[{"id":208408,"title":"Dimitri Mitropoulos and His Works in the 1920s","subtitle":"The Introduction of Musical Modernism in Greece","description":"Η πρώτη μουσικολογική έκδοση μεγάλης κλίμακας γραμμένη στην αγγλική γλώσσα, εκδομένη στην Ελλάδα από ελληνικό φορέα (Κέντρο Ελληνικής Μουσικής - Hellenic Music Centre). Ο συγγραφέας εξετάζει τους όρους και τις προϋποθέσεις της εισαγωγής του μουσικού μοντερνισμού στην Ελλάδα, επικεντρώνοντας στα πρώτα νεοελληνικά πρωτοποριακά έργα που συνέθεσε ο Δημήτρης Μητρόπουλος στη δεκαετία του 1920: \"Παν\" (1923-24), \"Αφροδίτη Ουρανία\" (1924), Passacaglia, Intermezzo e Fuga (1924), 14 Invenzioni (1925), Ostinata in tre parti (1926-27) και Concerto Grosso (1928). Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος εξετάζεται το ευρύτερο πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο της νεώτερης Ελλάδας (1870-1940) με μία αναλυτική παρουσίαση της πολιτικής ιστορίας, εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας, προχωρώντας, εν συνεχεία, στις τέχνες και τα γράμματα και διασυνδέοντάς τα με την ιστορία της νεοελληνικής μουσικής της περιόδου (θεσμοί, ιδρύματα, πρόσωπα, εκπαίδευση, κυρίως στο πλαίσιο της αθηναϊκής μουσικής ζωής). Η κυριαρχία της Εθνικής Σχολής για το πρώτο μισό του 20ού αιώνα φαίνεται να μην αφήνει πολλά περιθώρια για την συλλογική έκφανση τάσεων του προπολεμικού μοντερνισμού που -ωστόσο- βρίσκει αυτόνομες καλλιτεχνικά εκφάνσεις στο έργο συνθετών όπως ο Δ. Μητρόπουλος, ο Ν. Σκαλκώτας, ο Δ. Λεβίδης, ο Γ. Πονηρίδης και ο Χ. Περπέσσας, οι δράσεις των οποίων συνεξετάζονται στο εσωτερικό πολιτισμικό πλαίσιο μέσα από τις επιρροές που δέχτηκαν στα μεγάλα μουσικά κέντρα του εξωτερικού όπου σπούδασαν. Μια εισαγωγική αποτίμηση του συνθετικού έργου του Μητρόπουλου της δεκαετίας του 1920 οδηγεί στο δεύτερο μέρος της μελέτης όπου τα προαναφερθέντα έργα παρουσιάζονται αυτόνομα, ανά κεφάλαιο, υπό εκτεταμένη ιστορική, αναλυτική και υφολογική προσέγγιση, με παρουσίαση πλήθους τεκμηρίων και στοιχείων για την υποδοχή και πρόσληψή τους, καθορίζοντας τις απαρχές του ύφους του πρώιμου νεοελληνικού μοντερνισμού, κυρίως - αλλά όχι αποκλειστικά- υπό την επίδραση του ατονικού εξπρεσιονισμού της Δεύτερης Σχολής της Βιέννης. Στο τρίτο μέρος παρουσιάζεται η κριτική αποδελτίωση και ο σχολιασμός της αλληλογραφίας Δημήτρη Μητρόπουλου - Arnold Schoenberg (1945-51), μαζί με τα αυθεντικά facsimiles και των 37 επιστολών που αντήλλαξαν, υπό ένα διττό στόχο: να αναδειχτεί ευρύτερα η βαθύτερη σχέση του Μητρόπουλου με τον Schoenberg, με τον τελευταίο να αποτελεί βασικό πρόσωπο επιρροής στη δημιουργία του πρώιμου μοντερνιστικού νεοελληνικού μουσικού ρεπερτορίου, αλλά και να διασυνδεθεί ο νεαρός φιλόδοξος συνθέτης της δεκαετίας του 1920 με τον ώριμο, καταξιωμένο, παγκοσμίου κλάσης μαέστρο των δεκαετιών 1940-60, ως προς την καλλιέργεια, ανάδειξη και διάδοση του μουσικού μοντερνισμού, ουσιαστικά σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής πορείας του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b211616.jpg","isbn":"978-618-80006-3-6","isbn13":"978-618-80006-3-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":420,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"29.0","price_updated_at":"2016-09-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2015,"extra":null,"biblionet_id":211616,"url":"https://bibliography.gr/books/dimitri-mitropoulos-and-his-works-in-the-1920s.json"},{"id":212440,"title":"Λεωνίδας Ζώρας, Νηπενθή και Σάτιρες: Επτά ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη","subtitle":null,"description":"Με την αγάπη του για την ποίηση και τη φυσική του κλίση προς την τέχνη των στίχων, ο συνθέτης και αρχιμουσικός Λεωνίδας Ζώρας (1905-1987) θα αναγνωρίσει εν έτει 1925, πρώτος μεταξύ των ελλήνων μουσουργών, την ποιητική αξία του Καρυωτάκη. Πολύ πριν από την έκδοση της ποιητικής συλλογής \"Ελεγεία και Σάτιρες\" (1927) και τον εντυπωσιακό απόηχό της, [...] ο Ζώρας καταπιάνεται με τον \"Γύφτο\", από τη δεύτερη συλλογή του ποιητή, τα Νηπενθή (1921). \u003cbr\u003eΜε εξαίρεση τον κύκλο 5 τραγουδιών του συνθέτη Θεόδωρου Καρυωτάκη, που εκδόθηκε το 1934 ως αφιέρωμα στη μνήμη του εξάδελφου του ποιητή [...] η ποίηση του Καρυωτάκη δεν βρίσκει ανταπόκριση στο χώρο της ελληνικής μουσικής δημιουργίας για τις επόμενες δύο δεκαετίες. Το νήμα θα πιάσει ξανά ο Ζώρας στις αρχές της δεκαετίας του '50, συνθέτοντας αυτή τη φορά έναν κύκλο επτά τραγουδιών, τα Νηπενθή και Σάτιρες (1951-1959). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκδοση του κύκλου \"Νηπενθή και Σάτιρες\" στοχεύει στην ολοκλήρωση της εικόνας του Λεωνίδα Ζώρα ως συνθέτη όχι μόνο της εθνικής σχολής αλλά και του μοντερνισμού, με σημαντικότατη συμβολή στο είδος του τραγουδιού για φωνή και πιάνο μέσα από τις πρώτες μελοποιήσεις στίχων Γ. Σεφέρη, Κ. Καρυωτάκη, Γ. Θ. Βαφόπουλου αλλά και Κ. Καβάφη. Ταυτόχρονα, επιθυμεί να συνεισφέρει στην μουσική εικόνα ενός μεγάλου ποιητή ελάχιστα εκπροσωπούμενου στην έντεχνη ελληνική μουσική φιλολογία, του Κώστα Καρυωτάκη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣοφία Κοντώση","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b215649.jpg","isbn":"979-0-801168-09-2","isbn13":"979-0-801168-09-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":56,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2017-02-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2015,"extra":null,"biblionet_id":215649,"url":"https://bibliography.gr/books/lewnidas-zwras-nhpenthh-kai-satires-epta-poihmata-tou-kwsta-karywtakh.json"}]