[{"id":140279,"title":"Η μουσική του Πυθαγόρα","subtitle":null,"description":"Τα μπλουζ δεν είναι αμερικανική μουσική επινόηση (ούτε και το Πυθαγόρειο Θεώρημα είναι επινόηση του Πυθαγόρα). Ήταν οι αφρικανοί σκλάβοι που έπαιζαν μπλουζ στην Αμερική - οι πρόγονοι αυτών των αφρικανών \"μουσικών\" χρησιμοποιούσαν, στην πρωτόγονη μουσική τους, τις ίδιες φυσικές νότες που \"έπαιζαν\" οι Κινέζοι, οι Ινδοί και οι αρχαίοι Έλληνες, χωρίς να έχουν την παραμικρή συνεννόηση για τις \"μελωδίες\" που απολάμβαναν. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ αρχέγονη μουσική δημιουργούσε ένα ευχάριστο αίσθημα - ο \"μουσικός\" ένιωθε την ψυχή του να αγαλλιάζει, χωρίς να σκέφτεται το πώς και το γιατί.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ πρώτος θνητός που προβληματίστηκε, πριν από 2.600 χρόνια, για ποιο λόγο συμβαίνει κάτι τέτοιο ήταν ο Πυθαγόρας από τη Σάμο. Δεν είχε μουσικές φιλοδοξίες. Όμως, ως φιλόσοφος και μέγας μαθηματικός (στον οποίο αποδόθηκε, το ήδη γνωστό πολύ πριν από αυτόν, ομώνυμο γεωμετρικό θεώρημα), συνειδητοποίησε ότι μόλις χτυπούσε μια χορδή σε συγκεκριμένες υποδιαιρέσεις του μήκους της, παράγονταν αυτές οι \"μαγικές\" φυσικές νότες. Ο δαιμόνιος μαθηματικός επινόησε μια σχέση που συνέδεε τις νότες με τους αριθμούς. \u003cbr\u003eΟι αριθμοί -η ουσία των μαθηματικών- κυβερνούσαν, πλέον, τη μουσική: η αρμονία της ψυχής προέκυπτε μέσα από την αρμονία των αριθμών. \u003cbr\u003eΚαι η ψυχή ήταν μόνο ένα από τα ενδιαφέροντα του Πυθαγόρα. \u003cbr\u003eΟι μαθητές του, οι Πυθαγόρειοι, ερμήνευαν -μέσα από τα μαθηματικά και ειδικά τους αριθμούς- την κρυφή τάξη του Σύμπαντος, και απέδιδαν στη μυστικιστική πυθαγόρεια οκτάβα την ενότητα όλων των δυνάμεων και των δραστηριοτήτων του φυσικού κόσμου (μια πρώιμη Θεωρία των Πάντων). Η \"μουσική των σφαιρών\" ήταν η μαθηματική ερμηνεία για τους ήχους που παράγονταν από την περιστροφή των πλανητών στο ουράνιο στερέωμα - όλα τα φαινόμενα αποδίδονταν σε συνδυασμούς παλλόμενων μικροσκοπικών χορδών, οι ταλαντώσεις των οποίων παρήγαν σωματίδια που αντιστοιχούσαν σε νότες (μια πρώιμη Θεωρία Χορδών).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Πυθαγόρας είναι γνωστός σε όλους μας για το Πυθαγόρειο Θεώρημα - ωστόσο, τόσο ο ίδιος όσο και οι ιδέες του συνιστούν -για τις θετικές επιστήμες και τη φιλοσοφία- κάτι πολύ πιο σημαντικό. Εγκαταστάθηκε στον Κρότωνα, την ελληνική αποικία στη Νότια Ιταλία, όπου ίδρυσε μια Φιλοσοφική Σχολή βασισμένη στα μαθηματικά. Η πυθαγόρεια αδελφότητα απαρτιζόταν από μαθηματικούς και αστρονόμους, οι οποίοι μελετούσαν τις ιερές σχέσεις ανάμεσα στους αριθμούς που βρίσκονται κρυμμένοι στη φαινομενική αταξία του φυσικού κόσμου. Πίστευαν στη μετεμψύχωση, ήταν χορτοφάγοι και θεωρούσαν ότι μόνο μέσα από τα μαθηματικά μπορούμε να φτάσουμε στην κατανόηση του Σύμπαντος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι ιδέες των Πυθαγορείων επηρέασαν όλους τους μεταγενέστερους φιλόσοφους -τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη, τον Αριστοτέλη- και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των μαθηματικών και της φυσικής από την αρχαία Ελλάδα μέχρι τον Νεύτωνα και τον Αϊνστάιν.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b142971.jpg","isbn":"978-960-6640-54-4","isbn13":"978-960-6640-54-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":560,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"23.0","price_updated_at":"2010-04-12","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":null,"publisher_id":113,"extra":null,"biblionet_id":142971,"url":"https://bibliography.gr/books/h-mousikh-tou-pythagora.json"},{"id":140812,"title":"Πλωτίνος: Προς μια οντολογία του τρόπου","subtitle":null,"description":"Η πλωτινική οντολογία δεν είναι οντολογία του \"τι\" αλλά του \"πως\". Αυτό εξηγεί την εικονολατρεία του Πλωτίνου, την περιγραφικότητα αλλά και την ποιητικότητά του. Όσο ρωτάμε \"τι είναι το Εν\" ή \"τι είναι ο Νους\", θα λαμβάνουμε από το πλωτινικό έργο παραπλανητικές και αντιφατικές απαντήσεις. \"Πώς είναι το Εν\" ή \"πώς είναι ο Νους\" επιτρέπουν, αντίθετα, απαντήσεις που μας φέρνουν κοντύτερα σε ό,τι θέλησε ο Πλωτίνος να πει με τις Εννεάδες του. Η οντολογία του \"πως\" μπορεί να έχει το μειονέκτημα ότι δίνει το προβάδισμα στην περιγραφή του πραγματικού έναντι της αποδείξεώς του -χαρακτηριστικό που είναι άλλωστε κοινό για ολόκληρη την αρχαία ελληνική φιλοσοφία που αποτελεί μια φιλοσοφία ρεαλιστική-, ταυτοχρόνως, όμως, έχει το πλεονέκτημα ότι προσπάθησε να κατανοήσει εκείνο (το Εν) που ενώ δεν είναι κάτι είναι όμως έτσι ώστε να είναι παντού. Η πλωτινική οντολογία του τρόπου δεν αντιμάχεται την πλατωνικο-αριστοτελική οντολογία της ουσίας αλλά τη συμπληρώνει. Αντί να θεωρεί τα όντα προτεθημένα και να περιορίζεται στη διερεύνηση των οντολογικών σχέσεων μεταξύ προτεθημένων όντων, η πλωτινική Οντολογία του τρόπου εμβαθύνει στη διερεύνηση του ζητήματος της παραγωγής των όντων και συγκεκριμένα της παραγωγής του ενός από το άλλο. Η πλωτινική οντολογία αναλαμβάνει το παραδοσιακό φιλοσοφικό πρόβλημα των σχέσεων θεού και κόσμου, μόνο που προτίθεται να το αντιμετωπίσει με ριζικότερο τρόπο ανάγοντας το πώς της παραγωγής στο πώς του είναι τόσο του θεού όσο και του κόσμου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b143506.jpg","isbn":"978-960-02-2312-5","isbn13":"978-960-02-2312-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":134,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":143506,"url":"https://bibliography.gr/books/plwtinos-pros-mia-ontologia-tou-tropou.json"},{"id":141146,"title":"Ο Ηράκλειτος, ο κόσμος και ο Θεός","subtitle":"Γνωσιολογία, κοσμολογία και το πρόβλημα της ζωής και του θανάτου","description":"Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος (540-480) είναι από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Από το έργο του \"Περί Φύσεως\" διασώθηκαν περίπου 130 αποσπάσματα, μικρές φράσεις στις οποίες διατύπωσε τις ιδέες του για θέματα που αφορούν στη γνωσιολογία, στην κοσμολογία και στα ανθρώπινα πράγματα. Το ύφος του είναι λιτό, περιεκτικό, ποιητικό· πολλές φορές οι εκφράσεις που χρησιμοποιεί παραπέμπουν σε χρησμούς των μαντείων - λέγεται ότι είχε γνωρίσει μία Σίβυλλα στην περιοχή του ακρωτηρίου της Ερυθραίας (αρχαία Ιωνία): το νόημα πολλές φορές είναι διφορούμενο, καθώς προτιμά να υπαινίσσεται παρά να μιλά αναλυτικά. Για τον λόγο αυτόν έχει χαρακτηριστεί αινικτής και σκοτεινός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο βιβλίο αυτό γίνεται μια προσπάθεια να διατυπωθεί μια νέα, ως ένα βαθμό, ερμηνεία της σκέψης του Εφέσιου, κυρίως σε ό,τι αφορά στην κοσμολογία του. Υποστηρίζεται ότι ο Ηράκλειτος, συνδέοντας τον προβληματισμό του πάνω στο θέμα της ανθρώπινης κατάστασης -κυρίως στο πρόβλημα της ζωής και του θανάτου- με το κοσμολογικό πρόβλημα, οδηγήθηκε στη διατύπωση μιας θεωρίας διαδοχικών συμπάντων: το υπάρχον σύμπαν οδηγείται στη φθορά, η τάξη που βλέπουμε διαλύεται μέσα από μια οιονεί εκπύρωση, για να ξεκινήσει και πάλι μια ανάδυση ενός νέου σύμπαντος - αυτό επαναλαμβάνεται συνεχώς και στο διηνεκές. Για την ερμηνεία αυτήν παρουσιάζονται νέα στοιχεία, που αντλούνται τόσο από τα ίδια τα αποσπάσματα του Ηρακλείτου όσο και από σχόλια των Αριστοτέλη, Θεοφράστου, Κλήμεντα καθώς και άλλων δοξογράφων της αρχαιότητας, με μια αναφορά και στα ευρήματα από τη μελέτη του Παπύρου του Δερβενίου. Γίνεται επίσης εκτενής αναφορά στα σχόλια και τις αναλύσεις νεότερων μελετητών. Παράλληλα, παρουσιάζονται και τα επιχειρήματα εκείνων που υποστηρίζουν την άλλη ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία το σύμπαν είναι ένα και μοναδικό, μέσα στο οποίο συμβαίνουν μεταβολές με τη διατήρηση πάντα μιας ισορροπίας, έτσι ώστε να μην οδηγείται το σύμπαν σε φθορά και διάλυση. Όσον αφορά στην έννοια της εκπύρωσης, η άποψη που εδώ υποστηρίζεται είναι ότι δεν είναι αποδεκτή μια ολική εκπύρωση, αλλά μια οιονεί εκπύρωση, που οδηγεί σε μια διάλυση του κόσμου, όπως τον βλέπουμε γύρω μας, σε μια κατάσταση συνύπαρξης των βασικών στοιχείων του κόσμου, όπου όμως το πυρ βρίσκεται σε πολύ μεγαλύτερη αναλογία από τα άλλα στοιχεία, τη θάλασσα και τη γη: σε μια κατάσταση που ο Ηράκλειτος περιέγραψε ως τον κάλλιστο κόσμο, που είναι σάρμα εική κεχυμένον (απ. 124). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Ηράκλειτος ασχολήθηκε, ίσως κυρίως, με τα ανθρώπινα προβλήματα: μίλησε για τον θεό, τους θεούς, την ψυχή, τη ζωή και τον θάνατο, τη μετά θάνατον ζωή, τα μυστήρια και τις λατρείες. Για όλα αυτά δίνεται μια ανάλυση του πνεύματος με το οποίο ο Εφέσιος τα αντιμετώπισε και έδωσε απαντήσεις, οι οποίες βρίσκονται μέσα στο γενικότερο πλαίσιο προβληματισμού των Ιώνων φιλοσόφων. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b143840.jpg","isbn":"978-960-256-672-5","isbn13":"978-960-256-672-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":530,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2009-06-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":31,"extra":null,"biblionet_id":143840,"url":"https://bibliography.gr/books/o-hrakleitos-kosmos-kai-theos.json"},{"id":148458,"title":"Η επικούρεια φιλοσοφία και η παρερμηνεία της","subtitle":null,"description":"Η επικούρεια φιλοσοφία υπήρξε σημαντική για τους ανθρώπους, επειδή τους οδηγούσε στην απαλλαγή από τη δεισιδαιμονία, τη φοβία (για το θάνατο και για τους θεούς), την πλεονεξία και τη ματαιοδοξία, με στόχο την ευδαιμονία. Ο Επίκουρος στόχευε στην ευχάριστη και ενδιαφέρουσα ανθρώπινη ζωή, προωθώντας και την ενασχόληση με τη φιλοσοφία η οποία ήταν συνυφασμένη με τη μάθηση (η δική του φιλοσοφία), απαλλαγμένη από τους μύθους της Μεταφυσικής οι οποίοι προκαλούσαν φόβο στους ανθρώπους. Στόχευε στη μελέτη των ζητημάτων που είχαν σχέση με τις ανάγκες της ζωής, παρέχοντας ο ίδιος ουσιαστικό ενδιαφέρον, αγάπη και ευαρέσκεια στους μαθητές του.\u003cbr\u003eΓενικά, το φιλοσοφικό του σύστημα οδήγηση τους ανθρώπους, σ' έναν τρόπο ευχάριστης και ενδιαφέρουσας ζωής, χωρίς τους φόβους που παρείχε η Μεταφυσική. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον επίλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151386.jpg","isbn":"978-960-6654-94-7","isbn13":"978-960-6654-94-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":110,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2010-02-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":151386,"url":"https://bibliography.gr/books/h-epikoureia-filosofia-kai-parermhneia-ths.json"},{"id":148840,"title":"Εμπεδοκλής ο Ακραγαντίνος και η εποχή του μίσους","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151770.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":{"id":787,"name":"Αστρολάβος","books_count":87,"tsearch_vector":"'astrolabos' 'astrolavos'","created_at":"2017-04-13T00:56:48.634+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:48.634+03:00"},"pages":85,"publication_year":1989,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2010-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":252,"extra":null,"biblionet_id":151770,"url":"https://bibliography.gr/books/empedoklhs-o-akragantinos-kai-h-epoxh-tou-misous.json"},{"id":149836,"title":"Η φιλοσοφία της χαράς της ζωής","subtitle":null,"description":"Tούτο το βιβλίο αποτελεί ορόσημο για τους μελετητές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και ειδικά της επικούρειας φιλοσοφίας. Κι αυτό επειδή είναι το πρώτο βιβλίο εισαγωγής στην επικούρεια σκέψη που κυκλοφόρησε στα ελληνικά, κατά το 1926.\u003cbr\u003eΗ συγγραφή του βέβαια υποδεικνύει ότι στη δημοκρατική (ακόμη) Γερμανία του μεσοπολέμου ανθούσε η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, του ιωνικού υλισμού και της επικούρειας φιλοσοφίας, κι εκεί την διδάχθηκαν επιφανείς Έλληνες λόγιοι, όπως ο Ανδρέας Δαλέζιος, ο Χαράλαμπος Θεοδωρίδης και πολλοί άλλοι. \u003cbr\u003eΟ Χάινριχ Σμιτ υπήρξε ένας ένας εξαίρετος βιολόγος κι ένας λαμπρός φιλόλογος. Το 1916 έγινε διευθυντής του βιολογικού αρχείου Χέκελ και το 1919 ανέλαβε την έδρα βιολογίας στον πανεπιστήμιο της Ιένας. Διώχθηκε από τους ναζιστές και πέθανε το 1935 αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο συγγραφικό έργο. \u003cbr\u003eΆρχισε να γράφει το βιβλίο του για τον Επίκουρο από το 1912 αλλά ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος τον ανάγκασε να το δημοσιεύσει το 1921. Πέντε χρόνια αργότερα ο Ανδρέας Δαλέζιος το μετέφρασε και το εξέδωσε στην Ελλάδα.\u003cbr\u003eΗ νέα δημοσίευση από τις Εκδόσεις Βερέττα προσφέρει μια καινούργια μετάφραση εμπλουτισμένη από ένα πλήθος επεξηγηματικών σημειώσεων προκειμένου να επιτρέψει στους μελετητές και φίλους της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας να απολαύσουν σε βάθος το πρωτοπόρο αυτό εγχειρίδιο της φιλοσοφίας της χαράς της ζωής. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152771.jpg","isbn":"978-960-6712-48-7","isbn13":"978-960-6712-48-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":110,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2011-06-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Epicure Philosophie der Lebensfreude","publisher_id":50,"extra":null,"biblionet_id":152771,"url":"https://bibliography.gr/books/h-filosofia-ths-xaras-zwhs.json"},{"id":166617,"title":"Πλάτων - Αριστοτέλης: Προς μία συμφιλίωση","subtitle":"Ανιχνεύσεις στον ύστερο νεοπλατωνισμό","description":"Η συγκρότηση της δυτικής μεταφυσικής θεμελιώνεται, με εντασιακό τρόπο, στους δύο κορυφαίους πυλώνες της αρχαίας ελληνικής σκέψης, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. Το διδάσκαλο και τον μαθητή, τον μυθικό διαλεκτικό και τον ορθολογικό άξονα της αφήγησης. Ο καθείς με την οικεία του συγκρότηση και με την αυτόνομη διαδρομή του. Ο διδάσκαλος δια της Ακαδημίας και ο μαθητής για του Λυκείου διαμορφώνουν τις τάσεις εκείνες που σε κάποιο σημείο εμφανίζονται να ευρίσκονται σε ασυμφιλίωτη αντιπαράθεση. Η ιστορία όμως της φιλοσοφίας επιτελεί το καθήκον της. Μέσα από προσεκτικές ανιχνεύσεις ανακαλύπτει τους κοινούς τόπους τους, που δεν είναι άλλοι από την αγωνία τους για το αληθεύειν. Με την ύστερη φάση της Νεοπλατωνικής Σχολής (Πλούταρχος, Συριανός, Πρόκλος, Δαμάσκιος, 4ος-6ος αιώνας) καταγράφεται το όραμα για την κορυφαία συμφιλίωσή τους και μάλιστα όχι στο πλαίσιο ενός ιστορικού συμβιβασμού. Ο ελληνισμός δεν μπορεί να παραμείνει διχασμένος. Αναζητεί τις διαλεκτικές συνθέσεις του και τις ανακαλύπτει. Από το σημείο αυτό και εκείθεν αναλαμβάνει το εργώδες εγχείρημα να τις εξειδικεύει, δείγματα του οποίου επιχειρεί να παρουσιάσει το ανά χείρας πόνημα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169679.jpg","isbn":"978-960-463-111-7","isbn13":"978-960-463-111-7","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":1388,"name":"Σκέψη","books_count":28,"tsearch_vector":"'skepsh' 'skepsi'","created_at":"2017-04-13T01:01:17.911+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:01:17.911+03:00"},"pages":381,"publication_year":2011,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"24.0","price_updated_at":"2011-08-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":393,"extra":null,"biblionet_id":169679,"url":"https://bibliography.gr/books/platwn-aristotelhs-pros-mia-symfiliwsh.json"},{"id":169199,"title":"Οι πρωτοπόροι του δυτικού στοχασμού","subtitle":null,"description":"Η αρχή της φιλοσοφίας είναι σαν την αρχή του κόσμου. Όσο σημαντικό είναι να την γνωρίσουμε τόσο δύσκολο είναι να δώσουμε μια ικανοποιητική απάντηση στα ερωτήματα που αφορούν την προσέγγισή της. Αν ακολουθήσουμε την πορεία της φιλοσοφίας από την αρχή της μέχρι σήμερα, δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε από άλλο σημείο παρά από τις πηγές και τις αιτίες που τροφοδότησαν τον φιλοσοφικό στοχασμό. Για αυτό τον λόγο η πρώτη φιλοσοφική σκέψη είναι πολύ σημαντική όχι μόνο επειδή είναι η πρώτη αλλά επειδή είναι η μήτρα της φιλοσοφίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε αυτή την σκέψη θα προσεγγίσουμε το έργο του Αναξίμανδρου και του Αναξιμένη, του Ξενοφάνη, του Ηράκλειτου, του Πυθαγόρα, του Παρμενίδη, του Ζήνωνα και του Μέλισσου, του Εμπεδοκλή, του Αναξαγόρα, του Αρχέλαου, του Διογένη του Απολλωνιάτη και των ατομικών του Λεύκιππου και του Δημόκριτου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b172274.jpg","isbn":"978-960-7582-59-1","isbn13":"978-960-7582-59-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":2511,"name":"Μονογραφίες","books_count":40,"tsearch_vector":"'monografies' 'monographies'","created_at":"2017-04-13T01:11:49.925+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:11:49.925+03:00"},"pages":25,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"5.0","price_updated_at":"2011-11-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":142,"extra":null,"biblionet_id":172274,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-prwtoporoi-tou-dytikou-stoxasmou.json"},{"id":172301,"title":"Νεοπλατωνισμός","subtitle":"Το λυκόφως της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας","description":"Ο νεοπλατωνισμός, το τελευταίο φιλοσοφικό ρεύμα στην ιστορία της ελληνικής αρχαιότητας, που εκδηλώθηκε κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, σε μία εποχή μεγάλης πολιτικής, κοινωνικής και πνευματικής παρακμής, μπόρεσε να επιβιώσει μέσα στην πρόοδο του χρόνου αποτελώντας, με την διαιώνισή του, γέφυρα μεταφοράς ιδεών σε ξεχωριστούς μεταξύ των πολιτισμούς, όπως το Ισλάμ, το Βυζάντιο και η λατινική Δύση, σε ετερόκλητες μεταξύ των περιόδους, όπως ο Μεσαίωνας, η Αναγέννηση και η εποχή των Νεότερων Χρόνων, σε διαφορετικούς μεταξύ των τομείς του πολιτισμού, όπως η φιλοσοφία και η λογοτεχνία, σε μεμονωμένους φιλοσόφους και ποιητές με δικό του ο καθένας των πνευματικό προσανατολισμό. Το λυκόφως της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, ο νεοπλατωνισμός, δεν έπαψε αιώνες τώρα να φωτίζει διακριτικά όσο και διεισδυτικά τον φιλοσοφικό στοχασμό κατά τις διάφορες φάσεις της μακράς ιστορίας του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175395.jpg","isbn":"978-960-491-021-2","isbn13":"978-960-491-021-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":176,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2012-01-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":395,"extra":null,"biblionet_id":175395,"url":"https://bibliography.gr/books/neoplatwnismos-6dfb8442-e48a-4bd8-a7cf-0f5f3481f814.json"},{"id":172505,"title":"Περί αρχαίας ελληνικής μυητικής διδασκαλίας: Λόγος περί Διονύσου και ψυχής ΙΙ","subtitle":null,"description":"Η παρουσίασις αυτών των κειμένων αποτελεί το ένατον κατά σειρά Βιβλίον, εκ των λεχθέντων τον Αναστασίου Βαλαδώρου, πού κατά την διάρκεια του βίου του με αγάπη και αφοσίωση επραγματεύθηκε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ δημοσίευσίς των αφ ενός μεν έχει σκοπό την συγκέντρωση και διαφύλαξη, από τον τυχόν διασκορπισμό τους στην φθορά του χρόνου, και αφετέρου, μία προσφορά προς αυτούς πού αναζητούν την πληρέστερη κατανόηση της αληθείας, του ποιητικού και δημιουργικού λόγου της αρχαίας ελληνικής θρησκείας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌπως στα προηγούμενα βιβλία, έτσι και σ' αυτό, ο φίλος αναγνώστης θα διαπιστώσει σιγά-σιγά ότι ο τρόπος της προσεγγίσεως του θείου Λόγου, είναι ένας ιδιαίτερος μυητικός τρόπος με τον όποιον συνήθιζε να κυκλοελίσσεται το πνεύμα του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέσα από τον λόγον του, μας δείχνει την αρετήν της δυνάμεως της ψυχής και του νου του, η οποία διαρκώς διατηρεί την σχέσιν της ορατότητος καί της απτότητός του, μετά του θείου και μοναδικού Λόγου, του αεί όντος υπάρχοντος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑναμφίβολα διαπιστώνει κανείς ότι ήτο βαθύτατα γνώστης, τόσο της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, όσο και της ορθοδόξου Χριστιανικής Αποκαλύψεως.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175600.jpg","isbn":"978-960-408-102-8","isbn13":"978-960-408-102-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":234,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2012-02-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":722,"extra":null,"biblionet_id":175600,"url":"https://bibliography.gr/books/peri-arxaias-ellhnikhs-myhtikhs-didaskalias-logos-dionysou-kai-psyxhs-ii.json"},{"id":178047,"title":"Η συμπαντική γεωμετρία των αρχαίων Ελλήνων","subtitle":"Το άπειρο ∞, το οκτώ 8 και η σύγχρονη φυσική","description":"Στο κείμενο αυτό παρατίθενται στοιχεία που φανερώνουν ότι η αρχαία ελληνική φιλοσοφία εδίδασκε πριν από χιλιάδες χρόνια αυτό ακριβώς που η σύγχρονη φυσική επιστήμη ακόμη αναζητεί και ονομάζει \"Θεωρία των Πάντων\" (Θ.Τ.Π.). Στην πορεία τής αναζήτησης της αυτής η σύγχρονη επιστήμη αποκαλύπτει στοιχεία που επιβεβαιώνουν τα διδάγματα τής αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας. Η πιο πρόσφατη μάλιστα έρευνα, θεωρητική και πειραματική, οι πιο μοντέρνες θεωρίες που αφορούν στην Φυσική επιστήμη (η θεωρία της Σχετικότητας, η Κβαντομηχανική, η θεωρία του Χάους) βοηθούμενες και από την εξέλιξη της τεχνολογίας, αγγίζουν τα πιο μυστηριακά και απόκρυφα μέρη της αρχαίας Ελληνικής Κοσμοθεωρίας - Φιλοσοφίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ φιλοσοφία αυτή εδιδάσκετο με πολλές μεθόδους, ανάμεσα σ' αυτές ήταν και η χρήση συμβόλων. Το σημαντικώτατο, ίσως απ' όλα, είναι ένα αρχαιότατο σύμβολο που αποτελούσε συγχρόνως και σύστημα προσομοίωσης του κοσμικού γίγνεσθαι, όπως θα αναλυθεί στην συνέχεια. Το σύμβολο αυτό καθοριστικά εμφανίζεται μεταξύ άλλων, στον Δίσκο τής Φαιστού, στο Κηρύκειο του Ερμή και στην Πυθαγόρεια διδασκαλία ως ο ιερός αριθμός οκτώ (8) ή (Η).\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b181170.jpg","isbn":"978-960-89489-4-5","isbn13":"978-960-89489-4-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":200,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2012-07-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1582,"extra":null,"biblionet_id":181170,"url":"https://bibliography.gr/books/h-sympantikh-gewmetria-twn-arxaiwn-ellhnwn.json"},{"id":182883,"title":"Ο σκεπτικιστής, ο επικούρειος, ο στωικός, ο πλατωνικός","subtitle":null,"description":"Ο μεγάλος Σκωτσέζος διαφωτιστής και ιστορικός Ντέιβιντ Χιουμ (1711-1776) θεωρείται ως ο \"απόλυτος σκεπτικιστής\" ή ο κατ’ εξοχήν ηθικός φιλόσοφος. Στα τέσσερα αυτά δοκίμια, που περιλαμβάνονται στο δίτομο έργο-επιτομή της φιλοσοφίας του \"Δοκίμια ηθικά, πολιτικά και λογοτεχνικά\" (1758), ο Χιουμ αξιολογεί τέσσερις μεγάλες φιλοσοφικές σχολές της αρχαίας Ελλάδας αναζητώντας απαντήσεις στα κεντρικά ερωτήματα που διέπουν το έργο του: Ποια είναι η πραγματική φύση του Καλού και του Κακού; Αρετή και ευτυχία είναι έννοιες σύμφυτες; Ποια είναι η στάση ζωής που μας συμφιλιώνει πληρέστερα με τον εαυτό μας; Στην εποχή του, οι θέσεις του αντιμετωπίσθηκαν συχνά ως αιρετικές. Σήμερα, εκπλήσσουν με την επικαιρότητά τους.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b186013.jpg","isbn":"978-960-283-356-8","isbn13":"978-960-283-356-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":3797,"name":"microMega","books_count":40,"tsearch_vector":"'micromega'","created_at":"2017-04-13T01:23:15.937+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:23:15.937+03:00"},"pages":121,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2013-04-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Sceptic, the Epicurean, the Stoic, the Platonist","publisher_id":205,"extra":null,"biblionet_id":186013,"url":"https://bibliography.gr/books/o-skeptikisths-epikoureios-stwikos-platwnikos.json"},{"id":183152,"title":"Γνώση, ηδονή, ευδαιμονία","subtitle":null,"description":"Οι μελέτες που συμπεριλαμβάνονται σε αυτό τον τόμο αφορούν κυρίως δύο ευρύτερα γνωστικά αντικείμενα, τους λεγόμενους ελάσσονες Σωκρατικούς και τους φιλοσόφους της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής περιόδου. Το πρώτο μέρος του τόμου, το οποίο αποτελείται από πέντε άρθρα, εστιάζει στους Κυρηναϊκούς - μία από τις σχολές των οποίων τα μέλη ισχυρίζονται, όπως άλλωστε και ο Πλάτων και οι διάδοχοί του στην Ακαδημία, ότι είναι οι μόνοι φιλόσοφοι που διασώζουν και συντηρούν το αυθεντικό πνεύμα του Σωκράτη. Σύμφωνα με την ερμηνεία που αναπτύσσεται εδώ, οι Κυρηναϊκοί διεκδικούν τη σωκρατική τους ταυτότητα σε δύο διακριτούς αλλά αλληλένδετους τομείς, τη γνωσιοθεωρία και την ηθική. Όσον αφορά τη γνωσιοθεωρία, υποστηρίζουν πως μπορεί κανείς να γνωρίζει μόνον τα πάθη του (δηλαδή εσωτερικά συμβάντα ή καταστάσεις που συμπεριλαμβάνουν αισθήματα, συναισθήματα και αντιληπτικές εμπειρίες), δεν είναι όμως σε θέση να αποκτήσει γνώση των αντικειμένων του εξωτερικού κόσμου. Η θέση τους αυτή μπορεί να θεωρηθεί σωκρατική στο μέτρο που επικεντρώνεται στον άνθρωπο μάλλον παρά στη φυσική πραγματικότητα, κι επίσης μας ωθεί προς κάποια μορφή αυτογνωσίας τονίζοντας ότι κάθε άλλη γνώση είναι αδύνατη. Όσον αφορά την ηθική, οι Κυρηναϊκοί πρεσβεύουν διαφορετικές απόψεις, όλοι όμως προσυπογράφουν σε κάποιο είδος ηδονισμού ισχυριζόμενοι ότι τα ηθικά τέλη, το ανώτατο αγαθό και το απώτατο κακό, είναι αντιστοίχως η ηδονή και ο πόνος, κι ότι επιδιώκουμε το πρώτο αλλά αποφεύγουμε το δεύτερο σε όλες μας τις πράξεις. Μολονότι ο Σωκράτης παρουσιάζεται συχνά ως αντιηδονιστής, μια προσεκτική ανάγνωση των αρχαίων πηγών υποδηλώνει πως η στάση του ως προς την ηδονή είναι περίπλοκη και διφορούμενη, κι ότι μπορεί να ερμηνευθεί τόσο ως εκλεπτυσμένος ηδονισμός όσο και ως το αντίθετό του. Επομένως είναι δυνατόν να θεωρήσει κανείς την κυρηναϊκή ηθική ως μία ακόμη παραφυάδα της σωκρατικής φιλοσοφίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο δεύτερο μέρος του τόμου περιλαμβάνει επτά μελέτες, οι οποίες αφορούν κυρίως τους Επικούρειους φιλοσόφους αλλά δευτερευόντως αναφέρονται και σε φιλοσόφους άλλων σχολών, για παράδειγμα εκπροσώπους των Στωικών, των Περιπατητικών και της πλατωνικής Ακαδημίας. Οι μελέτες αυτές πραγματεύονται θέματα γνωσιολογίας, φιλοσοφίας του νου, σημασιολογίας, ψυχολογίας, θεολογίας, αισθητικής και, κυρίως, θεωρητικής και πρακτικής ηθικής. Πολλές από αυτές αναδεικνύουν το ασυνήθιστα υψηλό επίπεδο ενότητας και συνοχής της Επικούρειας σχολής, το οποίο διατηρείται παρά το γεγονός ότι οι νεότεροι Επικούρειοι σχηματίζουν αντίπαλες ομάδες που διαφωνούν ως προς την ερμηνεία των συγγραμμάτων του Επίκουρου και των άλλων αυθεντιών της σχολής. Γύρω στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ. η ομάδα με το μεγαλύτερο κύρος και την εκτενέστερη επιρροή είναι αναμφίβολα η σχολή της Αθήνας, η οποία εδράζεται στον Κήπο του Επίκουρου, διευθύνεται από έναν χαρισματικό σχολάρχη, τον Ζήνωνα τον Σιδώνιο, και προβάλλει τη δική του ερμηνεία των θέσεων του Επίκουρου ως τη μόνη ορθόδοξη. Ένας από τους μαθητές του Ζήνωνα είναι και ο Φιλόδημος από τα Γάδαρα (περίπου 110 π.Χ. - 40/30 π.Χ.), ένας σημαντικός φιλόσοφος του Κήπου ο οποίος έζησε και δίδαξε για πολλά χρόνια στη λεγόμενη Βίλα των Παπύρων στο Ηράκλειο της Κάτω Ιταλίας, και του οποίου το πολύπλευρο έργο διασώθηκε εν μέρει στους παπύρους του Ηράκλειου (όσους επιβίωσαν της έκρηξης του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. και δεν καταστράφηκαν αργότερα). Μέχρι πρόσφατα ο Φιλόδημος παρέμενε σχετικά άγνωστος στο ευρύτερο κοινό. Τα άρθρα που αναδημοσιεύονται στην παρούσα συλλογή συνετέλεσαν αποφασιστικά στην ανασυγκρότηση και τη σωστή κατανόηση της φιλοσοφίας του. Καταδεικνύουν ότι ο Φιλόδημος ασπάζεται και αναπτύσσει τη ζηνώνεια εκδοχή της σκέψης του Επίκουρου· διευρύνει τη διδασκαλία του Επίκουρου με πρωτοτυπία αλλά και σεβασμό στο πνεύμα του ιδρυτή της σχολής· και καταλαμβάνει κεντρική θέση στον Επικουρισμό και γενικότερα τη φιλοσοφική σκέψη του τελευταίου αιώνα της ρωμαϊκής δημοκρατίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b186282.jpg","isbn":"978-960-7651-96-9","isbn13":"978-960-7651-96-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":636,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"34.0","price_updated_at":"2013-02-18","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":35,"extra":null,"biblionet_id":186282,"url":"https://bibliography.gr/books/gnwsh-hdonh-eudaimonia.json"},{"id":184483,"title":"Επίκουρου Κύριες δόξες","subtitle":null,"description":"Οι \"Κύριες δόξες\" αποτελούν τον κολοφώνα της επικούρειας διδασκαλίας και το επιστέγασμα της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι \"Κύριες δόξες\" είναι ό,τι καλύτερο έχουμε σήμερα από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό για να απολαύσουμε στην εντέλεια τη μοναδική και ανεπανάληπτη υπαρξή μας σε τούτο τον υπέροχο κόσμο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι \"Κύριες δόξες\" είναι το αιώνιο, μακάριο και άφθαρτο δώρο του Αθηναίου φιλόσοφου Επίκουρου προς την ανθρωπότητα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187619.jpg","isbn":"978-960-6712-90-6","isbn13":"978-960-6712-90-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":140,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2013-04-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":50,"extra":null,"biblionet_id":187619,"url":"https://bibliography.gr/books/epikourou-kyries-dokses.json"},{"id":184553,"title":"Η επικούρεια φιλοσοφία","subtitle":"Άτομο και κοινωνία","description":"Το βιβλίο αποτελεί έρευνα πολλών ετών και εμβαθύνει σε ζητήματα φιλοσοφικής ανθρωπολογίας. Η συγγραφέας προβάλλει την αυτονομία του φιλόσοφου μέσα από την ηθική, φυσική, και ειδικότερα την κοινωνική και πολιτική θεωρία του, προοιωνίζοντας την έλευση του ­\"παρεγκλίνοντος\" ατόμου, του ενεργούντος υποκειμένου. Συγκεκριμένα, γράφει (η συγγραφέας) ότι ο επικούρειος σοφός, μέσω της ορθής συμμέτρησης των επιθυμιών του σε μια σημασιολογικά ανοδική πορεία, αποβλέπει στην άσκηση της ελεύθερης βούλησης, σκοποθετώντας την απόκτηση του υπέρτατου τέλους, της αταραξίας. Στη συνέχεια αναφέρει τη βασική της θέση ότι όχι μόνο υπάρχει επικούρεια πολιτική φιλοσοφία (Κήπος- πόλις ?ν πόλει), αλλά και η γνωστή υποτίμηση από το φιλόσοφο της πολιτικής δε σημαίνει αποχή αλλά μια συγκεκριμένη πολιτική πράξη, ως επιθετική κριτική, μέσω του επαναστατικού διαφωτισμού, με στόχο κάθε σκληρυμένη αντίληψη της αλλοτριωμένης εποχής του. Και καταλήγει η συγγραφέας στη σύνδεση της αυτονομίας και ελευθερίας του ανθρώπου με την ευδαιμονία, όχι μέσα από μια θεωρητική, όπως πιστεύεται συνήθως, αλλά μια επαναστατική ανθρωπολογία με βάση την έννοια-οδηγό που χρησιμοποίησε από την αρχή της μελέτη της, δηλαδή την ανθρώπινη αυτονομία. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187689.jpg","isbn":"978-960-454-130-0","isbn13":"978-960-454-130-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":192,"publication_year":2013,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"22.0","price_updated_at":"2013-04-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":544,"extra":null,"biblionet_id":187689,"url":"https://bibliography.gr/books/h-epikoureia-filosofia.json"}]