[{"id":167427,"title":"Μιχάλης Μανουσάκης: Ο χώρος του χρόνου","subtitle":"Αναδρομή","description":"Η έκθεση του Μιχάλη Μανουσάκη \"Ο χώρος του χρόνου\" συνεχίζει κατά τρόπο ευκταίο το εκθεσιακό πρόγραμμα \"Επέστρεφε\", ως δεύτερη κατά σειρά παραγωγή, μετά την εναρκτήρια με τα θεατρικά κοστούμια και προσωπεία του Γιάννn Μετζικώφ. Σκοπός του προγράμματος είναι να παρουσιαστεί στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων το εικαστικό έργο καλλιτεχνών, ήδη καταξιωμένων αλλά και νεώτερων, με καταγωγή και βιώματα από την Κρήτη.\u003cbr\u003eΩς μόττο αυτής της σειράς εκθέσεων προτάσσεται ο τίτλος του γνωστού ποιήματος του Κωνσταντίνου Καβάφη (\"Επέστρεφε\", 1912). Σαφώς αυτή η σύνθεση του αλεξανδρινού ποιητή έχει έντονα αισθαντικό, ερωτικό χαρακτήρα. Μήπως όμως δεν είναι έντονα συγκινησιακή και πλήρης αισθήσεων, άρα εν τέλει κατά κάποιο τρόπο ερωτική η βιωματική σχέση με τον τόπο καταγωγής; Ακόμα και ασυνείδητα, η σωματική μνήμη εγγράφει στο εσώτερο ψυχοπνευματικό υπόβαθρο τα ερεθίσματα που δέχεται κανείς από τον τόπο των πρώτων βιωμάτων του, από τον κόσμο της καταγωγής του. Κι αυτό το απόθεμα, πάλι ηθελημένα η μπ, εκφαίνεται τελικά στη δράση του ατόμου, πόσο μάλλον σε έργα πρωτίστως δημιουργικά, όπως de facto είναι αυτά των καλλιτεχνών. Ο Μιχάλης Μανουσάκης, γέννημα-θρέμμα Χανιώτης, ζει και σταδιοδρομεί πλέον με έδρα την Αθήνα, τόσο με το πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο του, παρουσιασμένο ήδη σε πλειάδα σημαντικών ατομικών και ομαδικών εκθέσεων, όσο και με τη διδασκαλία του στην Ανωτάτη σχολή Καλών Τεχνών. Σε ό,τι πάντως κι αν επιχειρεί, η Κρήτη και ιδίως η πόλη των Χανίων είναι παρούσα.\u003cbr\u003eΚαι στην προκείμενη έκθεση, ο αρχετυπικός τόπος της καταγωγής του είναι αυτός που σηματοδοτεί την εικονοπλασία του ζωγραφικού χώρου του. Αυτόν τον έντονα βιωματικό κόσμο του, εμψυχωμένο από τις φασματικές συμβολικές φιγούρες του, παρουσιάζει ο Μιχάλης Μανουσάκης στη γενέθλια πόλη του, \"επιστρέφοντας\" σε αυτήν ακόμη μία φορά, προφέροντάς της κατ' ουσίαν την προσωπική του ματιά στα πράγματα, τη δική του εκδοχή της ζωής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΘοδωρής Κουτσογιάννnς\u003cbr\u003eΔρ ιστορίας της τέχνης, Επιμελητής του εκθεσιακού προγράμματος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170494.jpg","isbn":"978-960-98489-9-2","isbn13":"978-960-98489-9-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":151,"publication_year":2011,"publication_place":"Χανιά","price":"15.0","price_updated_at":"2011-09-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":170494,"url":"https://bibliography.gr/books/mixalhs-manousakhs-o-xwros-tou-xronou.json"},{"id":141893,"title":"Βασίλης Κελαϊδής","subtitle":"22 Σεπτεμβρίου 2008 - 9 Ιανουαρίου 2009","description":"Επισκεπτόμενος, μαζί σας, αυτή την αναδρομική έκθεση έργων μου, που διοργανώνει η Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, αισθάνομαι να έχω εναποθέσει στους πίνακες μου το φοβερό παραμύθι που με τρόμαζε και με σαγήνευε κάποτε, καθώς μικρό παιδί προχωρούσα στην εφηβεία της γνώσης και της εμπειρίας αργότερα. Κινούμενη μέσα στον χρόνο η συνείδησή μου, αποθησαύριζε εντυπώσεις, εμπειρίες, εικόνες (μεγάλωσα ανάμεσα στους μαύρους ογκόλιθους του αρχαιολογικού χώρου της Τίρυνθας, στα μαύρα χρόνια της κατοχής). Αυτές έδωσαν το εκφραστικό υλικό στη δουλειά μου και διαμόρφωσαν τη στάση μου απέναντι στη Ζωή και στην Τέχνη. Ψυχανεμίσματα πέρασαν στα τελάρα μου που τα έκαναν μαγικούς καθρέφτες που δείχνουν το μέλλον χωρίς πρόθεση για φιλολογικές ή ηθικές περιγραφές. Αναπόδραστα λοιπόν την πρώτη εκείνη περίοδο, ο ζωγραφικός μου χώρος κυριαρχείται από μια μεταλλική χρωματική υφή και από βαριές αιωρούμενες φόρμες που μεταβιβάζουν μέσα από αυτόν, ένα αίσθημα αγωνίας και λανθάνουσας απειλής: για κάτι που πρόκειται να συμβεί... Φόβος, λοιπόν; Αγχος; Γιατί όχι! Σωτήριες και δημιουργικές μπορούν να γίνουν αυτές οι κινήσεις της ψυχής, αν βρεις τον τρόπο να τις ελέγξεις και να τις μετουσιώσεις σε ζωγραφικά χαρίσματα. Έτσι, με το τέλος της δεκαετίας του ’70, ολοκληρώνεται, θα έλεγα, μια ενότητα έργων μου που θα μπορούσε να έχει το γενικό τίτλο η Απειλή. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτη συνέχεια αυτής της 40χρονης πορείας, κουρασμένος, ίσως, από την αυστηρή, την ψιμυθισμένη γραφή που μας έρχεται από την ένδοξη εποχή του υπερρεαλισμού και αφού έχω κατακτήσει το δικαίωμα της εκφραστικής ελευθερίας χωρίς αναστολές, κατά τα μέσα της δεκαετίας του ’90, τολμώ να κάνω μια αποφασιστική στροφή προς τη μεγάλη παράδοση της Δυτικής Τέχνης, για την οποία η απεικόνηση της αθρώπινης μορφής κατέχει την ανώτατη θέση: το γυμνό σώμα δείχνει το ιδεώδες του ανθρώπου. Μέχρι τότε έβλεπα τον άνθρωπο από απόσταση, μέσα από μια γενίκευση, από το πνεύμα των μύθων που περιγράφουν γενικούς συνειρμούς. Τώρα διασπώ την ανθρώπινη μορφή και πλησιάζω το άτομο στη συνηθισμένη καθημερινότητά του, διαβάζω την δική του ιστορία και γράφω την ιδιωτική του παρουσία. H ενότητα αυτή θα μπορούσε να πάρει τον τίτλο \"Σωματογραφίες\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤέλος ακολουθούν οι \"Ανδριάντες\". Μια ενότητα που θέλει τις μορφές στημένες πάνω σε βάθρα. Έχει λεχθεί ότι η Τέχη είναι αδιάφορη, ουδέτερη και συχνά ειρωνική. Το έργο Τέχνης ως δημιουργία αυτάρκης και αρμονικά περίκλειστη, προσφέρει μια σχέση νόμιμη με το αβέβαιο, το προβληματικό, αλλά και μια έλλειψη αρμονίας με τους τωρινούς κοινωνικούς όρους μας. Και εδώ είναι η αμφισβήτηση: μπορούμε άραγε να παίρνουμε στα σοβαρά όλες τις ιδέες και όλες τις αξίες που είχαμε, με τη σοφία μας καθιερώσει και ανεβάσει σε βάθρα; Θα ’θελα να μπορούσα να απαντήσω μ’ αυτά τα αγάλματα, με το ειδικό του βάρος το καθένα, που το κεφάλι τους, το κέντρο των αποφάσεων, είναι σχεδόν αόματο, αλλού μόλις αχνοφαίνεται μια γραμμούλα περιγραφική και αλλού είναι κομμένο στη μέση...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣ’ αυτή την απαρχή ενός μεγάλου ονείρου, καλώ απλά τον θεατή να γίνει συνδημιουργός με το να τελειώσει το έργο μέσα του και μόνος του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒασίλης Κελαϊδής","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b144597.jpg","isbn":"978-960-98489-0-9","isbn13":"978-960-98489-0-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":70,"publication_year":2009,"publication_place":"Χανιά","price":"20.0","price_updated_at":"2009-07-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":144597,"url":"https://bibliography.gr/books/basilhs-kelaidhs.json"},{"id":167425,"title":"Κωνσταντίνος Ξενάκης: διαδρομές","subtitle":null,"description":"Χαίρομαι ιδιαίτερα που ένα τόσο σημαντικό γεγονός σαν την έκθεση των έργων του Κωνσταντίνου Ξενάκη, παρουσιάζεται στους χώρους της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων. Είναι η πρώτη φορά που οι Χανιώτες έχουν την ευκαιρία να έλθουν σε επαφή με το έργο ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς. Ο Κωνσταντίνος Ξενάκης που γεννήθηκε στην Αίγυπτο, είναι ένας εξέχον Έλληνας της διασποράς και ανήκει σ' εκείνους τους καλλιτέχνες που ξεχωρίζουν με το έργο τους σε διεθνές επίπεδο.\u003cbr\u003eΌπως έχει ήδη αναφερθεί σε κείμενα σχετικά με το έργο του: \"Ο Κωνσταντίνος Ξενάκης είναι ένας από τους ξεχωριστούς εκφραστές της σύγχρονης τέχνης που εμφανίστηκε στο εικαστικό προσκήνιο στο Παρίσι, στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Από τότε και μέχρι σήμερα πρωτοστάτησε σε πολλά καλλιτεχνικά κινήματα και δημιούργησε μια προσωπική γραφή, που τον έκανε να ξεχωρίζει στην ευρωπαϊκή και όχι μόνο εικαστική σκηνή\".\u003cbr\u003eΗ Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων έχει συμπεριλάβει στους στόχους της την παρουσίαση του έργου σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών. Στο πλαίσιο αυτό φιλοξενεί με ιδιαίτερη ικανοποίηση αυτή την αναδρομική έκθεση των έργων του Κωνσταντίνου Ξενάκη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜανώλης Αλιφιεράκης\u003cbr\u003eΠρόεδρος του Δ. Σ. της Δ. Π. Χ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170492.jpg","isbn":"978-960-98489-3-0","isbn13":"978-960-98489-3-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":73,"publication_year":2009,"publication_place":"Χανιά","price":"10.0","price_updated_at":"2011-09-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":170492,"url":"https://bibliography.gr/books/kwnstantinos-ksenakhs-diadromes.json"},{"id":120032,"title":"Όψεις της μορφής. Σημάνσεις του τοπίου","subtitle":"Έλληνες ζωγράφοι από τη Συλλογή Αντώνη και Άζιας Χατζηιωάννου στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων","description":"O Αντώνης Χατζηιωάννου και η Άζια Χατζηιωάννου - Δημοτάκη, ξεκίνησαν τη δημιουργία της Συλλογής τους εδώ και τρεις περίπου δεκαετίες, επιλέγοντας να εστιάσουν το ενδιαφέρον τους στην ελληνική παραστατική ζωγραφική. Έκτοτε, τον κεντρικό άξονα της συλλογής τους συνέθεσαν ανθρωποκεντρικά κατά την πλειοψηφία τους έργα, ενώ δεν απουσιάζουν και οι τοπιογραφίες σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτον φιλόξενο, υποδειγματικό χώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, παρουσιάζεται η έκθεση με τίτλο \"Όψεις της Μορφής - Σημάνσεις του Τοπίου\", με έργα μικρών και μεγάλων διαστάσεων από τη Συλλογή τους, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο σύνολο που αποτελεί την πρώτη δημόσια προβολή της. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο μεγαλύτερο μέρος της Συλλογής συγκροτείται από πίνακες ζώντων Ελλήνων καλλιτεχνών, ενώ δε λείπουν και κάποιοι ιστορικοί εκπρόσωποι παλαιότερων γενεών. Σημαντική ακόμη είναι η παρουσία κορυφαίων εκπροσώπων της Ελληνικής Ζωγραφικής της γενιάς του ’50-’70, ενώ ιδιαίτερο βάρος έχει δοθεί στην απόκτηση ζωγράφων της γενιάς του ’80-’90, που εργάστηκαν με καινούριο όραμα και εξακολουθούν να διαγράφουν μια σπουδαία πορεία στο πλαίσιο των αναζητήσεων της νεότερης παραστατικής τέχνης. Πολλοί από αυτούς, αντιπροσωπεύονται με σημαντικό αριθμό χαρακτηριστικών έργων τους, πορτραίτων, τοπίων, ή άλλων συνθέσεων στη Συλλογή, ενώ έχουν εδώ και πολλά χρόνια διαμορφώσει σχέσεις αμοιβαίας φιλίας με το ζεύγος των συλλεκτών. Στην περίπτωση αυτή, γεννήθηκε ως εκ τούτου το ζήτημα της επιλογής. Κατ’ αναλογία με τον υψηλό αριθμό των διαθέσιμων στη Συλλογή έργων τους, αντιπροσωπεύονται στην πρώτη αυτή παρουσίαση μέρους της με περισσότερα από ένα έργα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνα ακόμη στοιχείο που αποτελεί, πιστεύω, καινοτομία και πλεονέκτημα της Συλλογής, που θα διαφανεί ξεκάθαρα στο εγγύς μέλλον, είναι η συνειδητή απόφαση του Αντώνη και της Άζιας Χατζηϊωάννου να εντάξουν σε αυτήν έργα παραστατικής ζωγραφικής που υπογράφονται από μια νεότερη, λαμπρή γενιά καλλιτεχνών, που εμφανίστηκαν στο εικαστικό προσκήνιο λίγο πριν ή και μετά το 2000. Είναι εκείνοι που συνθέτουν ένα ανανεωμένο τοπίο της ελληνικής παραστατικής ζωγραφικής, καταθέτοντας νέους δρόμους, και προτείνοντας ένα καινούριο λεξιλόγιο στο ζήτημα του θεματολογίου, της τολμηρής χρήσης της γραμμής και του χρωστήρα, της επιλογής μοντέλου από το στενό περιβάλλον τους στις προσωπογραφίες, της απεικόνισης του κατατμημένου αστικού χώρου χωρίς την πρόθεση εξωραϊσμού. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο πλαίσιο αυτής της καταγραφής, διαφαίνονται, πιστεύω, κάποιες μικρές εμμονές, που χαρακτηρίζουν τις επιλογές του Αντώνη και της Άζιας Χατζηϊωάννου. Θα έλεγα ότι αδιαμφισβήτητα πρωτοστατεί το ζήτημα του κάλλους και ότι για το λόγο αυτό, συχνά θέλγονται από την απεικόνιση της νεότητας, στο πλαίσιο ενός γυμνού, μιας ονειρικής φιγούρας ή μιας προσωπογραφίας. Αποκύημα ίσως αυτού, ο μεγάλος σχετικά αριθμός των έργων της Συλλογής που καταπιάνονται με το ζήτημα του Χρόνου και της μεταφυσικής ερμηνείας του. Διακριτό επίσης κριτήριο αγοράς υπήρξε, τουλάχιστον κατά το παρελθόν, το ζήτημα της εντοπιότητας των έργων, από απόψεως θέματος και γραφής. Ωστόσο, τα τολμηρότερα αποκτήματα των τελευταίων ετών, συνηγορούν για μια σαφώς ωριμότερη θέαση της ουσίας της ζωγραφικής πράξης, όπου πρωταρχικό ζητούμενο αποτελούν η πρωτοτυπία του θέματος, η ποιότητα της σύνθεσης, του χρωστήρα και της γραφής, απαλλαγμένα από τα ζητήματα της εντοπιότητας ή της πρόθεσης εξωραϊσμού. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚαθώς αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω με τη σειρά μου τη χαρά για την πρώτη αυτή δημόσια παρουσίαση της Συλλογής και να ευχαριστήσω τον Αντώνη και την Άζια Χατζηϊωάννου για την εμπιστοσύνη τους, τους εκπροσώπους της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων για το συστηματικό έργο και τη φιλοξενία τους, τους ζωγράφους που τιμούν, ελπίζω, κι εμένα με τη φιλία τους, την Αφροδίτη Παναγιωτάκου για την καίρια προσθήκη στην έκδοση, καθώς και το Μιχάλη Βαρουξή για τον άθλο στον οποίο τον εξαναγκάσαμε -με εξαιρετικό, ωστόσο, αποτέλεσμα, κλείνω αυτό το σημείωμα με την παράθεση μιας πρόσφατης, δημοσιευμένης σημείωσης του Christopher Butler για την εν δυνάμει σχέση μας με τα έργα τέχνης, που συμπυκνώνει, πιστεύω, με τον καλύτερο τρόπο τις εικαστικές αξίες, την εντιμότητα της διαδικασίας και το τελικό κριτήριο επιλογής της παρούσας Συλλογής: \"Η σχέση μας με τα έργα τέχνης, είναι αντίστοιχη με εκείνη που συνάπτουμε με τους ανθρώπους, και αυτό, αποτελεί σημαντικό παράγοντα κατά τη διαδικασία της απόλαυσης, όπου δεν μπορούν να αποκλειστούν η δημιουργία μιας ξεχωριστής συνθήκης ή συμπάθειας. Απολαμβάνοντάς τα, επιλέγουμε \"την παρέα μας\", το αντικείμενο συναναστροφής μας, έτσι ώστε θετικά αισθήματα οικειότητας, συμπάθειας και ευαρέσκειας να εμπεριέχονται στην επιλογή αυτή. Είναι ετούτες οι βασικές αμφίδρομες ανθρώπινες αξίες, που συνεπάγονται την πνευματική αλληλεγγύη με μια ορισμένη ομάδα, και που συχνά υποθάλπουν την απόλαυσή μας σε κάθε πεδίο τέχνης\" (βλ. Christopher Butler, \"Pleasure and the Arts\", Oxford University Press, 2005).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΊρις Κρητικού\u003cbr\u003eEπιμελήτρια της έκθεσης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b122633.jpg","isbn":"978-960-88093-7-6","isbn13":"978-960-88093-7-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":615,"name":"Μποστ","books_count":9,"tsearch_vector":"'bost' 'mpost'","created_at":"2017-04-13T00:56:11.039+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:11.039+03:00"},"pages":190,"publication_year":2007,"publication_place":"Χανιά","price":"30.0","price_updated_at":"2007-08-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":122633,"url":"https://bibliography.gr/books/opseis-ths-morfhs-shmanseis-tou-topiou.json"},{"id":126657,"title":"Γιάννης Γαΐτης","subtitle":"Ένας ανατρεπτικός οραματιστής","description":"Η έκθεση της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων σκιαγραφεί σχεδόν βήμα-βήμα την ρευστή και πληθωρική πορεία του Γιάννη Γαΐτη προς το αντιπροσωπευτικό ύφος του, ένα ύφος που συνυφαίνει τη γεωμετρική γραφή με την παραστατική εικόνα και το οποίο έχει πλέον γίνει άμεσα αναγνωρίσιμο και από το ευρύ κοινό.\u003cbr\u003eΓεννημένος το 1923, τη χρονιά της υπογραφής της Συνθήκης της Λοζάννης με την οποία επισημοποιήθηκε το τέλος της Μεγάλης Ιδέας και σηματοδοτήθηκε η αρχή του Μεσοπολέμου, ο Γαΐτης υπήρξε αριστερός, ένα παιδί της κατοχής, των Δεκεμβριανών και του ελληνικού εμφυλίου πολέμου.\u003cbr\u003eΑπό την αρχή της σταδιοδρομίας του, και εν μέσω όλων αυτών των πολιτικών αναταραχών, ο Γαΐτης ζωγράφιζε ασταμάτητα και με πάθος. Η πρώτη ατομική του έκθεση έγινε το 1944 στο σπίτι του, μια μονοκατοικία της οδού Μαυρομματαίων, για να ακολουθήσουν και άλλες εμφανίσεις στον λογοτεχνικό όμιλο Παρνασσός το 1945, το 1946 και το1947. Στην τελευταία αυτή έκθεση, την οποία προλόγιζε ο Νεοκλής Κουτούζης, ο Γαΐτης είχε παρουσιάσει έργα με σαφείς επιρροές από τον κυβισμό και τον βιομορφικό υπερρεαλισμό.\u003cbr\u003eΤα εκθέματα -όπως αντίστοιχα η \"Φιγούρα\" του 1947 που παρουσιάζεται στην τρέχουσα έκθεση πρόδιδαν τις ανησυχίες του νεαρού καλλιτέχνη για ο μοντερνισμό και την παγκόσμια καλλιτεχνική σκηνή. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι άρχισε να υπογράφει τους πίνακές του με λατινικούς χαρακτήρες από το 1949, μια πενταετία δηλαδή πριν φύγει για το εξωτερικό, πράξη που μάλλον υποδηλώνει τη μεθοδικότητα με την οποία προετοίμαζε το έδαφος για να κάνει το όραμα μιας διεθνούς σταδιοδρομίας απτή πραγματικότητα. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜπία Παπαδοπούλου\u003cbr\u003eΙστορικός Τέχνης\u003cbr\u003eΜέλος της A.I.C.A.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129273.jpg","isbn":"978-960-88093-8-3","isbn13":"978-960-88093-8-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":95,"publication_year":2007,"publication_place":"Χανιά","price":"25.0","price_updated_at":"2008-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":129273,"url":"https://bibliography.gr/books/giannhs-gaiths-58bae5ee-4a0b-47c9-9539-148fa2bac2e3.json"},{"id":127140,"title":"Βαλέριος Καλούτσης 1954-2004: Ανατροπές","subtitle":null,"description":"[...] Κι ερχόμαστε σήμερα στην αναδρομική έκθεση που διοργανώνει η Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων για να αποτιμήσουμε με την όποια δυνατή νηφαλιότητα μιαν εργασία μισού ακριβώς αιώνα η οποία συμβολικά μπορεί να εκφράσει τα επιτεύγματα αλλά και το δράμα της νεωτερικής τέχνης στον τόπο μας. Να καταδείξει τα όρια των μεμονωμένων δημιουργών όταν αυτοί δρουν εκτός των προτεραιοτήτων του κυρίαρχου συστήματος αλλά και τις διεξόδους που μπορούν να βρουν όταν βρεθούν στα γεωγραφικά εκείνα σημεία όπου διαμορφώνεται η επίσημη ιστορία και συνακόλουθα η τέχνη. Το συνολικό έργο του Καλούτση τώρα θέτει ζητήματα αισθητικά, ηθικά και οντολογικά καθώς εμπλέκει την έρευνα ή τον πειραματισμό με τη διατύπωση μιας καινούργιας φόρμας και καθώς διεκδικεί το δικαίωμα να μιλήσει για τα προβλήματα και τις ανησυχίες του παγκόσμιου κοινού. Ασχέτως αν αυτό το έργο κυοφορείται στο Παρίσι, το Λονδίνο ή τα Χανιά. Εξάλλου γι αυτό εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να διατηρεί δύο εργαστήρια, ένα στη Γαλλία και ένα στην Κρήτη, όχι τόσο για να διεκδικήσει υστερόχρονα μια διεθνή σταδιοδρομία, όσο για να διαθέτει ένα βήμα που να συνδυάζει το εντόπιο και το διεθνές.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπ' την άλλη πλευρά ο Καλούτσης από το 1955 κιόλας μετέχοντας σε μεγάλη ομαδική έκθεση στην Picadilly Gallery της Cork Street στο Λονδίνο εκθειάζεται προσωπικά από κριτικούς όπως ο Julian Hall ή ο Charles Spencer ενώ το 1957 στην πρώτη ατομική του στο Παρίσι (Galerie 93, Faubourg) αποσπά εκτενείς αναφορές στον γαλλικό Τύπο και προετοιμάζεται για μια λαμπρή καριέρα που έρχεται όταν υπογράφει συμβόλαιο με τη Redfern Gallery το 1960. Είναι τότε που θ' ασχοληθούν μαζί του κριτικοί του κύρους του Eric Newton, του Edward Lucie-Smith, του Conroy Maddox, του Pierre Rouve, της Jasia Reichardt και σε έντυπα όπως ο \"Guardian\", οι \"Times\", το \"Arts Review\", το γαλλικό \"Art\" (με την υπογραφή του Michel Ragon και με κείμενο που αναφέρει εκτός του Καλούτση, τον Νίκο, τον Τσίγκο, τον Γαΐτη, τον Σκλάβο και το βραβείο του στη Biennale de Paris του 1961, τον Τάκι, κ.ά.). Τον Ιούλιο του 1962 το περιοδικό \"The Studio\" κυκλοφορεί με φωτογραφία του Καλούτση στο εξώφυλλο και μεγάλη συνέντευξή του στο εσωτερικό με τίτλο \"Ego into Art\". Ήταν τότε μόλις 35 ετών! Ως το τέλος του '70, όσο διαρκεί η συνεργασία του με τον Redfern , ο Καλούτσης δημιουργεί ένα έργο που εντυπωσιάζει με τον όγκο και με την πρωτοτυπία του, λ.χ. τα Kinoptics συνδυασμό οπτικών εναλλαγών και μιας ζωγραφικής που κινείται και συγχρόνως εκθέτει σ' όλη την Ευρώπη αλλά και την Αθήνα (γκαλερί Χίλτον), ενώ το 1968 συμμετέχει στην ομαδική που διοργανώνει ο Χρήστος Ιωακειμίδης στο Βερολίνο (Hans am Lutzowplatz) με τίτλο \"Avantgarde, Griechenland\". Συνεκθέτουν οι Δανιήλ, Λογοθέτης, Νίκος, Παύλος, Τάκις, Τσόκλης και Ξενάκης. Η αλλαγή της σταδιοδρομίας του σημειώνεται όταν πεθαίνει ο ιδιοκτήτης της Redfern, η γκαλερί κλείνει και ο Καλούτσης χάνει τον άνθρωπο που τον πίστευε και τον στήριζε. Το γεγονός αυτό θα σημάνει μια περίοδο μεγάλης εσωστρέφειας έως τη στιγμή που ο Καλούτσης θα αρχίσει να συνεργάζεται με τον \"Δεσμό\" του Μάνου Παυλίδη και της Έπης Πρωτονοταρίου. [...] \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το κείμενο του επιμελητή της έκθεσης, Μάνου Στεφανίδη)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129757.jpg","isbn":"960-88093-2-0","isbn13":"978-960-88093-2-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":78,"publication_year":2005,"publication_place":"Χανιά","price":"10.0","price_updated_at":"2008-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":129757,"url":"https://bibliography.gr/books/balerios-kaloutshs-19542004-anatropes.json"},{"id":141910,"title":"Μανόλης Τζομπανάκης: γλυπτά και σχέδια 1963 - 2008","subtitle":null,"description":"Η έκθεση αυτή, με γενικό τίτλο \"Μανόλης Τζομπανάκης: Γλυπτά και σχέδια 1963 - 2008\" που θα διαρκέσει μέχρι 15 Μαΐου 2009, αποτελεί μια ακόμη στήριξη και προβολή, από τη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, των σύγχρονων εικαστικών αντιλήψεων στη χώρα μας. Η παρουσίαση των έργων του Μανόλη Τζομπανάκη, συμβάλει στην προβολή της νεοελληνικής γλυπτικής και μας δίνει τη δυνατότητα να έλθουμε σε επαφή με το έργο ενός από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες γλύπτες. Ταυτόχρονα, όμως, προσφέρει αναμφίβολα πολύτιμη βοήθεια τόσο στη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, όσο και γενικότερα στην ιστορία της εξέλιξης της σύγχρονης Ελληνικής εικαστικής δημιουργίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων τιμώντας τη σημαντική προσφορά του Μανόλη Τζομπανάκη στη νεοελληνική γλυπτική, οργάνωσε αυτή την αναδρομική έκθεση με έργα του άξιου αυτού Κρητικού καλλιτέχνη και σημαντικού εκπροσώπου της ελληνικής τέχνης σε διεθνή κλίμακα. Επί πολλές δεκαετίες ο Μανόλης Τζομπανάκης ζει και εργάζεται στη Ρώμη , μοιράζοντας το χρόνο του μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας. Στην έκθεση παρουσιάζονται γλυπτά και σχέδια του καλλιτέχνη που καλύπτουν μια περίοδο 45 ετών δημιουργίας. Η έκθεση υποστηρίζεται από μια ακόμη πολυτελή δίγλωσση (ελληνικά - αγγλικά) έκδοση 140 σελίδων της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b144614.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":134,"publication_year":2009,"publication_place":"Χανιά","price":"35.0","price_updated_at":"2009-07-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":144614,"url":"https://bibliography.gr/books/manolhs-tzompanakhs-glypta-kai-sxedia-1963-2008.json"},{"id":167315,"title":"Η τέχνη και ο τόπος: 52 σύγχρονοι Χανιώτες καλλιτέχνες","subtitle":null,"description":"[...] Στα έργα των πενήντα δύο καλλιτεχνών αντανακλώνται οι ανησυχίες μιας σύγχρονης τέχνης που επιμένει κυρίως στη ζωγραφική, η οποία ως σταθερή αξία συνεχίζει να έλκει και να προκαλεί. Αντανακλώνται επίσης κι όλα τα προτερήματα ή τα ελαττώματα της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, εκτός δύο ή τριών εξαιρέσεων. Δεν παύουν όμως όλα να είναι έργα ποιοτικά, ζωντανά και ευαίσθητα, που αποδεικνύουν και αναδεικνύουν την προσωπικότητα, τις αξίες και τις καλλιτεχνικές ιδιαιτερότητες όσων τα δημιούργησαν. Και το βασικότερο: δεν περιορίζονται στην εσωστρέφεια μιας εντοπιότητας. Γι' αυτό ίσως και μόνο το στοιχείο, η έκθεση αυτή έπρεπε να γίνει. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Πέγκυ Κουνενάκη, από την εισαγωγή)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛαμβάνουν μέρος πενήντα δύο εικαστικοί καλλιτέχνες, ζωγράφοι και γλύπτες:\u003cbr\u003eΔημήτρης Ανδρεαδάκης, Γιώργος Αυγέρος, Όλγα Βερυκάκη, Σοφία Βλαζάκη, Αντώνης Βλαβογιλάκης, Κρις Γιαννάκος, Στηβ Γιαννάκος, Γιάννης Ζακυνθινάκης, Ανδρέας Ζυμβραγός, Αιμίλιος Καλογερής, Θοδωρής Καλούμενος, Βαλέριος Καλούτσης, Ειρήνη Κανά, Κυριάκος Κατζουράκης, Δημήτρης Κατσιγιάννης, Βασίλης Κελαϊδής, Μαρία Κελαϊδή, Χριστίνα Κουκουράκη, Γιώργος Κουνάλης, Κωνσταντίνος Κουνάλης, Κοσμάς Λιλικάκης, Μαρία Μαραγκουδάκη, Γιάννης Π. Μαρκαντωνάκης, Ελένη Μπαγάκη, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Κλειώ Μπολιεράκη, Κωνσταντίνα Μπολιεράκη, Βάσω Μυλωνογιάννη, Αντώνης Νταγαδάκης, Νίκος Ντουκάκης, Θόδωρος Ξενάκης, Παγώνα Ξενάκη, Πέτρος Ξενάκης, Ευτύχης Παλλήκαρης, Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Ηλίας Παπαηλιάκης, Αντωνία Παπατζανάκη, Φάνης Παρασκευουδάκης, Ευτύχης Πατσουράκης, Αντώνης Ευγ. Παυλάκης, Αγλαΐα Περράκη-Ξενάκη, Αναστασία Πετράκη, Αντώνης Πετρουλάκης, Στέλιος Πετρουλάκης, Άλντα Ρέις-Κοκοβλή, Άννα Σίνου, Έλενα Σούστα, Γιώργος Τζεγιαννάκης, Αντώνης Τσουπάκης, Αντώνης Φαντζεσκάκης, Μανούσος Χαλκιαδάκης, Αντώνης Χουδαλάκης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170382.jpg","isbn":"978-960-98489-4-7","isbn13":"978-960-98489-4-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":131,"publication_year":2010,"publication_place":"Χανιά","price":"10.0","price_updated_at":"2011-09-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":170382,"url":"https://bibliography.gr/books/h-texnh-kai-o-topos-52-sygxronoi-xaniwtes-kallitexnes.json"},{"id":126670,"title":"Βλάσης Κανιάρης: Διαδρομές 1957-2004","subtitle":null,"description":"Ο Βλάσης Κανιάρης γεννήθηκε το 1928 στην Αθήνα. Από το 1946 και για σχεδόν πέντε χρόνια φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1947 γνωρίζεται με τον Γιάννη Τσαρούχη. Το 1950, μετά το θάνατο του πατέρα του, εγκαταλείπει τις ιατρικές σπουδές και αρχίζει τη φοίτηση στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Τελειώνει το 1955, έχοντας δασκάλους τον Ουμβέρτο Αργυρό, τον Γιάννη Παπά, τον Πάνο Σαραφιανό και κυρίως τον Γιάννη Μόραλη που τότε είχε εκλεγεί καθηγητής. Παράλληλα εργάστηκε κοντά στον Γιάννη Τσαρούχη στις σκηνογραφικές παραγγελίες της εποχής, πραγματοποιώντας και ο ίδιος σκηνογραφίες. Με ζωγραφική, σχέδια και σκηνογραφίες και όντας ακόμα σπουδαστής, πρωτοεμφανίζεται το 1952 στην Δ' Πανελλήνιο Έκθεση και δέχεται θετική κριτική. Το 1953 πραγματοποιεί, υπό την επίβλεψη του Τσαρούχη, τα σκηνικά για την «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη. Την ίδια χρονιά νυμφεύεται τη σύντροφο της ζωής του Μαρία Λίνα, φοιτήτρια ιατρικής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛίγους μήνες μετά την αποπεράτωση των σπουδών του, το Φεβρουάριο του 1956 εγκαθίσταται στη Ρώ­μη, όπου και ζει ως το 1960. Από τις αρχές του 1959 παρακολουθεί στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης μαθήματα σκηνογραφίας, ζωγραφικής και τοιχογραφίας. Το 1957, με αφορμή μια φοβερή καταστροφή στα ανθρακωρυχεία της Marcinelle, στο Βέλγιο, όπου έχασαν τη ζωή τους 400 περίπου ιταλοί ανθρακωρύχοι, ζωγραφίζει μια σειρά από αφηρημένα πια έργα, όπου μέσα από χρώματα, προσπαθεί να μεταφέρει την συγκίνηση που του προκάλεσε το γεγονός αυτό. Τον επόμενο χρόνο ακολουθούν οι «Κήποι της παιδικής μου ηλικίας», μια σειρά έργων όπου μεταφέρει ονειρικές εικόνες από τα χρόνια της πρώτης εφηβικής ηλικίας. Την ίδια χρονιά σχεδιάζει πάνω σε φύλλα εφημερίδων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1958 παρουσιάζει στην Αθήνα, στην γκαλερί «Ζυγός» την πρώτη ατομική του έκθεση, 50 περίπου αφηρημένα έργα, λάδια, και σχέδια της περιόδου 1957-58. Λίγο καιρό πριν είχε δει το έργο του Αμερικανού ζωγράφου της Action Painting και του Dripping, Jackson Pollock. Η συνάντηση αυτή στάθηκε μια αποκάλυψη για τον Κανιάρη, αλλά και ένας φραγμός που του ανέκοψε το δρόμο που είχε ήδη πάρει εκείνη την εποχή. Μαζί με τον Μ. Κοντό, τον Κ. Τσόκλη και τον Ν. Κεσσανλή, όλους έλληνες καλλιτέχνης της διασποράς στη Ρώμη, συγκρότησαν την ομάδα \"Gruppo Sigma\", χωρίς ιδεολογικό ή θεωρητικό σκοπό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑρχές του 1959 ξεκινά τη σειρά «Τιμής ένεκεν στους τοίχους της Αθήνας 1941-19...», όπου ανασυσταίνει την αίσθηση των τοίχων της κατοχικής Αθήνας. Τα έργα αυτά εκτίθενται το 1959 στην ομαδική έκθεση \"Art grec contemporain\". Ως συνέπεια της κατάργησης του περιοριστικού ζωγραφικού τελάρου και τη σύμβαση που προκύπτει μέσα από αυτό, καταλήγει σε κατασκευές από μεταλλικό δικτυωτό, χωρίς ορι­σμένη διάσταση, επεμβαίνοντας σύμφωνα με μια λογική για πρώτη φορά στο χώρο. Στα έργα αυτά αναφέρεται ο Κανιάρης ως: «Χώρος μέσα στο χώρο». Το 1960 τα έργα αυτά παρουσιάζονται στην σημαντικό­τερη γκαλερί της Ιταλίας \"La Tartaruga\", ύστερα από σύσταση του καθηγητή Giulio Carlo Argan. Τέλος του 1960 εγκαθίσταται οριστικά στο Παρίσι, όπου ζούσε ήδη μια μεγάλη παροικία ελλήνων, στοιχισμένη γύρω από τον τεχνοκριτικό Pierre Restany, ο οποίος ιδρύει την ίδια χρονιά το κίνημα του \"Nouveau Realisme\" (Armand, Cesar, Christo, Spoeri, Tingely, Niky de Saint-Phale, κ. ά.). Εκθέτει στην Galerie J, παρόλη την αντίθεση του με τον «Νέο Ρεαλισμό» του Pierre Restany έχοντας όμως ορισμένες επιφανειακές μορφολογικές συγγένειες, όπως είχε τονιστεί από τον ίδιο. Ο Pierre Restany είχε αναφερθεί με έμφαση ήδη το 1963 στην \"ιδιότυπη διάσταση ατομικού ψυχισμού\" που διαχωρίζει το εγχείρημα του Κανιάρη από το εγχείρημα των \"Νέων Ρεαλιστών\" του Παρισιού. Για τον Κανιάρη θα έπρεπε κανείς να πάρει θέση απέναντι σε ένα τοπίο βιομηχανικό, που αποτελούσε αντικείμενο έρευνας των \"Νέων Ρεαλιστών\", άρα θα έπρεπε να διαλέξει και να κρίνει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1961 συμμετέχει σε έκθεση στην γκαλερί Saint-Germain μαζί με τους Κουλεντιανό, Γαΐτη, Μολφέση, Κεσσανλή, Τούγια, Φιλόλαο, Πράσινο. Ακολουθεί έντονη εκθεσιακή δραστηριότητα στο Παρίσι, στο Salon des Comparaisons, στη Γερμανία (Worfram-Eschenbach) μαζί με τους Κεσσανλή και Σπυρόπουλο, και στο Βέλγιο. Το 1962 συμμετέχει σε έκθεση που διοργάνωσε ο Γ. Μουρέλος στο Musee d' Art Moderne de la Ville de Paris με τίτλο: \"Peintres et sculpteurs grecs a Paris\". To 1963, έχοντας περάσει στα αντικείμενα στον χώρο, εκθέτει στην γκαλερί \"Le Zodiaque\" στις Βρυξέλλες. Ο κριτικός τέχνης Τώνης Σπητέρης οργανώνει στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη έκθεση με έργα των Μίμη Κοντού, Παύλου, Τσόκλη και Κανιάρη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1964 ο Pierre Restany οργανώνει στο πλαίσιο της Biennale της Βενετίας την έκθεση \"3 προτάσεις για μια νέα ελληνική γλυπτική\" με τους Κανιάρη, Δανιήλ και Κεσσανλή. Ο Κανιάρης εκθέτει τις πρώτες κα­τασκευές από πραγματικά υλικά και αντικείμενα. Η έκθεση αυτή προκάλεσε έντονη αντίδραση στον Σπύρο Βασιλείου -ο οποίος συμμετείχε στο ελληνικό περίπτερο της Biennale και δημοσιεύει οργισμένο άρθρο με τίτλο: \"Κάτω τα χέρια από τη ελληνική γλυπτική\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιστρέφει το 1969 για λίγο στην Αθήνα και πραγματοποιεί στη \"Νέα Γκαλερί\" έκθεση με έργα από γύψο, κόκκινα πάνινα γαρίφαλα, επιτύμβια και συρματόπλεγμα απηχώντας τα βιώματα του τόπου από τη λογοκρισία και την έλλειψη πολιτικών ελευθεριών. Κάθε επισκέπτης έπαιρνε φεύγοντας, αντί καταλόγου, ένα γύψινο πλακάκι με ένα πάνινο γαρίφαλο. Ο Κανιάρης ήταν τότε μέλος της \"Δημοκρατικής Άμυνας\" και δεν μπόρεσε πια να επιστρέψει στην Ελλάδα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1971 οργανώνεται μια μορφή αναδρομικής έκθεσης στην Στοκχόλμη με 48 έργα από τη σειρά των \"Τοίχων\" και άλλα έργα. Την ίδια εποχή ξεκινά τη σειρά \"Μετανάστες\". Το θέμα αυτό θα τον απασχολήσει ως το 1976, ενώ του χορηγείται κρατική υποτροφία εκ μέρους της Γερμανικής Πανεπιστημιακής Υπη­ρεσίας Ανταλλαγών (DAAD). Εργάζεται στο Βερολίνο για δύο χρόνια. Η έκθεση με το θέμα αυτό θα πα­ρουσιαστεί σε πολλά μουσεία της Δ. Γερμανίας και του Λονδίνου με τίτλο: \"Gastarbeiter-Fremdarbeiter\" (\"Φιλοξενούμενοι εργάτες- Ξένοι εργάτες\") και \"Immigrants\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1975 συμμετέχει στον \"Ελληνικό μήνα του Λονδίνου\" στο I.C.A., εκθεσιακή διοργάνωση υπό τον τε­χνοκριτικό Χρήστο Ιωακειμίδη, μαζί με τους Αντωνάκο, Χρύσα, Κουνέλλη, Παύλο, Σαμαρά, Τάκη και Τσόκλη. Το 1976 εκλέγεται καθηγητής στην Έδρα Ζωγραφικής της Ανωτάτης Σχολής Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. και εγκαθίσταται στην Ελλάδα. Παραμένει στη Σχολή ως το 1996.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο θέμα των \"Μεταναστών\" εξακολουθεί να τον απασχολεί: Το 1977 συμμετέχει με σχέδια στην έκθεση \"Documenta\" της Kassel. To 1980 παρουσιάζει με τη γκαλερί \"Bernier\" στο παλιό παγοποιείο του Φιξ την έκθεση \"Helas-Hellas (Αλοίμονο Ελλάδα) ή Ο ζωγράφος και το μοντέλο του\", ένα περιβάλλον μεγάλης κλίμακας, συνδυάζοντας θεατρικά και εικαστικά ένα είδος λαϊκού δρώμενου. Η ίδια έκθεση παρουσιάζεται διευρυμένη με νέα στοιχεία το 1983 στο Dortmund. To 1981 διδάσκει στο Salzburg ως επισκέπτης καθηγητής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1982 συμμετέχει στα Europalia-Hellas στις Βρυξέλλες, με επιμελητή τον τεχνοκριτικό Αλέξανδρο Ξύδη. Το 1988 εκπροσωπεί, μαζί με τον Νίκο Κεσσανλή, την Ελλάδα στη 43η Biennale της Βενετίας με επίτροπο τον Μανώλη Μαυρομμάτη, με ένα έργο που αφορά τη σχέση Βορρά-Νότου. Στο Μακεδονικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης παρουσίασε το έργο αυτό με τίτλο: \"Πού ο Βορράς και Πού ο Νότος;\". Το 1989 ο Μάνος Στεφανίδης \"επαναφέρει\" την έκθεση του 1958 στο \"Ζυγό\", στη γκαλερί \"Titanium\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1992 εκθέτει έργα από διαφορετικές περιόδους στην Staatliche Kunsthalle, στο Βερολίνο. Την ίδια χρονιά συμμετέχει σε σημαντική έκθεση στο Munster με τίτλο: \"The Open Image Aspeets of Modern Art in Europe After 1945\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ τελευταία διεθνής ομαδική έκθεση στην οποία συμμετείχε ο Βλάσης Κανιάρης είναι η \"Face a l'histoire, 1933-1996\" στο Κέντρο Georges Pompidou, στο Παρίσι το 1996. Το 1999 η Εθνική Πινακοθήκη αφιέρωσε αναδρομική έκθεση στον Βλάση Κανιάρη με επιμέλεια της Άννας Καφέτση. Η πλέον πρόσφατη ατομική του έκθεση διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού της Νέας Υόρκης το 2003 με τίτλο: \"Give the People what they Want\" (\"Ο,τι θέλει ο λαός...\") με επιμέλεια του Μάνου Στεφανίδη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜαριλένα Ζ. Κασιμάτη","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129286.jpg","isbn":"960-88093-1-2","isbn13":"978-960-88093-1-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":64,"publication_year":2004,"publication_place":"Χανιά","price":"20.0","price_updated_at":"2008-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":129286,"url":"https://bibliography.gr/books/blashs-kaniarhs-diadromes-19572004.json"},{"id":126666,"title":"Ελληνική ζωγραφική του 20ού αιώνα από τη συλλογή του Κώστα Ιωαννίδη","subtitle":"Το οδοιπορικό ενός συλλέκτη","description":"\"Με ελάχιστες ελλείψεις -που ως γνωστόν παρατηρούνται ακόμη και στις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης- η συλλογή Κ. Ιωαννίδη αποτελεί ένα χαρακτηριστικό πανόραμα της ελληνικής ζωγραφικής του 20ου αιώνα. Κεντρικός στόχος δεν είναι να δείξει τους πειραματισμούς της εκφραστικής γλώσσας αλλά το σημαινόμενο κάθε έργου, το εσωτερικό νόημά τους που τα ενώνει όλα μαζί σε μιαν αλυσίδα, έτσι ώστε το ένα με το άλλο να αφηγούνται μια ιστορία. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΙστορία όχι πομπώδη και ρητορική αλλά ταπεινή και καθημερινή, σαν να εκπέμπεται από ένα βλέμμα που κοιτάζει τον κόσμο μέσα απ' τη συγκίνηση των άλλων, εκτιμώντας την και αναδεικνύοντάς την.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτό είναι, πιστεύω, το ιδιαίτερο βλέμμα του συλλέκτη Κ. Ιωαννίδη -ένα βλέμμα με πολλές καλλιτεχνικές ευαισθησίες τις οποίες ο ίδιος μάλλον κρύβει επιμελώς, για να μη θεωρηθεί ανταγωνιστής των πρωταγωνιστών του, των καλλιτεχνών. [...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το προλογικό κείμενο του Χάρη Καμπουρίδη \"Ο συλλέκτης ως δημιουργός\", που αναδημοσιεύεται από τον κατάλογο της έκθεσης \"Θέσεις και όψεις της ελληνικής ζωγραφικής του 20ου αιώνα στη Συλλογή Κώστα Ιωαννίδη\", Δημοτική Πινακοθήκη Δήμου Λάρνακας, 2001)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκτός από το δοκίμιο της επιμελήτριας και τον κατάλογο των έργων της έκθεσης, ο τόμος περιλαμβάνει, ως επίμετρο, αναλυτικό χρονικό 65 εκθέσεων στην Ελλάδα που υποστηρίχθηκαν από τον συλλέκτη μεταξύ 1989-2006, με την αντίστοιχη φωτογραφική τεκμηρίωση.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129282.jpg","isbn":"960-88093-5-5","isbn13":"978-960-88093-5-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":278,"publication_year":2006,"publication_place":"Χανιά","price":"35.0","price_updated_at":"2008-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":129282,"url":"https://bibliography.gr/books/ellhnikh-zwgrafikh-tou-20oy-aiwna-apo-th-syllogh-kwsta-iwannidh.json"},{"id":127135,"title":"Νεοελληνική ζωγραφική από τις συλλογές της Πινακοθήκης Ευάγγελου Αβέρωφ στο Μέτσοβο","subtitle":null,"description":"[...] Η παρουσίαση μιας επιλογής από τα έργα της συλλογής που κατήρτισε ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας, -της συλλογής της Πινακοθήκης Ευαγγέλου Αβέρωφ στο Μέτσοβο-, δεν φιλοδοξεί να δώσει την εξελικτική πορεία της νεοελληνικής τέχνης, ούτε βέβαια απεικονίζει με πληρότητα τα καλλιτεχνικά ρεύματα που διαμορφώθηκαν στην Ελλάδα. Αποτελεί όμως, έτσι όπως συγκροτήθηκε από τον συλλέκτη, ένα σύνολο από εικόνες εικαστικής δημιουργίας, οι οποίες μπορούν να καταγράψουν τις τάσεις που επικράτησαν από τα μέσα του 19ου αιώνα ως τον Μεσοπόλεμο, εποχή που καλύπτει το κύριο περιεχόμενο της συλλογής. Η συλλογή συμπληρώθηκε αργότερα με έργα της νεώτερης καλλιτεχνικής δημιουργίας, κυρίως καλλιτεχνών που έδρασαν μετά τον πόλεμο και έδωσαν το στίγμα της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌλγα Μεντζαφού - Πολύζου","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129752.jpg","isbn":"960-88093-4-7","isbn13":"978-960-88093-4-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":83,"publication_year":2006,"publication_place":"Χανιά","price":"20.0","price_updated_at":"2008-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":129752,"url":"https://bibliography.gr/books/neoellhnikh-zwgrafikh-apo-tis-sylloges-ths-pinakothhkhs-euaggelou-aberwf-sto-metsobo.json"},{"id":127149,"title":"Ανδρέας Γεωργιάδης ο Κρης","subtitle":"Το πολύπτυχο της μνήμης","description":"Με τη συμπλήρωση είκοσι πέντε χρόνων από το θάνατο του αείμνηστου συμπατριώτη μας ζωγράφου και καθηγητή στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, Ανδρέα Γεωργιάδη, η Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων σε συνεργασία με το Φιλολογικό Σύλλογο \"Ο Χρυσόστομος\" τιμούν σήμερα τη μνήμη του, με τη διοργάνωση στην πόλη μας μεγάλης αναδρομικής έκθεσης των έργων του. \u003cbr\u003eΗ εκδήλωση αυτή, δεν αποτελεί μόνο την απόδοση της οφειλόμενης τιμής εκ μέρους της πόλης μας προς ένα άξιο τέκνο της, αλλά προσφέρει παράλληλα και τη δυνατότητα στο φιλότεχνο κοινό των Χανιών και της Κρήτης ευρύτερα, να γνωρίσει από κοντά το εικαστικό έργο του Μεγάλου αυτού Καλλιτέχνη, ο οποίος, ακολουθώντας την παράδοση των παλαιότερων ομοτέχνων του, θεωρούσε τιμή του να δηλώνει πάντοτε την Κρητική του καταγωγή, υπογράφοντας τα έργα του ως Ανδρέας ο Κρης. \u003cbr\u003eΟ Φιλολογικός Σύλλογος \"Ο Χρυσόστομος\" είχε συνδεθεί στενά, κατά το παρελθόν, με τον Ανδρέα Γεωργιάδη και είχε συμβάλει με τη δράση του στην παρουσίαση και προβολή του έργου του στην Κρήτη. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ήδη πριν από τριάντα επτά χρόνια, (1969), όσο ο ίδιος ο ζωγράφος βρισκόταν ακόμη εν ζωή, ο \"Χρυσόστομος\" οργάνωσε στα Χανιά τιμητική έκθεση των έργων του και ακόμη εξέδωσε, το έτος 1999, τη μνημειώδη μονογραφία του Ανδρέα Γεωργιάδη με ιστορική παρουσίαση και αισθητική ανάλυση του έργου του, από τον έγκριτο ιστορικό Τέχνης και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Στέλιο Λυδάκη.\u003cbr\u003eΤο έτος 2001 ο \"Χρυσόστομος\" γίνεται αποδέκτης μιας σπουδαίας εικαστικής κληρονομιάς, ενός σημαντικού αριθμού έργων του Κρητικού καλλιτέχνη, εκ μέρους του γιου του, αρχιτέκτονα κ. Γεωργίου Γεωργιάδη. Με τη δωρεά αυτή ο Σύλλογός μας θα καταστεί πλέον ο πολιτιστικός εκείνος φορέας της πόλης μας, ο οποίος αναλαμβάνει στο εξής το χρέος της διαφύλαξης της μνήμης και της προβολής του έργου του Ανδρέα Γεωργιάδη στις επόμενες γενιές, με τη μόνιμη και διαρκή έκθεσή του στους χώρους του \"Χρυσοστόμου\". Η Διοίκηση του Συλλόγου και ο δωρητής προσδοκούν, ότι η δωρεά αυτή θα συμβάλει στην εμπέδωση της εικαστικής παιδείας στον τόπο μας και στη γενικότερη πολιτιστική του αναγέννηση.\u003cbr\u003eΟ Σύλλογός μας θέλοντας να προσδώσει στην έναρξη της παρουσίασης της συλλογής αυτής πανηγυρικό χαρακτήρα, επέλεξε να συνδέσει το ξεκίνημά της με μια ευρύτερη και καθολικότερη εκδήλωση μνήμης του Ανδρέα Γεωργιάδη. Έτσι αποφάσισε να συνεργαστεί με τη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων και τον κ. Γεώργιο Γεωργιάδη, για τη διοργάνωση, με την επιμέλεια του ιστορικού Τέχνης δρ. Κωνσταντίνου Πρώιμου, της παρούσας αναδρομικής Έκθεσης, στην οποία παρουσιάζονται, μαζί με τα έργα της Συλλογής του \"Χρυσοστόμου\" και αρκετά άλλα έργα του Καλλιτέχνη από ιδιωτικές, κρατικές και λοιπές συλλογές. \u003cbr\u003eΓια το κοσμοθεωρητικό και αισθητικό υπόβαθρο του έργου του Ανδρέα Γεωργιάδη, ενός έργου μοναδικού σε ποιότητα, γνώση και αρτιότητα εκτέλεσης, παραθέτουμε αυτούσια την άποψη που είχε διατυπώσει ο ίδιος ο Ζωγράφος με λιτότητα και περιεκτικότητα, στον κατάλογο της έκθεσής του, στο \"Χρυσόστομο\" το 1969: \u003cbr\u003e\"Η πραγματική τέχνη μιλεί τη γλώσσα της καθαρής μορφής, της θείας τάξεως και των υψηλών ιδεών. Αναλύει την πραγματικότητα και περισυλλέγει κάθε ουσιαστικό στοιχείο που συνιστά την ομορφιά και την κάνει θετικό πλούτο ζωής. Γι' αυτό πιστεύω στην ιερή θέα του ορατού κόσμου και ζητώ πάντοτε την αλήθεια και την αιτία των φαινομένων στο αυστηρό σύνολο της λιτότητος, μέσω του νόμου της αρμονίας. Έτσι νομίζω ότι δικαιολογώ τον χαρακτήρα του έργου που σας παρουσιάζω σήμερα\".\u003cbr\u003eΠέρα από όσα έχουν ήδη αναφερθεί, ας μου επιτραπεί, ως ζωγράφου και παλιού μαθητή του Ανδρέα Γεωργιάδη, να εκφράσω τη βαθιά συγκίνηση που με διακατέχει κατά τη σημερινή έκθεση των έργων του και να καταθέσω στη μνήμη του, το σεβασμό και την ευγνωμοσύνη που του οφείλουμε, για τη μακρόχρονη και γόνιμη προσφορά του, ως Δασκάλου, στην ανώτατη εικαστική εκπαίδευση της χώρας μας.\u003cbr\u003eΚλείνοντας το σημείωμα τούτο, ευχαριστούμε θερμά όλους εκείνους που συνέβαλαν στην υλοποίηση της εκδήλωσης αυτής. Ειδικότερα, το Δήμαρχο Χανίων κ. Κυριάκο Βιρβιδάκη και το Δημοτικό Συμβούλιο, τον κ. Γρηγόρη Αρχοντάκη, απερχόμενο Πρόεδρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, μαζί με τη διοίκηση και το προσωπικό της, για τις άοκνες προσπάθειες που κατέβαλαν καθ΄ όλο το χρονικό διάστημα προετοιμασίας της διοργάνωσης, καθώς επίσης και τον κ. Κωνσταντίνο Πρώιμο, ο οποίος ανέλαβε αφιλοκερδώς και με ιδιαίτερο ζήλο την επιμέλεια της Έκθεσης. Ξεχωριστά ευχαριστούμε τον κ. Γεώργιο Γεωργιάδη, που, με τη στοργική φροντίδα με την οποία περιβάλλει πάντοτε το έργο του πατέρα του, βοήθησε καθοριστικά στην επίτευξη των στόχων μας. Ευχαριστούμε, τέλος, αυτούς που προσφέρθηκαν ευγενώς να παραχωρήσουν τα έργα του Ανδρέα Γεωργιάδη που βρίσκονται στην κατοχή τους, συμβάλλοντας έτσι στην ολοκληρωμένη παρουσίαση της δουλειάς του Ζωγράφου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑντώνης Πετρουλάκης\u003cbr\u003eΠρόεδρος Δ.Σ. Φ.Σ. \"Ο Χρυσόστομος\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129766.jpg","isbn":"978-960-88093-6-9","isbn13":"978-960-88093-6-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":null,"publication_place":"Χανιά","price":"20.0","price_updated_at":"2008-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":129766,"url":"https://bibliography.gr/books/andreas-gewrgiadhs-o-krhs.json"},{"id":119962,"title":"Πορτρέτα Χανιωτών συλλεκτών","subtitle":"Το γούστο ως προσωπικό πάθος και ιστορικοκοινωνικός δείκτης","description":"Η ιδέα για την επιμέλεια μιας έκθεσης αφιερωμένης στους συλλέκτες έχει μια μακρά προσωπική ιστορία η οποία κατάγεται από τις σπουδές μου στο Παρίσι την περίοδο 1995-1997 και από το ενδιαφέρον με το οποίο παρακολούθησα την τεράστια έκθεση \"Passions Privees\" στο Μουσείο της Μοντέρνας Τέχνης της Πόλης του Παρισιού. Τότε, ως ανταποκριτής του βραχύβιου περιοδικού \"Art Magazine\" είχα συντάξει ένα άρθρο για την εν λόγω έκθεση το οποίο δημοσιεύτηκε στα ελληνικά και στα αγγλικά με τίτλο \"Ιδιωτικά πάθη, δημόσιες αρετές\". Στην Ελλάδα όπου ανέκαθεν είχαμε μεγάλους συλλέκτες παγκόσμιας ολκής, υπήρχε τότε μια αίσθηση η οποία ενδεχομένως σε κάποιο βαθμό να υπάρχει και τώρα, ότι οι δημόσιοι θεσμοί της τέχνης παρακολουθούσαν μάλλον απαθώς τη δραστηριότητά τους. Κι έτσι προέκυψε η ιδέα να γίνει μια έκθεση αφιερωμένη στους συλλέκτες και μάλιστα μικρής κλίμακας, στα πλαίσια μιας επαρχιακής πόλης, όπου ο κόσμος της τέχνης είναι περιορισμένος αλλά όχι λιγότερο δραστήριος, μια ιδέα που κατά μία έννοια ήταν αντίθετη αυτής της Γαλλικής έκθεσης. Το αφιέρωμα στους \"μικρούς\" συλλέκτες τους οποίους θα παρουσιάζαμε με την ίδια χαρά και περηφάνεια που παρουσιάζουμε τους μεγάλους, προτάθηκε πριν από κάποια χρόνια, αλλά μόνο πριν από ένα περίπου έτος, εισήχθη στον προγραμματισμό της Δημοτικής Πινακοθήκης. Η έρευνα του υλικού υπήρξε μακρά και επίπονη και δικαίωσε, μάλλον υπερβολικά τις προσδοκίες μου, μια και ξαφνικά βρέθηκα με έργα για πολλές εκθέσεις και όχι μόνο για μία. Οι Χανιώτισες και οι Χανιώτες τακτικά αγοράζουν έργα τέχνης, άλλοι με περισσότερο και άλλοι με λιγότερο ιδεαλισμό, στηρίζοντας ντόπιους αλλά και ξένους καλλιτέχνες. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι η μικρή μας πόλη αριθμεί πέντε ιδιωτικές αίθουσες τέχνης. Η κοινωνία με τα έργα τέχνης στο σπίτι του κάθε συλλέκτη είναι έντονη και διανθίζεται από ιστορίες οι οποίες εμπλέκουν την οικογένεια, τους συγγενείς και τους φίλους: έτσι τα έργα γίνονται μνημεία εποχών, καταστάσεων, προσδοκιών, αξιών ακόμα και προσωπικών οραμάτων. Στο σύνολό τους τα έργα τέχνης που συγκεντρώσαμε πιστεύουμε ωστόσο ότι απηχούν εξίσου τις τάσεις μιας ολόκληρης πόλης, τις προτιμήσεις της και την ιστορία της. Το μέλημα σε αυτήν την έκθεση ήταν αφενός να αναδειχθούν οι προσωπικές επιλογές των συλλεκτών και αφετέρου τα κοινά σημεία που οι επιλογές αυτές συνεπάγονται, προτείνοντας δηλαδή ουσιαστικά μια ιστορία της τέχνης από τη σκοπιά ενός τόπου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επιτυχής διοργάνωση μιας έκθεσης είναι πάντα αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Κι έτσι χαίρομαι ιδιαίτερα τώρα που σκοπεύω να ευχαριστήσω όλους όσους πρόθυμα συνέβαλαν στην προσπάθεια αυτή, διότι έδειξαν ότι, αντίθετα με τις κατά καιρούς προσδοκίες μας, υπάρχει στην Ελλάδα συλλογικό ήθος. Στο πρόσωπο του αντιδημάρχου και πρόεδρου του Δ.Σ. της Δημοτικής Πινακοθήκης κ. Γρηγόρη Αρχοντάκη βρήκα ένα ενεργό συμπαραστάτη και γι αυτό ευχαριστώ τόσο εκείνο όσο και όλο το Δ.Σ. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον πρόεδρο της καλλιτεχνικής επιτροπής της Δημοτικής Πινακοθήκης και πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης, καθ. κ. Ιωακείμ Γρυσπολάκη που επανέφερε στο προσκήνιο μια παλιότερη πρότασή μου για την έκθεση αυτή, τιμώντας με, με την εμπιστοσύνη του. Είχα επίσης μια καλή και καθημερινή συνεργασία με όλο το προσωπικό της Πινακοθήκης και ιδιαίτερα με τη διοικητική προϊσταμένη, κ. Αθηνά Γιαννουλάκη και με τον επιμελητή κ. Θοδωρή Καλούμενο τους οποίους ευχαριστώ για την αμέριστη βοήθεια και συμπαράστασή τους. [...] Οι συλλέκτες της πόλης μου εμπιστεύτηκαν χωρίς πρόβλημα αγαπημένα τους έργα και δέχθηκαν να μας δουν όσες φορές χρειαζόταν μέχρι να \"κλείσει\" ο τελικός κατάλογος. Η έκθεση είναι αφιερωμένη σε αυτούς και τους ευχαριστώ όλους εξίσου, για το χρόνο και τη γενναιοδωρία τους, διαβεβαιώνοντάς τους ότι, αν το επέτρεπε ο χώρος, η έκθεση αυτή θα ήταν κανονικά η διπλάσια σε αριθμό έργων. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του Κωνσταντίνου Β. Πρώιμου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b122563.jpg","isbn":"960-88093-3-9","isbn13":"978-960-88093-3-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":82,"publication_year":2006,"publication_place":"Χανιά","price":"15.0","price_updated_at":"2007-08-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":122563,"url":"https://bibliography.gr/books/portreta-xaniwtwn-syllektwn.json"},{"id":131306,"title":"Νίκος Κεσσανλής: Από την ύλη στην εικόνα","subtitle":"Από τις συλλογές του ΕΜΣΤ: Πρόγραμμα \"Εκτός\"","description":"Η έκθεση, η οποία συγκεντρώνει 42 έργα, διοργανώνεται από τη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων σε συνεργασία με το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Η Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων παρουσιάζει το Νίκο Κεσσανλή \"... καλλιτέχνη με πλούσιο έργο, που συμπορεύτηκε δυναμικά με τις μεταπολεμικές περιπέτειες του καλλιτεχνικού αντικειμένου και σήκωσε σε μεγάλο βαθμό -μαζί με άλλους καλλιτέχνες- το βάρος της υπόθεσης του \"ελληνικού μοντέρνου\". Η έκθεση \"Νίκος Κεσσανλής: από την ύλη στην εικόνα\" συγκροτείται με πυρήνα τα έργα των συλλογών του ΕΜΣΤ και εστιάζει στην καλλιτεχνική δραστηριότητα του Νίκου Κεσσανλή από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 έως τη δεκαετία του 1990, τις μεταλλαγές και τους συνεχείς μετασχηματισμούς της σ' ένα πολυσχιδές και πηγαίο έργο, που κινήθηκε στο όριο μεταξύ ύλης και αϋλότητας, εικονικότητας και αποδόμησης της εικόνας. Η έκθεση συγκεντρώνει έργα-σταθμούς της εικαστικής του διαδρομής, στα οποία αποκρυσταλλώθηκε ο καλλιτεχνικός του προβληματισμός, αλλά και έργα λιγότερο γνωστά που προδιέγραψαν μεταγενέστερες αναζητήσεις του. Το έργο του Νίκου Κεσσανλή διερευνά τα όρια και τις συνθήκες ύπαρξης της ζωγραφικής, την εκφραστική αυταξία της χειρονομίας και τις δυνατότητες φωτομηχανικής αποδόμησης της εικόνας, αναπτύσσοντας ένα συνεχή διάλογο με το πολιτισμικά, κοινωνικά και πολιτικά συμφραζόμενά του... \"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤίνα Πανδή\u003cbr\u003eΕπιμελήτρια της έκθεσης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b133934.jpg","isbn":"978-960-88093-9-0","isbn13":"978-960-88093-9-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":72,"publication_year":2008,"publication_place":"Χανιά","price":"20.0","price_updated_at":"2008-08-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":133934,"url":"https://bibliography.gr/books/nikos-kessanlhs-apo-thn-ylh-sthn-eikona-23df493e-60a0-48b5-94ab-3d7197c67377.json"},{"id":141903,"title":"Πέρα από το πραγματικό","subtitle":"Απόηχοι του σουρεαλισμού στην Ελλάδα","description":"Η έκθεση \"Πέρα από το πραγματικό\" εξετάζει τις επιρροές του σουρεαλιστικού κινήματος στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή. Αφετηρία της έκθεσης αποτελεί το έργο του Νίκου Εγγονόπουλου (1907-1985) με τίτλο \"Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός\" του 1936. Από τα πρώτα σουρεαλιστικά πειράματα του καλλιτέχνη, συμπεριλήφθηκε στην Μπιενάλε Βενετίας το 1954 που ήταν αφιερωμένη στον σουρεαλισμό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Εγγονόπουλος, ζωγράφος και ποιητής, εμπλούτισε τους σουρεαλιστικούς πίνακές του με αναφορές στον πολιτισμό και την ιστορία της Ελλάδας. Καταργώντας τη λογική, άντλησε εικόνες από το υποσυνείδητο, δημιουργώντας παραστατικές ιστορίες του παραλόγου που συνυφαίνουν την αρχαιότητα με το Βυζάντιο, την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης και την σύγχρονη εποχή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Αntoine Mayo (1905-1990), Έλληνας της διασποράς, γεννημένος στην Αίγυπτο, ήταν στο Παρίσι τη δεκαετία του '20, όταν άνθιζε ο σουρεαλισμός. Εκεί συνάντησε πολλούς σουρεαλιστές ζωγράφους και ποιητές, αλλά δεν εντάχθηκε ποτέ στην πρωτότυπη ομάδα τους. Το 1929, εξέθεσε στην Παρισινή \"Galerie des Quatre Chemins\" με τον Giorgio de Chirico, ιδρυτή της \"Μεταφυσικής Σχολής Ζωγραφικής\" που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς σουρεαλιστές. O Mayo ήταν άγνωστος στην Ελλάδα πριν το 1983, χρονιά που παρουσίασε πίνακές του για πρώτη φορά στην Αθήνα. Ο Εγγονόπουλος αντιμετώπισε μόνος του την καχυποψία που ένοιωθαν πολλοί Έλληνες ως προς την αυτόματη σουρεαλιστική μέθοδο του Andre Breton και των παράξενων εικόνων, απόρροια της τυχαίας αυτής διαδικασίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτα τέλη του '60 με αρχές του '70 μια νέα γενιά καλλιτεχνών εμφανίστηκε η οποία επιχειρούσε να συλλάβει στη ζωγραφική έναν κόσμο πέρα από το πραγματικό. Πιθανόν ως αντίδραση στο δικτατορικό καθεστώς που κυβέρνησε την Ελλάδα από το 1967 έως το 1974. Ο Δημήτρης Γέρος, ο Άλκης Γκίνης, ο Γιώργος Δέρπαπας, ο Αλέξανδρος Ίσαρης, ο Σαράντης Καραβούζης και ο Θόδωρος Πανταλέων δεν αποτελούν ομάδα. Είναι ανεξάρτητοι καλλιτέχνες που εσκεμμένα διανθίζουν τους πίνακές τους με μια ονειρική ατμόσφαιρα, παραπέμποντας στην τέχνη των σουρεαλιστών. Οι αναφορές στην Ελλάδα είναι συστηματικές, προσθέτοντας μια προσωπική νότα στα έργα τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Θεόφιλος Κατσιπάνος, ο Βενιαμίν της έκθεσης, δημιουργεί εικόνες που ταράζουν τον θεατή. Εμπνευσμένοι από τους παραλογισμούς του πραγματικού κόσμου, οι πίνακές του αποκαλύπτουν ότι η έμφαση των σουρεαλιστών στην απόλυτη απελευθέρωση της φαντασίας αποτελεί ακόμα βασικό ζητούμενο της τέχνης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b144607.jpg","isbn":"978-960-98489-2-3","isbn13":"978-960-98489-2-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":118,"publication_year":2009,"publication_place":"Χανιά","price":"25.0","price_updated_at":"2009-07-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1985,"extra":null,"biblionet_id":144607,"url":"https://bibliography.gr/books/pera-apo-to-pragmatiko.json"}]