[{"id":214045,"title":"Η γυναίκα της Ζάκυθος","subtitle":null,"description":"Η παρούσα έκδοση της \"Γυναίκας της Ζάκυθος\" συστήνει εκ νέου στο αναγνωστικό κοινό αυτό το σημαντικό σολωμικό έργο σε εκδοτική επιμέλεια της Ελένης Τσαντσάνογλου, η οποία το είχε μελετήσει εξαντλητικά, ανασυνθέτοντας τη σταδιακή διαμόρφωσή του μέσα από τις διαδοχικές γραφές που σώζονται στα χειρόγραφα του ποιητή. Πρώτος καρπός της έρευνάς της ήταν η αναλυτική και σχολιασμένη έκδοση του έργου το 1991, η οποία περιλάμβανε όλο το επεξεργασμένο υλικό των χειρογράφων. Με βάση τη διάκριση του υλικού αυτού σε τρία στάδια επεξεργασίας, την οποία πρότεινε ο Γάλλος νεοελληνιστής Λουί Κουτέλ και υιοθέτησε η Ελένη Τσαντσάνογλου, το κείμενο του δεύτερου σταδίου είναι πληρέστερο από του πρώτου, ενώ το τρίτο αποτελεί ανασχεδιασμό του έργου, που ωστόσο παραμένει ελλιπής και δεν καταλήγει σε μια συνολική αναθεώρησή του. Η χρηστική έκδοση του 1993, με εικονογράφηση του Χρόνη Μπότσογλου, περιείχε το κείμενο που αντιστοιχεί στο δεύτερο στάδιο επεξεργασίας του έργου και, σε επίμετρο, το ελλιπές κείμενο του τρίτου σταδίου, ενώ στη θέση του εκτενούς σχολιασμού υπήρχε η κατατοπιστική Εισαγωγή της επιμελήτριας. Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει την εισαγωγή, το χρηστικό κείμενο και το γλωσσάρι της έκδοσης του 1993, πέραν αυτών όμως εμπλουτίζεται με τα Επιλεγόμενα της Κατερίνας Τικτοπούλου και με μια επιλεκτική βιβλιογραφία όπου συγκεντρώνονται οι βασικές εκδόσεις και ερμηνευτικές προσεγγίσεις του έργου.\u003cbr\u003e'Η Γυναίκα της Ζάκυθος είναι ένα ιδιαίτερα οξύ σατιρικό κείμενο\", έγραφε η Ελένη Τσαντσάνογλου στην Εισαγωγή της, αλλά \"το γυναικείο πρόσωπο που σατιρίζεται στο έργο είναι ανώνυμο\". Τα στοιχεία που δίνει ο Σολωμός στο κείμενό του πιθανότατα το καθιστούσαν αναγνωρίσιμο για τους συγχρόνους του, αλλά δεν προσφέρουν καμία πληροφορία στον σημερινό αναγνώστη. Εντούτοις η αποκάλυψη της ταυτότητάς της, \"που απλώς θα φώτιζε τα, ενδεχομένως, προσωπικά κίνητρα του σατιρικού ποιητή, είναι πια σήμερα τελείως άσχετη με την ποιότητα του αριστοτεχνικού αυτού κειμένου\". Η Γυναίκα προσωποποιεί πλήθος αρνητικές ιδιότητες, όπως είναι η κακία, η απανθρωπιά, ο φθόνος, η φιλαργυρία, η ανήθικη ερωτική συμπεριφορά και η προκλητικά αντεθνική στάση. Το βλέμμα του σολωμικού αφηγητή παρατηρεί σκηνές του διεφθαρμένου βίου της Γυναίκας μέχρι το φοβερό τέλος, την τρέλα και την αυτοχειρία της, ενώ ταυτόχρονα η πολιορκία του Μεσολογγίου, της οποίας ο απόηχος είναι ιδιαίτερα αισθητός στη Ζάκυνθο, φτάνει στον δικό της πικρό επίλογο.\u003cbr\u003eΣτα Επιλεγόμενά της η Κατερίνα Τικτοπούλου, μεταξύ άλλων, περιγράφει τις προηγούμενες εκδοτικές προσπάθειες που, με αφετηρία την έκδοση του Πολυλά, επιχειρούν να ανασυστήσουν το κείμενο μέσα από την αταξία των σολωμικών χειρογράφων, αλλά και νατο καταστήσουν αναγνώσιμο από τον μη ειδικό αναγνώστη. Υπογραμμίζει δε ότι η παρούσα έκδοση, \"εμπεριέχοντας εντός της άλλες προηγούμενες στιγμές, όπως για παράδειγμα εκείνη της ανάγνωσης του Πολίτη, εκείνη της ανάγνωσης του Κουτέλ, και άλλες ακόμα\", παρουσιάζει \"ένα κείμενο που περισσότερο πλησιάζει σε αυτό που αναγνωρίζουμε ως \"αντικειμενικό\", όντας πιο μακριά από αυτό που αποκαλούμε \"υποκειμενικό\" και \"αυθαίρετο\". που τακτοποιεί το υλικό του χειρογράφου δίχως να παραλλάσσει τη σύνθεση λαμβάνοντας αποφάσεις που την προωθούν πιο πέρα από εκεί που την άφησε ο ποιητής\". Χάρη σε αυτή την προσέγγιση \"ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει με σαφήνεια τι ήταν αυτό που επιδιώχθηκε στο κείμενο της Γυναίκας της Ζάκυθος και ώς ποιον βαθμό κατορθώθηκε\". Μπορεί επίσης, \"κατά την υπόδειξη-προσδοκία του Σολωμού, να συμπληρώσει τα κενά, διαβλέποντας τα υπόλοιπα και ακόμα περισσότερα\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b217254.jpg","isbn":"978-960-250-670-7","isbn13":"978-960-250-670-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":182,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2017-04-10","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":217254,"url":"https://bibliography.gr/books/h-gynaika-ths-zakythos-ea65e4a6-7877-4612-946c-e3396617f338.json"},{"id":217181,"title":"Ιογενής πνευμονία","subtitle":null,"description":"Ανέκδοτο χειρόγραφο από το αρχείο του Ζήσιμου Λορεντζάτου στο ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b220399.jpg","isbn":"978-960-250-677-6","isbn13":"978-960-250-677-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":67,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":220399,"url":"https://bibliography.gr/books/iogenhs-pneumonia.json"},{"id":207980,"title":"Δημοσθένης Κοκκινίδης, Σχέδια και μνήμες","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (1 Ιουνίου έως 30 Ιουλίου 2016). Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης, ζωγράφος του χρώματος ή αλλιώς κολορίστας, όπως αισθάνεται ο ίδιος, πιστεύει ότι το σχέδιο είναι ο γεννήτορας της ζωγραφικής, πρωτογενές στοιχείο ικανό να μεταδώσει από μόνο του μια πληροφορία αισθητική, καλλιτεχνική. Ο Κοκκινίδης άρχισε να ζωγραφίζει από 10 χρονών, μαθητής ακόμη του δημοτικού, και συνέχισε βέβαια και στο γυμνάσιο, φτιάχνοντας σκίτσα των καθηγητών του που τα χάριζε όλα στους συμμαθητές του. Τα τελευταία χρόνια ο Κοκκινίδης έχει αφήσει στην άκρη τα πινέλα του. Η έρευνα ωστόσο σε κάθε γωνιά του εργαστηρίου του απέδωσε πλούσιους καρπούς: μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί και καταγραφεί περί τα 2.500 σχέδια. Εδώ παρουσιάζονται έργα των τελευταίων έξι δεκαετιών, επομένως σχέδια από όλες τις ζωγραφικές του ενότητες αλλά και από τα νεανικά του χρόνια, δηλαδή την περίοδο από το 1947, οπότε τελειώνει το γυμνάσιο, μέχρι το 1952, όταν εγκαταλείπει την ΑΣΟΕΕ και αποφασίζει οριστικά να γίνει ζωγράφος. Περιλαμβάνονται έτσι πολλά από τα σχέδια που είχε κάνει κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην ΑΣΚΤ, καθώς και αρκετά από όσα έκανε την περίοδο 1952-1958 στις εξορμήσεις του στην ύπαιθρο. Ακολουθούν τα σχέδια που έκανε αμέσως μετά την αποφοίτησή του από την ΑΣΚΤ, όταν ταξίδεψε στη Λέσβο το 1958 και στο Άγιον Όρος το 1959, μελετώντας πτυχές της λαϊκής και της βυζαντινής παράδοσης. Ήδη προς το τέλος των σπουδών του, το 1957-58, εμφανίζονται σχέδια που θα μεταπλαστούν στην πρώτη του ζωγραφική ενότητα τις \"Συνοικίες\", όπου απεικονίζονται από μνήμης οι προσφυγικές κατοικίες της προπολεμικής Δραπετσώνας, δηλαδή της γειτονιάς των παιδικών του χρόνων, καθώς και τα Σφαγεία της οδού Πειραιώς αλλά και οι παράγκες στις όχθες του Ιλισού, στο ύψος του Νέου Κόσμου. Ακολουθούν τα σχέδια μέχρι το 1967, εμπνευσμένα από μαύρες σελίδες της ιστορίας: τη δολοφονία του Λαμπράκη αλλά και του Κέννεντυ, τον «βρώμικο» πόλεμο του Βιετνάμ. Την περίοδο της δικτατορίας εντείνει την κοινωνική κριτική που ασκεί μέσω της ζωγραφικής του. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης (1974-1981) τα έργα του απεικονίζουν τις αναταράξεις της εποχής. Ύστερα στρέφεται στην ποίηση της φύσης, τη θάλασσα, το τοπίο της Μήλου. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 αρχίζει η εικονογράφηση της ομηρικής Οδύσσειας, που με διάφορες παραλλαγές θα τον απασχολήσει έως το 2010. Παράλληλα φιλοτεχνεί μια σειρά έργων που καταγράφουν τους προβληματισμούς και την ευαισθησία του για τα κοινωνικά και πολιτικά τεκταινόμενα. Την έρευνα στο εργαστήριο του Κοκκινίδη την πλαισιώνει η αφήγηση του ίδιου του καλλιτέχνη. Βλέποντας παλαιότερα έργα του ύστερα από χρόνια, ο Κοκκινίδης τα ανακαλύπτει εκ νέου και τα σχολιάζει, μιλά για τους δασκάλους του και τις πηγές έμπνευσής του, και η μνήμη του κυριολεκτικά κατακλύζεται από πρόσωπα και γεγονότα εκείνου του καιρού.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b211188.jpg","isbn":"978-960-250-663-9","isbn13":"978-960-250-663-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":383,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"65.0","price_updated_at":"2016-07-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":211188,"url":"https://bibliography.gr/books/dhmosthenhs-kokkinidhs-sxedia-kai-mnhmes.json"},{"id":210626,"title":"Νύφες","subtitle":null,"description":"Η σειρά ΑΦΕΛΙΑ έχει ως στόχο να παρουσιάσει θεματικές ενότητες από το Φωτογραφικό Αρχείο του ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ. Η επιλογή των θεμάτων και των φωτογραφιών αντικατοπτρίζει το χαρακτήρα της συλλογής, που εκτείνεται χρονικά από τα μέσα του 19ου μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα και έχει στον πυρήνα της οικογενειακά και προσωπικά αρχεία. Από αυτόν το θησαυρό της καθημερινής και εφήμερης φωτογραφίας αναδύονται όλες οι πτυχές του οικείου ή δημόσιου βίου, με άλλα λόγια της ζωής του ανθρώπου. Στην εισαγωγή της, η Ελιάνα Χουρμουζιάδου σημειώνει μεταξύ άλλων ότι ορισμένες από τις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται σε αυτή την έκδοση \"ανήκουν στο αρχείο του ίδιου του φωτογράφου, άλλες βρέθηκαν σε οικογενειακά αρχεία, και άλλες είχαν αγοραστεί από συλλέκτες (όπως ο Διονύσης Φωτόπουλος). Η επιλογή έγινε κυρίως με αισθητικά ή ανθρωπολογικά κριτήρια και με προφανή στόχο να συνθέσει έναν όσο το δυνατόν πιο απολαυστικό οδηγό στους τρόπους με τους οποίους οι νύφες πόζαραν στον φακό, σχεδόν από την πρώτη στιγμή που η φωτογράφηση έγινε προσιτή στο ευρύ κοινό. Ανάμεσα στην παλαιότερη φωτογραφία, που χρονολογείται γύρω στο 1870, και την πιο πρόσφατη, που μας έρχεται από τη δεκαετία του 1960, μεσολαβεί περίπου ένας αιώνας. Η διασπορά τους ανά την υφήλιο είναι εντυπωσιακή. Από τους γάμους για τους οποίους γνωρίζουμε τον τόπο τέλεσης οι μισοί έγιναν εκτός ελλαδικού χώρου: Κωνσταντινούπολη, Ικόνιο, Αλεξάνδρεια, Κάιρο, Βηρυττός, Λευκωσία, Παρίσι, Λονδίνο, ΗΠΑ, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Κεϋλάνη (γάμος αυτοχθόνων στο κτήμα της ελληνικής οικογένειας Ζαρίφη). Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους έλαβαν χώρα στην Αθήνα, ενώ από έναν γάμο έχουμε στη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα, τον Βόλο, τον Μούδρο της Λήμνου (όπου το μυστήριο τελείται επί του θωρηκτού “Αβέρωφ”) και σε ένα αταύτιστο χωριό της Μακεδονίας (γάμο τον οποίο απαθανάτισε ένας άγνωστος Γάλλος αξιωματικός ή στρατιώτης την περίοδο του Α/ Παγκοσμίου Πολέμου). Τέλος, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, αλλά και τη διαίσθησή μας, αποκομίζουμε την εντύπωση ότι οι φωτογραφίες αυτές συνθέτουν ένα -ατελές σίγουρα- κοινωνικό μωσαϊκό: λαϊκά στρώματα, ολόκληρο το φάσμα της αστικής τάξης, προσωπικότητες, όπως ο Αλεξάντερ και η Αμαλία Φλέμινγκ ή η Διδώ Σωτηρίου, πολιτικοί, όπως ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, γόνοι γνωστών οικογενειών, όπως η Δέσποινα Γεωργίου Στρέιτ, που παντρεύτηκε τον Ιωάννη Μαρίνου Γερουλάνο, μέχρι εστεμμένοι, όπως ο πρίγκιπας Γεώργιος της Ελλάδος και η Γαλλίδα πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη.\" [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b213835.jpg","isbn":"978-960-250-669-1","isbn13":"978-960-250-669-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":12101,"name":"Αφέλια","books_count":8,"tsearch_vector":"'afelia' 'aphelia'","created_at":"2017-04-13T02:44:46.039+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:44:46.039+03:00"},"pages":66,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2016-12-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":213835,"url":"https://bibliography.gr/books/nyfes-35fde9b4-a914-49ad-9124-c2c2e435405d.json"},{"id":210625,"title":"Το νοσοκομείο στις διασταυρώσεις της αρχιτεκτονικής με την ιατρική","subtitle":"Από το στερεότυπο στο νεωτερικό","description":"Αν η \"νεωτερικότητα\" υποδηλώνει την επινοητικότητα μιας κοινωνίας καθώς διαμορφώνει το μέλλον της, το νοσοκομείο αποδεικνύεται ο ιδεώδης τόπος και θεσμός που την εκφράζει και την υλοποιεί διαχρονικά. Η αρχή της νεωτερικής του ανέλιξης συμπίπτει με την ακμή του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, του θετικισμού και του κοινωνικού ανθρωπισμού, από τον 17ο αιώνα και εκείθεν. Με τις νέες αντιλήψεις για το ρόλο του \"μοντέρνου\" νοσοκομείου, η ίαση παύει να θεωρείται πλέον αντικείμενο \"ελέους\" (charite) και εντάσσεται στη λειτουργία της κοινωνικής \"πρόνοιας\" (bienfaisance). Οι κατακτήσεις της ιατρικής, των φυσικών επιστημών και της οικοδομικής τέχνης και τεχνολογίας, η προσφορά των Εγκυκλοπαιδιστών του Διαφωτισμού, οι διαλεκτικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα στη συντήρηση παρωχημένων στερεοτύπων και στην αναζήτηση νεωτερικών προτύπων, τα στοχευμένα ενημερωτικά ταξίδια, οι διακρατικές ανταλλαγές ιδεών και γνώσεων, η κυκλοφορία σχετικών δημοσιεύσεων, όλα αυτά ανέδειξαν νέες προσεγγίσεις στα νοσοκομεία, τα οποία υπήρξαν προοίμια μιας ανεπανάληπτης δημιουργικής τάσης και συνέχειας μέχρι και σήμερα. Κι όμως, το νοσοκομείο υπήρξε επίσης συχνά παραγνωρισμένος τόπος και θεσμός. Συμβολικές και ιδεοληπτικές εμμονές, μοιρολατρικές και μυστικιστικές προκαταλήψεις γύρω από την «αρρώστια», τα αίτια και τους φορείς της συνέτειναν σ’ αυτή την παρεξήγηση. Ενίοτε, η έλλειψη αισθητικού ενδιαφέροντος επέτεινε μιαν αντίστοιχη αρνητική εικόνα στην κοινωνία και τους χρήστες του. Επιπλέον, η παρουσία του συνδυάστηκε όχι σπάνια με κριτήρια και επιδιώξεις αλλότρια προς τον κυρίως ρόλο του, ή ακόμα και με θεωρήσεις για τη νομοτελειακή υπεροχή του τεχνολογικού του εξοπλισμού. Ανάλογα, το νοσοκομειακό περιβάλλον εκλαμβανόταν ως αλλοτριωτικό και \"αποστειρωμένο\", και οι χρήστες του εξ ορισμού ευπαθείς, πειθήνιοι και παθητικοί. Πέρα όμως από τις διακυμάνσεις στη μακραίωνη ιστορία του νοσοκομείου εμφανίζονται, όλο και ευρύτερα, ευφυή δείγματα ανάκτησης μιας καθ’ όλα εξανθρωπισμένης λειτουργίας, εικόνας και κλίμακας. Στις μέρες μας ειδικά, υπάρχει η τάση ένταξης του νοσοκομείου σε ένα πλέγμα συμπληρωματικών αστικών εξυπηρετήσεων, έτσι ώστε να διευρύνεται και να αποκεντρώνεται η καθιερωμένη του λειτουργία, απομακρύνοντάς το από στείρες φονξιοναλιστικές, τεχνοκρατούμενες και εντέλει στερεότυπες προσεγγίσεις. Η μελέτη του Κωνσταντίνου Ξανθόπουλου συνοψίζει την εξελικτική διαδρομή του \"μοντέρνου\" νοσοκομείου ως απόρροια των προαναφερθέντων, ανάμεσα στη στασιμότητα και την πρόοδο, το στερεότυπο και το νεωτερικό. Επιχειρεί ειδικότερα να ανοίξει ένα κεφάλαιο για την προτακτική σημασία της αρχιτεκτονικής, ειδικά εκεί όπου το νοσοκομείο συνδυάζεται εποικοδομητικά με τις ιδέες και τις πράξεις που αναδεικνύουν τη λειτουργική του αυταξία και την κοινωνική του συνεισφορά: στις εκάστοτε δηλαδή διασταυρώσεις της αρχιτεκτονικής με την ιατρική.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b213834.jpg","isbn":"978-960-250-668-4","isbn13":"978-960-250-668-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":631,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2016-12-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":213834,"url":"https://bibliography.gr/books/to-nosokomeio-stis-diastaurwseis-ths-arxitektonikhs-me-thn-iatrikh.json"},{"id":211748,"title":"Ταξίδι στην Ελλάδα","subtitle":"Αρχιτεκτονική και πολιτική στη Μεσόγειο του Μεσοπολέμου","description":"Το κείμενο αυτό του Πιέτρο Μαρία Μπάρντι (1900-1999) με πρωτότυπο τίτλο \"Cronaca di viaggio\" (\"Χρονικό ενός ταξιδιού\") δημοσιεύτηκε στο ιταλικό περιοδικό Quadrante τον Σεπτέμβριο του 1933. Ο Μπάρντι περιγράφει τις εργασίες και γενικότερα αφηγείται την ελληνική εμπειρία των μελών του 4ου Διεθνούς Συνεδρίου Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής (Congres internationaux d’ architecture moderne - CIAM) το 1933 στην Αθήνα. Επιφανής δημοσιογράφος και διανοούμενος, σημαντικός συλλέκτης έργων τέχνης, κριτικός τέχνης και πολιτισμικός ακτιβιστής, ο Μπάρντι συνδεόταν οργανικά με τον ιταλικό φασισμό και ταυτόχρονα με τη μοντέρνα ιταλική αρχιτεκτονική. Αυτός και η ομάδα του Quadrante φιλοδοξούσαν να αναδείξουν \"μια νέα αρχιτεκτονική της φασιστικής εποχής\", να προκαλέσουν δηλαδή ένα είδος πολιτισμικής ανανέωσης στην αρχιτεκτονική, ωστόσο \"εντός της φασιστικής επανάστασης\". Η ιταλική αποστολή στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής συμμετέχει στην εκατονταμελή περίπου ομάδα αρχιτεκτόνων που επιβιβάζεται στο \"Πατρίς ΙΙ\" του Λεωνίδα Εμπειρίκου από τη Μασσαλία, παρακολουθεί τις εργασίες στο πλοίο και στην Αθήνα, ενώ στη συνέχεια συμμετέχει στα ταξίδια των αρχών Αυγούστου στις Κυκλάδες και στην Πελοπόννησο. Το κείμενο του Μπάρντι για το ελληνικό 4ο Συνέδριο έχει την αμεσότητα της δημοσιογραφικής ανταπόκρισης. Όπως σημειώνει στην εισαγωγή του ο Ανδρέας Γιακουμακάτος, \"πρόκειται για ένα κείμενο αποκαλυπτικό και αξιόπιστο, με σωστές πληροφορίες και ανάγλυφες, γοητευτικές περιγραφές τόπων και ανθρώπων, ένα αυθεντικό \"περιηγητικό κείμενο\" για την Ελλάδα του 1933. Αποκαλύπτεται φυσικά με πλαστικότητα η εμμονή του συγγραφέα για την κλασική Ελλάδα, ενώ για τη νεότερη ο ίδιος εμφανίζει μια ανάλαφρη ματιά ανθρωπολόγου σπάνιας ευαισθησίας και διεισδυτικότητας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η δημοσίευση αυτού του κειμένου στο Quadrante απελευθέρωνε επιτέλους τα αισθήματα συγκίνησης, θαυμασμού και λατρείας για τον ελληνικό αρχαίο κόσμο που είχαν κατά κάποιο τρόπο καταπνιγεί στο συνέδριο, μιας και θεωρούνταν \"εκτός θέματος\" σε σχέση με τον ορθολογισμό, το κλίμα και τους στόχους του. Ειδικά για τους Ιταλούς το ταξίδι είναι ένα είδος \"επιστροφής στις ρίζες\", ρίζες πολιτισμικές και οντολογικές, της πιο βαθιάς και αυθεντικής Μεσογείου. Επιπλέον, η προβολή του CIAM της Αθήνας και ο \"ύμνος στην Ελλάδα\" του Μπάρντι αποτελούν επιβεβαίωση της διττής υπόστασης του ιταλικού Μοντέρνου (και γενικότερα της μοντέρνας αρχιτεκτονικής), υπόστασης κλασικής και ταυτόχρονα μεσογειακής. Η εμπειρία της Αθήνας του 1933 αντιπροσωπεύει για τους Ιταλούς την επιβεβαίωση του γεγονότος ότι, σύμφωνα και με το κορμπυζιανό όραμα, ο Παρθενώνας όφειλε χωρίς αμφιβολία να αποτελεί το μέτρο κάθε αναζήτησης και κάθε προσδιορισμού των κλασικών καταβολών της μοντέρνας αρχιτεκτονικής\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b214957.jpg","isbn":"978-960-250-675-2","isbn13":"978-960-250-675-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":183,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2017-01-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Viagio do architetti in Grecia","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":214957,"url":"https://bibliography.gr/books/taksidi-sthn-ellada-c834efca-c952-4669-9fd4-f0bc87dd15c9.json"},{"id":212576,"title":"Η πολιτική στον \"Πολιτικό\" του Πλάτωνα","subtitle":null,"description":"Ο \"Πολιτικός\" του Πλάτωνα είναι μεθοδολογικός διάλογος. Με έναυσμα την προσπάθεια να οριστεί ο πολιτικός και η πολιτική, να προσδιοριστεί η σχέση της με τον νόμο αλλά και να διακριθούν τα πολιτεύματα, ο Πλάτων μάς δείχνει έναν τρόπο για να σκεφτόμαστε. Στον \"Πολιτικό\" απαντά για πρώτη φορά ο όρος πολιτική επιστήμη: η πολιτική, λογιζόμενη ως γνώση (επιστήμη), είναι τρόπος για να σκεφτόμαστε και να πράττουμε αυτόνομα. Μόνον η δική μας ελεύθερη, αυτοπροσδιοριζόμενη σκέψη και κριτική μάς παρέχει τη δυνατότητα να ελέγχουμε τη συνάφεια των πεποιθήσεών μας με τον κόσμο και να διεκδικούμε τη γνώση. Αυτή είναι και η διαφορά ανάμεσα στον έλλογο αυτοπροσδιορισμό και την αυθαιρεσία της αυτοεπιβεβαίωσης. Μόνον έτσι έχουμε λόγο να εξακολουθούμε να έχουμε πεποιθήσεις και βέβαια έχουμε λόγο και υποχρέωση να δικαιολογούμε τις πεποιθήσεις αυτές. Τον λόγον, το επιχείρημα, πρέπει να ακολουθούμε στην πολιτική αλλά και στην ατομική σφαίρα ως νομοθέτες και κριτές των πεποιθήσεών μας. Ο \"Πολιτικός\" του Πλάτωνα είναι επίμοχθη και διαρκής άσκηση στην αυτονομία της σκέψης και περαιτέρω στην αυτονομία της πράξης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b215785.jpg","isbn":"978-960-250-673-8","isbn13":"978-960-250-673-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":316,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2017-02-10","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":215785,"url":"https://bibliography.gr/books/h-politikh-ston-politiko-tou-platwna.json"},{"id":206009,"title":"Σπύρος Παπαγιαννόπουλος, 1968-2007: Ζωγραφική","subtitle":null,"description":"Στην έκδοση αυτή παρουσιάζεται το ζωγραφικό έργο του Σπύρου Παπαγιαννόπουλου. Προερχόμενος από οικογένεια αρχιτεκτόνων και ζωγράφων, ο Παπαγιαννόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, αλλά επέλεξε να ζήσει σε νησιά του Αιγαίου: Ανάφη, Πάρο, Αντίπαρο, Κρήτη. Η θάλασσα, η ζωγραφική και τα καΐκια ήταν τα μεγάλα πάθη της ζωής του. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του βρίσκεται σε τοιχογραφίες σε ταβέρνες, μπαρ, μαγαζιά ή σπίτια. Ως αυτοδίδακτος ζωγράφος απέφυγε κάθε πρόσφατη επιρροή του συρμού, υιοθετώντας ένα άχρονο, λαϊκότροπο, αντισυμβατικό στιλ. Η τεχνική αρτιότητα και δεξιοτεχνία δεν ήταν η προτεραιότητά του -ούτε καν ζητούμενό του. Ενώ ήταν κάτοχος μιας τεχνικά άρτιας έκφρασης και ενός ακριβούς, περιεκτικού και εκφραστικού σχεδίου, δεν ενδιαφέρθηκε να τα μεταφέρει και να τα αναπτύξει στη μνημειακή του ζωγραφική. Αντίθετα, υιοθέτησε ένα λαϊκότροπο εκφραστικό ύφος και το μπόλιασε με την προσωπική του μανιέρα για να αφηγηθεί τις ιστορίες του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌπως σημειώνει ο Θανάσης Μουτσόπουλος, το ζωγραφικό ύφος του Σπύρου Παπαγιαννόπουλου \"θα μπορούσε να περιγραφεί ως ένα μείγμα λαϊκής ζωγραφικής με κάποια αδιευκρίνιστα σύγχρονα στοιχεία, πολύ πλούσιο σε λεπτομέρειες, ιστορικές πληροφορίες και μικροαναφορές. Αυτά τα 'αδιευκρίνιστα στοιχεία' μπορεί να είναι μνήμες από τις μελέτες του της ζωγραφικής, ίσως ιδιαίτερα του σουρεαλισμού, πιθανόν του Ντε Κίρικο, ίσως ακόμη μια γνώση των γαλλικών κόμικς\". Με άλλα λόγια, ο Παπαγιαννόπουλος δεν ήταν ακριβώς \"λαϊκός\", αλλά μάλλον ένας πολύ διαβασμένος νέος άνθρωπος, ο οποίος διερευνούσε τη λαϊκή κουλτούρα της χώρας του, ψάχνοντας παράλληλα τον προσωπικό του εκφραστικό δρόμο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b209214.jpg","isbn":"978-960-250-657-8","isbn13":"978-960-250-657-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":151,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2016-04-20","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":209214,"url":"https://bibliography.gr/books/spyros-papagiannopoulos-19682007-zwgrafikh.json"},{"id":209356,"title":"Ο Τζανμπαττίστα Βίκο και η ιδέα της φιλολογίας","subtitle":null,"description":"Το πολυσήμαντο έργο του Γερμανοεβραίου φιλολόγου Έριχ Άουερμπαχ γεφυρώνει τη φιλολογία ως ιστορική μάθηση μ’ έναν γενικότερο στοχασμό για την ευρωπαϊκή λογοτεχνία και τον πολιτισμό. Το πρώτο και παλαιότερο δοκίμιο, \"Ο Τζανμπαττίστα Βίκο και η ιδέα της φιλολογίας\" (1936), μικρό δείγμα της μακράς και επίμονης ενασχόλησης του Άουερμπαχ με τον Ιταλό φιλόσοφο, εξετάζει τη Νέα Επιστήμη ως το πρώτο μείζον έργο της ερμηνευτικής φιλολογίας και συναρτά την αυτόνομη θεμελίωση της φιλολογικής επιστήμης με την ιστορικότητα του Βίκο. Προκειμένου να ανακαλύψει την πνευματική ιδιοσυστασία του ανθρώπου κατά τις απαρχές του πολιτισμού, ο Βίκο εφάρμοσε τις φιλολογικές μεθόδους στην ερμηνεία των μύθων, των πανάρχαιων μνημείων της γλώσσας, του δικαίου, της θρησκείας και της ποίησης. Όπως σημειώνει ο Άουερμπαχ, η φιλολογία αναδεικνύεται έτσι \"σε πεμπτουσία της επιστήμης του ανθρώπου ως ιστορικού όντος, οπότε συμπεριλαμβάνει όλους τους σχετικούς επιστημονικούς κλάδους, επομένως και την ιστορική επιστήμη με τη στενή έννοια. Η δυνατότητά της εδράζεται στην προϋπόθεση ότι οι άνθρωποι μπορούν να κατανοούν ο ένας τον άλλο, ότι υπάρχει ένας κόσμος κοινός για όλους τους ανθρώπους, προσιτός και οικείος στον καθένα μας\". Το δεύτερο και ύστερο δοκίμιο, η \"Φιλολογία της παγκόσμιας λογοτεχνίας\" (1952), κείμενο φιλοσοφικής ωριμότητας αλλά και εντυπωσιακής επικαιρότητας για τις λογοτεχνικές σπουδές (και όχι μόνον), αναδιατυπώνει μια νέα, κάθε άλλο παρά αφελή αποτίμηση του ουμανισμού και συγχρόνως αποτελεί τον συνοπτικότερο και μάλλον τον ωριμότερο λόγο περί της φιλολογικής μεθόδου του Άουερμπαχ. Όσο περισσότερο ενοποιείται η υφήλιος τόσο περισσότερο πρέπει να διευρύνεται η συνθετική και προοπτική θεώρηση και η παγκόσμια λογοτεχνία να θεωρείται ως πολλαπλό υπόβαθρο ενός κοινού πεπρωμένου. \"Φιλολογική μας πατρίδα -γράφει χαρακτηριστικά ο Άουερμπαχ- είναι όλη η υφήλιος· δεν μπορεί πλέον να είναι το έθνος. Ασφαλώς την πιο πολύτιμη και αναντικατάστατη κληρονομιά του φιλολόγου εξακολουθούν να την αποτελούν η γλώσσα και η παιδεία του δικού του έθνους· για να την αξιοποιήσει όμως, οφείλει να την αποχωριστεί και να την υπερβεί. Σήμερα, υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες, πρέπει να επιστρέψουμε σε αυτό που για την προεθνική, μεσαιωνική παιδεία ήταν κοινό κτήμα: την επίγνωση ότι το πνεύμα δεν έχει εθνικότητα\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212565.jpg","isbn":"978-960-250-633-2","isbn13":"978-960-250-633-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":11079,"name":"Minima","books_count":13,"tsearch_vector":"'minima'","created_at":"2017-04-13T02:35:22.765+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:35:22.765+03:00"},"pages":85,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2016-10-18","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":212565,"url":"https://bibliography.gr/books/o-tzanmpattista-biko-kai-h-idea-ths-filologias.json"},{"id":209353,"title":"Χρόνης Μπότσογλου, Απέναντι του βουνού","subtitle":null,"description":"Ο κατάλογος εκδόθηκε με αφορμή την ομότιτλη έκθεση στο Μέγαρο Εϋνάρδου το διάστημα 14 Οκτωβρίου - 3 Δεκεμβρίου 2016.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212562.jpg","isbn":"978-960-250-671-4","isbn13":"978-960-250-671-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":152,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2016-10-18","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":212562,"url":"https://bibliography.gr/books/xronhs-mpotsoglou-apenanti-tou-bounou.json"},{"id":210624,"title":"Edgar Allan Poe: The Raven","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b213833.jpg","isbn":"978-960-250-674-5","isbn13":"978-960-250-674-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":56,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2016-12-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":213833,"url":"https://bibliography.gr/books/edgar-allan-poe-the-raven.json"},{"id":210627,"title":"Το εργαστήριο του καλλιτέχνη","subtitle":null,"description":"Οι εικόνες του φωτογραφικού αρχείου του ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ, που περιλαμβάνει αυτή η έκδοση, δείχνουν τον καλλιτέχνη στον χώρο της δουλειάς του. Όπως σημειώνει στην εισαγωγή του ο Κώστας Ιωαννίδης, στον χώρο του εργαστηρίου και μέσα από την τριβή με σχέδια, υλικά, εργαλεία, ιδέες και ανθρώπους, κυοφορείται και συμβαίνει το θαύμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας. \"Εκεί έρχονται οι λίγοι εκλεκτοί, φίλοι, καλλιτέχνες, πάτρονες, για να παραστούν σε μέρος της διαδικασίας ή να δουν πρώτοι απ’ όλους το τελικό αποτέλεσμα\". Το εργαστήρι δεν είναι μόνον χώρος δημιουργίας αλλά και συνάντησης καλλιτεχνών, αξιολόγησης, ανταγωνισμού ή αλληλοαναγνώρισης. Το εργαστήρι είναι επίσης χώρος συγκέντρωσης, μόνωσης, περισυλλογής ή ακόμη και χώρος διδασκαλίας. Είναι ένας χώρος κλειστός για τους πολλούς, στον οποίο κινούνται κυρίως οι ειδικοί, οι ζωγράφοι, οι γλύπτες και οι βοηθοί τους. Οι επιφανείς παραγγελιοδότες εκμεταλλεύονται ενίοτε τη θέση τους για να διεισδύσουν στο άδυτο. Ανθρώπινες σχέσεις αναπτύσσονται με αφετηρία έναν κόσμο αναπαραστάσεων. Οι φωτογραφίες του αρχείου του ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ καλύπτουν μια μεγάλη χρονική περίοδο και απαθανατίζουν στιγμιότυπα από τις σπάνιες επισκέψεις φωτογράφων στα άδυτα του εργαστηρίου ζωγράφων ή γλυπτών. Μπροστά στον φωτογραφικό φακό ποζάρουν οι Φρίξος Αριστεύς, Νικηφόρος Λύτρας, Θωμάς Θωμόπουλος, Γεώργιος Ροϊλός, Κώστας Δημητριάδης, Κωστής Παρθένης, Γιάννης Κεφαλληνός, Γεώργιος Ιακωβίδης, Θάλεια Φλωρά-Καραβία, Φωκίων Ρωκ, Μιχάλης Τόμπρος, Γιώργος Γουναρόπουλος, Θωμάς Φανουράκης, Γιώργος Σικελιώτης, Γιάννης Μιγάδης, Γιάννης Τσαρούχης, Σπύρος Βασιλείου, Γιώργος Μανουσάκης, Μίνως Αργυράκης, Γιάννης Μόραλης, Γιώργος Μαυροΐδης, Χρήστος Καπράλος, Μανώλης Νουκάκης, Ανδρέας Νομικός, Ναταλία Μελά, Κώστας Τσόκλης και Θόδωρος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b213836.jpg","isbn":"978-960-250-672-1","isbn13":"978-960-250-672-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":12101,"name":"Αφέλια","books_count":8,"tsearch_vector":"'afelia' 'aphelia'","created_at":"2017-04-13T02:44:46.039+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:44:46.039+03:00"},"pages":80,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2016-12-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":213836,"url":"https://bibliography.gr/books/to-ergasthrio-tou-kallitexnh.json"},{"id":211186,"title":"Μέμος Μακρής: Από την Αθήνα στο Παρίσι 1934-1950","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b214395.jpg","isbn":"978-960-250-676-9","isbn13":"978-960-250-676-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":196,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2016-12-19","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":214395,"url":"https://bibliography.gr/books/memos-makrhs-apo-thn-athhna-sto-parisi-19341950.json"},{"id":211755,"title":"Η ανάγνωση","subtitle":null,"description":"Στις φωτογραφίες που συλλέγονται εδώ η ανάγνωση δεν είναι απλώς το υποστηρικτικό υλικό μιας σκηνογραφίας αλλά το κύριο θέμα της φωτογράφισης. Θα έλεγε κανείς πως η οπτική σύνθεση είναι σχετικά απλή. Αποτελείται από πρόσωπα και βιβλία (ή από κάποιο άλλο είδος έντυπου αναγνωστικού υλικού). Στις παλαιότερες φωτογραφίες αυτής της συλλογής, εκεί γύρω στα 1860, μπορεί κανείς να εντοπίσει το πιο γνωστό και επαναλαμβανόμενο μοτίβο της ατομικής, \"σιωπηρής\" και μοναχικής ανάγνωσης. Τα σώματα είναι καθισμένα σε καρέκλες και πολυθρόνες, τα πρόσωπα είναι απορροφημένα από την ανάγνωση, ο χώρος παραπέμπει στην ιδιωτική σφαίρα. Είναι φανερό πως το διάβασμα είναι οργανικό κομμάτι της οικιακής αρμονίας. Πρόκειται ίσως για το πιο διαδεδομένο οπτικό μοτίβο της ανάγνωσης, στο οποίο είναι φανερά τα ίχνη της προηγούμενης ζωγραφικής παράδοσης. Το μοτίβο της ατομικής και σιωπηρής ανάγνωσης άλλωστε θα παραμείνει ισχυρό και στον 20ό αιώνα, ακριβώς επειδή αντιστοιχεί σε μια βαθιά ανθρωπολογική δομή της αναγνωστικής εμπειρίας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ σειρά ΑΦΕΛΙΑ έχει ως στόχο να παρουσιάσει θεματικές ενότητες από το Φωτογραφικό Αρχείο του ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ. Η επιλογή των θεμάτων και των φωτογραφιών αντικατοπτρίζει το χαρακτήρα της συλλογής, που εκτείνεται χρονικά από τα μέσα του 19ου μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα και έχει στον πυρήνα της οικογενειακά και προσωπικά αρχεία. Από αυτόν το θησαυρό της καθημερινής και εφήμερης φωτογραφίας αναδύονται όλες οι πτυχές του οικείου ή δημόσιου βίου, με άλλα λόγια της ζωής του ανθρώπου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b214964.jpg","isbn":"978-960-250-678-3","isbn13":"978-960-250-678-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":12101,"name":"Αφέλια","books_count":8,"tsearch_vector":"'afelia' 'aphelia'","created_at":"2017-04-13T02:44:46.039+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:44:46.039+03:00"},"pages":117,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2017-01-16","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":214964,"url":"https://bibliography.gr/books/h-anagnwsh.json"},{"id":207979,"title":"Ελληνική βιβλιογραφία του 19ου αιώνα","subtitle":"Τα οθωμανικά χρόνια 1833-1863, Μέρος Α' 1833-1844","description":"Ο Φίλιππος Ηλιού πρόλαβε να εκδώσει τον πρώτο τόμο της Ελληνικής Βιβλιογραφίας του 19ου αιώνα: 1801-1818 (Βιβλιολογικό Εργαστήρι - Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, 1997 [=1998]. Ο δεύτερος τόμος (έτη 1819-1832) κυκλοφόρησε το 2011 (Μουσείο Μπενάκη, ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ). Με τον τρίτο τόμο εγκαινιάζεται η σειρά που φιλοδοξεί τώρα να καλύψει ό,τι συμβατικά αποκαλούμε \"οθωνικά χρόνια», δηλαδή την περίοδο 1833-1863. Τα 2.560 λήμματά του (έτη 1833-1844) σχεδόν ισοδυναμούν με το άθροισμα των δύο προηγούμενων (1.403 και 1.341 αντίστοιχα). Ο τόμος αυτός ψηλαφεί τη στιγμή που «το γένος μας πολιτικώς πλαστουργείται\", κατά την εύγλωττη διατύπωση (το 1834) του Δημήτριου Παρρησιάδη, διευθυντή του ελληνικού λυκείου του Μονάχου. Όπως γράφει η Πόπη Πολέμη στο προλογικό της σημείωμα, οι σελίδες του προσφέρονται για μια περιδιάβαση που έχει \"ως προφανείς κόμβους τη σταδιακή συγκρότηση του κράτους και των μηχανισμών του, τον ενθουσιασμό που ξεσηκώνει η έλευση του νεαρού μονάρχη, τους Βαυαρούς και τις αντιδράσεις που προκάλεσε η παρουσία τους, τη μεταφορά της πρωτεύουσας, την παγίωση του κομματικού σκηνικού, την απογοήτευση των αγωνιστών μαζί με τις πρώτες αποτιμήσεις της Επανάστασης, τη διεκδίκηση του Συντάγματος, την Εθνοσυνέλευση και τις πρώτες εκλογές, τους νεοπαγείς βασικούς θεσμούς -Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, Αρχαιολογική Εταιρεία, Πανεπιστήμιο, Εθνική Τράπεζα-, τη λογοτεχνία που περνά πανηγυρικά στο στάδιο της πεζογραφίας, τον θρίαμβο των αδελφών Σούτσων, τη διαπλοκή ρομαντισμού και κλασικισμού, τους μισιονάριους, τη μετάφραση των Γραφών, το Αυτοκέφαλο, την αποκλίνουσα θεοσέβεια του Θεόφιλου Καΐρη και τις συναφείς αντιπαραθέσεις, τη βαθμιαία διαμόρφωση του ελληνορθόδοξου προτάγματος, την προϊούσα ιδεολογική σκλήρυνση, τον αυτοχθονισμό, τον γλωσσικό εξαρχαϊσμό και την αποκρυστάλλωση του μεγαλοϊδεατισμού, με τη δραστική μεσολάβηση του -μισέλληνος- Φαλμεράιερ. Όλα αυτά με κύριο πομπό και εκδοτικό κέντρο τη νέα πρωτεύουσα, ενώ σταδιακά αποκαθίστανται ανάλογες δραστηριότητες ιδίως στην Ερμούπολη, στη Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη». Στα οθωνικά χρόνια αυξάνεται διαρκώς η παραγωγή αυτοτελών εντύπων που απευθύνονται σε ελληνόγλωσσους πληθυσμούς (ήδη από 100 τόμους το 1833 περνά σε 245 το 1844, για να αγγίξει τους 650 το 1863). Ο τύπος της βιβλιογράφησης που ακολουθήθηκε και στον τρίτο τόμο ξεπερνά την απλή καταγραφή των εντύπων και προσπαθεί να προσφέρει υλικό για την ιστορία της ανάγνωσης και της παιδείας γενικότερα. Παρουσιάζονται αναλυτικά τα περιεχόμενα κάθε εντύπου. Καταγράφονται επίσης όλες οι παρουσιάσεις του βιβλίου στον τύπο που έχουν εντοπιστεί (προαγγελίες, αγγελίες, βιβλιοκρισίες κ.λπ.), προηγούμενες και επόμενες εκδόσεις, τίτλος πρωτοτύπου αν πρόκειται για μετάφραση ή διασκευή, καθώς και η φωτομηχανική αναπαραγωγή όλων των προμετωπίδων. Έτσι κάθε βιβλίο εντάσσεται στην εποχή που το γέννησε και στην κοινωνία που το δεξιώθηκε, και η βιβλιογραφία γίνεται ένα πολυδύναμο εργαλείο για την ελληνική κοινωνική και πολιτισμική ιστορία, εργαλείο εντέλει εθνικής αυτογνωσίας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ τρίτος τόμος της Ελληνικής Βιβλιογραφίας του 19ου αιώνα κυκλοφορεί και σε DVD-R, όπως και οι προηγούμενοι τόμοι.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b211187.jpg","isbn":"978-960-250-656-1","isbn13":"978-960-250-656-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":867,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"90.0","price_updated_at":"2016-07-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":211187,"url":"https://bibliography.gr/books/ellhnikh-bibliografia-tou-19oy-aiwna-f972badc-1f38-4f2f-8336-98bef6ad1848.json"}]