπάρχουν επίσης άλλα δώδεκα διηγήματα δημοσιευμένα στα εγκυρότερα λογοτεχνικά περιοδικά του τόπου, τα οποία σύντομα θα κυκλοφορήσουν κι αυτά σε βιβλίο. Για το έργο του έχουν δημοσιευθεί περισσότερες από εκατό κριτικές και βιβλιοπαρουσιάσεις.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ εργασία μου βασίζεται τόσο στο δημοσιευμένο πεζογραφικό έργο του Σφυρίδη. το οποίο μελετώ και σχολιάζω αναλυτικά, όσο και στα κριτικά κείμενα ή μελέτες άλλων, καταγράφοντας, από βιβλίο σε βιβλίο, την υποδοχή που είχε η πεζογραφία του από την κριτική. Παραθέτω επίσης πλήρη στοιχεία ταυτότητας (βιογραφικό σημείωμα, χρονολόγιο, εργογραφία, κριτικογραφία, κ.λπ.) ώστε η μελέτη, στο μέτρο που αφορά την πεζογραφία του Σφυρίδη, να αποκτήσει τη μορφή και τη σημασία της μονογραφίας για έναν από τους σημαντικούς πεζογράφους της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς των γραμμάτων μας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b165839.jpg","isbn":"978-960-05-1515-2","isbn13":"978-960-05-1515-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":371,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2013-04-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":13,"extra":null,"biblionet_id":165839,"url":"https://bibliography.gr/books/periklhs-sfyridhs.json"},{"id":163902,"title":"Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης","subtitle":"Η ανίχνευση του κωμικού στοιχείου στο έργο του","description":"Το δηκτικό άγγιγμα της αστείρευτης πένας του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη μετατρέπεται σε βασανιστική μέγγενη, ασφυκτική αγχόνη για το κατεστημένο της σύγχρονής του, νησιώτικης κυρίως κοινωνίας. Η μεθοδευμένη, καυστική σάτιρα παραμένει μόνιμη σύμμαχος και πιστή συνοδοιπόρος της γραφής του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠαράλληλα, η γυναικεία ύπαρξη, εγκλωβισμένη σ' ένα άκρως ανδροκρατούμενο περιβάλλον ανακτά τελικά τη θέση που της αξίζει (έστω κα σε φιλολογικό επίπεδο), διαμέσου μιας αντικειμενικής σκιαγράφησής της στα κείμενα του διαχρονικού Σκιαθίτη συγγραφέα... ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b166932.jpg","isbn":"978-960-6801-64-8","isbn13":"978-960-6801-64-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":57,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2011-05-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":224,"extra":null,"biblionet_id":166932,"url":"https://bibliography.gr/books/aleksandros-papadiamanths-8978b7e3-6d67-49d8-a189-7b8af307cc2d.json"},{"id":166237,"title":"\"Ησθάνθη τοσαύτην εμπιστοσύνην και ασφάλειαν\"","subtitle":"Μια λοξή ανάγνωση στη \"Γυφτοπούλα\" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και στην εποχή του","description":"[...] Tο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το οποίο θα συζητήσουμε εδών, ξεκινά στη Pόδο. O Γεώργιος Γεμιστός, ο ειδωλολάτρης φιλόσοφος, πιο γνωστός ως Πλήθων, οραματιστής τολμηρός, αρνητής και πολέμιος της θρησκείας των πατέρων του, ειδωλολάτρης, συμβουλάτορας του αυτοκράτορα και αντίπαλος του Πατριάρχη, καταδιώκεται. Μαζί του, η εξάχρονη Aϊμά. Tη ρίχνει από ένα βράχο, για να τη γλιτώσει. Εκείνη επιβιώνει. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1453, συναντούμε τον Πλήθωνα στο Mυστρά, αφοσιωμένο στην εγκαθίδρυση και εξάπλωση της παγανιστικής λατρείας. \"Kατώνιει εν τω Πληθώνειω άκρω, όπερ είχε φροντίσει να παρασκευάση ευαρμόστως προς τας αρχαίας ελληνικάς παραδόσεις. Είδωλα και ξόανα θεών, τα μόνα άτινα είχον διασωθεί από τη μανία των μοναχών, σύμβολα και εμβλήματα αρχαία, [...] ουδέν εκ των κλασικών εμβλημάτων έλειπεν εκ του άντρου του Πλήθωνος\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο Πληθώνειο άντρο συγκεντρώνονται οι μυημένοι και ο Πλήθωνας τελετουργεί ως ιερέας με ύμνους δικής του έμπνευσης. Ανησυχεί για την τουρκική απειλή. Θέλει να πάρει πάλι κοντά του την Aϊμά την οποία έχει εκτοπίσει. Δεν μαθαίνουμε για ποιο λόγο, μέχρι και την τελευταία αράδα του μυθιστορήματος. Περιπέτεια στην περιπέτεια, η Aϊμά φτάνει στο άντρο με τα αγάλματα των θεών του Ολύμπου, \"τα τρομερά εκείνα πράγματα, οι λίθινοι εκείνοι άνθρωποι, επτά ή οκτώ τον αριθμό, οίτινες ίσταντο παρ' αλλήλους ακίνητοι και βλοσυροί και ουδέν είχον το φαιδρόν, αλλ’ εφαίνοντο αλλόκοτοι την νύκτα\". Aπομένουν λίγες ώρες πριν ένας τρομερός σεισμός να ταρακουνήσει συθέμελα τη γη· την ανθρωπότητα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eH Aϊμά καταπλακώνεται από τα αγάλματα. Πεθαίνει. Eίκοσι Εννέα Mαΐου Χίλια Τετρακόσια Πενήντα Τρία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eH Aϊμά, η \"Γυφτοπούλα\", σαν να έχει ξεφυτρώσει από το πουθενά. Δεν ξέρει τους πραγματικούς γονείς της, την καταγωγή της. Δεν γνωρίζει καμία θρησκεία. Oι παραδόσεις, ο πολιτισμός, της είναι ξένα. Tη μεγαλώνει μια οικογένεια γύφτων. O κόσμος της: ένας κηπάκος τόσος δα. O κόσμος της: η αγάπη του Mάχτου, γιου του Πρωτόγυφτου, αγάπη που η Aϊμά νομίζει αδελφική. Η κόγχη της: ένα ρυάκι όπου πλένει τα ρούχα της. Ξάφνου, αυτή η εκτός και πέρα από την Ιστορία, \"ένα πρόσωπο που διαρκώς διαφεύγει, δραπετεύει\" νιώθει τον κόσμο της να τρίζει συθέμελα και, ως άθυρμα, θα βρεθεί στο κέντρο γεγονότων κοσμοϊστορικών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eTι απασχολεί την Aϊμά στο κέντρο της ιστορικής δίνης; H καταγωγή της. Υπόσχεται στον Πλήθωνα ότι θα παντρευτεί τον τρελά ερωτευμένο μαζί της, Mάχτο, με την προϋπόθεση ότι αυτός θα της αποκαλύψει το μυστικό. Λίγο πριν από το σεισμό, ο Mάχτος φτάνει στο άντρο. \"Εγώ είμαι, Aϊμά!\", φωνάζει στην αγαπημένη του. \"Θάρρος\", είμαι εδώ, μαζί σου. \"Aλλ' η κόρη είχε χάσει τας αισθήσεις της και ελιποθύμησεν\". \"Yπάγωμεν, Aϊμά\", εψιθύριζεν εις το ους της νέας, αποτυπών ένα φλογερόν φίλημα επί της παρειάς αυτής. [...] O Mάχτος έκλεπτε τας περιπτύξεις, έκλεπτε τας θωπείας, έκλεπτε τα φιλήματα. [...] Φιλήματα, ων δεν αρκεί βίος ανθρώπου ίνα εξαλείψη τα ίχνη εκ των χειλέων, αλλ' ο θάνατος μόνος αρπάζει αυτά εκ του στόματος\", ακούμε τον Σκιαθίτη. \"Την επαύριον ευρέθησαν τα δύο πτώματα κείμενα ομού υπό το ψυχρόν μάρμαρον και σφιχτώς εναγκαλισμένα. Tο άγαλμα της Αφροδίτης [...] τους είχε θρυμματίσει αμφοτέρους\". O Πλήθωνας δεν πρόλαβε να αποκαλύψει το μυστικό στην Aϊμά. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το βιβλίο)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169290.jpg","isbn":"978-960-17-0301-5","isbn13":"978-960-17-0301-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":56,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":157,"extra":null,"biblionet_id":169290,"url":"https://bibliography.gr/books/hsthanthh-tosauthn-empistosynhn-kai-asfaleian.json"},{"id":170150,"title":"Δοκίμια κριτικής. Ούγος Φώσκολος και Ανδρέας Κάλβος: \"Η κριτική - προπάντων η κριτική!\"","subtitle":null,"description":"\"Από τα μαθητικά θρανία τα Γράμματα στάθηκαν ο μεγάλος μου έρωτας: τα μυθιστορήματα, τα διηγήματα, ο στίχος, η κριτική - προπάντων η κριτική! Προς αυτήν ένιωθα την ισχυρότερη έλξη\". \u003cbr\u003eΔ.Ν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Νικολαρεΐζης υπήρξε ένα από τα φωτεινότερα μυαλά της γενιάς του '30. Κοσμοπολίτης, με ευρύτερο φάσμα γνώσεων γύρω από τη διεθνή και ελληνική ποίηση, την πεζογραφία, το δοκίμιο, την τέχνη. Ήδη από το 1930 τα πρώιμα κείμενά του για τον ηδονισμό και τον λυρισμό στην ποίηση του Καβάφη, οι αναλύσεις και οι κρίσεις του για τον Andre Gide, τον Valery, τον Proust, τον Joyce, τον υπερρεαλισμό κι αργότερα τον Malraux και τον Sartre τον καθιστούν μοναδική φωνή στον στοχασμό της γενιάς του. Αν και στην αρχή της διπλωματικής του καριέρας, δεν διστάζει να δημοσιεύσει ένα εξαιρετικό και αιχμηρότατο κείμενο το 1937, στα χρόνια της δικτατορίας Μεταξά, για τον Γκαίμπελς και τη λογοκρισία στην ναζιστική Γερμανία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε τούτο τον τόμο των 592 σελίδων συγκεντρώνεται το σύνολο του κριτικού έργου του Δημήτρη Νικολαρεΐζη, \"μιας από τις φωτεινότερες κριτικές συνειδήσεις της γενιάς του\". Στον τόμο συμπεριλαμβάνονται δύο, εξαντλημένα από χρόνια, βιβλία του, που είχαν εκδοθεί με δική του φροντίδα και που, συνεπώς, εκφράζουν την τελευταία εκδοτική του βούληση: \"Δοκίμια κριτικής\" (Φ. Φέξης, 1962) και \"Ούγος Φώσκολος και Ανδρέας Κάλβος\" (Ίκαρος, 1961). Σε τούτον τον τόμο προστίθενται δύο ακόμη κείμενά του: ο \"Αποχαιρετισμός [...]\" στον Σεφέρη, και μία απάντησή του σε έρευνα του περιοδικού \"Μακεδονικές Ημέρες\", το 1938, που αναδημοσιεύεται πρώτη φορά εδώ. \u003cbr\u003eΗ ενότητα Ούγος Φώσκολος και Ανδρέας Κάλβος, πέρα από τα άγνωστα τότε στοιχεία που προσκομίζει για τους δύο μεγάλους ποιητές, έχει μοναδικό ενδιαφέρον γιατί καταγράφει την κριτική διαμάχη του Νικολαρεΐζη με τον καθηγητή Γ.Θ. Ζώρα, που η πολεμική τους δημοσιεύτηκε σε διάφορα φύλλα της \"Καθημερινής\" του 1961 πριν συγκεντρωθεί σε τόμο το 1962, εποχή σχεδόν μυθική σήμερα, όπου ο Τύπος μπορούσε να φιλοξενεί και τέτοιου τύπου φιλολογικές διαμάχες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνας ανεκδήλωτος ποιητής: Το βέβαιο είναι πως η ποίηση ήταν γι' αυτόν η υψηλότερη βαθμίδα της τέχνης. Τα δύο μελετήματα που ξεχωρίζουν αμέσως στα \"Δοκίμια Κριτικής\" είναι \"Η διαμόρφωση του καβαφικού λυρισμού\" (1930) και \"Η παρουσία του Ομήρου στη νέα ελληνική ποίηση\" (1947). Δεν είναι τυχαίο ότι η \"μέθοδος\" με την οποία προσεγγίζει τον Αλεξανδρινό, αλλά και τον Σικελιανό ή τον Σεφέρη, είναι η υπαρξιακή ψυχανάλυση του ύφους, μια μορφή διερεύνησης των καλλιτεχνικών φαινομένων που έχει τις ρίζες της στον συμβολισμό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑλέξης Ζήρας, 1981\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173228.jpg","isbn":"978-960-325-960-2","isbn13":"978-960-325-960-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":592,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"23.0","price_updated_at":"2011-12-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":173228,"url":"https://bibliography.gr/books/dokimia-kritikhs-ougos-fwskolos-kai-andreas-kalbos-h-kritikh-propantwn-h-kritikh.json"},{"id":173515,"title":"Το Εικοσιένα στη νεοελληνική πεζογραφία","subtitle":"Σολωμός και Μακρυγιάννης","description":"Το κείμενο αυτό του Στρατή Τσίρκα είναι ομιλία του που διαβάστηκε στην Πνευματική Εστία της Αλεξάνδρειας, σε εκδήλωση της ελληνικής κοινότητας με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1947. Στον πρόλογό του, ο Διονύσης Καψάλης σημειώνει: \"Όπως ο Σεφέρης το 1943, στη δική του διάλεξη για τον Μακρυγιάννη, έτσι και ο Τσίρκας το 1947, στον ίδιο τόπο, την Αίγυπτο, και σε καιρό πολέμου πάλι, αναζητεί μια φωνή που να αγγίζει βαθύτερα στρώματα της συλλογικής μνήμης, ένα αυθεντικό κράτημα σε καιρούς ιλιγγιώδους αβεβαιότητας. Ο γενναίος Στρατηγός από το Λιδωρίκι ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος γι’ αυτόν το ρόλο. Ο Τσίρκας θα προσθέσει τη \"Γυναίκα της Ζάκυθος\", που έχει εντωμεταξύ κυκλοφορήσει στη νέα, φροντισμένη έκδοση του Λίνου Πολίτη (1944), δίνοντας στη δική του ομιλία μεγαλύτερο εύρος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤον τόνο όμως εξακολουθεί να τον δίνει ο Σεφέρης, που ο Τσίρκας τον θαυμάζει και τον παρακολουθεί από κοντά, τότε όπως και αργότερα. Παράλληλοι, επομένως; Σε καιρό πολέμου, ο Σεφέρης και ο Τσίρκας μιλούν από την ίδια αμήχανη θέση του παροπλισμένου στα μετόπισθεν συναγωνιστή που αγωνιά για την έκβαση της μάχης, με μια σημαντική διαφορά: ο πόλεμος του Σεφέρη ήταν κατά του κοινού εχθρού· ο πόλεμος του Τσίρκα είναι ο Εμφύλιος. Πώς λοιπόν, με ποιο κοινό μέτρο, θα συγκρίνουμε και θα συνυπολογίσουμε την ανάγκη που οδηγεί τον ένα και τον άλλο στον Μακρυγιάννη ή τον Σολωμό, όταν η ιστορική τομή ενός εμφυλίου πολέμου τους έχει τοποθετήσει στις αντίπαλες όχθες ενός αγεφύρωτου χάσματος; Η απάντηση, δύσκολη σε κάθε περίπτωση, μπορεί εντούτοις να στηριχτεί σε δύο υποθέσεις. Πρώτον, ότι η προηγούμενη μεγάλη τομή, ο Πόλεμος κατά του Άξονα, δεν έχει ακυρωθεί· το ηθικό κύρος της είναι ακόμα ενεργό και για τους δύο άνδρες. Δεύτερον, ότι όχι μόνο ως λογοτέχνες αλλά και ως πολίτες, ο Σεφέρης και ο Τσίρκας μπορεί εντέλει να πατούν σε κοινό έδαφος, και την ανάγκη τους να προσφύγουν στον Μακρυγιάννη και τον Σολωμό εν καιρώ πολέμου να την έχουν πλάσει τα ίδια υλικά: με τα λόγια του Σεφέρη, 'ο αγώνας, το αίμα, ο πόνος και η δίψα της δικαιοσύνης'\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176612.jpg","isbn":"978-960-250-487-1","isbn13":"978-960-250-487-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":30,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2012-03-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176612,"url":"https://bibliography.gr/books/to-eikosiena-sth-neoellhnikh-pezografia.json"},{"id":197407,"title":"Νίκος Καζαντζάκης","subtitle":null,"description":"Το 2007, έτος Καζαντζάκη, η Βιβλιοθήκη του \"Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη\" τίμησε τον μεγάλο Έλληνα δημιουργό με τη διοργάνωση ημερίδας και τη συμμετοχή σημαντικών ανθρώπων του πνεύματος: Ρίτσα Φράγκου-Κικίλια, Ελένη Κωβαίου, Ελευθερία Γιακουμάκη, Φατίμα Ελόεβα, Χρίστος Αλεξίου, Σόνια Ιλίνσκαγια, Άννα Ρόζενμπεργκ, Σταμάτης Φιλιππίδης, Θανάσης Αγάθος, Παναγιώτα Μήνη, Βάλτερ Πούχνερ, Μαίρη Σταύρου και Πάτροκλος Σταύρου. Στην ανά χείρας έκδοση περιλαμβάνονται οι εισηγήσεις της ημερίδας που, μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις, δίδουν εύστοχα και καίρια το στίγμα του σύγχρονου προβληματισμού για τη γλώσσα και τη συμβολική της, τους θεματικούς άξονες, την αισθητική και την ιδεολογία του πεζογραφικού έργου του Νίκου Καζαντζάκη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b200596.jpg","isbn":"978-960-99142-1-5","isbn13":"978-960-99142-1-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":208,"publication_year":2011,"publication_place":"Πειραιάς","price":"15.0","price_updated_at":"2015-03-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3734,"extra":null,"biblionet_id":200596,"url":"https://bibliography.gr/books/nikos-kazantzakhs-a1d0a223-4dca-45f2-968b-14da964fcfc6.json"},{"id":164750,"title":"Ο σωσίας του νεκρού","subtitle":"Διακειμενικές σημειώσεις στο \"Ποίος ήτον ο φονεύς…\" του Γ.Μ.Βιζυηνού,","description":"Στο \"Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου\" ένας νέος δολοφονείται από παρανόηση, επειδή μοιάζει καταπληκτικά με κάποιον άλλο. Ο φόνος αναπαράγεται κατοπτρικά στο τέλος της ιστορίας, πάλι βασισμένος σε παρανόηση. Πριν από τον φόνο αυτόν, ανάλογοι φόνοι (ή κατ' επίφαση φόνοι) διαπράττονται κατά συρροή σε άλλους τόπους, σε άλλα, ξενόγλωσσα κείμενα, σε συνδυασμό με ανάλογες παρεξηγήσεις, αντικαταστάσεις προσώπων, διχασμούς προσωπικοτήτων, κλεμμένες σκιές και χαμένα είδωλα. Όλος αυτός ο φασματικός κόσμος των αναδιπλασιασμών -εκτόνωση του άγχους που προκαλεί η επέλαση του βιομηχανικού εφιάλτη αλλά και η ανακάλυψη του ασυνείδητου- συνυπάρχει στις περισσότερες περιπτώσεις με τον θάνατο. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι και τα έξι διηγήματα του Βιζυηνού είναι μελέτες θανάτου, με εστίαση κάθε φορά σε διαφορετική δεσπόζουσα. Ακόμα και το \"Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως\", όπου κανείς δεν πεθαίνει βιολογικά, υπαινίσσεται έναν συναισθηματικό θάνατο. Το συγκεκριμένο διήγημα, πάντως, ακολουθεί στερεοτυπικά τη σχετική παράδοση, υποβάλλοντάς την ταυτόχρονα σε επανεξέταση υπό την πίεση του ρεαλιστικού αιτήματος του καιρού του. Υπ' αυτές τις συνθήκες το θέμα του σωσία αξιοποιείται επιπλέον ως όργανο διερεύνησης του σπουδαιότερου (κατά πολλούς, του μοναδικού) θέματος της λογοτεχνίας, του θανάτου, ως ρητορικό στρατήγημα για την άρθρωση του ανείπωτου.","image":null,"isbn":"978-960-9488-11-2","isbn13":"978-960-9488-11-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":72,"publication_year":2011,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"5.0","price_updated_at":"2011-06-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":167788,"url":"https://bibliography.gr/books/o-swsias-tou-nekrou.json"},{"id":165936,"title":"Η γυναίκα στο έργο του Ξενόπουλου στην αστική κοινωνία της Αθήνας του τέλους του 19ου και αρχών του 20ού αιώνα","subtitle":null,"description":"Μελέτη του ρόλου και της θέσης που κατέχει η γυναίκα στα αθηναϊκά μυθιστορήματα του Ξενόπουλου, των οποίων τόσο η συγγραφή και δημοσίευση όσο και η πλοκή τοποθετείται χρονικά στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. \u003cbr\u003e","image":null,"isbn":"978-960-93-2623-0","isbn13":"978-960-93-2623-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":256,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2011-07-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2988,"extra":null,"biblionet_id":168985,"url":"https://bibliography.gr/books/h-gynaika-sto-ergo-tou-ksenopoulou-sthn-astikh-koinwnia-ths-athhnas-telous-19oy-kai-arxwn-20oy-aiwna.json"},{"id":165243,"title":"Πολλαπλότητα ενιαία","subtitle":"Μεταφυσικές αναζητήσεις του Ν.Γ. Πετζίκη κατά την πορεία από τον Αντρέα Δημακούδη έως και τον Κοχλία","description":"Το λογοτεχνικό έργο του Ν.Γ. Πετζίκη την περίοδο του 1935-1950 μελετάται κειμενοκεντρικά και διακειμενικά. Η μελέτη των κειμένων αναδεικνύει ως βασικό κίνητρο της ενασχόλησης του συγγραφέα με την τέψνη την υπαρξιακή αναζήτηση του αληθινού σχήματος, που ορίζεται ως ενότητα όλως στο Ένα. Ο Πετζίκης καταλήγει στην πεποίθηση, πως η πηγή γνώσης της αλήθειας είναι η γλώσσα και πως το περιβάλλον του έργου τέχνης μπορεί να είναι ο ιδανικός χώρος αναζήτησης, ανακάλυψης, έκφρασης και μετάδοσης της αληθινής πραγματικότητας, όταν στα πλαίσιά του συνυπάρχουν ο Λόγος, που αποκαλύπτει ενορατικά την αλήθεια, και η σιωπή του \"εγώ\" που είναι \"ομολογία\" προς τον Λόγο. Κατ' ουσίαν οι ιδιαιτερότητες της πεντζικικής ποιητικής δε συνιστούν επιλογές του ποιητή στη διαμόρφωση μιας προσωπικής αφηγηματικής τεχνικής, αλλά πρακτικές \"ομολογίας\" προς τον Λόγο με στόχο την απόκτηση βιώματος ολότητας. Η προσωπική υπαρξιακή αναζήτηση αληθινού σχήματος αποκτά κοινωνικές και καλλιτεχνικές διαστάσεις: καθορίζει την πρόταση του ποιητή για τη διαμόρφωση της συλλογικής καλλιτεχνικής ταυτότητας της πόλης και για την συμβολή της τέχνης στην αποκατάσταση του ενοποιού μύθου της εποχής.\u003cbr\u003e","image":null,"isbn":"978-960-8295-32-2","isbn13":"978-960-8295-32-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":192,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":971,"extra":null,"biblionet_id":168289,"url":"https://bibliography.gr/books/pollaplothta-eniaia.json"}]