[{"id":167043,"title":"Ελεύθεροι πολιορκημένοι","subtitle":"Γ΄Σχεδίασμα: Ενότητα 9: Τεύχος Β΄: Τυπογραφική μεταγραφή","description":"Προλογίζοντας την πρώτη έκδοση του Α΄ τόμου των Αυτόγραφων έργων, το 1964, ο Λίνος Πολίτης έγραφε: \"Ο Σολωμός όσο ζούσε ελάχιστα δημοσίεψε, και σε όσα έγραφε, ιδίως στα μεγάλα έργα της ώριμης περιόδου του, ποτέ δεν έδωσε οριστική και τελειωτική μορφή. Βασανισμένος από την αναζήτηση της τέλειας έκφρασης, έγραφε και ξανάγραφε τους στίχους του, διατύπωνε την ίδια ποιητική ιδέα σε πλήθος 'παραλλαγές', διέγραφε, συμπλήρωνε, αφαιρούσε, χωρίς τελικά να ικανοποιείται. Τα χειρόγραφά του, με τις άπειρες διαγραφές, τις προσθήκες, τα ιταλικά σχεδιάσματα και τους στοχασμούς που παρεμβάλλονται, και με το πλήθος τις άλλες του σημειώσεις, δείχνουν ανάγλυφα την εξαντλητική αυτή επεξεργασία, απ' όπου λείπει η σύνθεση η τελική\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα Αυτόγραφα έργα υλοποιούν το παλιό αίτημα και σχέδιο του Λίνου Πολίτη για μια \"πανομοιότυπη\" ή \"παλαιογραφική\" έκδοση των χειρογράφων του Σολωμού, που μας δίνει τα τετράδια και τα λυτά φύλλα όπως βγήκαν από το χέρι του ποιητή, με όλες τις διαγραφές, τις προσθήκες, τα σημειώματα. Η ανάγκη να ανατυπωθεί η αρχική έκδοση του 1964 έγινε επιτακτική στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν τα \"Αυτόγραφα έργα\" είχαν γίνει πλέον δυσεύρετα. Για το σκοπό αυτό συνεργάστηκαν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ νέα έκδοση παρακολουθεί την κατάταξη των σολωμικών χειρογράφων σε 15 ενότητες από τον Λίνο Πολίτη, δεν διατηρεί όμως τη συνέκδοση των ενοτήτων στον ίδιο τόμο. Έτσι, προέκυψαν δυο αυτοτελή σώματα: ένα με τις φωτοτυπίες και ένα με την τυπογραφική μεταγραφή. Η έρευνα που αναπτύχθηκε μετά το 1964 οδήγησε σε βελτιώσεις στην οργάνωση, οι οποίες συγκεντρώθηκαν και αξιοποιήθηκαν στην παρούσα έκδοση. Αντίθετα, οι φωτοτυπίες ανατυπώθηκαν από την πρώτη έκδοση, γιατί με το πέρασμα του χρόνου τα χειρόγραφα έχουν φθαρεί σημαντικά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170108.jpg","isbn":"978-960-250-473-4","isbn13":"978-960-250-473-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":27,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"90.0","price_updated_at":"2011-08-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":170108,"url":"https://bibliography.gr/books/eleutheroi-poliorkhmenoi-8ca9bc48-8535-4689-9ad0-f06975092291.json"},{"id":167042,"title":"Ελεύθεροι πολιορκημένοι","subtitle":"Γ΄Σχεδίασμα: Ενότητα 9: Τεύχος Α΄: Φωτοτυπίες","description":"Προλογίζοντας την πρώτη έκδοση του Α΄ τόμου των Αυτόγραφων έργων, το 1964, ο Λίνος Πολίτης έγραφε: \"Ο Σολωμός όσο ζούσε ελάχιστα δημοσίεψε, και σε όσα έγραφε, ιδίως στα μεγάλα έργα της ώριμης περιόδου του, ποτέ δεν έδωσε οριστική και τελειωτική μορφή. Βασανισμένος από την αναζήτηση της τέλειας έκφρασης, έγραφε και ξανάγραφε τους στίχους του, διατύπωνε την ίδια ποιητική ιδέα σε πλήθος 'παραλλαγές', διέγραφε, συμπλήρωνε, αφαιρούσε, χωρίς τελικά να ικανοποιείται. Τα χειρόγραφά του, με τις άπειρες διαγραφές, τις προσθήκες, τα ιταλικά σχεδιάσματα και τους στοχασμούς που παρεμβάλλονται, και με το πλήθος τις άλλες του σημειώσεις, δείχνουν ανάγλυφα την εξαντλητική αυτή επεξεργασία, απ' όπου λείπει η σύνθεση η τελική\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα Αυτόγραφα έργα υλοποιούν το παλιό αίτημα και σχέδιο του Λίνου Πολίτη για μια \"πανομοιότυπη\" ή \"παλαιογραφική\" έκδοση των χειρογράφων του Σολωμού, που μας δίνει τα τετράδια και τα λυτά φύλλα όπως βγήκαν από το χέρι του ποιητή, με όλες τις διαγραφές, τις προσθήκες, τα σημειώματα. Η ανάγκη να ανατυπωθεί η αρχική έκδοση του 1964 έγινε επιτακτική στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν τα \"Αυτόγραφα έργα\" είχαν γίνει πλέον δυσεύρετα. Για το σκοπό αυτό συνεργάστηκαν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ νέα έκδοση παρακολουθεί την κατάταξη των σολωμικών χειρογράφων σε 15 ενότητες από τον Λίνο Πολίτη, δεν διατηρεί όμως τη συνέκδοση των ενοτήτων στον ίδιο τόμο. Έτσι, προέκυψαν δυο αυτοτελή σώματα: ένα με τις φωτοτυπίες και ένα με την τυπογραφική μεταγραφή. Η έρευνα που αναπτύχθηκε μετά το 1964 οδήγησε σε βελτιώσεις στην οργάνωση, οι οποίες συγκεντρώθηκαν και αξιοποιήθηκαν στην παρούσα έκδοση. Αντίθετα, οι φωτοτυπίες ανατυπώθηκαν από την πρώτη έκδοση, γιατί με το πέρασμα του χρόνου τα χειρόγραφα έχουν φθαρεί σημαντικά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170107.jpg","isbn":"978-960-250-472-7","isbn13":"978-960-250-472-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":27,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"90.0","price_updated_at":"2011-08-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":170107,"url":"https://bibliography.gr/books/eleutheroi-poliorkhmenoi-3448c738-b027-4db2-bdb2-e5b4ce854e89.json"},{"id":167044,"title":"Ελεύθεροι πολιορκημένοι","subtitle":"Στοχασμοί: Ενότητα 10: Τεύχος Α΄: Φωτοτυπίες","description":"Προλογίζοντας την πρώτη έκδοση του Α΄ τόμου των Αυτόγραφων έργων, το 1964, ο Λίνος Πολίτης έγραφε: \"Ο Σολωμός όσο ζούσε ελάχιστα δημοσίεψε, και σε όσα έγραφε, ιδίως στα μεγάλα έργα της ώριμης περιόδου του, ποτέ δεν έδωσε οριστική και τελειωτική μορφή. Βασανισμένος από την αναζήτηση της τέλειας έκφρασης, έγραφε και ξανάγραφε τους στίχους του, διατύπωνε την ίδια ποιητική ιδέα σε πλήθος 'παραλλαγές', διέγραφε, συμπλήρωνε, αφαιρούσε, χωρίς τελικά να ικανοποιείται. Τα χειρόγραφά του, με τις άπειρες διαγραφές, τις προσθήκες, τα ιταλικά σχεδιάσματα και τους στοχασμούς που παρεμβάλλονται, και με το πλήθος τις άλλες του σημειώσεις, δείχνουν ανάγλυφα την εξαντλητική αυτή επεξεργασία, απ' όπου λείπει η σύνθεση η τελική\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα Αυτόγραφα έργα υλοποιούν το παλιό αίτημα και σχέδιο του Λίνου Πολίτη για μια \"πανομοιότυπη\" ή \"παλαιογραφική\" έκδοση των χειρογράφων του Σολωμού, που μας δίνει τα τετράδια και τα λυτά φύλλα όπως βγήκαν από το χέρι του ποιητή, με όλες τις διαγραφές, τις προσθήκες, τα σημειώματα. Η ανάγκη να ανατυπωθεί η αρχική έκδοση του 1964 έγινε επιτακτική στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν τα \"Αυτόγραφα έργα\" είχαν γίνει πλέον δυσεύρετα. Για το σκοπό αυτό συνεργάστηκαν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ νέα έκδοση παρακολουθεί την κατάταξη των σολωμικών χειρογράφων σε 15 ενότητες από τον Λίνο Πολίτη, δεν διατηρεί όμως τη συνέκδοση των ενοτήτων στον ίδιο τόμο. Έτσι, προέκυψαν δυο αυτοτελή σώματα: ένα με τις φωτοτυπίες και ένα με την τυπογραφική μεταγραφή. Η έρευνα που αναπτύχθηκε μετά το 1964 οδήγησε σε βελτιώσεις στην οργάνωση, οι οποίες συγκεντρώθηκαν και αξιοποιήθηκαν στην παρούσα έκδοση. Αντίθετα, οι φωτοτυπίες ανατυπώθηκαν από την πρώτη έκδοση, γιατί με το πέρασμα του χρόνου τα χειρόγραφα έχουν φθαρεί σημαντικά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170109.jpg","isbn":"978-960-250-474-1","isbn13":"978-960-250-474-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":14,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"90.0","price_updated_at":"2011-08-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":170109,"url":"https://bibliography.gr/books/eleutheroi-poliorkhmenoi-0aa55ec6-4461-4fe4-852a-d6379faedcd9.json"},{"id":167041,"title":"Ελεύθεροι πολιορκημένοι","subtitle":"Β΄Σχεδίασμα: Ενότητα 8: Τεύχος Β΄: Τυπογραφική μεταγραφή","description":"Προλογίζοντας την πρώτη έκδοση του Α΄ τόμου των Αυτόγραφων έργων, το 1964, ο Λίνος Πολίτης έγραφε: \"Ο Σολωμός όσο ζούσε ελάχιστα δημοσίεψε, και σε όσα έγραφε, ιδίως στα μεγάλα έργα της ώριμης περιόδου του, ποτέ δεν έδωσε οριστική και τελειωτική μορφή. Βασανισμένος από την αναζήτηση της τέλειας έκφρασης, έγραφε και ξανάγραφε τους στίχους του, διατύπωνε την ίδια ποιητική ιδέα σε πλήθος 'παραλλαγές', διέγραφε, συμπλήρωνε, αφαιρούσε, χωρίς τελικά να ικανοποιείται. Τα χειρόγραφά του, με τις άπειρες διαγραφές, τις προσθήκες, τα ιταλικά σχεδιάσματα και τους στοχασμούς που παρεμβάλλονται, και με το πλήθος τις άλλες του σημειώσεις, δείχνουν ανάγλυφα την εξαντλητική αυτή επεξεργασία, απ' όπου λείπει η σύνθεση η τελική\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα Αυτόγραφα έργα υλοποιούν το παλιό αίτημα και σχέδιο του Λίνου Πολίτη για μια \"πανομοιότυπη\" ή \"παλαιογραφική\" έκδοση των χειρογράφων του Σολωμού, που μας δίνει τα τετράδια και τα λυτά φύλλα όπως βγήκαν από το χέρι του ποιητή, με όλες τις διαγραφές, τις προσθήκες, τα σημειώματα. Η ανάγκη να ανατυπωθεί η αρχική έκδοση του 1964 έγινε επιτακτική στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν τα \"Αυτόγραφα έργα\" είχαν γίνει πλέον δυσεύρετα. Για το σκοπό αυτό συνεργάστηκαν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ νέα έκδοση παρακολουθεί την κατάταξη των σολωμικών χειρογράφων σε 15 ενότητες από τον Λίνο Πολίτη, δεν διατηρεί όμως τη συνέκδοση των ενοτήτων στον ίδιο τόμο. Έτσι, προέκυψαν δυο αυτοτελή σώματα: ένα με τις φωτοτυπίες και ένα με την τυπογραφική μεταγραφή. Η έρευνα που αναπτύχθηκε μετά το 1964 οδήγησε σε βελτιώσεις στην οργάνωση, οι οποίες συγκεντρώθηκαν και αξιοποιήθηκαν στην παρούσα έκδοση. Αντίθετα, οι φωτοτυπίες ανατυπώθηκαν από την πρώτη έκδοση, γιατί με το πέρασμα του χρόνου τα χειρόγραφα έχουν φθαρεί σημαντικά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170106.jpg","isbn":"978-960-250-471-0","isbn13":"978-960-250-471-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":47,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"90.0","price_updated_at":"2011-08-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":170106,"url":"https://bibliography.gr/books/eleutheroi-poliorkhmenoi-73bc12af-b25e-4c79-818d-ef3b9d754f04.json"},{"id":167032,"title":"Ελεύθεροι πολιορκημένοι","subtitle":"Β΄Σχεδίασμα: Ενότητα 8: Τεύχος Α΄: Φωτοτυπίες","description":"Προλογίζοντας την πρώτη έκδοση του Α΄ τόμου των Αυτόγραφων έργων, το 1964, ο Λίνος Πολίτης έγραφε: \"Ο Σολωμός όσο ζούσε ελάχιστα δημοσίεψε, και σε όσα έγραφε, ιδίως στα μεγάλα έργα της ώριμης περιόδου του, ποτέ δεν έδωσε οριστική και τελειωτική μορφή. Βασανισμένος από την αναζήτηση της τέλειας έκφρασης, έγραφε και ξανάγραφε τους στίχους του, διατύπωνε την ίδια ποιητική ιδέα σε πλήθος 'παραλλαγές', διέγραφε, συμπλήρωνε, αφαιρούσε, χωρίς τελικά να ικανοποιείται. Τα χειρόγραφά του, με τις άπειρες διαγραφές, τις προσθήκες, τα ιταλικά σχεδιάσματα και τους στοχασμούς που παρεμβάλλονται, και με το πλήθος τις άλλες του σημειώσεις, δείχνουν ανάγλυφα την εξαντλητική αυτή επεξεργασία, απ' όπου λείπει η σύνθεση η τελική\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα Αυτόγραφα έργα υλοποιούν το παλιό αίτημα και σχέδιο του Λίνου Πολίτη για μια \"πανομοιότυπη\" ή \"παλαιογραφική\" έκδοση των χειρογράφων του Σολωμού, που μας δίνει τα τετράδια και τα λυτά φύλλα όπως βγήκαν από το χέρι του ποιητή, με όλες τις διαγραφές, τις προσθήκες, τα σημειώματα. Η ανάγκη να ανατυπωθεί η αρχική έκδοση του 1964 έγινε επιτακτική στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν τα \"Αυτόγραφα έργα\" είχαν γίνει πλέον δυσεύρετα. Για το σκοπό αυτό συνεργάστηκαν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ νέα έκδοση παρακολουθεί την κατάταξη των σολωμικών χειρογράφων σε 15 ενότητες από τον Λίνο Πολίτη, δεν διατηρεί όμως τη συνέκδοση των ενοτήτων στον ίδιο τόμο. Έτσι, προέκυψαν δυο αυτοτελή σώματα: ένα με τις φωτοτυπίες και ένα με την τυπογραφική μεταγραφή. Η έρευνα που αναπτύχθηκε μετά το 1964 οδήγησε σε βελτιώσεις στην οργάνωση, οι οποίες συγκεντρώθηκαν και αξιοποιήθηκαν στην παρούσα έκδοση. Αντίθετα, οι φωτοτυπίες ανατυπώθηκαν από την πρώτη έκδοση, γιατί με το πέρασμα του χρόνου τα χειρόγραφα έχουν φθαρεί σημαντικά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170098.jpg","isbn":"978-960-250-470-3","isbn13":"978-960-250-470-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":47,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"90.0","price_updated_at":"2011-08-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":170098,"url":"https://bibliography.gr/books/eleutheroi-poliorkhmenoi-da996dc1-bac3-43c8-848c-4d7140d253f5.json"},{"id":167748,"title":"Η Πελοπόννησος","subtitle":"Χαρτογραφία και ιστορία: 16ος-18ος αιώνας","description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της έκθεσης παλαιών χαρτών της Πελοποννήσου, που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (18 Μαΐου έως 29 Οκτωβρίου 2006). Προκειμένου να αποδοθεί η πληρέστερη εικόνα της Πελοποννήσου, όπως την απαθανάτισαν οι χαρτογράφοι από τον 16ο ως τον 18ο αιώνα, το Αρχείο Χαρτογραφίας του ΜΙΕΤ συνεργάστηκε στενά με τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων και τον ιδιώτη συλλέκτη και μελετητή της ιστορίας της χαρτογραφίας της Πελοποννήσου κ. Αντώνη Τάντουλο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι πολυάριθμοι χάρτες που συναπαρτίζουν τον Κατάλογο της Έκθεσης συνοδεύονται από ιστορικές πληροφορίες και επεξηγηματικά σχόλια. Η κατάταξή τους σε έξι επιμέρους ενότητες φωτίζει καλύτερα την εξέλιξη της χαρτογραφικής απεικόνισης της Πελοποννήσου στη διαδρομή του χρόνου. Η έκδοση περιλαμβάνει επίσης τρεις αξιόλογες ιστορικές μελέτες. Η πρώτη υπογράφεται από την Νάσια Γιακωβάκη (\"Η Ελλάδα στην έντυπη ευρωπαϊκή χαρτογραφία\"), η δεύτερη από τον Andrea Nanetti (\"Βενετία και Πελοπόννησος\") και η τρίτη από τον Γεώργιο Κ. Λιακόπουλο (\"Η Πελοπόννησος κατά την πρώτη Οθωμανοκρατία, 1460-1688\").\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌπως σημειώνει στον πρόλογό του ο Βίκτωρ Θ. Μελάς, η Πελοπόννησος είναι \"μια περιοχή η οποία, για πολλούς λόγους, πάντα άσκησε μια ιδιαίτερη έλξη όχι μόνον σε αυτούς που την εποφθαλμιούσαν αλλά και στους χαρτογράφους όλων των εποχών\". Είναι, εξάλλου, μαζί με την Αθήνα \"η κοιτίδα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Σε καμιά άλλη περιοχή δεν συναντά κανείς τόσους φημισμένους τόπους. Φημισμένους και γνωστούς, αρχίζοντας από τη μυθολογία και καταλήγοντας στους ιστορικούς χρόνους\". Αυτό το ένδοξο παρελθόν της, σε συνδυασμό με τον φυσικό της πλούτο, τη στρατηγική σημασία που της δίνει η γεωγραφική της θέση και τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στα εδάφη της, ήταν φυσικό να συγκεντρώνουν την προσοχή και το ενδιαφέρον όλων των χαρτογράφων της Δύσης. Η περίπτωση της Πελοποννήσου προσφέρεται θαυμάσια για να αναδειχθεί η ιδιαίτερη συμβολή της τέχνης της χαρτογραφίας στην ιστορική έρευνα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170815.jpg","isbn":"978-960-250-454-3","isbn13":"978-960-250-454-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":197,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"42.0","price_updated_at":"2011-09-27","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":170815,"url":"https://bibliography.gr/books/h-peloponnhsos-9fb566dd-e3df-45eb-b01c-682b8ea6296f.json"},{"id":172433,"title":"Ελληνική βιβλιογραφία του 19ου αιώνα","subtitle":"Βιβλία - φυλλάδια: 1819-1832","description":"Καρπός μακράς επεξεργασίας από το Βιβλιολογικό Εργαστήρι \"Φίλιππος Ηλιού\", με εισαγωγή-επιμέλεια της Πόπης Πολέμη και επιστημονικούς συνεργάτες την Αναστασία Μυλωνοπούλου και την Ειρήνη Ριζάκη, αποτελεί οργανική συνέχεια του μνημειώδους Α' τόμου (έτη 1801-1818) τον οποίο είχε δημοσιεύσει ο Φίλιππος Ηλιού το 1997 και, εξαντλημένος προ πολλού, συνοδεύει την τωρινή έκδοση σε CD. Η ιστορική και φιλολογική έρευνα αποκτά έτσι ένα ακόμη έργο αναφοράς, ενώ ολοκληρώνεται η τεκμηριωτική υποδομή για την ελληνική βιβλιοπαραγωγή των αμέσως προεπαναστατικών, των επαναστατικών και των καποδιστριακών χρόνων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑκολουθώντας τα πρότυπα που εγκαινίασε στον Α' τόμο της Ελληνικής Βιβλιογραφίας ο Φίλιππος Ηλιού, επιχειρείται η αποτύπωση όλων των αυτοτελών εκδόσεων σε ελληνική γλώσσα, με αποδέκτες ελληνόφωνους και ελληνόγλωσσους πληθυσμούς. H συστηματική βιβλιογραφική καταγραφή των εντύπων συνδυάζεται και εδώ με τις εκτενείς εσωτερικές περιγραφές τους, την αποδελτίωση αγγελιών και βιβλιοκρισιών του σύγχρονου Τύπου, την ενσωμάτωση κάθε σχετικής πληροφορίας και την φωτομηχανική αναπαραγωγή όλων των προμετωπίδων. Παρέχεται συνεπώς στον χρήστη το συνολικό πλαίσιο για τη μελέτη της παραγωγής αλλά και, στην προοπτική μιας ιστορίας της ανάγνωσης, οι προϋποθέσεις για τη μελέτη της πρόσληψης του βιβλίου από το αναγνωστικό κοινό. \u003cbr\u003eΤα βιβλία που καταγράφονται σε αυτόν τον τόμο τυπώθηκαν και διαβάστηκαν εν μέσω της δίνης που συντάραξε τον ευρύτερο οθωμανικό χώρο και είχε ως απτό αποτέλεσμα τη δημιουργία του πρώτου ανεξάρτητου εθνικού κράτους στην ευρύτερη περιοχή. Στη ριζική ανανέωση του κόσμου του βιβλίου που χαρακτηρίζει τα χρόνια αυτά (νέα τυπογραφικά/εκδοτικά κέντρα, νέο τιτλολόγιο, νέο γεωγραφικό στίγμα και σχετική διεύρυνση του αναγνωστικού κοινού) αντιστοιχεί μια λογιοσύνη η οποία επίσης ανανεώθηκε με ρυθμούς πρωτόγνωρους. Άνθρωποι του βιβλίου συνιστούν την κρίσιμη μάζα της διανόησης, την πρωτοπορία που σφράγισε το νέο ιδεολογικό και πολιτικό πεδίο και εν πολλοίς μετέτρεψε εκείνη τη χαμένη επανάσταση σε νικηφόρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ διαφωτιστική εισαγωγή, με καίριους στατιστικούς δείκτες, και τα αναλυτικότατα ευρετήρια αρτιώνουν ένα πολύτιμο εργαλείο για την κοινωνική ιστορία της ελληνικής παιδείας, την ιστορία των ιδεών και των συλλογικών συνειδήσεων σε μια κρίσιμη περίοδο επαναστατικών ανατροπών. Εργαλείο εν τέλει εθνικής αυτογνωσίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175528.jpg","isbn":"978-960-250-479-6","isbn13":"978-960-250-479-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":808,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"100.0","price_updated_at":"2012-02-02","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":175528,"url":"https://bibliography.gr/books/ellhnikh-bibliografia-tou-19oy-aiwna-05ad5736-2809-4e61-a0d9-3527bff8512a.json"},{"id":172573,"title":"Δημήτρης Παπαδήμος, ταξιδιώτης φωτογράφος","subtitle":"Φωτογραφίες 1943-1980","description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (24 Ιανουαρίου έως 24 Μαρτίου 2012). Ο Δημήτρης Παπαδήμος γεννήθηκε στο Κάιρο το 1918, όταν ακόμα ήκμαζε εκεί η ελληνική παροικία. Με τη φωτογραφία πειραματίστηκε από τα εφηβικά του χρόνια, ενώ από νωρίς εκδήλωσε την επιθυμία να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Συστηματικά όμως ασχολήθηκε με τη φωτογραφία στα χρόνια της υπηρεσίας του ως στρατιωτικού φωτογράφου στις Ελληνικές Δυνάμεις Μέσης Ανατολής και στο Γραφείο Τύπου της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης. Με τη λήξη του πολέμου και την τραγωδία των Δεκεμβριανών, που αποτύπωσε με το φακό του, ο Παπαδήμος εγκαινίασε μια νέα φάση δημιουργικής δραστηριότητας που συνδύαζε τα δυο του πάθη: το ταξίδι και τη φωτογραφία. Κατά τη διάρκεια μιας γόνιμης δεκαετίας (1946-1956) και πριν από τη μόνιμη εγκατάστασή του στην Ελλάδα, ο Παπαδήμος ταξίδεψε στην Αίγυπτο, τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή καταγράφοντας τον άνθρωπο και τα έργα του με ματιά βαθιά ανθρώπινη που απέφευγε τη γραφικότητα. Από τη δουλειά του και τη συνεργασία του με Βρετανούς κυρίως συγγραφείς προέκυψαν εκθέσεις και εικονογραφημένα ταξιδιωτικά βιβλία. Παράλληλα, ασχολήθηκε επαγγελματικά και με τον κινηματογράφο, ως φωτογράφος ή βοηθός παραγωγής. Από το 1956 μέχρι και το 1980 και με ορμητήριο την Αθήνα, ταξίδεψε και φωτογράφισε την Ελλάδα. Ήδη από το 1956 υπήρξε συνεργάτης των Εικόνων και αργότερα των περιοδικών Ηώς και Ταχυδρόμος, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με τον ΕΟΤ και το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης. Το 1974 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ολκός ένα λεύκωμα με φωτογραφίες του, που είχε τίτλο Η Ελλάδα που φεύγει. Μετά το θάνατό του, το 1994, η σύζυγός του Λιάνα Παπαδήμου, σύμφωνα με την επιθυμία και του ίδιου, δώρισε το αρχείο του στο ΕΛΙΑ. \u003cbr\u003eΜε περισσότερες από 500 φωτογραφίες που χρονικά καλύπτουν τέσσερις δεκαετίες και γεωγραφικά τη λεκάνη της Μεσογείου, με έμφαση στην Αίγυπτο και την Ελλάδα, η έκδοση αυτή του ΜΙΕΤ αντικατοπτρίζει το εύρος και την ποικιλία του φωτογραφικού έργου του Παπαδήμου. Ο φακός του Παπαδήμου αποτυπώνει τοπία και ανθρώπους από την έρημο, τον Νείλο, το Σινά, τη Γκάνα, την Κύπρο, την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα. Η περίοδος του πολέμου καταγράφεται με σκηνές από τη Μέση Ανατολή, το Ρίμινι και τα Δεκεμβριανά. Ιδιαίτερη ενότητα συγκροτούν τα πορτρέτα ελλήνων και ξένων συγγραφέων και καλλιτεχνών, όπως των Γιώργου Σεφέρη, Λώρενς Ντάρρελ, Ζαν Κοκτώ, Μίνου Αργυράκη, Γιάννη Τσαρούχη, Ναταλίας Μελά, Έλλης Λαμπέτη και άλλων. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175668.jpg","isbn":"978-960-250-482-6","isbn13":"978-960-250-482-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":567,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"85.0","price_updated_at":"2012-02-06","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":175668,"url":"https://bibliography.gr/books/dhmhtrhs-papadhmos-taksidiwths-fwtografos.json"},{"id":172579,"title":"Ιστορία της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο αυτό, παρά τις τρεις δεκαετίες που μεσολάβησαν από τη συγγραφή του, παραμένει ένα μοναδικό εισαγωγικό εγχειρίδιο για την κοινωνική ιστορία της αρχαίας Ελλάδας με αφετηρία τους μυκηναϊκούς χρόνους. Τα άπειρα στοιχεία για την οργάνωση της μυκηναϊκής κοινωνίας που προέκυψαν από την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β επιτρέπουν να αρχίσει η εξέταση της ελληνικής κοινωνικής ιστορίας περίπου μισή χιλιετία πριν από τα ομηρικά έπη. Τα αποτελέσματα των σχετικών μελετών, που ήταν άλλοτε γνωστά μόνο στους κύκλους των ειδικών, αξιοποιούνται εδώ προσφέροντας μια εποπτική εικόνα για την πρωιμότατη φάση της ελληνικής ιστορίας, αλλά και μια πρωτότυπη παρουσίαση της κοινωνικής ιστορίας μέχρι τα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Ο συγγραφέας εξετάζει όλες τις κοινότητες που δημιουργήθηκαν και διαμορφώθηκαν από Έλληνες. Η πραγμάτευση της ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας βασίζεται στη συνηθισμένη διαίρεση της ελληνικής ιστορίας σε περιόδους (μυκηναϊκοί χρόνοι, ομηρική, αρχαϊκή και κλασική εποχή). Κάθε περίοδος της γενικής ιστορίας έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και σε ό,τι αφορά την ιστορία της κοινωνίας. Η κοινωνία των μυκηναϊκών χρόνων, όπου κυριαρχούσαν τα μεγάλα ανάκτορα, είναι εντελώς διαφορετική από την κοινωνία της ομηρικής εποχής με τις ταπεινές Αυλές των ευγενών και τις μικρές πόλεις. Κι εκείνη πάλι διαφέρει ριζικά από τη λίγο πολύ δημοκρατική κοινωνία της κλασικής εποχής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175674.jpg","isbn":"978-960-250-480-2","isbn13":"978-960-250-480-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":557,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":175674,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-ths-arxaias-ellhnikhs-koinwnias-d7152069-3ed1-4ab7-aa06-b9e5d7a02fc2.json"},{"id":172577,"title":"Ιστορία της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο αυτό, παρά τις τρεις δεκαετίες που μεσολάβησαν από τη συγγραφή του, παραμένει ένα μοναδικό εισαγωγικό εγχειρίδιο για την κοινωνική ιστορία της αρχαίας Ελλάδας με αφετηρία τους μυκηναϊκούς χρόνους. Τα άπειρα στοιχεία για την οργάνωση της μυκηναϊκής κοινωνίας που προέκυψαν από την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β επιτρέπουν να αρχίσει η εξέταση της ελληνικής κοινωνικής ιστορίας περίπου μισή χιλιετία πριν από τα ομηρικά έπη. Τα αποτελέσματα των σχετικών μελετών, που ήταν άλλοτε γνωστά μόνο στους κύκλους των ειδικών, αξιοποιούνται εδώ προσφέροντας μια εποπτική εικόνα για την πρωιμότατη φάση της ελληνικής ιστορίας, αλλά και μια πρωτότυπη παρουσίαση της κοινωνικής ιστορίας μέχρι τα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Ο συγγραφέας εξετάζει όλες τις κοινότητες που δημιουργήθηκαν και διαμορφώθηκαν από Έλληνες. Η πραγμάτευση της ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας βασίζεται στη συνηθισμένη διαίρεση της ελληνικής ιστορίας σε περιόδους (μυκηναϊκοί χρόνοι, ομηρική, αρχαϊκή και κλασική εποχή). Κάθε περίοδος της γενικής ιστορίας έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και σε ό,τι αφορά την ιστορία της κοινωνίας. Η κοινωνία των μυκηναϊκών χρόνων, όπου κυριαρχούσαν τα μεγάλα ανάκτορα, είναι εντελώς διαφορετική από την κοινωνία της ομηρικής εποχής με τις ταπεινές Αυλές των ευγενών και τις μικρές πόλεις. Κι εκείνη πάλι διαφέρει ριζικά από τη λίγο πολύ δημοκρατική κοινωνία της κλασικής εποχής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175672.jpg","isbn":"978-960-250-481-9","isbn13":"978-960-250-481-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":557,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2012-02-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":175672,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-ths-arxaias-ellhnikhs-koinwnias.json"},{"id":173515,"title":"Το Εικοσιένα στη νεοελληνική πεζογραφία","subtitle":"Σολωμός και Μακρυγιάννης","description":"Το κείμενο αυτό του Στρατή Τσίρκα είναι ομιλία του που διαβάστηκε στην Πνευματική Εστία της Αλεξάνδρειας, σε εκδήλωση της ελληνικής κοινότητας με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1947. Στον πρόλογό του, ο Διονύσης Καψάλης σημειώνει: \"Όπως ο Σεφέρης το 1943, στη δική του διάλεξη για τον Μακρυγιάννη, έτσι και ο Τσίρκας το 1947, στον ίδιο τόπο, την Αίγυπτο, και σε καιρό πολέμου πάλι, αναζητεί μια φωνή που να αγγίζει βαθύτερα στρώματα της συλλογικής μνήμης, ένα αυθεντικό κράτημα σε καιρούς ιλιγγιώδους αβεβαιότητας. Ο γενναίος Στρατηγός από το Λιδωρίκι ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος γι’ αυτόν το ρόλο. Ο Τσίρκας θα προσθέσει τη \"Γυναίκα της Ζάκυθος\", που έχει εντωμεταξύ κυκλοφορήσει στη νέα, φροντισμένη έκδοση του Λίνου Πολίτη (1944), δίνοντας στη δική του ομιλία μεγαλύτερο εύρος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤον τόνο όμως εξακολουθεί να τον δίνει ο Σεφέρης, που ο Τσίρκας τον θαυμάζει και τον παρακολουθεί από κοντά, τότε όπως και αργότερα. Παράλληλοι, επομένως; Σε καιρό πολέμου, ο Σεφέρης και ο Τσίρκας μιλούν από την ίδια αμήχανη θέση του παροπλισμένου στα μετόπισθεν συναγωνιστή που αγωνιά για την έκβαση της μάχης, με μια σημαντική διαφορά: ο πόλεμος του Σεφέρη ήταν κατά του κοινού εχθρού· ο πόλεμος του Τσίρκα είναι ο Εμφύλιος. Πώς λοιπόν, με ποιο κοινό μέτρο, θα συγκρίνουμε και θα συνυπολογίσουμε την ανάγκη που οδηγεί τον ένα και τον άλλο στον Μακρυγιάννη ή τον Σολωμό, όταν η ιστορική τομή ενός εμφυλίου πολέμου τους έχει τοποθετήσει στις αντίπαλες όχθες ενός αγεφύρωτου χάσματος; Η απάντηση, δύσκολη σε κάθε περίπτωση, μπορεί εντούτοις να στηριχτεί σε δύο υποθέσεις. Πρώτον, ότι η προηγούμενη μεγάλη τομή, ο Πόλεμος κατά του Άξονα, δεν έχει ακυρωθεί· το ηθικό κύρος της είναι ακόμα ενεργό και για τους δύο άνδρες. Δεύτερον, ότι όχι μόνο ως λογοτέχνες αλλά και ως πολίτες, ο Σεφέρης και ο Τσίρκας μπορεί εντέλει να πατούν σε κοινό έδαφος, και την ανάγκη τους να προσφύγουν στον Μακρυγιάννη και τον Σολωμό εν καιρώ πολέμου να την έχουν πλάσει τα ίδια υλικά: με τα λόγια του Σεφέρη, 'ο αγώνας, το αίμα, ο πόνος και η δίψα της δικαιοσύνης'\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176612.jpg","isbn":"978-960-250-487-1","isbn13":"978-960-250-487-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":30,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2012-03-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176612,"url":"https://bibliography.gr/books/to-eikosiena-sth-neoellhnikh-pezografia.json"},{"id":173512,"title":"Αι παραδόσεις εν τη χριστιανική εικονογραφία: Αγνείας πείρα","subtitle":null,"description":"Σε αυτή την άρτια επιστημονική μελέτη, που συνυφαίνει την προσέγγιση της ιστορίας της τέχνης με τη φιλολογία και τη λαογραφία, ο Αδαμάντιος Αδαμαντίου ανασύρει από τη λήθη μια σπάνια και δυσερμήνευτη (και γι’ αυτό συχνά παρερμηνευόμενη) παράσταση από τον κύκλο της θεομητορικής εικονογραφίας: την παράσταση με τη δοκιμασία (πείρα) της αγνείας της Θεοτόκου. Στο πρώτο μέρος της μελέτης του ο συγγραφέας εντοπίζει και ταξινομεί όλες τις σχετικές απεικονίσεις σε χριστιανικά μνημεία (ελεφάντινα μνημεία της Ραβέννας του 5ου και 6ου αιώνα, καππαδοκικοί ναοί του 10ου και 11ου αιώνα, ψηφιδωτά του Αγίου Μάρκου του 12ου αιώνα, ιστορημένα χειρόγραφα κ.α.) και ερμηνεύει την παράσταση βάσει αναφορών κυρίως στα Απόκρυφα Ευαγγέλια και σε άλλα εβραϊκά κείμενα, συνδέοντάς την με τον μωσαϊκό νόμο της ζηλοτυπίας. Στο δεύτερο μέρος ανιχνεύει τις σχετικές αναφορές στα υμνογραφικά κείμενα της βυζαντινής παράδοσης, και στο τρίτο, το επιγραφόμενο \"Λαογραφικόν\", συνδέει την \"αγνείας πείρα\" της Θεοτόκου με τον έλεγχο της παρθενίας των γυναικών σε αντίστοιχες παραδόσεις άλλων πολιτισμών, στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, από τα βάθη της αρχαιότητας ίσαμε τα μεσαιωνικά χρόνια.\u003cbr\u003eΣτο σοφό αυτό βιβλίο, όπως το αποκαλεί ο Παύλος Νιρβάνας, ο Αδαμαντίου εισάγει στην ελληνική γλώσσα τη λέξη ορδαλία (από το λατινικό ordalium, πβ. αγγλικό ordeal, γαλλικό ordalie) για τις λεγόμενες \"θεοκρισίες\", ή γενικότερα δοκιμασίες, που εγγράφονται στις παραδόσεις όλων των πολιτισμών, με συνηθέστερες τις δια πυρός και δια ύδατος. Μέσα από τη \"διεπιστημονική\" προσέγγισή του, ο συγγραφέας ιστορικοποιεί μια θρησκευτική παράσταση που είχε αποκοπεί από συγκεκριμένες πολιτιστικές πρακτικές και είχε αναχθεί σε ακατανόητο θρησκευτικό σύμβολο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176609.jpg","isbn":"978-960-250-485-7","isbn13":"978-960-250-485-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":299,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"31.0","price_updated_at":"2012-03-02","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176609,"url":"https://bibliography.gr/books/ai-paradoseis-en-th-xristianikh-eikonografia-agneias-peira.json"},{"id":173509,"title":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου","subtitle":null,"description":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ιδρύθηκε το 1930, συγχρόνως με το Εθνικό Θέατρο και αφού είχαν προηγηθεί πολύχρονες, αποσπασματικές και συνήθως αναποτελεσματικές προσπάθειες εκπαίδευσης των ηθοποιών, κυρίως από ιδιώτες. Ως παράρτημα του Θεάτρου συνδέθηκε -και συνδέεται- στενά με την ιστορία της πόλης, δεδομένου ότι αντικατόπτριζε τις αξίες της τοπικής κοινωνίας και του αστικού πολιτισμού. Από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας της η σχολή συμπεριέλαβε στο διδακτικό προσωπικό της σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, οι οποίοι άφησαν πολύτιμο έργο στα θεατρικά δρώμενα του τόπου. Άλλωστε, πολλοί από τους αποφοίτους της υπήρξαν οι κατοπινοί πρωταγωνιστές του Εθνικού αλλά και του ελεύθερου θεάτρου, σκηνοθέτες, θεατρικοί κριτικοί, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι, ηθοποιοί του κινηματογράφου και, αργότερα, της τηλεόρασης. Η εφαρμογή των προγραμμάτων διδασκαλίας της σχολής, σε συνάρτηση με τις στεγαστικές ανάγκες της, αντιμετωπίστηκε κατά περιόδους με διάφορους και συχνά περιπετειώδεις τρόπους. Μέσα από την ενδελεχή μελέτη των ανέκδοτων πρακτικών των συνεδριάσεων του συλλόγου καθηγητών της σχολής και άλλων πηγών καταγράφεται η εξελικτική πορεία της, διερευνώνται συστηματικά οι μηχανισμοί υλοποίησης της θεατρικής εκπαίδευσης τα τελευταία 80 χρόνια και αποδεικνύεται η διαχρονικότητα των ευρύτερων προβληματισμών σχετικά με την εκπαίδευση των ηθοποιών. Η έρευνα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα σχετικά με τη διδακτική προσέγγιση της δραματικής τέχνης. Εφάρμοσε η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου δικές της μεθόδους; Ποιο δόγμα έδινε πνοή στη διδασκαλία; Οι μαθητές ενδιαφέρονταν με τη φοίτηση να αποκτήσουν απλώς τυπικά προσόντα για κοινωνική και επαγγελματική ανέλιξη ή να γίνουν \"επαναστάτες της θεατρικής τέχνης\"; Κατά πόσο το τρίπτυχο, στο οποίο αναφέρθηκε το 1924 ο Σπύρος Μελάς, \"καινούργιο πνεύμα, καινούργια πίστη και καινούργια αντίληψη\" επικράτησε διαχρονικά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού; Ποια ήταν δηλαδή η κατεύθυνση της σχολής και ποια η συμβολή της στην επίτευξη των στόχων του Εθνικού Θεάτρου; Τι είδους δραματικές μορφές πίστευαν ότι θα έπρεπε να ενσαρκώσει ο σπουδαστής για να προσεγγίσει αυτόν το σκοπό και ποια έννοια έπρεπε να δοθεί στον δραματικό χαρακτήρα για να επιτευχθεί καλύτερα η ενσάρκωση αυτών των μορφών; Πώς και τι δίδαξε η σχολή, σε ποιο θέατρο επιδίωξε να οδηγήσει, πώς συγκρότησε και κατηύθυνε το ανθρώπινο υλικό και πώς διαχειρίστηκε το άψυχο, δηλαδή την υλικοτεχνική υποδομή; ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176606.jpg","isbn":"978-960-250-483-3","isbn13":"978-960-250-483-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":539,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2012-03-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176606,"url":"https://bibliography.gr/books/h-dramatikh-sxolh-tou-ethnikou-theatrou.json"},{"id":173511,"title":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου","subtitle":null,"description":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ιδρύθηκε το 1930, συγχρόνως με το Εθνικό Θέατρο και αφού είχαν προηγηθεί πολύχρονες, αποσπασματικές και συνήθως αναποτελεσματικές προσπάθειες εκπαίδευσης των ηθοποιών, κυρίως από ιδιώτες. Ως παράρτημα του Θεάτρου συνδέθηκε -και συνδέεται- στενά με την ιστορία της πόλης, δεδομένου ότι αντικατόπτριζε τις αξίες της τοπικής κοινωνίας και του αστικού πολιτισμού. Από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας της η σχολή συμπεριέλαβε στο διδακτικό προσωπικό της σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, οι οποίοι άφησαν πολύτιμο έργο στα θεατρικά δρώμενα του τόπου. Άλλωστε, πολλοί από τους αποφοίτους της υπήρξαν οι κατοπινοί πρωταγωνιστές του Εθνικού αλλά και του ελεύθερου θεάτρου, σκηνοθέτες, θεατρικοί κριτικοί, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι, ηθοποιοί του κινηματογράφου και, αργότερα, της τηλεόρασης. Η εφαρμογή των προγραμμάτων διδασκαλίας της σχολής, σε συνάρτηση με τις στεγαστικές ανάγκες της, αντιμετωπίστηκε κατά περιόδους με διάφορους και συχνά περιπετειώδεις τρόπους. Μέσα από την ενδελεχή μελέτη των ανέκδοτων πρακτικών των συνεδριάσεων του συλλόγου καθηγητών της σχολής και άλλων πηγών καταγράφεται η εξελικτική πορεία της, διερευνώνται συστηματικά οι μηχανισμοί υλοποίησης της θεατρικής εκπαίδευσης τα τελευταία 80 χρόνια και αποδεικνύεται η διαχρονικότητα των ευρύτερων προβληματισμών σχετικά με την εκπαίδευση των ηθοποιών. Η έρευνα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα σχετικά με τη διδακτική προσέγγιση της δραματικής τέχνης. Εφάρμοσε η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου δικές της μεθόδους; Ποιο δόγμα έδινε πνοή στη διδασκαλία; Οι μαθητές ενδιαφέρονταν με τη φοίτηση να αποκτήσουν απλώς τυπικά προσόντα για κοινωνική και επαγγελματική ανέλιξη ή να γίνουν \"επαναστάτες της θεατρικής τέχνης\"; Κατά πόσο το τρίπτυχο, στο οποίο αναφέρθηκε το 1924 ο Σπύρος Μελάς, \"καινούργιο πνεύμα, καινούργια πίστη και καινούργια αντίληψη\" επικράτησε διαχρονικά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού; Ποια ήταν δηλαδή η κατεύθυνση της σχολής και ποια η συμβολή της στην επίτευξη των στόχων του Εθνικού Θεάτρου; Τι είδους δραματικές μορφές πίστευαν ότι θα έπρεπε να ενσαρκώσει ο σπουδαστής για να προσεγγίσει αυτόν το σκοπό και ποια έννοια έπρεπε να δοθεί στον δραματικό χαρακτήρα για να επιτευχθεί καλύτερα η ενσάρκωση αυτών των μορφών; Πώς και τι δίδαξε η σχολή, σε ποιο θέατρο επιδίωξε να οδηγήσει, πώς συγκρότησε και κατηύθυνε το ανθρώπινο υλικό και πώς διαχειρίστηκε το άψυχο, δηλαδή την υλικοτεχνική υποδομή; ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176608.jpg","isbn":"978-960-250-484-0","isbn13":"978-960-250-484-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":539,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176608,"url":"https://bibliography.gr/books/h-dramatikh-sxolh-tou-ethnikou-theatrou-668923b2-d82b-4c71-8888-78b20ba5f60c.json"},{"id":173977,"title":"Έργα για συγκεκριμένους χώρους","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (Βίλα Καπαντζή, από 15 Μαρτίου 2012 έως 29 Απριλίου 2012). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκδοση παρουσιάζει τα πιο σημαντικά έργα για συγκεκριμένους χώρους που δημιούργησε ο καλλιτέχνης από το 1970 μέχρι σήμερα. Τα πρώτα site-specific έργα του Κατζουράκη (μεταξύ 1971-73) είναι μεγάλης κλίμακας τοιχογραφίες εμπνευσμένες από τα γεωμετρικά έργα που είχε εκθέσει στο Ινστιτούτο Γκαίτε το 1969 και στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών το 1970. Φτιαγμένες από πλαστικό, οι τοιχογραφίες αυτές εντάχθηκαν σε ειδικούς χώρους: στα εστιατόρια προσωπικού των εργοστασίων Hoechst στην Κηφισιά, Ήβης στο Μαρούσι, ΑΠΚΟ στη Θήβα, σε διαμέρισμα στην Αθήνα. Την ίδια περίοδο, χρησιμοποιώντας ειδικό ηχοαπορροφητικό υλικό, διαμορφώνει τους τοίχους στο στούντιο ραδιοφωνίας στο νέο κτίριο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή, ενώ δημιουργεί μια σειρά από τοιχογραφίες σε ξύλο και διαχωριστικά χώρου σε μέταλλο για τις τράπεζες City Bank και Πειραιώς. Για την πραγματοποίηση των site-specific έργων του ο καλλιτέχνης συνεργάστηκε στενά με πολύ γνωστούς και καταξιωμένους αρχιτέκτονες, όπως οι Θύμιος Παπαγιάννης, Σθένης Μολφέσης, Νίκος Βαλσαμάκης, Αλέξανδρος Τομπάζης, Κωνσταντίνος Δεκαβάλας. Ξεχωριστή θέση στο έργο του καταλαμβάνουν οι συνθέσεις του Κατζουράκη για το κρουαζιερόπλοιο Golden Odyssey το 1974. Χρησιμοποιώντας μια μεγάλη γκάμα υλικών, όπως φορμάικα, κεραμικό, καθρέφτη, ταπισερί και βιτρό, οι συνθέσεις αυτές εντάχθηκαν σε διάφορα σημεία και εσωτερικούς χώρους του πλοίου (κύρια αίθουσα υποδοχής, κλιμακοστάσια, φουαγιέ). Τη διετία 1976-77 αναλαμβάνει επίσης τις τοιχογραφίες για τα κρουαζιερόπλοια Δάφνη και Δανάη. Κορύφωση της ενασχόλησης του Κατζουράκη με τον δημόσιο χώρο αποτελεί το έργο Μαζαρέκο, που φτιάχτηκε ειδικά για τον σταθμό Πανόρμου του Μετρό το 2006. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177075.jpg","isbn":"978-960-250-504-5","isbn13":"978-960-250-504-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2012-03-15","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":177075,"url":"https://bibliography.gr/books/erga-gia-sygkekrimenous-xwrous.json"}]