[{"id":174885,"title":"Η πολιτική οικονομία του Αριστοτέλη","subtitle":null,"description":"Στο βιβλίο αυτό επιχειρείται μια συστηματική και αναλυτική παρουσίαση των οικονομικών ιδεών και θεωριών του Αριστοτέλη. Ο μεγάλος φιλόσοφος διατύπωσε οικονομικές ιδέες και θεωρίες που παραμένουν επίκαιρες και σημαντικές, παρότι έχουν παρέλθει είκοσι τέσσερις αιώνες από την εποχή που διατυπώθηκαν. Ο άριστος βίος, η οριακή χρησιμότητα, το κράτος ευημερίας, η διαφάνεια και ο απολογισμός στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, το μέγεθος του πληθυσμού και η σχέση του με την εδαφική έκταση της χώρας αποτελούν και σήμερα ιδιαιτέρως σημαντικά ζητήματα. Και οι προτάσεις του Αριστοτέλη για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, για έλεγχο στη δημόσια διοίκηση και αυστηρή λογοδοσία των κυβερνώντων, για τη διατήρηση ενός σταθερού νομικού πλαισίου, για την εφαρμογή της μεσότητας και την αποφυγή των άκρων στην κατοχή πλούτου, για την ένταξη των φτωχών πολιτών στην παραγωγική διαδικασία διατηρούν την αξία τους και για τη σύγχρονη εποχή. Η παρουσίαση της \"Πολιτικής Οικονομίας του Αριστοτέλη\" γίνεται με όρους οικείους και συνεπώς κατανοητούς από τον σημερινό αναγνώστη. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177989.jpg","isbn":"978-960-250-489-5","isbn13":"978-960-250-489-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":215,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2012-04-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":177989,"url":"https://bibliography.gr/books/h-politikh-oikonomia-tou-aristotelh.json"},{"id":175597,"title":"Χαρακτικά και βιβλία","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (5 Απριλίου έως 10 Ιουνίου 2012). Παρουσιάζονται περισσότερα από 70 έργα χαρακτικής, αντιπροσωπευτικά των εικαστικών αναζητήσεων του δημιουργού, τα οποία καλύπτουν μέρος μόνον της καλλιτεχνικής δουλειάς του και αποτελούν ίχνη και πειστήρια της διαδρομής την οποία έχει ακολουθήσει. Χαραγμένα τα περισσότερα σε λινόλεουμ και τυπωμένα από τον ίδιο, συνοδεύονται από έναν αριθμό έργων επεξεργασμένων και τυπωμένων ψηφιακά. Παρουσιάζεται επίσης μια σειρά εικόνων από βιβλία που έχει σχεδιάσει ή ακόμα και τυπώσει και βιβλιοδετήσει ο καλλιτέχνης. Από νωρίς άλλωστε ο Εξαρχόπουλος έδειξε ενδιαφέρον και για τα ζητήματα που σχετίζονται με την τέχνη της τυπογραφίας του βιβλίου (σχεδιασμός και καλλιτεχνική επιμέλεια βιβλίων) αλλά και γενικότερα για τις γραφικές τέχνες. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b178702.jpg","isbn":"978-960-250-507-6","isbn13":"978-960-250-507-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":141,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2012-04-26","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":178702,"url":"https://bibliography.gr/books/xaraktika-kai-biblia.json"},{"id":180478,"title":"Μετρική και αφήγηση","subtitle":"Για μια συστηματική μετρική και ρυθμική ανάλυση των καβαφικών ποιημάτων","description":"Η μελέτη αυτή επιχειρεί μια ποίημα προς ποίημα και στίχο προς στίχο μετρικορυθμική ανάλυση των 154 αναγνωρισμένων καβαφικών ποιημάτων σε άμεσο συσχετισμό με τα εκάστοτε νοηματικά συμφραζόμενα. Ο συγγραφέας εξετάζει λεπτομερώς τον καβαφικό στίχο. Μελετά την κατασκευή του, τη μετρική μορφή του, τη ρυθμική του κίνηση και τις μεταξύ τους σχέσεις. Η αποκάλυψη του μέτρου στις σχέσεις του με τον ρυθμό αποβλέπει πάντα στον νοηματικό και εκφραστικό εμπλουτισμό των συμφραζομένων, στην όσο το δυνατόν καλύτερη κατανόηση και ανάγνωση του ποιήματος. Από την αρχή σχεδόν του ρομαντικού 19ου αιώνα η ποιητική έκφραση προσπάθησε να σπάσει τα παραδεδομένα σχήματα του στίχου (μέτρο, σταθερές τομές, ομοιοκαταληξία), μέσα στα οποία αισθανόταν να πνίγεται. Στη διαδικασία της επανάστασης αυτής ενάντια στην τυραννία που υποχρέωνε τον ποιητή να χύνει τις φράσεις του (και τις ιδέες του) στα έτοιμα καλούπια της παραδεδομένης μορφής, η ποίηση οδηγήθηκε βαθμηδόν από τον έμμετρο παραδοσιακό στον ελεύθερο ρυθμικό στίχο. Ενδιάμεση φάση αυτής της επανάστασης θεωρείται ό,τι σιγά σιγά επικράτησε να ονομάζεται \"στίχος ελευθερωμένος\" (από ορισμένες δουλείες της έμμετρης παράδοσης). Ο καβαφικός στίχος συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά του ελευθερωμένου στίχου. Είναι βασικά στίχος ρυθμικός, που σημαίνει ότι τη μορφή του καθορίζουν βασικά οι ανάγκες του ρυθμού, αλλά, συνάμα, και στίχος μετρικός στον βαθμό που η ρυθμική του κίνηση αναπτύσσεται στα όρια, στα πλαίσια και με τις προδιαγραφές μιας μετρικής μορφής. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Και τι άλλο είναι η Τέχνη παρά λεπτομέρειες;\", έλεγε δυό τρία χρόνια πριν από το τελευταίο ταξίδι του ο Καβάφης, για να δικαιολογήσει τη μέχρι σχολαστικότητας επιμονή του σε λεπτολογίες πάνω σε στίχους ενός Άγγλου ποιητή. Σε αυτή την καβαφική στάση απέναντι στην ποίηση προσπαθεί να ανταποκριθεί το βιβλίο αυτό. Και από αυτήν αντλεί το θάρρος για να αντιμετωπίσει τον αναγνώστη του. Οι ιδιαιτερότητες του καβαφικού στίχου, το μέτρο του, ο ρυθμός του, οι σχέσεις με τη σύνταξη, με τη στίξη, με το νόημα και τα αφηγηματικά συμφραζόμενα μελετώνται σε αυτό, συχνά πράγματι, μέχρι σχολαστικότητας. Η μελέτη αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί δικαιωμένη αν πετύχαινε να πείσει έστω κι έναν αναγνώστη ότι ο καλύτερος οδηγός για να καταλάβει κανείς πώς γίνεται ένα ποίημα είναι η ανάγνωσή του με δυνατή φωνή και με βάση τη μετρική (όπου υπάρχει μέτρο) και ρυθμική του ανάλυση. Και μπορεί να είναι βέβαιος ότι όσο λεπτομερέστερα γνωρίζει την τεχνική του στίχου του τόσο καλύτερα το αισθάνεται το ποίημα και τόσο πιο έντονη είναι η χαρά που αυτό του χαρίζει. Έτσι γενικότερα· και οπωσδήποτε έτσι για τα ποιήματα του Καβάφη. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b183603.jpg","isbn":"978-960-250-503-8","isbn13":"978-960-250-503-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":762,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"29.0","price_updated_at":"2012-10-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":183603,"url":"https://bibliography.gr/books/metrikh-kai-afhghsh.json"},{"id":180477,"title":"Δημήτριος Γ. Καμπούρογλου","subtitle":"Η ζωή και το έργο του","description":"\"Ασφαλώς του άρεσαν οι επιτυχίες· αυτή είναι η ορθολογική, φυσιολογική στάση του πνευματικού ανθρώπου και δημιουργού που ζητάει, και πρέπει να ζητάει, ανταπόκριση. Αλλιώς ο δημιουργός θ' απευθυνόταν στο υπερπέραν και δεν θα ήταν εκ του κόσμου τούτου. Είδαμε τις χαρές του στις επιτυχίες. Ήσαν νόμιμες και συμπαθέστατες, και με τον ίδιο τρόπο αντιδρούσε νέος, ώριμος ή πρεσβύτης. Στις κακοτοπιές δεν μάζευε μέσα του κακίες, μνησικακίες, οργή ή φθόνο για τους άλλους. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν έγινε ακαδημαϊκός συναντήθηκε κάπου με πρόσωπο που είχε συνεργήσει στο διωγμό του απ' τη Βιβλιοθήκη. Εκείνος τον πλησίασε να του δώσει εξηγήσεις. Ο Καμπούρογλου, με τη συνηθισμένη από πάντα καταδεξιά και προσήνειά του, του είπε ήρεμα: \"Μάτια μου, εκάνατε ό,τι μπορούσατε για να κατέβω τις σκάλες της Βιβλιοθήκης και ν' ανέβω τις σκάλες της Ακαδημίας. Ακόμη ένα τέτοιο κι έγινα Πρόεδρος της Δημοκρατίας\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e...Συνεντεύξεις έδινε πρόθυμα, πάντα με το χαμόγελο, του άρεσαν γιατί με τις απρόοπτες ερωτήσεις των δημοσιογράφων δοκίμαζε απρόοπτες εκπλήξεις. Δεν έπαψε ποτέ να είναι απλός και αγνός σαν παιδί, πονόψυχος. Δεν ένιωσε φθόνο ποτέ του και δεν έχασε ποτέ την αισιοδοξία του. Πίστευε στους νέους και τους αγαπούσε... Τον ρώτησε άλλος δημοσιογράφος αν αγαπάει τους νέους και απάντησε καταφατικά, εξηγώντας ότι οι γέροι είναι οπισθοδρομικοί. Άμα δει γέρους, του φαίνεται πως θα του 'ρθει ημιπληγία. Χαιρόταν μάλιστα να βλέπει τους νέους να εργάζονται, κάτι που γι' αυτόν ήταν άρτος ζωής, η καθημερινή δουλειά με το σύνθημα nulla dies sine linea\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το κεφάλαιο Ις΄, \"Ο άνθρωπος και τ' ανθρώπινα\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b183602.jpg","isbn":"978-960-250-541-0","isbn13":"978-960-250-541-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":1029,"name":"Νεοελληνική Προσωπογραφία","books_count":17,"tsearch_vector":"'neoellhnikh' 'neoellhniki' 'neoellinikh' 'prosopografia' 'prosvpografia' 'proswpografia'","created_at":"2017-04-13T00:58:09.944+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:58:09.944+03:00"},"pages":259,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2012-10-24","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":183602,"url":"https://bibliography.gr/books/dhmhtrios-g-kampouroglou-cfbc0192-ee2e-4c69-849a-baf6ed69cfa0.json"},{"id":181342,"title":"Βυζάντιο","subtitle":"Η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης","description":"Στη θέση της αρχαίας πόλης του Βυζαντίου ιδρύθηκε το 324 μ.Χ. η Νέα Ρώμη, η Κωνσταντινούπολη, η οποία αποτέλεσε στο εξής το κέντρο ενός πανίσχυρου, αχανούς και ετερογενούς κράτους, που κάποια στιγμή εκτεινόταν από το Γιβραλτάρ ώς τον Ευφράτη. Το κράτος αυτό, η \"Βυζαντινή Αυτοκρατορία\", διαμόρφωσε τον λαμπρό πολιτισμό που αποκαλούμε βυζαντινό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜολονότι είναι ουσιαστικά αδύνατο να δώσει κανείς σε έναν τόμο τον απολογισμό του πολιτισμού αυτού, που καταύγασε την οικουμένη πάνω από χίλια χρόνια, ο συγγραφέας πετυχαίνει το σκοπό του με μια πρωτότυπη μέθοδο: αδέσμευτος ιδεολογικά από οποιαδήποτε συγκεκριμένη φιλοσοφία της Ιστορίας, χωρίς να υπερτονίζει ορισμένους παράγοντες εις βάρος άλλων, εξετάζει τις βασικές πλευρές της βυζαντινής \"πραγματικότητας\" υπό το πρίσμα ενός Βυζαντινού, και μάλιστα μέσου ανθρώπου, όχι διανοουμένου. Η θεματική προοπτική του καλύπτει θεμελιώδεις τομείς: λαούς και γλώσσες, κοινωνία και οικονομία, την εξαφάνιση και την αναβίωση των πόλεων, τους αιρετικούς, το μοναχισμό, την εκπαίδευση, τις πεποιθήσεις της εποχής για τον ορατό και τον αόρατο κόσμο, για το καλό και το κακό, για την ανθρωπότητα, το παρελθόν και το μέλλον της, για την ιδανική ζωή καί, τέλος, τη βυζαντινή κληρονομιά (λογοτεχνία, τέχνη, αρχιτεκτονική). O πλούτος του υλικού και η γλαφυρότητα με την οποία το χειρίζεται ο μελετητής του μετατρέπουν αυτό το εμβριθές επιστημονικό έργο σε συναρπαστικό ανάγνωσμα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b184469.jpg","isbn":"978-960-250-003-3","isbn13":"978-960-250-003-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":405,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2012-11-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":184469,"url":"https://bibliography.gr/books/byzantio-6d162a0e-0300-4028-b0e9-5535dd25d705.json"},{"id":182167,"title":"Η δύση της Ανατολής","subtitle":"Θεσσαλονίκη 1870-1912: Τα χρόνια του μετασχηματισμού","description":"Η παρούσα έκδοση στηρίζεται στην ομότιτλη έκθεση που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης τιμώντας τα εκατό χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης. Το υλικό της έκθεσης προέρχεται από τη συλλογή ταχυδρομικών δελταρίων του Άγγελου Παπαϊωάννου, ο οποίος ευγενικά παραχώρησε την άδεια για την ψηφιοποίηση και την αξιοποίηση της συλλογής του. Ήδη, ολόκληρη η ψηφιοποιημένη συλλογή του Άγγελου Παπαϊωάννου απόκειται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ) του ΜΙΕΤ και είναι πλέον προσβάσιμη στους μελετητές. Από το σύνολο των περίπου 1.300 καρτποστάλ της συλλογής επιλέχθηκαν 187 δελτάρια, τα οποία εμπλουτίστηκαν από τις συλλογές του ΕΛΙΑ με 38 ακόμη που αφορούν κυρίως επαγγέλματα και ενδυμασίες. Έτσι αντισταθμίστηκε κάπως η περιορισμένη εκπροσώπηση της πολυπληθούς εβραϊκής κοινότητας στα δελτάρια της συλλογής Παπαϊωάννου. Τέλος, οι χάρτες που έρχονται να συμπληρώσουν αυτά τα φωτογραφικά τεκμήρια αποτελούν ευγενική παραχώρηση της Αλέκας Καραδήμου - Γερόλυμπου και του Βασίλη Κολώνα, ενώ η αναδιπλούμενη φωτογραφία της Θεσσαλονίκης, που αναπαράγεται εδώ σε μεγέθυνση, η παλαιότερη ίσως γνωστή φωτογραφία της πόλης, χρονολογούμενη μεταξύ 1870 και 1878, απόκειται στο αρχείο του Γιώργου Δέλλιου και αποτελεί σημαντικότατο τεκμήριο για την προσέγγιση ζητημάτων που αφορούν τη χωροταξία της Θεσσαλονίκης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Ιωάννης Δ. Στεφανίδης, καθηγητής διπλωματικής ιστορίας στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ιστορικός σύμβουλος της έκθεσης, έγραψε τα εισαγωγικά κείμενα των ενοτήτων στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Ο αρχιτέκτων Γιάννης Επαμεινώνδας, υπεύθυνος του ΜΙΕΤ στη Θεσσαλονίκη και επιμελητής της έκθεσης, συνέταξε τα κείμενα που συνοδεύουν το φωτογραφικό υλικό βασιζόμενος στην τεκμηρίωση του Άγγελου Παπαϊωάννου και στη σχετική βιβλιογραφία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκθεση \"Η Δύση της Ανατολής\" πραγματοποιήθηκε με την πρωτοβουλία και την οργανωτική ευθύνη του παραρτήματος Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ, στο οποίο έχει ενταχθεί, από το 2011, και το ΕΛΙΑ Θεσσαλονίκης. [...] \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185296.jpg","isbn":"978-960-250-554-0","isbn13":"978-960-250-554-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":253,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"45.0","price_updated_at":"2012-12-28","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":185296,"url":"https://bibliography.gr/books/h-dysh-ths-anatolhs-2994d819-d0fc-408f-bf11-24417e64a950.json"},{"id":182255,"title":"Ομήρου Οδύσσεια","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (από 22 Νοεμβρίου 2012 έως 19 Ιανουαρίου 2013). Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο Δημήτρης Μαρωνίτης πρότεινε στον Δημοσθένη Κοκκινίδη να ζωγραφίσει εικόνες της Οδύσσειας, την οποία τότε μετέφραζε. Το αρχικό σχέδιο ήταν να γίνει μια ειδική πολυτελής έκδοση, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, που θα συνοδευόταν από χειροποίητες ζωγραφιές. Ο Κοκκινίδης δέχτηκε μετά χαράς την πρόταση και στρώθηκε στη δουλειά. Αλλά ύστερα από δυο μήνες εργασία, αναπάντεχα το εκδοτικό πρόγραμμα ναυάγησε. Ο Κοκκινίδης όμως δεν διέκοψε την προσπάθεια. Στον ελεύθερο χρόνο που εξοικονομούσε, συνέχισε την εικονογράφηση των ραψωδιών της Οδύσσειας. Οι περιπέτειες του Οδυσσέα συγκινούσαν άλλωστε τον ζωγράφο από τα παιδικά του χρόνια. Όπως εξιστορεί στον πρόλογο αυτής της έκδοσης, ένα χειμωνιάτικο βράδυ της δεκαετίας του '30, έζησε μια αξέχαστη εμπειρία ακούγοντας τον αγαπημένο θείο του Θεόφιλο να αφηγείται με τον αργό ρυθμό του παραμυθιού την περιπλάνηση και τα βάσανα του ομηρικού ήρωα. Από την επίμονη και πολύχρονη ενασχόληση με την εικονογράφηση της Οδύσσειας προέκυψε ένα σύνολο εικόνων, που συγκροτούν ένα ενιαίο έργο, ένα σύνθετο και αρτιωμένο ζωγραφικό κόσμο, όπου η λαχτάρα του νόστου συνυφαίνεται με την άγρια ομορφιά του ταξιδιού. Το έργο αυτό παρουσιάζει η παρούσα έκδοση, η οποία περιλαμβάνει επίσης μια μεστή επιτομή της \"Οδύσσειας\", γραμμένη από τον Δημήτρη Μαρωνίτη.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185384.jpg","isbn":"978-960-250-553-3","isbn13":"978-960-250-553-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":227,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":185384,"url":"https://bibliography.gr/books/omhrou-odysseia-a5d882eb-b43a-485e-a9f6-8fd5a08c0d74.json"},{"id":195805,"title":"Μακεδονία: Χαρτογραφία και ιστορία 15ος-18ος αιώνας","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης παλαιών χαρτών της Μακεδονίας, που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (28 Μαΐου 2013 έως 12 Ιανουαρίου 2014). Το Αρχείο Χαρτογραφίας του Ελληνικού Χώρου του ΜΙΕΤ ιδρύθηκε το 2002 με τη δωρεά της αξιόλογης συλλογής παλαιών χαρτών του ζεύγους Βίκτωρος και Νιόβης Μελά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκδοση παρουσιάζει σε χρονολογική σειρά περίπου ενενήντα χάρτες της Μακεδονίας, που φιλοτεχνήθηκαν μεταξύ 15ου και 18ου αιώνα. Πρόκειται για μια αρκούντως περιεκτική επισκόπηση μιας περιοχής η οποία δεν έτυχε μεγάλης προσοχής από τους χαρτογράφους δια μέσου των αιώνων, ιδιαίτερα ως ξεχωριστή οντότητα και όχι ως τμήμα της ηπειρωτικής Ελλάδας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Φ. Π. Κοτζαγεώργης γράφει για τη Μακεδονία κατά τους πρώτους οθωμανικούς αιώνες και ο Βασίλης Κ. Γούναρης για τη Μακεδονία της πρώιμης Τουρκοκρατίας. Οι Σάββας Δεμερτζής και Αλέξανδρος Γαρύφαλλος γράφουν για τη Μακεδονία στην παλαιοχαρτογραφία από τη σκοπιά των συλλεκτών και η Ελισάβετ Α. Ζαχαριάδου για την Εγνατία Οδό, το Στρυμονικό Δέλτα και τις Σέρρες (1350-1650). Ο Βίκτωρ Μελάς, τέλος, παρουσιάζει το έργο του μεγάλου γεωγράφου Μελέτιου \"Γεωγραφία παλαιά και νέα\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b198987.jpg","isbn":"978-960-250-576-2","isbn13":"978-960-250-576-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":8114,"name":"Αρχείο Χαρτογραφίας του Ελληνικού Χώρου","books_count":2,"tsearch_vector":"'archeio' 'arheio' 'arxeio' 'chartografias' 'chwrou' 'ellhnikou' 'ellhnikoy' 'ellinikou' 'hartografias' 'hwrou' 'tou' 'toy' 'tu' 'xartografias' 'xwrou'","created_at":"2017-04-13T02:03:31.243+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:03:31.243+03:00"},"pages":296,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2014-12-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":198987,"url":"https://bibliography.gr/books/makedonia-xartografia-kai-istoria-15os18os-aiwnas.json"},{"id":197623,"title":"Κοσμάς Ξενάκης","subtitle":"1925-1984","description":"Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι το ανά χείρας αποτελεί το πρώτο μεγάλο βιβλίο για το έργο ενός καλλιτέχνη τόσο σημαντικού όσο υπήρξε και όσο ελπίζουμε ότι θα φανεί πώς είναι ακόμα ο Κοσμάς Ξενάκης, τριάντα ένα χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατό του τον Φεβρουάριο του 1984. Το γεγονός, άξιο απορίας από μόνο του, γεννάει εύλογες αμφιβολίες για την ικανότητα της κοινωνίας μας να καταγράφει τα έργα που συλλαμβάνουν τον καιρό της και ενωτίζονται τον βαθύτερο δημιουργικό ειρμό της· πολλαπλασιάζει όμως ανάλογα και τη συγκίνηση όσων συνεργαστήκαμε για να πραγματοποιηθεί η μεγάλη έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς και η προκείμενη συνοδευτική έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης. Φόρος τιμής, επομένως, σ' έναν πολυσχιδή και πολυμήχανο καλλιτέχνη από δύο οργανισμούς που συνεχίζουν να εργάζονται, μέσα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, για να επιβιώσουν στην ανήσυχη συλλογική συνείδηση οι μορφές, τα πρόσωπα και τα έργα που η μνήμη τους μπορεί να μεταστοιχειωθεί σε δύναμη ζωής για το παρόν και το μέλλον. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔιονύσης Καψάλης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b200812.jpg","isbn":"978-960-250-636-3","isbn13":"978-960-250-636-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":383,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"65.0","price_updated_at":"2015-03-23","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":200812,"url":"https://bibliography.gr/books/kosmas-ksenakhs.json"},{"id":197624,"title":"Ουτοπία και πολεοδομία","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ συνάφεια της πολεοδομίας με την ουτοπία έχει ήδη επισημανθεί και σχολιαστεί από έγκριτους μελετητές. Στη μελέτη αυτή επιχειρείται μια συστηματικότερη και πολύπλευρη διερεύνηση αυτής της συνάφειας προκειμένου να αναδειχθούν τα κοινά θεμελιακά γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν διαχρονικά τον κοινωνικό ουτοπισμό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό, πέρα από τις πρόδηλες αναλογίες τους για τις οποίες γίνεται λόγος στην εισαγωγή. Το κύριο σώμα της μελέτης αρθρώνεται σε τέσσερα μέρη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο πρώτο είναι αφιερωμένο σε μια γενική θεώρηση της ουτοπικής νοοτροπίας. Ανατέμνονται κατ’ αρχάς οι προτυπώσεις μιας ιδανικής πολιτείας που μας έχουν παραδοθεί από διανοητές διαφόρων εποχών, είτε ως φανταστικά αφηγήματα είτε ως μεταρρυθμιστικά προγράμματα, με στόχο να διακριβωθούν τα κοινά ιδεολογικά μοτίβα τους. Σε αυτές τις προτυπώσεις, που διέπονται κατά κανόνα από μια αφηρημένη ορθολογικότητα και έχουν αποκληθεί «ψυχρές» ουτοπίες, αντιβάλλεται ως «θερμή» έκφανση κοινωνικού ουτοπισμού η πίστη των αδικημένων του κόσμου τούτου στην έλευση ενός βασιλείου δικαιοσύνης και ελευθερίας, πίστη που εξέθρεψε πολυάριθμες θρησκευτικές αιρέσεις και λαϊκές εξεγέρσεις. Εξετάζονται επίσης οι ομόρροπες και αντίρροπες προς τον ουτοπισμό τάσεις που εκδηλώθηκαν στους χώρους της πολιτικής φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας. Στο δεύτερο μέρος η διερεύνηση στρέφεται στις αστυφιλικές και αστυμαχικές διαθέσεις που συνόδευσαν την ανάπτυξη των πόλεων και στις πολεοδομικές ιδέες που εκφαίνονται τόσο στα κείμενα των ουτοπιστών όσο και στη χωρική οργάνωση των ουτοπικογενών κοινοτήτων που ιδρύθηκαν κατά καιρούς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα δύο επόμενα μέρη καταπιάνονται με την ανίχνευση του ουτοπικού ήθους στην πολεοδομική θεωρία και πράξη, όπως αυτές έχουν αποτυπωθεί σε πραγματείες, διακηρύξεις, σχέδια ιδανικών πόλεων και προσχεδιασμένα οικιστικά συγκροτήματα. Επειδή κρίθηκε σκόπιμο να ενταχθούν αυτά τα τεκμήρια στα πολιτισμικά τους συμφραζόμενα, προκρίθηκε εν προκειμένω η μορφή ιστορικής επισκόπησης που απαιτούσε από μόνη της μια σχετική πληρότητα, δηλαδή και την αναφορά σε έργα που δεν έχουν άμεση σχέση με το θέμα. Έτσι, τα δύο αυτά μέρη μπορούν να διαβαστούν και ως συνοπτική ιστορία της πολεοδομίας. Συγκεκριμένα, το τρίτο πραγματεύεται τις πολεοδομικές προτάσεις και εφαρμογές της Αρχαιότητας, του Μεσαίωνα, των εξωτικών πολιτισμών και των νεότερων χρόνων ως τη Βιομηχανική Επανάσταση, ενώ το τέταρτο επικεντρώνεται στο ουτοπικό πάθος της μοντέρνας πολεοδομίας και στην κριτική που της ασκήθηκε από αιρετικούς του μοντερνισμού και μεταμοντέρνους διανοητές. Στον απόλογο συνοψίζονται τα πορίσματα της έρευνας και παρουσιάζονται οι προβληματισμοί που ανακύπτουν από την έκπτωση του κοινωνικού ουτοπισμού και την απαξίωση του πολεοδομικού σχεδιασμού στις παρούσες μετανεωτερικές συνθήκες.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b200813.jpg","isbn":"978-960-250-622-6","isbn13":"978-960-250-622-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":571,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"65.0","price_updated_at":"2015-03-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":200813,"url":"https://bibliography.gr/books/outopia-kai-poleodomia.json"},{"id":197625,"title":"Ουτοπία και πολεοδομία","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ συνάφεια της πολεοδομίας με την ουτοπία έχει ήδη επισημανθεί και σχολιαστεί από έγκριτους μελετητές. Στη μελέτη αυτή επιχειρείται μια συστηματικότερη και πολύπλευρη διερεύνηση αυτής της συνάφειας προκειμένου να αναδειχθούν τα κοινά θεμελιακά γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν διαχρονικά τον κοινωνικό ουτοπισμό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό, πέρα από τις πρόδηλες αναλογίες τους για τις οποίες γίνεται λόγος στην εισαγωγή. Το κύριο σώμα της μελέτης αρθρώνεται σε τέσσερα μέρη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο πρώτο είναι αφιερωμένο σε μια γενική θεώρηση της ουτοπικής νοοτροπίας. Ανατέμνονται κατ’ αρχάς οι προτυπώσεις μιας ιδανικής πολιτείας που μας έχουν παραδοθεί από διανοητές διαφόρων εποχών, είτε ως φανταστικά αφηγήματα είτε ως μεταρρυθμιστικά προγράμματα, με στόχο να διακριβωθούν τα κοινά ιδεολογικά μοτίβα τους. Σε αυτές τις προτυπώσεις, που διέπονται κατά κανόνα από μια αφηρημένη ορθολογικότητα και έχουν αποκληθεί «ψυχρές» ουτοπίες, αντιβάλλεται ως «θερμή» έκφανση κοινωνικού ουτοπισμού η πίστη των αδικημένων του κόσμου τούτου στην έλευση ενός βασιλείου δικαιοσύνης και ελευθερίας, πίστη που εξέθρεψε πολυάριθμες θρησκευτικές αιρέσεις και λαϊκές εξεγέρσεις. Εξετάζονται επίσης οι ομόρροπες και αντίρροπες προς τον ουτοπισμό τάσεις που εκδηλώθηκαν στους χώρους της πολιτικής φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας. Στο δεύτερο μέρος η διερεύνηση στρέφεται στις αστυφιλικές και αστυμαχικές διαθέσεις που συνόδευσαν την ανάπτυξη των πόλεων και στις πολεοδομικές ιδέες που εκφαίνονται τόσο στα κείμενα των ουτοπιστών όσο και στη χωρική οργάνωση των ουτοπικογενών κοινοτήτων που ιδρύθηκαν κατά καιρούς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα δύο επόμενα μέρη καταπιάνονται με την ανίχνευση του ουτοπικού ήθους στην πολεοδομική θεωρία και πράξη, όπως αυτές έχουν αποτυπωθεί σε πραγματείες, διακηρύξεις, σχέδια ιδανικών πόλεων και προσχεδιασμένα οικιστικά συγκροτήματα. Επειδή κρίθηκε σκόπιμο να ενταχθούν αυτά τα τεκμήρια στα πολιτισμικά τους συμφραζόμενα, προκρίθηκε εν προκειμένω η μορφή ιστορικής επισκόπησης που απαιτούσε από μόνη της μια σχετική πληρότητα, δηλαδή και την αναφορά σε έργα που δεν έχουν άμεση σχέση με το θέμα. Έτσι, τα δύο αυτά μέρη μπορούν να διαβαστούν και ως συνοπτική ιστορία της πολεοδομίας. Συγκεκριμένα, το τρίτο πραγματεύεται τις πολεοδομικές προτάσεις και εφαρμογές της Αρχαιότητας, του Μεσαίωνα, των εξωτικών πολιτισμών και των νεότερων χρόνων ως τη Βιομηχανική Επανάσταση, ενώ το τέταρτο επικεντρώνεται στο ουτοπικό πάθος της μοντέρνας πολεοδομίας και στην κριτική που της ασκήθηκε από αιρετικούς του μοντερνισμού και μεταμοντέρνους διανοητές. Στον απόλογο συνοψίζονται τα πορίσματα της έρευνας και παρουσιάζονται οι προβληματισμοί που ανακύπτουν από την έκπτωση του κοινωνικού ουτοπισμού και την απαξίωση του πολεοδομικού σχεδιασμού στις παρούσες μετανεωτερικές συνθήκες.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b200814.jpg","isbn":"978-960-250-623-3","isbn13":"978-960-250-623-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":471,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"65.0","price_updated_at":"2015-03-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":200814,"url":"https://bibliography.gr/books/outopia-kai-poleodomia-ab3da27b-fc8b-448c-a0a6-2959c27e4750.json"},{"id":198273,"title":"Πλαστές αρχαιότητες και παραχάραξη της ιστορίας","subtitle":"Η περίπτωση ενός εικονογραφημένου μολύβδινου ελάσματος","description":"Η κατασκευή πλαστών ή κίβδηλων αρχαιοτήτων συνιστά ένα μείζονος σημασίας ζήτημα, στο οποίο δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα η δέουσα σημασία. Με τις πλαστές ή κίβδηλες αρχαιότητες παραπλανάται η αρχαιολογική έρευνα, παραχαράσσεται η ιστορική αλήθεια, παραμορφώνεται η εικόνα του παρελθόντος. Στη μελέτη αυτή ο συγγραφέας αποδεικνύει ότι ένα μολύβδινο έλασμα από τη Σικελία, που σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ακράγαντα και φέρει εγχάρακτη διονυσιακή σκηνή με πλοίο, είναι πλαστό. Στη συνέχεια εξετάζει τις επιπτώσεις που είχε στην έρευνα η εκτίμηση ότι το έλασμα ήταν γνήσιο και διερευνά το ζήτημα των πλαστών αρχαιοτήτων από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας. Όπως σημειώνει ο συγγραφέας, όλες οι κατηγορίες μνημείων της αρχαίας ελληνικής τέχνης έχουν αποτελέσει πηγές έμπνευσης για την κατασκευή πλαστών έργων. Εξάλλου, έργα κίβδηλα ή πλαστά δεν ήταν άγνωστα και στην ελληνική αρχαιότητα. Πλαστές δημιουργίες απαντούν και στο χώρο της αρχαίας φιλολογίας. Έχουν διασωθεί κείμενα, για παράδειγμα λόγοι, διάλογοι ή επιστολές, που από την αρχαιότητα αποδίδονταν λανθασμένα σε μεγάλες πνευματικές μορφές, όπως στον Πλάτωνα και τον Ισοκράτη. Τα κίνητρα για την κατασκευή πλαστών ή κίβδηλων έργων είναι ποικίλα και μερικές φορές συνυπάρχουν στην ίδια περίπτωση περισσότερα από ένα. Βέβαια, το πιο συνηθισμένο κίνητρο είναι η προσδοκία οικονομικού οφέλους. Η πλαστουργία κατά κύριο λόγο και δευτερευόντως η κιβδηλοποιία θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως παραβατικές πράξεις που στρέφονται κατά της ιστορίας, της δημόσιας πίστης και γενικότερα κατά της κοινωνίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b201462.jpg","isbn":"978-960-250-609-7","isbn13":"978-960-250-609-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":113,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2015-04-17","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":201462,"url":"https://bibliography.gr/books/plastes-arxaiothtes-kai-paraxaraksh-ths-istorias.json"},{"id":198272,"title":"Θεσσαλονίκη 1863-1873, Οι παλαιότερες φωτογραφίες","subtitle":"Οι πρώτοι χάρτες της περιοχής σταθμού και λιμανιού","description":"Ένα βιβλίο που φέρνει στο φως νέα, άγνωστα τεκμήρια για την ιστορία της πόλης του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα: φωτογραφίες, χάρτες, αναλυτικά σχέδια, υπομνήματα και καρτ ποστάλ, που ανατρέπουν πολλά από όσα ξέραμε μέχρι σήμερα για την εποχή κατά την οποία η Θεσσαλονίκη έμπαινε στη νεωτερική εποχή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό τη Συλλογή Γιώργου Δέλλιου στο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ παρουσιάζεται η γνωστή φωτογραφία του Χέρμπερτ Σέυς και μια εντελώς νέα, του Αλφόνς Ρουμπελλαίν, επίσης του 1873, που βρίσκεται στον αντίποδα της λήψης του Σέυς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ παλαιότερη φωτογραφία της πόλης, το πανόραμα του Γιόσεφ Σέκελυ (από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης), τραβηγμένο πριν από 150 χρόνια, δημοσιεύεται εδώ για πρώτη φορά, σε τέσσερις μεγάλες αναδιπλούμενες σελίδες συνολικού μήκους ενός μέτρου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜια γνωστή ξυλογραφία, δημοσιευμένη αρκετές φορές μέχρι σήμερα, επιτέλους αποκτά ταυτότητα: αποδεικνύεται πως χρησιμοποίησε ως πρότυπο τη φωτογραφία του Σέκελυ και πρωτοδημοσιεύτηκε σε ένα βιβλίο του 1867, σε μια εποχή που ο μόνος τρόπος για να εκτυπωθεί η φωτογραφία μαζικά ήταν να μετατραπεί σε χαρακτικό. Σήμερα, μια ευτυχής συγκυρία ταυτοποιεί το χαρακτικό αυτό με την παλαιότερη φωτογραφία της Θεσσαλονίκης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο βιβλίο παρουσιάζονται τα σημαντικότερα μνημεία που εμφανίζονται στις τρεις φωτογραφίες, μερικά για πρώτη φορά: τα θαλάσσια τείχη, ο Πύργος της Αποβάθρας, το Πρόπυλο των Δώδεκα Αποστόλων, η συναγωγή Ταλμούδ Τορά. Κι ακόμα, η Πύλη Βαρδαρίου και η Ληταία, ο Τοπχανές, η Κρήνη του Σέιχ Σου, οι οικίες των Άμποτ και των Αλλατίνι στον Φραγκομαχαλά, το πρώτο Δημαρχείο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠέντε άγνωστοι χάρτες των Ανατολικών Σιδηροδρόμων, της εταιρείας που έφερε το τραίνο στη Θεσσαλονίκη το 1872, δημοσιεύονται για πρώτη φορά και αποκαλύπτουν την εξέλιξη της περιοχής του παλιού σταθμού έξω από τα δυτικά τείχη και το φρούριο του Βαρδαρίου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣχέδια, φωτογραφίες και καρτ ποστάλ του Μπέστσιναρ διαγράφουν την πορεία του διάσημου κήπου, από την ίδρυση μέχρι τον αφανισμό του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΦωτογραφίες και σιδηροδρομικοί χάρτες συσχετίζονται με μια δορυφορική λήψη, με τα σχέδια του Βιτάλη για τη δημιουργία της παλιάς παραλίας το 1871 και με άλλους γνωστούς χάρτες του 19ου αιώνα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ γνωστός πίνακας του Ιταλού Σαλάκκα, που αποτυπώνει τη Θεσσαλονίκη από τη θάλασσα, ερμηνεύεται μέσα από τα καινούρια τεκμήρια και αποκαλύπτει τα κρυμμένα μυστικά του: την πρώτη πλατεία της πόλης στα Λαδάδικα -την πλατεία της Αποβάθρας- με το \"πρώτο\", άγνωστο μέχρι σήμερα Τελωνείο, την παλιά Καραντίνα, το κεντρικό καφενείο του λιμανιού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔιαγράφεται η μετακίνηση της κεντρικής πλατείας της Θεσσαλονίκης από τα δυτικά προς τα ανατολικά, την ίδια στιγμή που εκδυτικίζεται συνεχώς: από το ανατολίτικο μεϊντάνι της Αποβάθρας του λιμανιού στα ευρωπαϊκά καφέ της πλατείας Ελευθερίας κι από κει στην επιβλητική, αλλά ψυχρή, πλατεία Αριστοτέλους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚι ακόμη, γίνονται κάποιες υποθέσεις και ερμηνείες για τον λιμενοβραχίονα και την επιχωμάτωση του βυζαντινού λιμανιού από τα φερτά των ρεμάτων αλλά και για τη θέση της πρώτης συναγωγής, της Ετς αΧαΐμ, όπου κήρυξε ο Απόστολος Παύλος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑναλυτικά υπομνήματα των φωτογραφιών, με ταυτοποιήσεις όλων των μνημείων -χαμένων και υφιστάμενων-, καθώς και ένα χρήσιμο ευρετήριο ονομάτων, μνημείων και τοποθεσιών συνοδεύουν το βιβλίο.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b201461.jpg","isbn":"978-960-250-616-5","isbn13":"978-960-250-616-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":136,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":201461,"url":"https://bibliography.gr/books/thessalonikh-18631873-oi-palaioteres-fwtografies.json"},{"id":198696,"title":"Νίκος Δραγούμης ο ζωγράφος, 1874-1933","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (7 Μαΐου έως 18 Ιουλίου 2015). Ο Νίκος Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1874. Ήταν πρωτότοκος γιος του Στέφανου Δραγούμη (ο οποίος έγινε πρωθυπουργός το 1910) και αδελφός του πολιτικού και συγγραφέα Ίωνα Δραγούμη. Αφού ολοκλήρωσε το εξατάξιο γυμνάσιο, πήγε το 1891 στο Παρίσι για να προετοιμαστεί για τις εισιτήριες εξετάσεις στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Τελικά θα αποτύχει στις εξετάσεις, αλλά θα παραμείνει στη Γαλλία (με μικρότερα ή μεγαλύτερα διαλείμματα) για είκοσι χρόνια. Εγγράφεται στη Νομική Σχολή της Σορβόννης, από όπου θα αποφοιτήσει στα τέλη του 1897. Θα εγκαταλείψει όμως τα νομικά, που ποτέ δεν αγάπησε, για να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Παρακολουθεί μαθήματα στην ιδιωτική σχολή τέχνης Academie Julian για δυο χρόνια (από τον Οκτώβριο του 1899 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1901). Στη Julian θα συνδεθεί στενά με τον Ωγκύστ Σαμπώ, ζωγράφο από το Γκραβεζόν της Προβηγκίας, και από τον Σαμπώ, πιθανότατα, θα γνωριστεί με τον άλλο επιστήθιο φίλο του, τον ζωγράφο Ζαν Μπαλτύς. Από το 1903, και μετά από εκτεταμένες πεζοπορικές περιπλανήσεις (θα γυρίσει όλο σχεδόν το νότο της Γαλλίας, και αφού διαβεί τα Πυρηναία μέχρι τη Βαρκελώνη), θα εγκατασταθεί για μεγάλα διαστήματα στο Γκραβεζόν, όπου, κατά περιόδους, θα συμπήξει με τους Μπαλτύς και Σαμπώ ένα ιδιαίτερο εργαστήριο, ένα είδος αδελφότητας ζωγραφικής. Στα χρόνια του Γκραβεζόν ανήκει και ο μεγαλύτερος όγκος των έργων του Δραγούμη που έχουν φτάσει ως εμάς. Από εκεί θα φύγει τον Οκτώβριο του 1911, βαριά χτυπημένος από την πρώτη κρίση του ψυχικού νοσήματος που θα τον βασανίζει μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1933, μετά από εικοσαετή εγκλεισμό σε ψυχιατρεία στη Γενεύη και την Αθήνα. Τον Φεβρουάριο του 1941, ο Ζαν Μπαλτύς σημείωνε στο ημερολόγιό του: \"Ο Νίκος Δραγούμης, με τον οποίο είχα την τύχη να συγκατοικήσουμε στο Γκραβεζόν, ήταν ένας από εκείνους τους γνήσιους καλλιτέχνες, τόσο αυθεντικός όσο ο Βαν Γκογκ και ο Γκωγκέν\". \"Έλληνα Βαν Γκογκ\" τον χαρακτήριζε και ο Δημήτρης Πικιώνης το 1963. Ο αδελφός του Φίλιππος Δραγούμης έγραψε γι’ αυτόν: \"Ο Νίκος, άκακος, ευγενικός κι αξιαγάπητος άνθρωπος, αν κι επαναστατικής ιδιοσυγκρασίας -και κάποτε θυμώδης- είναι πιθανόν ο πρώτος που έφερε στην Ελλάδα την ιμπρεσιονιστική τεχνοτροπία και το χωρίς βαθμιαία φωτοσκίαση σχεδόν διακοσμητικό σχεδίασμα με νερόχρωμα και gouache (πηχτό συνήθως άσπρο χρώμα) πάνω σε σκοτεινό αδρό χαρτί (στρατσόχαρτο). [...] Ήταν φιλόσοφος, στωικός, κάθε άλλο όμως παρά αυστηρός, αντίθετα χαρούμενος, αμέριμνος και ειρωνικός, χωρίς κακία, που αγαπούσε στο έπακρο την ελευθερία και που μισούσε κάθε συμβιβασμό ηθικό και κοινωνικό, κάθε υποκρισία και κάθε επιτήδευση, που λάτρευε τη φύση κι απεχθανόταν θανάσιμα τις λεγόμενες προόδους της τεχνικής και της μηχανικής. Υπεραγαπούσε την ελεύθερη φύση και προσπαθούσε με μεγάλη ασκητικότητα να προσαρμόζεται στους φυσικούς νόμους. Δεν τον ένοιαζε τι λέγουν ή τι κάνουν οι αστοί, ή μάλλον με τα φερσίματα και το ντύσιμό του περιφρονούσε και κορόιδευε τους συμβατικούς των κανόνες ζωής και τρόπους συμπεριφοράς, αν και πάντα το έκανε με ευγένεια, χωρίς να τους προσβάλλει και χωρίς κακία για κανένα. Αγαπούσε την απλοϊκή κι αβίαστη φυσικότητα των χωρικών, τον εύρωστο κι ανεπηρέαστο από το μηχανικό πολιτισμό τρόπο ζωής των κοντά στην ελεύθερη φύση. [...] Ο Νίκος ποτέ δε θέλησε να πουλήσει κανένα του πίνακα, γιατί πίστευε πως η αληθινή τέχνη είναι ιερή και μη εμπορεύσιμη. Επίσης πως δεν είναι σωστό με την τέχνη να επιδιώκεται η απόδειξη καμμιάς ιδέας ή θεωρίας μη αυστηρά καλλιτεχνικής. Ήταν οπαδός της αρχής του L’ art pour l’ art, του ότι δηλαδή η τέχνη αποτελεί απλή έκφραση του ψυχικού αισθητικού κόσμου του καλλιτέχνη και τίποτε περισσότερο\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b201886.jpg","isbn":"978-960-250-641-7","isbn13":"978-960-250-641-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":221,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2015-05-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":201886,"url":"https://bibliography.gr/books/nikos-dragoumhs-o-zwgrafos-18741933.json"},{"id":207979,"title":"Ελληνική βιβλιογραφία του 19ου αιώνα","subtitle":"Τα οθωμανικά χρόνια 1833-1863, Μέρος Α' 1833-1844","description":"Ο Φίλιππος Ηλιού πρόλαβε να εκδώσει τον πρώτο τόμο της Ελληνικής Βιβλιογραφίας του 19ου αιώνα: 1801-1818 (Βιβλιολογικό Εργαστήρι - Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, 1997 [=1998]. Ο δεύτερος τόμος (έτη 1819-1832) κυκλοφόρησε το 2011 (Μουσείο Μπενάκη, ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ). Με τον τρίτο τόμο εγκαινιάζεται η σειρά που φιλοδοξεί τώρα να καλύψει ό,τι συμβατικά αποκαλούμε \"οθωνικά χρόνια», δηλαδή την περίοδο 1833-1863. Τα 2.560 λήμματά του (έτη 1833-1844) σχεδόν ισοδυναμούν με το άθροισμα των δύο προηγούμενων (1.403 και 1.341 αντίστοιχα). Ο τόμος αυτός ψηλαφεί τη στιγμή που «το γένος μας πολιτικώς πλαστουργείται\", κατά την εύγλωττη διατύπωση (το 1834) του Δημήτριου Παρρησιάδη, διευθυντή του ελληνικού λυκείου του Μονάχου. Όπως γράφει η Πόπη Πολέμη στο προλογικό της σημείωμα, οι σελίδες του προσφέρονται για μια περιδιάβαση που έχει \"ως προφανείς κόμβους τη σταδιακή συγκρότηση του κράτους και των μηχανισμών του, τον ενθουσιασμό που ξεσηκώνει η έλευση του νεαρού μονάρχη, τους Βαυαρούς και τις αντιδράσεις που προκάλεσε η παρουσία τους, τη μεταφορά της πρωτεύουσας, την παγίωση του κομματικού σκηνικού, την απογοήτευση των αγωνιστών μαζί με τις πρώτες αποτιμήσεις της Επανάστασης, τη διεκδίκηση του Συντάγματος, την Εθνοσυνέλευση και τις πρώτες εκλογές, τους νεοπαγείς βασικούς θεσμούς -Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, Αρχαιολογική Εταιρεία, Πανεπιστήμιο, Εθνική Τράπεζα-, τη λογοτεχνία που περνά πανηγυρικά στο στάδιο της πεζογραφίας, τον θρίαμβο των αδελφών Σούτσων, τη διαπλοκή ρομαντισμού και κλασικισμού, τους μισιονάριους, τη μετάφραση των Γραφών, το Αυτοκέφαλο, την αποκλίνουσα θεοσέβεια του Θεόφιλου Καΐρη και τις συναφείς αντιπαραθέσεις, τη βαθμιαία διαμόρφωση του ελληνορθόδοξου προτάγματος, την προϊούσα ιδεολογική σκλήρυνση, τον αυτοχθονισμό, τον γλωσσικό εξαρχαϊσμό και την αποκρυστάλλωση του μεγαλοϊδεατισμού, με τη δραστική μεσολάβηση του -μισέλληνος- Φαλμεράιερ. Όλα αυτά με κύριο πομπό και εκδοτικό κέντρο τη νέα πρωτεύουσα, ενώ σταδιακά αποκαθίστανται ανάλογες δραστηριότητες ιδίως στην Ερμούπολη, στη Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη». Στα οθωνικά χρόνια αυξάνεται διαρκώς η παραγωγή αυτοτελών εντύπων που απευθύνονται σε ελληνόγλωσσους πληθυσμούς (ήδη από 100 τόμους το 1833 περνά σε 245 το 1844, για να αγγίξει τους 650 το 1863). Ο τύπος της βιβλιογράφησης που ακολουθήθηκε και στον τρίτο τόμο ξεπερνά την απλή καταγραφή των εντύπων και προσπαθεί να προσφέρει υλικό για την ιστορία της ανάγνωσης και της παιδείας γενικότερα. Παρουσιάζονται αναλυτικά τα περιεχόμενα κάθε εντύπου. Καταγράφονται επίσης όλες οι παρουσιάσεις του βιβλίου στον τύπο που έχουν εντοπιστεί (προαγγελίες, αγγελίες, βιβλιοκρισίες κ.λπ.), προηγούμενες και επόμενες εκδόσεις, τίτλος πρωτοτύπου αν πρόκειται για μετάφραση ή διασκευή, καθώς και η φωτομηχανική αναπαραγωγή όλων των προμετωπίδων. Έτσι κάθε βιβλίο εντάσσεται στην εποχή που το γέννησε και στην κοινωνία που το δεξιώθηκε, και η βιβλιογραφία γίνεται ένα πολυδύναμο εργαλείο για την ελληνική κοινωνική και πολιτισμική ιστορία, εργαλείο εντέλει εθνικής αυτογνωσίας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ τρίτος τόμος της Ελληνικής Βιβλιογραφίας του 19ου αιώνα κυκλοφορεί και σε DVD-R, όπως και οι προηγούμενοι τόμοι.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b211187.jpg","isbn":"978-960-250-656-1","isbn13":"978-960-250-656-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":867,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"90.0","price_updated_at":"2016-07-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":211187,"url":"https://bibliography.gr/books/ellhnikh-bibliografia-tou-19oy-aiwna-f972badc-1f38-4f2f-8336-98bef6ad1848.json"}]