[{"id":118572,"title":"Μακμπέθ","subtitle":null,"description":"Με τον «Μακμπέθ», ο Σαίξπηρ εποίησε, για μία ακόμη φορά, όπως και σε άλλα έργα του, ένα σκηνικό αντικείμενο πολιτικού στοχασμού πάνω στην τραγωδία της εξουσίας, θέμα που, μαζί με την οικογένεια, είναι οι δύο σταθεροί πυλώνες της δραματουργίας. Ωστόσο, ο στοχασμός αυτός δεν θα είχε την σκηνική επάρκεια που έχει, εάν δεν έφτανε εκεί όπου μονάχα ένας στοχαστικός ποιητής μπορεί να τον φτάσει : στην καρδιά του προβλήματος της εξουσίας. Αυτή η καρδιά, θα είχε κυριολεκτικά μόνον έναν σάκο, μία μόνο πλευρά, θα ήταν ελλιπής, μισή, θα υπολειτουργούσε και θα κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να σταματήσει, εάν δεν είχαν συνυπάρξει και το δεξιό και το αριστερό της μέρος που συναποτελούν την καρδιά στην ολότητά της : αυτά τα δύο μέρη της καρδιάς της εξουσίας είναι ο Μακμπέθ και ο Μάλκολμ και είναι αλληλένδετα, κάτι περισσότερο : το πρώτο χάνει την σημασία του χωρίς το δεύτερο, όπως και το δεύτερο μένει εκκρεμές, ανενεργό και αναιτιολόγητο χωρίς το πρώτο. Αυτή η αλληλεξάρτηση των δύο μερών παράγει το στοχαστικό μέρος της δραματουργικής κίνησης του Σαίξπηρ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτον «Μακμπέθ», αυτό το συντελεσμένο όλον δεν θα ήταν δυνατόν παρά να καταλήξει σ' ένα σημείο φρικτότερο εκείνου απ' το οποίο ξεκίνησε και μέσα στο οποίο κύλησε. Όλα, έχοντας διαδραματιστεί στην Σκοτία, και έχοντας τερματιστεί δήθεν αισίως, με μία παραπλανητική εξαγγελία, απ' τον ίδιο τον νέο κυρίαρχο της, περί αποκαταστάσεως της κατηργημένης νομιμότητας και της διασυρμένης δικαιοσύνης, όλα, λοιπόν, παρότι διανοίγεται με την πολλά υποσχόμενη διαδοχή μία νέα μελλοντική προοπτική η οποία μόνον αισιοδοξία θα έπρεπε να εμπνέει αφού το προηγούμενο τυραννικό καθεστώς αντικαθίσταται απ' το φαινομενικώς αντίθετο του, όλα, εντούτοις, παραμένουν ακόμη πιο βυθισμένα από πριν στην κατάσταση στην οποία βρίσκονταν έως εκείνην την στιγμή: εν σκοτία.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΔημήτρης Δημητριάδης\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b121163.jpg","isbn":"978-960-89654-0-9","isbn13":"978-960-89654-0-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":20,"name":"Θέατρο","books_count":476,"tsearch_vector":"'theatro'","created_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00"},"pages":136,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"13.0","price_updated_at":"2013-05-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Macbeth","publisher_id":1953,"extra":null,"biblionet_id":121163,"url":"https://bibliography.gr/books/makmpeth-1149fd81-ce9f-429a-9771-fe55e68cc96d.json"},{"id":164032,"title":"Λήθη","subtitle":"Πέντε θεατρικοί μονόλογοι","description":"Πέντε. Φωνές, σώματα, στόματα. Μιλούν. Πέντε φορές αρχίζουν και πέντε φορές τελειώνουν, και κάθε φορά είναι η πρώτη, και κάθε φορά είναι η τελευταία. Αρχίζουν για να μιλήσουν, και τελειώνουν για να μην ξαναμιλήσουν. Στο ενδιάμεσο μιλούν σαν να τους έχει δοθεί για τελευταία φορά ο λόγος. Η κάθε λέξη λέγεται με τρόπο τελεσίδικο, σαν να δίνεται για να μην ξαναδοθεί στον ομιλούντα· σαν ο ομιλών να γνωρίζει, και γνωρίζει, ότι, με κάθε λέξη που προφέρει, τελειώνει βαθμηδόν η δυνατότητά του να μιλήσει· γι' αυτό και κάθε λέξη λέγεται ως τελειωτική. Κατάσταση τελικού γεγονότος η κάθε φορά, με την ταπεινή καί βασιλεύουσα στάση που έχει κάθε τελικό γεγονός, όπου όλα κατατίθενται σαν να μην γινόταν να κατατεθούν παρά μόνον έτσι, σαν αυτός που μιλάει να μην είχε στην διάθεση του παρά μόνον αυτόν τον τρόπο τον οποίο χρησιμοποιεί ως έσχατη ευκαιρία. Πέντε φορές η φωνή, το σώμα, το στόμα, ξαναρχίζουν σαν να μην έχουν αρχίσει άλλη φορά, για να πουν κάτι που δεν έχουν ξαναπεί. Είναι ή ίδια φωνή κάθε φορά; Είναι το ίδιο σώμα; Το ίδιο στόμα; Είναι κάθε φωνή κάθε φορά. Κάθε φορά είναι το κάθε σώμα, το κάθε στόμα. Αυτός που μιλάει, είναι αυτός που μιλάει κάθε φορά. Κάθε φορά ο ίδιος, κάθε φορά ένας άλλος. Όποιος κι αν είναι, όποιος κι αν μιλάει, ποτέ άλλοτε δεν έχει μιλήσει έτσι, ποτέ άλλοτε δεν ήταν αυτός πού είναι τώρα πού μιλάει. Τώρα μιλάει για να ζήσει, τώρα μιλάει για να πεθάνει. Ούτε το ένα ούτε το άλλο επιτρέπουν διολισθήσεις έξω από την κρίσιμη περιοχή τους· ούτε το ένα ούτε το άλλο δέχονται παρασπονδίες μέσα στην περιοχή τους· καί το ένα καί το άλλο ζητούν απ' αυτόν πού μιλάει, να στέκεται στο ύψος της ζωής του καί του θανάτου του. Αυτός που μιλάει εδώ στέκεται στο ύψος της ζωής του και του θανάτου του. Γι' αυτό μιλάει. Για να ζήσει καί για να πεθάνει. Μία φορά επί πέντε. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b167064.jpg","isbn":"978-960-9517-01-0","isbn13":"978-960-9517-01-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":20,"name":"Θέατρο","books_count":476,"tsearch_vector":"'theatro'","created_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00"},"pages":90,"publication_year":2011,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"11.0","price_updated_at":"2011-06-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1953,"extra":null,"biblionet_id":167064,"url":"https://bibliography.gr/books/lhthh-4d7635b8-5189-416c-a6be-e4b4935e683d.json"}]