[{"id":122363,"title":"Darling, take Fountain","subtitle":null,"description":"Οι βίλες του Μπέβερλι Χιλς, η διάσημη οδός Μαλχόλαντ και η βιομηχανία πορνό όπως τα είδαν καλλιτέχνες του Λος Αντζελες, οι οποίοι ανήκουν σε διαφορετικές γενιές και δουλεύουν με ποικίλα εικαστικά μέσα. Ανάμεσά τους και μια καλλιτέχνιδα της ποπ-αρτ που έγινε... μοναχή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤην έκθεση επιμελείται ο Κωνσταντίνος Κακανιάς, που ζει και εργάζεται στην «πόλη των αγγέλων», και περιλαμβάνει πρωτοποριακούς εκπροσώπους της τέχνης της Νότιας Καλιφόρνιας, όπως ο Ed Ruscha, ο οποίος παρουσιάζει πρώιμες φωτογραφίες από στέγες σπιτιών του Λος Αντζελες, και ο David Hockney, με την ιδιαίτερη οπτική του της οδού Μαλχόλαντ. Τα έργα της Sister Corita -καλλιτέχνις που έγινε μοναχή- συνδυάζουν εύστοχα το θρησκευτικό προβληματισμό με ποπ σλόγκαν και συνυπάρχουν στην έκθεση με τις ιδιοσυγκρασιακές αναπαραστάσεις λουλουδιών του Dan McCleary και με τις οξυδερκείς φωτογραφίες της Catherine Opie. Η τελευταία εστιάζει το φακό της σε όψεις σπιτιών του Beverly Hills, ενώ οι φωτογραφίες του Jeff Burton αποδίδουν με καθαρά ποιητική διάθεση το Λος Άντζελες και τη βιομηχανία πορνό. Ο νεο-εννοιακός καλλιτέχνης Sam Durant παρουσιάζει ένα από τα χαρακτηριστικά έργα του με μολύβι και ο γλύπτης George Stoll συμμετέχει στην έκθεση με σχέδια και μία σημαία από οργάντζα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα έργα της Pae White είναι από πραγματικό ιστό αράχνης, τον οποίο η γλύπτρια μεταφέρει από τον χώρο δημιουργίας του, τον προστατεύει ψεκάζοντάς τον με χρώμα και μ' αυτό τον τρόπο τον μετατρέπει σε έργο τέχνης, «την τέχνη της Αράχνης». \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤην έκθεση συμπληρώνουν τα ανάγλυφα σχέδια του Sandeep Mukherjee και το «περιβόητο» «California dreamin» του Keith Boadwee. Συμμετέχουν, τέλος, και εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς καλλιτεχνών του Λος Αντζελες, όπως η ζωγράφος Kim Fisher, τα «κακά παιδιά» Eric Wesley και Piero Golia και οι ανερχόμενοι γλύπτες Jennifer Nocon και Justin Beal.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο μόνο αληθινά κοινό χαρακτηριστικό μεταξύ των έργων της έκθεσης είναι η ολοκληρωτική έλλειψη της ανθρώπινης παρουσίας. Η μητρόπολη των είκοσι εκατομμυρίων παρουσιάζεται χωρίς ανθρώπους, άδεια, κενή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Ελευθεροτυπία, 23/06/2007)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b124971.jpg","isbn":"978-960-88937-3-3","isbn13":"978-960-88937-3-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":90,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-11-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2034,"extra":null,"biblionet_id":124971,"url":"https://bibliography.gr/books/darling-take-fountain.json"},{"id":122380,"title":"Η σύγχρονη τέχνη","subtitle":"Τι γνωρίζω;","description":"[...] Στο πρώτο μέρος του βιβλίου, θα περιγράψουμε τους δύο αντικρουόμενους κόσμους, τον μοντέρνο και τον σύγχρονο, και θα αναφερθούμε στους μηχανισμούς παραγωγής και διάθεσης (περιγραφή των συστημάτων τους). Στο δεύτερο μέρος, θα καταπιαστούμε με την ανάλυση των καλλιτεχνικών ρευμάτων που δημιούργησαν ή προανήγγειλαν τις νέες συνθήκες στην τέχνη. Θα αναλύσουμε αυτούς που θεωρούνται \"καινοτόμοι\", τα συνθήματα και τους κανόνες, τα θεαματικά γεγονότα ή τις φευγαλέες εμπνεύσεις που άνοιξαν το δρόμο για έναν καινούργιο τρόπο αντίληψης της σχέσης της τέχνης και του κοινού, καθώς και τις αντιδράσεις σε αυτές τις ανακατατάξεις. Τέλος, θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τη σύγχρονη καλλιτεχνική δραστηριότητα σύμφωνα με τις παραπάνω παραμέτρους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eAnne Cauquelin \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b124988.jpg","isbn":"978-960-6776-21-2","isbn13":"978-960-6776-21-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L' art contemporain","publisher_id":414,"extra":null,"biblionet_id":124988,"url":"https://bibliography.gr/books/h-sygxronh-texnh.json"},{"id":122447,"title":"Ρεμπέκα Χορν: Δράσεις και φιλμ","subtitle":null,"description":"Η Ρεμπέκα Χορν γεννιέται το 1944 στη Βόννη της Γερμανίας και σπουδάζει στην Hochschule fϋr Bildende Κϋnste του Αμβούργου (1963-70). Μετά από μια σύντομη παραμονή στο Λονδίνο (1971-2), όπου σπουδάζει στο Κολλέγιο Τεχνών Saint Martin με υποτροφία DAAD, εγκαθίσταται στη Νέα Υόρκη για την περίοδο 1972-1981. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 δημιουργεί τα πρώτα γλυπτά της. Πρόκειται για ιδιαίτερες κατασκευές, τις οποίες εφαρμόζει στο ανθρώπινο σώμα δημιουργώντας προεκτάσεις. Λίγα χρόνια αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του '70, στρέφει την προσοχή της στις δράσεις (performance), στις οποίες και ενσωματώνει τις κατασκευές αυτές. Πολύ σύντομα αρχίζει να ασχολείται συστηματικά με το φιλμ, μέσο που είχε χρησιμοποιήσει και παλιότερα για να καταγράψει τις δράσεις της. Κατά τη δεκαετία του 1980 επικεντρώνεται σε μεγάλες εγκαταστάσεις και κινητικά γλυπτά. Κυρίαρχο θέμα στα έργα της αποτελεί το ανθρώπινο σώμα. Ωστόσο την απασχολούν και θέματα όπως η φιλοσοφία, η φύση, η τεχνολογία αλλά και τα ανθρώπινα συναισθήματα, τα οποία συχνά πραγματεύεται χρησιμοποιώντας μυθολογικές αλληγορίες. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικές διεθνείς εκθέσεις (\"Ντοκουμέντα\" 5,6,7,9), έχει παρουσιάσει έργα της σε μεγάλα διεθνή μουσεία και έχει τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις. Ζει και εργάζεται στο Βερολίνο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ κατάλογος του μικρού αφιερώματος στο έργο της περιλαμβάνει κείμενα για τις ταινίες:\u003cbr\u003e- \"Περφόρμανς Ι\" (\"Performances Ι\"), 1970-1972, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 19'\u003cbr\u003e- \"Simon-Sigmar\", 1971, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 3'\u003cbr\u003e- \"Περφόρμανς ΙΙ\" (\"Performances ΙΙ\"), 1973, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 36'\u003cbr\u003e- \"Βερολίνο [10 Νοεμβρ. 1974 - 28 Ιαν. 1975] - Ασκήσεις σε εννέα μέρη: ονειροπόληση κάτω από το νερό πραγμάτων μακρινών\" (\"Berlin [10 Nov. 1974 - 28 Jan. 1975] - Exercises in Nine Parts: Dreaming Under Water of Things Afar\"), 1974-75, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 42'\u003cbr\u003e- \"Ο καβαλιέρος\" (\"Der Eintanzer [The Dancing Cavallier]\"), 1978, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 47'\u003cbr\u003e- \"Λα Φερντινάντα: Σονάτα για μια βίλα των Μεδίκων\" (\"La Ferdinada: Sonate fur eine Medicci Villa/ [La Ferdinada: Sonata for a Medicci Villa]\"), 1981, μεταγραφή φιλμ 35 χιλ. σε DVD, 85'\u003cbr\u003e- \"Η κρεβατοκάματα του Μπάστερ\" (\"Buster's Bedroom\"), 1990, μεταγραφή φιλμ 35 χιλ. σε DVD, 104'.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125055.jpg","isbn":"978-960-8349-18-6","isbn13":"978-960-8349-18-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":8,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":703,"extra":null,"biblionet_id":125055,"url":"https://bibliography.gr/books/rempeka-xorn-draseis-kai-film.json"},{"id":123352,"title":"Αλέξανδρος Ψυχούλης: Tags: λέξεις κλειδιά","subtitle":null,"description":"- [...] Πολλές από αυτές τις στιγμές της παιδικής ηλικίας εκφράζονται μέσω του animation. Τι το ελκυστικό βρήκες σ' αυτή τη σύγχρονη μορφή αφήγησης; Πώς είναι να δημιουργείς με ένα μέσο το οποίο δεν έχει μια μακρά παράδοση στην Ελλάδα;\u003cbr\u003e- Δεν ζω απλώς στην Ελλάδα. Ζω στην Ελλάδα την εποχή του Διαδικτύου. Και δεν κάνω animation, αλλά Flash animation. Διαχειρίζομαι μια πλατφόρμα δηλαδή κινούμενης εικόνας την ίδια ακριβώς στιγμή που αρχίζει να ασχολείται μ' αυτή όλος ο κόσμος, γιατί το Flash είναι ένα εντελώς καινούριο software που ήρθε για να δώσει λύσεις σε μια σειρά προβλημάτων και αντινομιών που είχαν να κάνουν με το ίδιο το Internet. Από το '90, δηλαδή, οι κοινότητες των δικτυωμένων χρηστών και ιδίως των καλλιτεχνών οραματίζονταν την ακαριαία διάδοση της κινούμενης εικόνας, αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό γιατί τα αρχεία ήταν τεράστιου μεγέθους. Κάθε φορά που ήθελες να δεις κάποιο βίντεο, για παράδειγμα, ήταν σαν να προσπαθούσες να περάσεις μια ντουλάπα από το μάτι μιας βελόνας. Η καινοτομία του Flash αντίστοιχη με αυτή του YouTube, που δημιουργήθηκε μόλις το 2005, ήταν να κάνει εφικτό κάτι για το οποίο ήμαστε ήδη έτοιμοι. Ήμαστε παγκοσμίως εξοικειωμένοι με την κινούμενη εικόνα εξ αιτίας της τηλεόρασης. Αυτό που συμβαίνει σήμερα με πλατφόρμες τύπου Flash και YouTube είναι να αποδεικνύεται ότι υπάρχει μια δεύτερη \"μητρική\" γλώσσα, κατανοητή και διαχειρίσιμη απ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της υδρογείου. Μιλάμε πια στο Δίκτυο με κινούμενες εικόνες και κάθε φορά που το κάνουμε αυτό, έστω και σαχλαμαρίζοντας, αμφισβητούμε πρακτικά την κυριαρχία της τηλεοπτικής συσκευής. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- [...] Ίσως γι' αυτό τα animation που κάνεις μου φέρνουν στο νου τα χαϊκού;\u003cbr\u003e- Η μνημειακή διάσταση του ασήμαντου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- Έχεις σκεφτεί πώς θα είναι αυτά τα animation μετά από μερικές δεκαετίες;\u003cbr\u003e- Σαν ψηφιακά χαϊκού χαμηλής τεχνολογίας, ελπίζω, αλλά δεν το έχω φανταστεί γιατί είμαι αγκυλωμένος στο απόλυτο τώρα. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από τον διάλογο \"Ο Αλέξανδρος Ψυχούλης σχεδόν απαντάει στον Χριστόφορο Μαρίνο\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125961.jpg","isbn":"978-960-6654-50-3","isbn13":"978-960-6654-50-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":150,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2008-01-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":125961,"url":"https://bibliography.gr/books/aleksandros-psyxoulhs-tags-lekseis-kleidia.json"},{"id":123438,"title":"Belle arte Lamia 07","subtitle":null,"description":"\"Στόχος μας [είναι] να έρθουμε σε επαφή με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία όπως αυτή διαμορφώνεται στις σημερινές πολυπολιτισμικές κοινωνίες και να καταστήσουμε την πόλη της Λαμίας ως σημείο συνάντησης καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, θέλοντας να δημιουργήσουμε ένα χωνευτήρι ιδεών, τάσεων και δημιουργίας, το οποίο στην ολοκληρωμένη του μορφή και με το πέρασμα του χρόνου θα καταφέρει να συγκεντρώσει καλλιτέχνες, φιλότεχνους, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους που ασχολούνται με τις τέχνες περισσότερο ή λιγότερο ενεργά, καθιστώντας τη διοργάνωσή μας μια μοναδική ευκαιρία γιορτής στην ελληνική περιφέρεια.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eBelle arte Lamia ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b126047.jpg","isbn":"978-960-89507-4-0","isbn13":"978-960-89507-4-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":101,"publication_year":2007,"publication_place":"Λαμία","price":"10.0","price_updated_at":"2007-12-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1651,"extra":null,"biblionet_id":126047,"url":"https://bibliography.gr/books/belle-arte-lamia-07.json"},{"id":125916,"title":"Γενέθλιος τόπος","subtitle":null,"description":"[...] \"Ταξίδια ανακάλυψης και στιγμές ανακάλυψης είναι επίσης το επίκεντρο της έκθεσης \"Γενέθλιος Τόπος\", που παρουσιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη ως μέρος των επετειακών εκδηλώσεων της Alpha Trust. Όπως υπογράμμισαν οι οργανωτές της έκθεσης, υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να ορίσει κανείς τον γενέθλιο τόπο, πέραν της ίδιας της τοποθεσίας. Αυτή η κεντρική θεματική αποτελεί πρόκληση για τους ίδιους τους εικαστικούς, και για τον καθέναν από εμάς, ένα έναυσμα προβληματισμού για τις πιθανές συνέπειες: \"γενέθλιος τόπος\" μπορεί να είναι η στιγμή της ανακάλυψης, είτε της ίδιας της ζωής, είτε μιας γενεσιουργού ή ρηξικέλευθης ιδέας που δύναται να αλλάξει μια ζωή, ή μπορεί ακόμα να είναι αυτό καθεαυτό το ταξίδι προς την \"Ιθάκη\". Καλώντας τους εικαστικούς να εκφράσουν τις ιδέες τους για το γενέθλιο τόπο, οι οργανωτές μας υπενθυμίζουν πόσο πολύπλοκο είναι να φέρεις κάτι στη ζωή, μια έννοια που θα πρέπει να έχουν υπόψιν τους όλοι όσοι παρατηρούν και προβληματίζονται σχετικά με μια επιτυχημένη δημιουργία, είτε αυτή είναι έργο ζωγραφικής, βιβλίο ή επιχείρηση. [...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eCatherine deG. Vanderpool, πρόεδρος Διοικούσας Επιτροπής Γενναδείου Βιβλιοθήκης\u003cbr\u003e(Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών Αθήνας)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b128528.jpg","isbn":"978-960-98019-0-4","isbn13":"978-960-98019-0-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":189,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2095,"extra":null,"biblionet_id":128528,"url":"https://bibliography.gr/books/genethlios-topos.json"},{"id":125960,"title":"Stephen Antonakos: Αναδρομική","subtitle":null,"description":"\"... Και στα σχέδια η διαδικασία της δουλειάς είναι παρόμοια. Βρίσκομαι σε ένα δικό μου κόσμο. Οι αποφάσεις μερικές φορές έρχονται ως διαισθητική απόκριση σε εκείνο που κάνει το χέρι μου καθώς διατρέχει το πεδίο. Όλη η επιφάνεια είναι ζωντανή: το φόντο είναι τόσο σημαντικό όσο είναι και η φιγούρα. Κάποτε δεν υπάρχει καν μορφή, παρά μόνο η κίνηση ενός χρώματος, ενός συγκεκριμένου μαύρου ή διαφόρων χρωμάτων που ρέουν, μετακινούνται και εφευρίσκουν τον εαυτό τους.\" [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ένα φωτεινό σημείο που είχαν όλα τα σπίτια ήταν η κόκκινη λάμψη από το καντήλι κάτω από την εικόνα... που ήταν κατά το συνήθειο τοποθετημένα ψηλά και διαγώνια σε μια γωνιά. Ήταν το τελευταίο πράγμα που έβλεπα κάθε νύχτα.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eStephen Antonakos","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b128573.jpg","isbn":"978-960-87225-4-5","isbn13":"978-960-87225-4-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":250,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2010-09-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1693,"extra":null,"biblionet_id":128573,"url":"https://bibliography.gr/books/stephen-antonakos-anadromikh.json"},{"id":126180,"title":"C. Tsoclis","subtitle":"Conclusive Oedipus","description":"...λέγω δέ σοι· τόν άνδρα τούτον, ον πάλαι\u003cbr\u003eζητείς απειλών κανακηρύσσων φόνον\u003cbr\u003eτον Λαΐειον, ούτός έστιν ενθάδε,\u003cbr\u003eξένος λόγω μέτοικος· είτα δ' εγγενής\u003cbr\u003eφανήσεται Θηβαίος...\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b128794.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":42,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":128794,"url":"https://bibliography.gr/books/c-tsoclis-3f8dd2ee-4fdc-4658-9566-ceec8acba0c8.json"},{"id":126396,"title":"Χρωμογραφία","subtitle":null,"description":"Η Αγγελική Δεκουλάκου στην πρώτη ατομική της έκθεσης παρουσιάζει μια σειρά 32 έγχρωμων φωτογραφιών, από την ενότητα \"Χρωμογραφία\" η οποία έγινε στη Νότια Αμερική. Κυρίαρχο φωτογραφικό μοτίβο είναι οι ανθρώπινες προσωπογραφίες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες εμπλέκουν το χρώμα όχι όμως ως ένα άλλο στοιχείο που θα δώσει ένα συμπληρωματικό στοιχείο στην καταγραφή του μοντέλου. Η Δεκουλάκου διαλύει τις μορφές της όχι μόνο με την κίνηση, αλλά και με τη χρωματική εξάπλωση πέρα από τα περιγραφικά όρια. Αδρανοποιώντας την αφηγηματική πλευρά στις φωτογραφίες της, η καλλιτέχνης, χρησιμοποιεί πλαστικά-ζωγραφικά μέσα όπως το χρώμα, για να μεταδώσει εκείνο που βλέπει. Οι φωτογραφίες της καταλήγουν σε χρωματικές διαστρωματώσεις όπου η μορφή χάνεται μέσα σ' αυτές. Παίζοντας με τη χρωματική διαφάνεια αλλά και τις τονικότητες των χρωμάτων, οι φωτογραφίες της μοιάζουν με χειρονομιακή ζωγραφική. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΧριστίνα Πετρηνού, ιστορικός τέχνης\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129011.jpg","isbn":"978-960-98110-0-2","isbn13":"978-960-98110-0-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":36,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2008-03-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2107,"extra":null,"biblionet_id":129011,"url":"https://bibliography.gr/books/xrwmografia.json"},{"id":126629,"title":"Public Screen","subtitle":"Biennále: 1","description":"Το Public Screen ξεκίνησε ως παρέμβαση της σύγχρονης τέχνης στο δημόσιο χώρο με τη χρήση ενός συγκεκριμένου εργαλείου: της δημόσιας οθόνης. Η επικοινωνιακή Δύναμη της δημόσιας οθόνης καθίσταται σταδιακά προνομιακό πεδίο επίδειξης πολιτικής και οικονομικής ισχύος, με πρόσφατα παραδείγματα εφαρμογής τις διεθνείς εμπορικές εκθέσεις και τις προεκλογικές συγκεντρώσεις πολιτικών κομμάτων. Μέσω της οθόνης του υπολογιστή οι άνθρωποι επιλύουν καθημερινά\u003cbr\u003eαπλές και εξειδικευμένες ανάγκες τους, από αγορές προϊόντων μέχρι βιβλιογραφική έρευνα και αναζήτηση συντρόφου, ενώ ορισμένοι επιλέγουν να ζήσουν μια 'δεύτερη ζωή' που υλοποιείται φαντασιακά, στον κυβερνοχώρο, να κατασκευάσουν και να προωθήσουν μία εκδοχή του εαυτού τους στην \"μπλογκόσφαιρα\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ ρόλος της δημόσιας οθόνης οδηγεί σε αναθεωρήσεις τους θεωρητικούς της οπτικής επικοινωνίας, της πολιτισμικής κριτικής και άλλων συναφών σπουδών. Σύμφωνα με τους DeLuca και Peeples, n δημόσια οθόνη είναι το υποχρεωτικό σύγχρονο συμπλήρωμα στη θεωρία του Jurgen Habermas για τη Δημόσια Σφαίρα. \"Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της επικοινωνίας πραγματοποιείται μέσω της οθόνης, οι εικόνες έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία. Δεν αναπαριστούν την πραγματικότητα -τη δημιουργούν\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο πρόγραμμα PubIic Screen επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της σύγχρονης τέχνης με το δημόσιο - αστικό χώρο και να διερευνήσει της επικοινωνιακές δυνατότητες της δημόσιας οθόνης. Διεισδύει σε χώρους διακίνησης επιβατών, όπως είναι ο Διεθνής Αερολιμένας και το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης επιδιώκοντας να αποσπάσει μια ολιγόλεπτη θέαση έργων τέχνης, βίντεο και φωτογραφιών, που προβάλλονται σε οθόνες. Δημιουργεί διαύλους επικοινωνίας ορισμένων μορφών σύγχρονης τέχνης με διαφορετικές κατηγορίες του 'κοινού' που δεν θα είχε τη δυνατότητα ή δε θα έθετε ως προτεραιότητα μία επίσκεψη σε ένα μουσείο, μια πινακοθήκη ή ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης. Εξάλλου, n ίδια n σύλληψη του PubIic Screen επανεξετάζει τις συμβατικές παραδοχές γύρω από την επικοινωνιακή λειτουργία της σύγχρονης τέχνης συνολικά. Μπορεί να αναπτυχθεί ένας δημιουργικός διάλογος ανάμεσα στο καλλιτεχνικό έργο που προβάλλεται σε μία δημόσια οθόνη και τον κάτοικο - επισκέπτη - περιπατητή της σύγχρονης μεγαλούπολης; Πως τροποποιούνται οι όροι αυτής της συνάντησης όταν το έργο τέχνης έχει απολέσει την αρχική υλική του υπόσταση και υφίσταται κυρίως ως αναπαράσταση, προβολή, έννοια, ή υπενθύμιση; Πως συνδέεται αυτή n διαδικασία με την αγορά της τέχνης; Η ένταξη του έργου τέχνης στο δημόσιο χώρο επαναπροσδιορίζει τους όρους της συνάντησης καλλιτέχνη - έργου - κοινού. Μέσω του PubIic Screen 96 καλλιτέχνες από την Ελλάδα, την Αγγλία, το Βέλγιο, τη Βραζιλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, την Ισπανία, το Ισραήλ και την Κύπρο είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν το έργο τους σε ένα μη συμβατικό, αταξινόμητο και απρόβλεπτο κοινό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣυραγώ Τσιάρα\u003cbr\u003eΔιευθύντρια Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129245.jpg","isbn":"978-960-89041-4-9","isbn13":"978-960-89041-4-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":68,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"15.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129245,"url":"https://bibliography.gr/books/public-screen.json"},{"id":126561,"title":"Άλλοι τόποι","subtitle":"Biennále 1: Παράλληλο πρόγραμμα","description":"Με το κείμενό του για τις \"Ετεροτοπίες\" ο Μισέλ Φουκώ, για μία ακόμη φορά, επισημαίνει την καταστατική συνθήκη της νεωτερικότητας: την απόλυτη διάκριση ανάμεσα στο \"ταυτό\" (το ηθικό, το λογικό και το ωραίο) και το \"έτερο\" (το ανήθικο, το παράλογο και το άσχημο). Οι ετεροτοπίες, σύμφωνα με τον Φουκώ, είναι οι τόποι στους οποίους εκτοπίζεται το ανήθικο, το παράλογο, και το άσχημο έτσι ώστε να αναδειχθούν ως κυρίαρχες αξιολογικές κατηγορίες της νεωτερικής κοινωνίας: το ηθικό, το λογικό και το ωραίο.\u003cbr\u003eΟ τρόπος που επιτυγχάνεται αυτό, είναι μέσω της υιοθέτησης αυστηρών περιορισμών, που οργανώνουν τα υποκείμενα στο χώρο και ρυθμίζουν την κίνηση, τις δραστηριότητες και τις πράξεις τους. Οι ετεροτοπίες, υπό αυτήν την έννοια, καθ' όλη τη διάρκεια του μοντέρνου, σχετίζονται άμεσα με την επικυριαρχία των τεχνολογιών της επιτήρησης και του ελέγχου.\u003cbr\u003eΣυνεπώς, μέσα από τη ρύθμιση των ενορμήσεων, τη διαμόρφωση των χειρονομιών και την κανονικοποίηση των πράξεων, οι ετεροτοπίες αποτελούν ουσιαστικό μηχανισμό για τη διαμόρφωση της σύγχρονης ταυτότητας.\u003cbr\u003eΌσο όμως ο εκτοπισμός του \"έτερου\" από το διαυγή δημόσιο χώρο της πόλης, καθίσταται η πρωταρχική επιδίωξη της νεωτερικότητας, τόσο περισσότερο, στις πιο σκοτεινές πτυχώσεις της πόλης, εμφανίζονται ετεροτοπίες για να \"στοιχειώσουν\" το συλλογικό της υποσυνείδητο.\u003cbr\u003eΔεν είναι τυχαίο, ότι τη στιγμή της πιο δυναμικής εμφάνισης της νεωτερικότητας, οι αρχιτέκτονες του μοντέρνου αναδεικνύουν σε συλλογικό tour de force το όμορφο, το λειτουργικό και το λογικό, που κρύβεται στον πουρισμό του λείου και του λευκού, στη διαφάνεια του πανοπτικού βλέμματος και στον ορθολογικό κάνναβο, ενώ στον αντίποδά τους οι σουρεαλιστές στρέφουν το βλέμμα τους στην απόλαυση του υψηλού (sublime), που πηγάζει από το άμορφο, το απαγορευμένο, το απεχθές, το παράλογο, το λαβυρινθώδες και το σκοτεινό.\u003cbr\u003eΑυτήν την ικανότητα της ετεροτοπίας \"να δείχνει και να ονοματίζει, να απεικονίζει και να λέει, να αναπαράγει και να αρθρώνει, να μιμείται και να σημαίνει\", θέλει να μελετήσει αυτή η έκθεση, έτσι ώστε να εντοπίσει τους τρόπους με τους οποίους, οι ετεροτοπίες καταφέρνουν να συστήνουν τόπους όπου ο χρόνος, τα έθιμα και οι συμβάσεις της κυρίαρχης κουλτούρας, στη χειρότερη περίπτωση επικυρώνονται ή στην καλύτερη ακυρώνονται.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια την έκθεση Άλλοι Τόποι επιλέχθηκαν 10 ετεροτοπιές: το Στρατόπεδο, το Νοσοκομείο, το Σχολείο, η Φυλακή, το Νεκροταφείο, τα Λουτρά, το Πάρκο, ο Οίκος Ανοχής, το Γυμναστήριο, το Θέρετρο.\u003cbr\u003eΣυγκεντρώθηκε υλικό (φωτογραφίες, σχέδια, μαρτυρίες) από 10 αντίστοιχες ετεροτοπίες της Θεσσαλονίκης, οι οποίες, εδώ και καιρό, βρίσκονται σε μερική ή ολική αχρησία.\u003cbr\u003eΤο πρωτογενές αυτό υλικό παραδόθηκε σε μία ομάδα 20 συμμετεχόντων (10 αρχιτέκτονες + 10 καλλιτέχνες).\u003cbr\u003eΗ εκκίνηση του project πήρε τη μορφή ενός διήμερου εντατικού εργαστηρίου (19-20 Μαρτίου) με συζητήσεις, παρουσιάσεις, επιτόπου επισκέψεις και καταγραφές. Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου σχηματίστηκαν ομάδες των δύο ατόμων (1 αρχιτέκτονας + 1 καλλιτέχνης) και σε κάθε ομάδα ανατέθηκε μία από τις 10 ετεροτοπίες.\u003cbr\u003eΖητήθηκε από τις ομάδες των συμμετεχόντων να παράγουν, υπό την μορφή σχεδίων, μακετών, βίντεο, εγκαταστάσεων, perfοrmance, φωτογραφιών, ήχων, χαρτών, διαγραμμάτων, κειμένων, και σκίτσων, 10 νέες ετεροτοπίες για μία πόλη 2 εκατομμυρίων κατοίκων.\u003cbr\u003eΑπό την πρώτη στιγμή, η πρόθεση του επιμελητή ήταν η έμφαση να δοθεί πάνω στις εγκάρσιες συνδέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στις διαφορετικές προσεγγίσεις, στα διαφορετικά πεδία ενδιαφέροντος των συμμετεχόντων όπως επίσης και στις διαφορετικές ετεροτοπίες, που καταλαμβάνουν πολύ διαφορετικές περιοχές στο χώρο και στο χρόνο της πόλης.\u003cbr\u003eΟι 10 επιμέρους ετεροτοπίες που παρουσιάζονται στο Κτίριο των Ψυγείων του Ο-Λ-Θ., σε συνθήκες βαθιάς κατάψυξης για να διατηρούνται φρέσκιες, αποτελούν συγχρονικές παρουσιάσεις πολλαπλών ιδεών, αντικειμένων, αναπαραστάσεων, και πρακτικών. Ενώ, η σύνθεση των 10 ετεροτοπιών, που οργανώνει τον διαχρονικό άξονα της έκθεσης, στοχεύει στην παραγωγή μιας νέας ετεροτοπίας ίσως μιας μελλοντικής Θεσσαλονίκης σίγουρα πάντως μιας ονειρικής πόλης, της οποίας το μετασχηματιζόμενο τοπίο, ενδεχομένως να της επιτρέψει, να ανακαλύψει ξανά την καταστατική της συνθήκη, ως τόπο ελευθερίας των πολιτών της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπόστολος Καλφόπουλος \u003cbr\u003eΕπιμελητής","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129177.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":96,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"15.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129177,"url":"https://bibliography.gr/books/alloi-topoi.json"},{"id":126592,"title":"A Place Without a Place","subtitle":"Biennále: 1","description":"Ο εσωτερικός χώρος, ιδιωτικός ή δημόσιος, απασχόλησε τη φωτογραφική τέχνη από την εμφάνιση της ακόμη. Έκτοτε, μεγάλος αριθμός φωτογράφων έδωσε αξιόλογα σχετικά δείγματα δουλειάς, συγκροτώντας μια σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη φωτογραφικών έργων που θυμίζουν μερικές φορές νεκρές φύσεις σε μεγαλύτερη κλίμακα, και επιτρέπουν συγχρόνως τη μελέτη της μορφής και της χρήσης του κλειστού χώρου στο πέρασμα δύο περίπου αιώνων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤον 20ό αιώνα n θεματογραφία αυτή άρχισε να αποκτά ολοένα μεγαλύτερη απήχηση με τη διεύρυνση και διαφοροποίηση του αστικού πληθυσμού, χάρη στην οποία εδραιώθηκε n διαφήμιση και εκλαϊκεύτηκε ο βιομηχανικός σχεδιασμός, καθιερώνοντας την εμπορικού χαρακτήρα φωτογραφία εσωτερικού χώρου, συχνά υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠαρά όμως το διαρκές ενδιαφέρον για την απεικόνιση εσωτερικών χώρων που οι άνθρωποι κατασκευάζουν, εντός των οποίων εκδηλώνεται εν πολλοίς ο πολιτισμός τους, πολύ λίγοι είναι οι καλλιτέχνες φωτογράφοι των οποίων το έργο είναι αφιερωμένο σ' αυτούς, Ανάμεσά τους διακεκριμένη θέση στη σύγχρονη σκηνή κατέχουν n Lynne Cohen και n Lucinda Devlin που για τριάντα περίπου χρόνια μελετούν τον περίπλοκο τρόπο με τον οποίο n φωτογραφία εσωτερικού χώρου αποτελεί μεταφορά κυρίαρχων γνωρισμάτων του δυτικού, κατά βάση, πολιτισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι δυο φωτογράφοι μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά: απεικονίζουν χώρους συχνά ελεγχόμενης πρόσβασης στους οποίους δεν παρεμβαίνουν, μολονότι ορισμένοι παραπέμπουν σε έτοιμα σκηνικά προσκαλώντας την υποψία της σκηνοθεσίας. Οι φωτογραφίες τους ενσωματώνουν σε διαφορετικό βαθμό την \"αύρα\" του ντοκουμέντου, την ταξινομητική προδιάθεση της φωτογραφίας, την τυπολογική μεθοδολογία. Στο έργο τους, ο άνθρωπος υποδηλώνεται μέσα από τη σταθερή απουσία του, καθώς και μέσα από την αναπόφευκτη ανάγνωση κάθε χώρου ως πεδίου συγκερασμού γνώσεων, επιλογών και επιδιώξεων. Υιοθετούν την προσεκτική οργάνωση της φόρμας και τη χρήση του υπάρχοντος φωτισμού. Επιπλέον, ευνοούν την κυριαρχία της μετωπικής θέασης, της ευκρινούς διαπραγμάτευσης των λεπτομερειών και του εκτεταμένου βάθους πεδίου που εισφέρουν μια αίσθηση κλινικής ουδετερότητας. Οι ομοιότητες όμως εξαντλούνται σε κάποια γενικά μορφολογικά ή μεθοδολογικά στοιχεία. καθώς στη συνέχεια αναδύονται στην επιφάνεια οι λεπτές διαφορές και οι ουσιαστικές αντιστίξεις. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗρακλής Παπαϊωάννου","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129208.jpg","isbn":"978-960-89064-6-4","isbn13":"978-960-89064-6-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":24,"publication_year":null,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"5.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Ένας τόπος χωρίς τόπο","publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129208,"url":"https://bibliography.gr/books/a-place-without.json"},{"id":126544,"title":"Λήδα Παπακωνσταντίνου: Εις το όνομα","subtitle":"Biennále: 1","description":"Η performance είναι μια δράση αποτύπωσης στη μνήμη, σ' αυτήν την άμεσα συνδεδεμένη με τον χρόνο λειτουργία, όχι στη μνήμη που μετριέται με RAM αλλά σε εκείνη που καταγράφει επεισόδια και διαδικασίες, σε εκείνη που δίνει στον άνθρωπο ιδιότητες μιας παράξενης μηχανής, που αναπόφευκτα αμβλύνεται και συχνά εξατμίζεται. Όπως συμβαίνει με τον πόνο και τον έρωτα, αγαθά που φυλάσσονται μαζί με άλλα σε μια αποθήκη περιορισμένης χωρητικότητας. Πολλές φορές οι επιλογές \"ξεκαθαρίσματος\" της αποθήκης είναι οδυνηρά δύσκολες.\u003cbr\u003eΗ Λήδα Παπακωνσταντίνου, τιμώμενη καλλιτέχνιδα της 1ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης και πρωτοπόρος ελληνίδα περφόρμερ καταγράφει μεθοδικά μια σειρά από προσωπικές δράσεις που ανακαλούν την μνήμη, φανερώνουν κρυμμένες όψεις του αστικού μας τοπίου και τιμούν τους ανθρώπους που πέθαναν μακριά από τον τόπο τους, στρατιώτες, μετανάστες, πρόσφυγες.\u003cbr\u003eΒυθίζει την μνήμη στο νερό όχι για να την πνίξει στη λήθη αλλά για να την εξαγνίσει, για να την επαναφέρει νέα και καθαγιασμένη, να την μεταφέρει από τη ζωή στην τέχνη και μετά να την προσφέρει και πάλι πίσω στη ζωή.\u003cbr\u003eΗ 1n Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης παρουσιάζει αυτό το πρωτότυπο, σπονδυλωτό έργο που μιλά για ετεροτοπίες της καθημερινότητάς μας (νεκροταφείο, γκέτο) και δίνει την εικόνα της πολυπολιτισμικότητας όχι σαν ένα απλό ντοκουμέντο αλλά με την ουσιαστική αναγωγή της στην ιατρική, την συλλογική και την προσωπική μνήμη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜαρία Τσαντσάνογλου\u003cbr\u003eΔιευθύντρια ταυ Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129160.jpg","isbn":"978-960-89041-3-2","isbn13":"978-960-89041-3-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":51,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"15.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129160,"url":"https://bibliography.gr/books/lhda-papakwnstantinou-eis-to-onoma.json"},{"id":126540,"title":"Biennale of Contemporary Art: Heterotopias","subtitle":"Biennále: 1","description":"Το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού εγκαινιάζει την 1η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη. Με αυτή μας την πρωτοβουλία ανταποκρινόμαστε σε μια υπαρκτή ανάγκη: να ενώσουμε τη φωνή μας με τις υπόλοιπες διεθνείς διοργανώσεις και μ' αυτό τον τρόπο να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τον ρόλο τους σε όλο τον κόσμο, θεωρώντας ότι οι διεθνείς καλλιτεχνικές συναντήσεις αποτελούν ευκαιρία έκφρασης, προβληματισμού και κριτικής τοποθέτησης μέσω της εικαστικής γλώσσας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.\u003cbr\u003eΕπιδιώκουμε να καταστήσουμε τη Θεσσαλονίκη τόπο συνάντησης καλλιτεχνών και θεωρητικών της τέχνης. Να συνενώσουμε τους πολιτιστικούς φορείς της πόλης. Να προτείνουμε εικαστικές δράσεις με σύγχρονο και ρηξικέλευθο χαρακτήρα που ανθίστανται στην ισοπεδωτική τάση της παγκοσμιοποίησης, υποστηρίζοντας την πολιτισμική ιδιαιτερότητα, τον σεβασμό στην ταυτότητα, αλλά και στη διαφορετικότητα, την ανάδειξη του τοπικού, όσο και του οικουμενικού. Το ίδιο το θέμα που προτείνει η 1η Μπιενάλε, \"Ετεροπίες\", αναδεικνύει τη δυναμική ενός ζωντανού πολιτιστικού κέντρου που εισπνέει ερεθίσματα και εκπνέει δημιουργία. Ενός κέντρου που δέχεται και εκπέμπει, μιας πόλης που ευτύχησε στη μακραίωνη ιστορία της να διατηρήσει εις πείσμα των αντιξοοτήτων τον αστικό της χαρακτήρα και να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που έθετε η κάθε εποχή.\u003cbr\u003eΗ διαφορετικότητα που υπερασπιζόμαστε με αυτή τη διοργάνωση δεν έγκειται στα μέσα ή τις τεχνικές, δεν στηρίζεται στη φολκλορική χρήση της πολιτισμικής μας ταυτότητας, αλλά στην πίστη μας στον οικουμενικό και ταυτόχρονα υποκειμενικό χαρακτήρα της καλλιτεχνικής έκφρασης και επικοινωνίας. Η κάθε μπιενάλε αποτελεί εκτός από μεγάλη καλλιτεχνική διοργάνωση και μια τοποθέτηση απέναντι στο διεθνές σκηνικό, στα διεθνή προβλήματα, κατέχει έναν κατεξοχήν πολιτικό και ανθρωπιστικό ρόλο καθώς σχηματοποιεί τον τρόπο που η κάθε κοινωνία αφουγκράζεται τον κόσμο γύρω της. Με αυτή την έννοια, η τέχνη σήμερα αποτελεί μία από τις ελάχιστες εστίες αντίστασης απέναντι σε ένα κυρίαρχο, παγκοσμιοποιούμενο σύστημα το οποίο έχει εισβάλει και στην καλλιτεχνική έκφραση. Με τη Μπιενάλε εμπλουτίζουμε την πλατφόρμα μας με ένα νέο θεσμό που απευθύνεται στη διεθνή κοινότητα\u003cbr\u003eδίπλα στη διοργάνωση Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα (www.visualarts.gr) που εγκαινιάσαμε τον προηγούμενο χρόνο με στόχο να αφουγκραστούμε την ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία και σκέψη.\u003cbr\u003eΤαυτόχρονα ανταποκρινόμαστε στη μεγάλη πρόκληση της εποχής μας για ένα διαδραστικό μουσείο, φορέα παιδείας και πολιτισμού. Με αυτό τον τρόπο προσφέρουμε στους νέους την ευκαιρία να εξοικειωθούν με την οικουμενικότητα της εικαστικής γλώσσας, ώστε μέσα από την επαφή τους με ισχυρά καλλιτεχνικά ερεθίσματα να βρουν μια διέξοδο από την απομόνωση και την ιδιώτευση, να ευαισθητοποιηθούν απέναντι στα προβλήματα του καιρού μας και να αναζητήσουν απαντήσεις που ανταποκρίνονται στα μύχια ερωτήματα των όπου γης ανθρώπων.\u003cbr\u003eΕυχόμαστε η ποιότητα και η δύναμη της τέχνης που παρουσιάζουμε στην 1η Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης να προσελκύσουν το ενδιαφέρον και την κριτική πρόσληψη του κοινού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιώργος Β. Τσάρας\u003cbr\u003eΠρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου \u003cbr\u003eΚρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129156.jpg","isbn":"978-960-89534-2-0","isbn13":"978-960-89534-2-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":255,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"30.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129156,"url":"https://bibliography.gr/books/biennale-of-contemporary-art-heterotopias.json"},{"id":126670,"title":"Βλάσης Κανιάρης: Διαδρομές 1957-2004","subtitle":null,"description":"Ο Βλάσης Κανιάρης γεννήθηκε το 1928 στην Αθήνα. Από το 1946 και για σχεδόν πέντε χρόνια φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1947 γνωρίζεται με τον Γιάννη Τσαρούχη. Το 1950, μετά το θάνατο του πατέρα του, εγκαταλείπει τις ιατρικές σπουδές και αρχίζει τη φοίτηση στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Τελειώνει το 1955, έχοντας δασκάλους τον Ουμβέρτο Αργυρό, τον Γιάννη Παπά, τον Πάνο Σαραφιανό και κυρίως τον Γιάννη Μόραλη που τότε είχε εκλεγεί καθηγητής. Παράλληλα εργάστηκε κοντά στον Γιάννη Τσαρούχη στις σκηνογραφικές παραγγελίες της εποχής, πραγματοποιώντας και ο ίδιος σκηνογραφίες. Με ζωγραφική, σχέδια και σκηνογραφίες και όντας ακόμα σπουδαστής, πρωτοεμφανίζεται το 1952 στην Δ' Πανελλήνιο Έκθεση και δέχεται θετική κριτική. Το 1953 πραγματοποιεί, υπό την επίβλεψη του Τσαρούχη, τα σκηνικά για την «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη. Την ίδια χρονιά νυμφεύεται τη σύντροφο της ζωής του Μαρία Λίνα, φοιτήτρια ιατρικής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛίγους μήνες μετά την αποπεράτωση των σπουδών του, το Φεβρουάριο του 1956 εγκαθίσταται στη Ρώ­μη, όπου και ζει ως το 1960. Από τις αρχές του 1959 παρακολουθεί στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης μαθήματα σκηνογραφίας, ζωγραφικής και τοιχογραφίας. Το 1957, με αφορμή μια φοβερή καταστροφή στα ανθρακωρυχεία της Marcinelle, στο Βέλγιο, όπου έχασαν τη ζωή τους 400 περίπου ιταλοί ανθρακωρύχοι, ζωγραφίζει μια σειρά από αφηρημένα πια έργα, όπου μέσα από χρώματα, προσπαθεί να μεταφέρει την συγκίνηση που του προκάλεσε το γεγονός αυτό. Τον επόμενο χρόνο ακολουθούν οι «Κήποι της παιδικής μου ηλικίας», μια σειρά έργων όπου μεταφέρει ονειρικές εικόνες από τα χρόνια της πρώτης εφηβικής ηλικίας. Την ίδια χρονιά σχεδιάζει πάνω σε φύλλα εφημερίδων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1958 παρουσιάζει στην Αθήνα, στην γκαλερί «Ζυγός» την πρώτη ατομική του έκθεση, 50 περίπου αφηρημένα έργα, λάδια, και σχέδια της περιόδου 1957-58. Λίγο καιρό πριν είχε δει το έργο του Αμερικανού ζωγράφου της Action Painting και του Dripping, Jackson Pollock. Η συνάντηση αυτή στάθηκε μια αποκάλυψη για τον Κανιάρη, αλλά και ένας φραγμός που του ανέκοψε το δρόμο που είχε ήδη πάρει εκείνη την εποχή. Μαζί με τον Μ. Κοντό, τον Κ. Τσόκλη και τον Ν. Κεσσανλή, όλους έλληνες καλλιτέχνης της διασποράς στη Ρώμη, συγκρότησαν την ομάδα \"Gruppo Sigma\", χωρίς ιδεολογικό ή θεωρητικό σκοπό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑρχές του 1959 ξεκινά τη σειρά «Τιμής ένεκεν στους τοίχους της Αθήνας 1941-19...», όπου ανασυσταίνει την αίσθηση των τοίχων της κατοχικής Αθήνας. Τα έργα αυτά εκτίθενται το 1959 στην ομαδική έκθεση \"Art grec contemporain\". Ως συνέπεια της κατάργησης του περιοριστικού ζωγραφικού τελάρου και τη σύμβαση που προκύπτει μέσα από αυτό, καταλήγει σε κατασκευές από μεταλλικό δικτυωτό, χωρίς ορι­σμένη διάσταση, επεμβαίνοντας σύμφωνα με μια λογική για πρώτη φορά στο χώρο. Στα έργα αυτά αναφέρεται ο Κανιάρης ως: «Χώρος μέσα στο χώρο». Το 1960 τα έργα αυτά παρουσιάζονται στην σημαντικό­τερη γκαλερί της Ιταλίας \"La Tartaruga\", ύστερα από σύσταση του καθηγητή Giulio Carlo Argan. Τέλος του 1960 εγκαθίσταται οριστικά στο Παρίσι, όπου ζούσε ήδη μια μεγάλη παροικία ελλήνων, στοιχισμένη γύρω από τον τεχνοκριτικό Pierre Restany, ο οποίος ιδρύει την ίδια χρονιά το κίνημα του \"Nouveau Realisme\" (Armand, Cesar, Christo, Spoeri, Tingely, Niky de Saint-Phale, κ. ά.). Εκθέτει στην Galerie J, παρόλη την αντίθεση του με τον «Νέο Ρεαλισμό» του Pierre Restany έχοντας όμως ορισμένες επιφανειακές μορφολογικές συγγένειες, όπως είχε τονιστεί από τον ίδιο. Ο Pierre Restany είχε αναφερθεί με έμφαση ήδη το 1963 στην \"ιδιότυπη διάσταση ατομικού ψυχισμού\" που διαχωρίζει το εγχείρημα του Κανιάρη από το εγχείρημα των \"Νέων Ρεαλιστών\" του Παρισιού. Για τον Κανιάρη θα έπρεπε κανείς να πάρει θέση απέναντι σε ένα τοπίο βιομηχανικό, που αποτελούσε αντικείμενο έρευνας των \"Νέων Ρεαλιστών\", άρα θα έπρεπε να διαλέξει και να κρίνει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1961 συμμετέχει σε έκθεση στην γκαλερί Saint-Germain μαζί με τους Κουλεντιανό, Γαΐτη, Μολφέση, Κεσσανλή, Τούγια, Φιλόλαο, Πράσινο. Ακολουθεί έντονη εκθεσιακή δραστηριότητα στο Παρίσι, στο Salon des Comparaisons, στη Γερμανία (Worfram-Eschenbach) μαζί με τους Κεσσανλή και Σπυρόπουλο, και στο Βέλγιο. Το 1962 συμμετέχει σε έκθεση που διοργάνωσε ο Γ. Μουρέλος στο Musee d' Art Moderne de la Ville de Paris με τίτλο: \"Peintres et sculpteurs grecs a Paris\". To 1963, έχοντας περάσει στα αντικείμενα στον χώρο, εκθέτει στην γκαλερί \"Le Zodiaque\" στις Βρυξέλλες. Ο κριτικός τέχνης Τώνης Σπητέρης οργανώνει στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη έκθεση με έργα των Μίμη Κοντού, Παύλου, Τσόκλη και Κανιάρη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1964 ο Pierre Restany οργανώνει στο πλαίσιο της Biennale της Βενετίας την έκθεση \"3 προτάσεις για μια νέα ελληνική γλυπτική\" με τους Κανιάρη, Δανιήλ και Κεσσανλή. Ο Κανιάρης εκθέτει τις πρώτες κα­τασκευές από πραγματικά υλικά και αντικείμενα. Η έκθεση αυτή προκάλεσε έντονη αντίδραση στον Σπύρο Βασιλείου -ο οποίος συμμετείχε στο ελληνικό περίπτερο της Biennale και δημοσιεύει οργισμένο άρθρο με τίτλο: \"Κάτω τα χέρια από τη ελληνική γλυπτική\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιστρέφει το 1969 για λίγο στην Αθήνα και πραγματοποιεί στη \"Νέα Γκαλερί\" έκθεση με έργα από γύψο, κόκκινα πάνινα γαρίφαλα, επιτύμβια και συρματόπλεγμα απηχώντας τα βιώματα του τόπου από τη λογοκρισία και την έλλειψη πολιτικών ελευθεριών. Κάθε επισκέπτης έπαιρνε φεύγοντας, αντί καταλόγου, ένα γύψινο πλακάκι με ένα πάνινο γαρίφαλο. Ο Κανιάρης ήταν τότε μέλος της \"Δημοκρατικής Άμυνας\" και δεν μπόρεσε πια να επιστρέψει στην Ελλάδα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1971 οργανώνεται μια μορφή αναδρομικής έκθεσης στην Στοκχόλμη με 48 έργα από τη σειρά των \"Τοίχων\" και άλλα έργα. Την ίδια εποχή ξεκινά τη σειρά \"Μετανάστες\". Το θέμα αυτό θα τον απασχολήσει ως το 1976, ενώ του χορηγείται κρατική υποτροφία εκ μέρους της Γερμανικής Πανεπιστημιακής Υπη­ρεσίας Ανταλλαγών (DAAD). Εργάζεται στο Βερολίνο για δύο χρόνια. Η έκθεση με το θέμα αυτό θα πα­ρουσιαστεί σε πολλά μουσεία της Δ. Γερμανίας και του Λονδίνου με τίτλο: \"Gastarbeiter-Fremdarbeiter\" (\"Φιλοξενούμενοι εργάτες- Ξένοι εργάτες\") και \"Immigrants\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1975 συμμετέχει στον \"Ελληνικό μήνα του Λονδίνου\" στο I.C.A., εκθεσιακή διοργάνωση υπό τον τε­χνοκριτικό Χρήστο Ιωακειμίδη, μαζί με τους Αντωνάκο, Χρύσα, Κουνέλλη, Παύλο, Σαμαρά, Τάκη και Τσόκλη. Το 1976 εκλέγεται καθηγητής στην Έδρα Ζωγραφικής της Ανωτάτης Σχολής Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. και εγκαθίσταται στην Ελλάδα. Παραμένει στη Σχολή ως το 1996.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο θέμα των \"Μεταναστών\" εξακολουθεί να τον απασχολεί: Το 1977 συμμετέχει με σχέδια στην έκθεση \"Documenta\" της Kassel. To 1980 παρουσιάζει με τη γκαλερί \"Bernier\" στο παλιό παγοποιείο του Φιξ την έκθεση \"Helas-Hellas (Αλοίμονο Ελλάδα) ή Ο ζωγράφος και το μοντέλο του\", ένα περιβάλλον μεγάλης κλίμακας, συνδυάζοντας θεατρικά και εικαστικά ένα είδος λαϊκού δρώμενου. Η ίδια έκθεση παρουσιάζεται διευρυμένη με νέα στοιχεία το 1983 στο Dortmund. To 1981 διδάσκει στο Salzburg ως επισκέπτης καθηγητής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1982 συμμετέχει στα Europalia-Hellas στις Βρυξέλλες, με επιμελητή τον τεχνοκριτικό Αλέξανδρο Ξύδη. Το 1988 εκπροσωπεί, μαζί με τον Νίκο Κεσσανλή, την Ελλάδα στη 43η Biennale της Βενετίας με επίτροπο τον Μανώλη Μαυρομμάτη, με ένα έργο που αφορά τη σχέση Βορρά-Νότου. Στο Μακεδονικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης παρουσίασε το έργο αυτό με τίτλο: \"Πού ο Βορράς και Πού ο Νότος;\". Το 1989 ο Μάνος Στεφανίδης \"επαναφέρει\" την έκθεση του 1958 στο \"Ζυγό\", στη γκαλερί \"Titanium\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1992 εκθέτει έργα από διαφορετικές περιόδους στην Staatliche Kunsthalle, στο Βερολίνο. Την ίδια χρονιά συμμετέχει σε σημαντική έκθεση στο Munster με τίτλο: \"The Open Image Aspeets of Modern Art in Europe After 1945\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ τελευταία διεθνής ομαδική έκθεση στην οποία συμμετείχε ο Βλάσης Κανιάρης είναι η \"Face a l'histoire, 1933-1996\" στο Κέντρο Georges Pompidou, στο Παρίσι το 1996. Το 1999 η Εθνική Πινακοθήκη αφιέρωσε αναδρομική έκθεση στον Βλάση Κανιάρη με επιμέλεια της Άννας Καφέτση. Η πλέον πρόσφατη ατομική του έκθεση διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού της Νέας Υόρκης το 2003 με τίτλο: \"Give the People what they Want\" (\"Ο,τι θέλει ο λαός...\") με επιμέλεια του Μάνου Στεφανίδη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜαριλένα Ζ. Κασιμάτη","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129286.jpg","isbn":"960-88093-1-2","isbn13":"978-960-88093-1-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":64,"publication_year":2004,"publication_place":"Χανιά","price":"20.0","price_updated_at":"2008-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":129286,"url":"https://bibliography.gr/books/blashs-kaniarhs-diadromes-19572004.json"}]